# زبرق — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%A8%D8%B1%D9%82/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D8%A8%D8%B1%D9%82/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زبرق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%A8%D8%B1%D9%82.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: زبرق

الزِّبْرِقانُ: ليلةَ خَمْسَ عَشْرة. والزِّبْرِقانُ: القمر؛ قال الشاعر:
تُضِيءُ له المَنابِرُ حِينَ يَرْقَى
عليها، مثل ضَوْءِ الزِّبْرِقان
وقال الليث: الزِّبْرِقان لَيْلةَ خَمْسَ عَشْرة من الشهر. يقال: ليلة الزِّبْرِقان وليلةُ البَدْر ليلةُ أَرْبَعَ عَشْرة. والزِّبْرِقانُ: من سادات العرب وهو الزِّبْرِقان بنُ بدر الفزاري، سمي بذلك لتسميتهم أَباه بَدْراً، ولما لَقِيَ الزِّبْرِقانُ الحُطَيئة فسأَله عن نسبه فانتسب له أَمَرَه بالعُدولِ إِلى حِلَّته وقال له: اسْأَلْ عن القَمَرِ ابن القمر أَي الزِّبْرِقان بن بَدْرٍ، وقيل: سمي بالزِّبْرِقان لصُفْرةِ عمامَتِه واسمه حُصَين، وقيل: سمي به لأَنه كان يُصَفِّرُ اسْته؛ حكاه قطرب وهو قول شاذ؛ قال المُخَبَّل السعدي:
وأَشهَدُ مِنْ عَوْفٍ حُلولاً كَثِيرةً،
يَحُجُّونَ سِبَّ الزِّبْرِقانِ المُزَعْفَرا
قيل: يعني بسِبِّه اسْتَه، وقيل: يعني به عمامته؛ قال ابن بري: صواب إِنشاده: وأَشهدَ، بالنصب، لأَن قبله:
أَلم تَعْلَمي، يا أُمَّ عَمْرة، أَنَّني
تَخَطَّأَني رَيْبُ المَنونِ لأَكْبَرا
وقد زَبْرَقَ
ثَوْبَه إِذا صفَّره. والزِّبْرِقانُ: الخَفِيف اللحية. وأَراهُ زَبارِيقَ المَنِيّة أَي لمَعانَها، جمعوها على التشنيع لشأْنها والتعظيم لها.

### Türkçe

**الزِّبْرِقانُ**: on beşinci gece. Ve **الزِّبْرِقانُ**: ay; dedi
şair:
Ona minberler, üzerine çıktığı zaman aydınlatır,
üzerine; **الزِّبْرِقان**’ın ışığı gibi
Ve dedi **الليث**: **الزِّبْرِقان** ayın on beşinci gecesidir. Denir: **ليلة الزِّبْرِقان** ve **ليلةُ البَدْر** on dördüncü gecedir. Ve **الزِّبْرِقانُ**: Arapların efendilerindendir; o, **الزِّبْرِقان بنُ بدر الفزاري**’dir; ona bu ad verildi, babasını **بَدْراً** diye adlandırmalarından dolayı; ve **الزِّبْرِقانُ** **الحُطَيئة** ile karşılaştığında, ona nesebini sordu da ona nisbet etti; ona hüllesine yönelmeyi emretti ve ona dedi: “Ayın oğlunu sor,” yani **الزِّبْرِقان بن بَدْرٍ**; ve denildi: sarığının sarılığından dolayı **الزِّبْرِقان** diye adlandırıldı; adı **حُصَين**’dir; ve denildi: onunla adlandırıldı, çünkü o kıçını sarartırdı; bunu **قطرب** nakletti ve bu, şâz bir sözdür; dedi **المُخَبَّل السعدي**:
Ve ben, **عَوْف**’tan çokça konaklamalara şahitlik ederim,
**الزِّبْرِقانِ**’ın safranlanmış **سِبّ**’ini haccederler
Denildi: **سِبّ**’i ile kıçını kastediyor; ve denildi: onunla sarığını kastediyor; dedi **ابن بري**: onun doğru rivayeti: “**وأَشهَدَ**”, nasb ile; çünkü ondan önce:
Bilmiyor musun, ey **أُمَّ عَمْرة**, benim
**رَيْبُ المَنونِ**’un beni daha büyüğe (daha yaşlıya) bırakıp ıskaladığını
Ve **زَبْرَقَ** elbisesini, onu sararttığı zaman. Ve **الزِّبْرِقانُ**: sakalı hafif olan. Ve onu, **زَبارِيقَ المَنِيّة** (ölümün parıltıları) olarak görüyorum; yani onun parıltısı; onu, onun şanını çirkin göstermek ve onu yüceltmek için çoğul yaptılar.
