# زبعر (ز-ب-ع-ر) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%A8%D8%B9%D8%B1
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D8%A8%D8%B9%D8%B1

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ز - ب - ع - ر
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 4 sözlük

## Sözlükler (4)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%A8%D8%B9%D8%B1/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

زبعر:
رجلٌ زِبَعْرَى. وامرأة زِبَعراة: في خُلُقها شَكاسةً. والزَّبْعَرُ: ضَرْبٌ من المَرْوِ. قال:
وكأنَّها الاسفِنْطُ يومَ لقِيتُها		والضَوْمَران تَعُلُّهُ بالزَّبْعَرِ
والزَّبْعَرِيّ: ضَرْبٌ من السِّهام، منسوب.

##### Türkçe

زبعر:
Bir adam **زِبَعْرَى**. Bir kadın **زِبَعراة**: huyunda sertlik. Ve **الزَّبْعَرُ**: çakmak taşından bir tür. Dedi ki:
Sanki o, onu karşılaştığım gün **الاسفِنْطُ** gibidir		ve **الضَوْمَران** onu **بالزَّبْعَرِ** ile sular.
Ve **الزَّبْعَرِيّ**: okların bir türü, nisbetli.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%A8%D8%B9%D8%B1/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

قال الفرَّاء: الزِبَعْرى: السيِّئُ الخُلُقِ، ومنه سمِّي الرجل الكثيرُ شعر الوَجْه والحاجبين واللَحْيَيْن. وجمَلٌ زبَعرَى كذلك.

##### Türkçe

قال الفرَّاء: **الزِبَعْرى**: kötü huylu olan; bundan dolayı yüzün, kaşların ve iki sakalın kılı çok olan adama bu ad verilmiştir. Ve deve de aynı şekilde **زبَعرَى**dır.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%A8%D8%B9%D8%B1/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

رجل زِبَعْرَى: شَكِسُ الخُلُق سَيِّئُه، والأُنثى زِبَعْراة، بالهاء؛ قال الأَزهري: وبه سمي ابن الزِّبَعْرَى الشاعر. والزِّبَعْرَى: الضخم، وحكى بعضهم الزَّبَعْرَى، بفتح الزاي، فإِذا كان ذلك فأَلفه ملحقة له بِسَفَرْجَلٍ وأُذن زَبعْرَاةٌ وزِبَعْراةٌ: غليظة كثيرة الشعر. قال الأَزهري: ومن آذان الخيل زِبَعْراةٌ، وهي التي غلظت وكثر شعرها. الجوهري: الزِّبَعْرَى الكثير شعر الوجه والحاجبين واللِّحيَيْنِ. وجَمَلٌ زِبَعْرَى كذلك.
والزَّبْعَرُ: ضرب من المَرْوِ وليس بعريض الورق، وما عَرُضَ ورَقُه منه فهو ماحُوزٌ.
والزِّبَعْرِيُّ: ضرب من السهام منسوب.

##### Türkçe

Adam **زِبَعْرَى**: huysuz tabiatlı, onun kötüsü; dişisi **زِبَعْراة**,
**بالهاء**; **الأَزهري** dedi ki: ve onunla şair **ابن الزِّبَعْرَى** adlandırıldı. Ve **الزِّبَعْرَى**:
iri. Bazıları **الزَّبَعْرَى**yı, **بفتح الزاي** (yani **الزاي**’ın fethasıyla) nakletti; eğer bu olursa, onun elifi ona eklenmiştir
**بِسَفَرْجَلٍ** gibi. Ve bir kulak **زَبعْرَاةٌ** ve **زِبَعْراةٌ**: kalın, çok kıllı. Dedi
**الأَزهري**: ve atların kulaklarından **زِبَعْراةٌ** vardır; o, kalınlaşmış ve kılı çoğalmış olandır. **الجوهري**:
**الزِّبَعْرَى** yüzün, kaşların ve iki sakalın kılı çok olanıdır. Ve bir deve
**زِبَعْرَى** da böyledir.

Ve **الزَّبْعَرُ**: **المَرْوِ**’dan bir türdür; yaprağı geniş değildir; ondan yaprağı geniş olan ise
**ماحُوزٌ**dur.

Ve **الزِّبَعْرِيُّ**: nisbetli okların bir türüdür.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%A8%D8%B9%D8%B1/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الزبعرى، بكسر الزاي وفتح الباء والراء، وضبطه الحافظ بن حجر في الإصابة بكسر الموحدة: السيء الخلق الشكسه، قاله الفراء. قال الأزهري: وبه سمي ابن الزبعرى الشاعر. والزبعرى: الغليظ الضخم، ويفتح، وحينئذ فألفه ملحقة له بسفرجل، وهي بهاء. وأذن زبعراة وزبعراة: غليظة كثيرة الشعر. قال الأزهري: ومن آذان الخيل زبعراة، وهي التي غلظت وكثر شعرها. وفي الصحاح: الزبعري الكثير شعر الوجه والحاجبين واللحيين، قاله أبو عبيدة، وجمل زبعرى كذلك. وفي الروض الأنف للسهيلي: الزبعرى: البعير الأزب الكثير شعر الأذنين مع قصر، قاله الزبير. والزبعري والزبعر، كجعفري وجعفر: شجرة حجازية طيبة الرائحة. والزبعرى: أنثى التماسيح، أو دابة تحمل بقرنها الفيل، قيل إنها الكركدن، وقيل: نوع تشبهه. والزبعرى بن قيس بن عدي: والد عبد الله الصحابي القرشي السهمي الشاعر، أم عبد الله هذا عاتكة الجمحية، وكان من أشعر قريش، كضرار بن الخطاب، أسلم بعد الفتح وحسن إسلامه وانقرض. و الزبعر، كجعفر ودرهم: نبت طيب الرائحة، قاله ابن دريد وأنشد:
  كالضيمران تلفه بالزبعر

  والزبعر والزبعري كجعفر وجعفري: ضرب من المرو، وليس بعريض الورق، وما عرض ورقه منه فهو ماحوز. والزبعري، كهرقلي: ضرب من السهام منسوب، نقله الصاغاني والمزبعر، مثال مزمهر: المتغضب، نقله ابن دريد وقال: ليس بثبت.

##### Türkçe

**الزبعرى**; **الزاي**’ın kesri ve **الباء** ile **الراء**’ın fethasıyla; hâfız İbn Hacer onu el-İsâbe’de **الموحدة**’nın kesriyle ضبط etmiştir: kötü huylu, inatçı; bunu el-Ferrâ söylemiştir. el-Ezherî dedi: ve onunla şair İbn **الزبعرى** adlandırıldı. Ve **الزبعرى**: kaba, iri; ve fetha ile de gelir; o vakit onun elif’i **سفرجل**’deki gibi ona ilhak edilmiştir; ve o bir **بهاء**’dır. Ve **أذن زبعراة** ve **زبعراة**: kaba, çok kıllı. el-Ezherî dedi: ve atların kulaklarından **زبعراة** vardır; o, kalınlaşmış ve kılı çoğalmış olandır. Ve es-Sıhâh’ta: **الزبعري** yüzün, kaşların ve iki çenenin kılı çok olan; bunu Ebû Ubeyde söylemiştir; ve deve **زبعرى** da böyledir. Ve es-Süheylî’nin er-Ravd el-Unf’unda: **الزبعرى**: kulaklarının kılı çok olan, kısalıkla birlikte, kıllı deve; bunu ez-Zübeyr söylemiştir. Ve **الزبعري** ve **الزبعر**, **جعفري** ve **جعفر** gibi: Hicaz’a ait, hoş kokulu bir ağaç. Ve **الزبعرى**: timsahların dişisi; yahut boynuzuyla fili taşıyan bir hayvan; onun **الكركدن** olduğu söylenmiştir; ve denildi: ona benzeyen bir tür. Ve **الزبعرى بن قيس بن عدي**: sahâbî Kureyşli Sehmî şair Abdullah’ın babasıdır; bu Abdullah’ın annesi Cumahiyye Âtike’dir; ve Kureyş’in en şairlerindendi; **ضرار بن الخطاب** gibi; fetihten sonra Müslüman oldu ve İslâmı güzelleşti ve soyu tükendi. Ve **الزبعر**, **جعفر** ve **درهم** gibi: hoş kokulu bir bitki; bunu İbn Düreyd söylemiştir ve şu beyti okumuştur:
  كالضيمران تلفه بالزبعر

  Ve **الزبعر** ve **الزبعري**, **جعفر** ve **جعفري** gibi: mervden bir türdür; geniş yapraklı değildir; ondan yaprağı geniş olan şey ise **ماحوز**’dur. Ve **الزبعري**, **هرقلي** gibi: nisbetli okların bir türü; bunu es-Sâğânî nakletmiştir. Ve **المزبعر**, **مزمهر** misali: öfkelenen; bunu İbn Düreyd nakletmiştir ve dedi: sabit değildir.
