# زحن — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%AD%D9%86/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D8%AD%D9%86/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زحن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%AD%D9%86.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: زحن

زَحَنَ عن مكانه يَزْحَنُ زَحْناً: تحرّك. وزَحَنه عن مكانه: أَزاله عنه. قال الأَزهري: زَحَنَ وزَحَل واحد، والنون مبدلة من اللام. ابن دريد: الزَّحْنُ الحركة. ورجل زُحَنٌ: قصير بطين، وامرأَة زُحَنة. وتَزحَّنَ عن أَمره: أَبطأَ. ولهم زَحْنة أَي شُغْل ببُطءٍ. ورجل زِيْحَنَّةٌ: متباطئ عند الحاجة تُطلب إليه؛ وأَنشد:
إذا ما التَوَى الزِّيحَنَّةُ المُتآزِفُ
وزَحَنَ الرجلُ يَزْحَنُ وتزَحَّن تَزَحُّناً: وهو بُطؤُه عن أَمره وعمله، قال: وإذا أَراد رَحيلاً فعَرض له شُغْل فبَطَّأَ به قلت له زَحْنةٌ بعْدُ. والتَّزَحُّنُ: التَّقَبُّض. ابن الأَعرابي: الزَّحْنة القافلة بثَقَلِها وتُبَّاعها وحَشَمها. والزُّحْنة: منعطف الوادي. ويقال: تزَحَّنَ عن الشيء إذا فعله مع كراهية له.

### Türkçe

**زَحَنَ** kendi yerinden **يَزْحَنُ** **زَحْناً**: hareket etti. Ve **زَحَنه** onu yerinden: onu ondan uzaklaştırdı. el-Ezherî dedi: **زَحَنَ** ile **زَحَل** birdir; ve **النون** **اللام**’dan بدل edilmiştir. İbn Düreyd: **الزَّحْنُ** harekettir. Ve **رجل زُحَنٌ**: kısa, şişmandır; ve **امرأَة زُحَنة**.

Ve **تَزحَّنَ** işinden: ağır davrandı. Ve onlar için **زَحْنة** vardır; yani yavaşlıkla bir meşguliyet. Ve **رجل زِيْحَنَّةٌ**: kendisine ihtiyaç halinde istenen şeyde ağır davranan; ve inşad etti:

إذا ما التَوَى الزِّيحَنَّةُ المُتآزِفُ

Ve **زَحَنَ** adam **يَزْحَنُ** ve **تزَحَّن** **تَزَحُّناً**: o, işinden ve amelinden geri kalmasıdır; dedi ki: ve eğer bir göç istemiş de ona bir meşguliyet arız olmuş, onunla yavaşlamışsa, ona “**زَحْنةٌ** sonra” derim. Ve **التَّزَحُّنُ**: **التَّقَبُّض**. İbnü’l-A‘râbî: **الزَّحْنة** ağırlığıyla, tâbileriyle ve hizmetkârlarıyla kâfiledir. Ve **الزُّحْنة**: vâdinin kıvrımıdır. Ve denilir: **تزَحَّنَ** şeyden; eğer onu, ona karşı bir kerihlik ile yaptıysa.
