# زخخ (ز-خ-خ) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%AE%D8%AE
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D8%AE%D8%AE

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ز - خ - خ
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 7 sözlük

## Sözlükler (7)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%AE%D8%AE/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الخاء والزاي
خ ز، ز خ مستعملان خز: الخزّ: معروف، والجميع: الخُزُوز، والخُزَزُ: الذَّكرُ من الأرانب وثلاثة خِزَزة والجميع: خِزّانٌ.
زخ: زخَخْتُ في قفاه زخّاً، أي: دفعتُ. والزّخيخُ: شِدّة بَريقِ الجَمْرِ والحرّ، وقد زخّ يَزُخّ زَخيخا، قال:
فعند ذاك يطلـعُ الـمـريخُ
فِي الصُّبحِ يَحكي لَونَه زَخيخُ
مِنْ شُعْلَةٍ ساعدَها النَّـفـيخُ
وزَخَّةُ الرَّجلِ، وَمَزخَّتُه: امرأتُه وقد زخّها زَوُجُها زخُّا إذا جامَعَها .
وزخَّ ببَوْلِهِ مثل ضَخَّ. وزخَّ بنفسه: وثب، وربّما وضعَ الرجل مِسحاتَه في وسط نهر، ثم يَزُخُّ بنفسه، أي: يثب.

##### Türkçe

باب **الخاء** و**الزاي**
**خ ز**، **ز خ** kullanımdadır. **خز**: **الخزّ**: bilinen (şey); hepsi: **الخُزُوز**. **الخُزَزُ**: tavşanların erkeği; üçü **خِزَزة**; hepsi: **خِزّانٌ**.
**زخ**: Ense köküne **زخَخْتُ** bir **زخّاً** (yaptım), yani: ittim. **الزّخيخُ**: korun ve sıcağın parıltısının şiddeti; ve **زخّ** **يَزُخّ** **زَخيخا** (oldu), dedi ki:
فعند ذاك يطلـعُ الـمـريخُ
فِي الصُّبحِ يَحكي لَونَه زَخيخُ
مِنْ شُعْلَةٍ ساعدَها النَّـفـيخُ
**زَخَّةُ** erkeğin ve **مَزخَّتُه**: onun karısıdır; ve kocası onu **زخّها** bir **زخُّا** (ile) **إذا جامَعَها** (onunla cinsel birleşmede bulunduğu zaman).
İdrarıyla **زخَّ**; **ضَخَّ** gibi. Kendisiyle **زخَّ**: sıçradı; ve bazen adam, nehrin ortasına **مِسحاتَه**’ini koyar, sonra kendisiyle **يَزُخُّ** (yapar), yani: sıçrar.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%AE%D8%AE/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

زَخَّهُ، أي دفعه في وَهْدَةٍ. وفي حديث أبي موسى: مَنْ يَتَّبِعِ القرآن يَهْبِطْ به على رياض الجنَّة، ومَنْ يَتَّبِعْهُ القرآن يَزُخُّ في قَفاهُ حَتَّى يَقذِف به في نار جهنم. والمَزَخَّةُ، بالفتح: المرأة. والزَخَّةُ: الغيظ والحقد. يقال: زَخَّ الرجلُ زَخَّاً، إذا اغتاظ. قال صخرُ الغَيّ:
فلا تَـقْـعُـدّنَّ عـلـى زَخَّةٍ		وتُضْمِرَ في القَلْبِ وَجْداً وَخيفا
والزَخيخُ: شدة بريق الجمر. تقول: زَخَّ الجمرُ يَزِخُّ، بالكسر.

##### Türkçe

**زَخَّهُ**: yani onu bir çukurluğa itti. Ebû Mûsâ hadîsinde: “Kim Kur’ân’a tâbi olursa, onunla cennet bahçelerine iner; kim de Kur’ân ona tâbi olursa, onun ensesinde **يَزُخُّ** eder; nihayet onu cehennem ateşine atıncaya kadar.” **والمَزَخَّةُ**: fetha ile; kadın. **والزَخَّةُ**: öfke ve kin. Denir ki: **زَخَّ** adam **زَخَّاً**, öfkelendiği zaman. Sahr el-Ğayy dedi ki:
“Artık **زَخَّةٍ** üzerine asla oturma,
ve kalpte bir keder ve korku gizleme.”
**والزَخيخُ**: korun parıltısının şiddeti. Dersin ki: **زَخَّ** kor **يَزِخُّ**, kesre ile.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%AE%D8%AE/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ز خ خ
للجمر زخيخ وهو شدة بريقه وقد زخ الجمر وانظر إليه كيف يزخ‏.‏
وزخه في وهدة‏:‏ دفعه فيها‏.‏
وفي الحديث ‏"‏ مثل أهـل بيتـي كمثـل سفينـة نـوح مـن ركبهـا نجـا ومـن تخلّـف عنهـا غـرق وزخ فـي النار ‏"‏ وزخ في قفاه‏.‏
ومن الكناية‏:‏ هذه مزخة فلان‏:‏ لامرأته‏.‏
ويروى لعليّ رضي الله تعالى عنه‏:‏ طوبى لمن كانت له مزخة يزخها ثم ينام الفخة وبات يزخها‏:‏ ينكحها‏.‏

##### Türkçe

ز خ خ
Köz için **زخيخ** vardır; o, onun parıltısının şiddetidir. Ve köz **زخ** etti; “ona bak, nasıl **يزخ** ediyor.”

Ve onu bir çukura **وزخه**: onu oraya itti.

Hadiste: “Ehl-i beytimin misali, Nûh’un gemisinin misali gibidir; ona binen kurtulur, ondan geri kalan boğulur ve ateşe **زخ** etti.” Ve ensesine **زخ** etti.

Kinayeden: “Bu, falanın **مزخة**sidir”: karısı için.

Ali’den (Allah Teâlâ ondan razı olsun) rivayet edilir: “Kendisi için bir **مزخة**si olup da onu **يزخها** eden, sonra **الفخة**yi uyuyan kimseye ne mutlu.” Ve “onu geceleyin **يزخها** etti”: onunla cinsel ilişkiye girdi.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%AE%D8%AE/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

زَخَّه يَزُخُّه زَخّاً: دفعه في وَهْدة. وزَخَّ في قفاه يِزُخُّ زَخّاً: دفع، وقال ابن دريد: كل دَفْع زَخٌّ؛ وفي حديث أَبي موسى الأَشعري أَنه قال: اتَّبِعُوا القرآنَ ولا يَتَّبِعَنَّكم القرآنُ، فإِنه من يَتَّبِعِ القرآنُ يَهْبِطْ به على رياضِ الجنَّةِ، ومَنْ يَزُخُّ في قفاه أَي يدفعه حتى يَقْذِفَ به في نار جهنم. وفي الحديث: مَثَلُ أَهلِ بيتي مَثَلْ سفينة نوح من تَخَلَّف عنها زُخَّ به في النار أَي دُفِعَ ورُمِيَ. يقال: زَخَّه يَزُخُّه زَخّاً؛ ومنه حديث أَبي بَكْرَةَ ودُخُولِهم على معاوية قال: فَزَخَّ في أَقفائنا أَي دَفَعَنا وأخْرَجَنا. وزخَّ المرأَةَ يَزُخُّها زَخّاً وزَخْزَخَها: نكحها، وهو من ذلك لأَنه دفعٌ. والمَزَخَّة، بالفتح: المرأَة. وزَخَّةُ الإِنسان ومَزَخَّته ومِزَخَّته: امرأَته؛ قال اللحياني: هو من الزَّخِّ الذي هو الدفع. وروي عن علي بن أَبي طالب، عليه السلام، في الحديث أَنه قال:
أَفلح من كانت له مِزَخَّه
يَزُخُّها ثم ينامُ الفَخَّه
الفخة: أَن ينام فَيَنْفُخَ في نومه؛ أَراد ينام جتي يصير له فَخيخٌ أَي غطيط. والمزَخَّة، بالكسر: الزوجة، وروي مَزَخَّة، بنصب الميم، كأَنها موضع الزَّخِّ أَي الدفع فيها لأَنه يَزُخُّها أَي يجامعها، وسميت المرأَة مِزَخَّة لأَن الرجل يجامعها.
وزَخَّتِ المرأَةُ بالماء تَزُخُّ وزَخَّتْه: دفعته.
وامرأَة زَخَّاخة وزَخَّاء: تَزُخُّ عند الجماع.
وزخَّ ببوله زَخّاً: دفع مثلَ ضَخَّ. والزَّخُّ: السُّرعة.وزخَّ الإِبلَ يَزُخُّها زَخّاً: ساقها سوقاً سريعاً واحْتَثَّها. والمِزَخُّ: السريع السَّوْق؛ قال:
إِنَّ عليك حادياً مِزَخَّا،
أَعْجَمَ لا يُحْسِنُ إِلاَّ نَخَّا،
والنَّخُّ لا يُبْقي لهنَّ مُخَّا
والزَّخُّ والنَّخُّ: السير العنيف؛ وفي حديث علي، عليه السلام: كتب إِلي عثمان بن حُنيف: لا تأْخُذنَّ من الزُّخَّةِ والنُّخَّةِ شيئاً؛ الزّخَّة: أَولاد الغنم لأَنها تُزَخُّ أَي تُساقُ وتدفع من ورائها، هي فُعْلَة بمعنى مفعول، كالقُبْضَةِ والغُرْفَة، وإِنما لا تؤخذ منها الصدقة إِذا كانت منفردة، فإِذا كانت مع أُمهاتها اعتدّ بها في الصدقة ولا تؤخذ. ولعل مذهبه قد كان لا يأْخذ منها شيئاً؛ وربما وضَع الرجلُ مِسْحاتَه في وسط نهر ثم يَزُخُّ بنفسه أَي يَثِبُ.
والزَّخُّ والزَّخَّةُ: الحِقْدُ والغيظ والغضب؛ قال صَخْر الغَيّ: فلا تَقْعُدَنَّ على زَخَّةٍ،
وتُضْمِرَ في القلبِ وَجْداً وخِيفَا
ويقال: زَخَّ الرجلُ زَخّاً إِذا اغتاظ؛ قال ابن سيده: وذكروا أَنه لم يُسْمَعِ الزَّخَّةُ التي هي الحقد والغضب إِلا في هذا البيت. والزَّخِيخُ: النار، يمانية؛ وقيل: هي شدَّة بريق الجمر والحرّ والحَرِيرَ يَبْرُق من الثياب؛ وقد زَخَّ يَزُخُّ زَخِيخاً؛ قال: فعند ذاكَ يَطْلُعُ المِرِّيخُ،
في الصبح يَحْكي لونَهُ زَخِيخُ،
من شُعْلَةٍ ساعَدَها النَّفِيخُ

##### Türkçe

**زَخَّه يَزُخُّه زَخّاً**: onu bir çukurluğa itti. Ve **زَخَّ في قفاه يِزُخُّ زَخّاً**: itti; İbn Düreyd dedi ki: her itiş **زَخٌّ**dur. Ve Ebû Mûsâ el-Eş‘arî’nin hadîsinde, onun şöyle dediği (rivayet edilmiştir): “Kur’ân’a uyun ve Kur’ân size uymasın; çünkü Kur’ân’ın uyduğu kimse, onunla cennet bahçelerine iner; ve kim **يَزُخُّ في قفاه** (yani onu iter) ta ki onu cehennem ateşine fırlatsın.” Ve hadîste: “Ehl-i beytimin misali Nûh’un gemisinin misali gibidir; ondan geri kalan, onunla ateşe **زُخَّ** edildi” yani itildi ve atıldı. Denir: **زَخَّه يَزُخُّه زَخّاً**; ve ondan, Ebû Bekre’nin hadîsi ve onların Muâviye’nin yanına girmeleri (kıssası): “Böylece enselerimize doğru **فَزَخَّ** etti” yani bizi itti ve bizi çıkardı. Ve **زخَّ المرأَةَ يَزُخُّها زَخّاً** ve **زَخْزَخَها**: onunla cinsel ilişkide bulundu; ve bu, ondandır; çünkü o bir itiştir.

Ve **المَزَخَّة** (fetha ile): kadın. Ve insanın **زَخَّةُ**si ve **مَزَخَّته**si ve **مِزَخَّته**si: karısı; Lihyânî dedi ki: bu, itiş olan **الزَّخِّ**dendir. Ve Ali b. Ebî Tâlib’den, عليه السلام, hadîste onun şöyle dediği rivayet edilmiştir:
أَفلح من كانت له مِزَخَّه
يَزُخُّها ثم ينامُ الفَخَّه

**الفخة**: uyuyup uykusunda üflemesidir; (burada) murad: uyur, ta ki onun için **فَخيخٌ** olsun; yani horultu. Ve **المزَخَّة** (kesra ile): eş. Ve **مَزَخَّة** (mîm’in nasbıyla) rivayet edilmiştir; sanki o, **الزَّخِّ**ün yeri gibidir; yani onda itiş; çünkü o onu **يَزُخُّها** eder; yani onunla cinsel ilişkide bulunur. Ve kadına **مِزَخَّة** adı verildi; çünkü erkek onunla cinsel ilişkide bulunur.

Ve kadın su ile **زَخَّتِ**: **تَزُخُّ**; ve onu **زَخَّتْه**: onu itti.

Ve **امرأَة زَخَّاخة** ve **زَخَّاء**: cinsel birleşme sırasında **تَزُخُّ** eder.

Ve idrarını **زخَّ** ile **زَخّاً**: **ضَخَّ** gibi itti. Ve **الزَّخُّ**: sürat. Ve develeri **زخَّ**: **يَزُخُّها زَخّاً**; onları hızlı bir sevk ile sürdü ve onları teşvik etti. Ve **المِزَخُّ**: hızlı sevk (eden/edilen); (şair) dedi ki:
إِنَّ عليك حادياً مِزَخَّا،
أَعْجَمَ لا يُحْسِنُ إِلاَّ نَخَّا،
والنَّخُّ لا يُبْقي لهنَّ مُخَّا

Ve **الزَّخُّ** ve **النَّخُّ**: şiddetli yürüyüş. Ve Ali’nin, عليه السلام, hadîsinde: Osman b. Huneyf bana yazdı: “**الزُّخَّةِ**den ve **النُّخَّةِ**den hiçbir şey alma.” **الزّخَّة**: koyun yavruları; çünkü onlar **تُزَخُّ** edilir; yani arkalarından sürülür ve itilir; o, mef‘ûl mânasında **فُعْلَة**dir; **القُبْضَةِ** ve **الغُرْفَة** gibi. Sadaka, yalnız başına oldukları zaman onlardan alınmaz; anneleriyle beraber oldukları zaman sadakada onlarla sayım yapılır, fakat onlardan alınmaz. Belki onun mezhebi, onlardan hiçbir şey almamak idi. Ve bazen adam, silahını bir nehrin ortasına koyar, sonra kendisiyle **يَزُخُّ** eder; yani sıçrar.

Ve **الزَّخُّ** ve **الزَّخَّةُ**: kin, öfke, gazap; Sahr el-Gayy dedi ki:
فلا تَقْعُدَنَّ على زَخَّةٍ،
وتُضْمِرَ في القلبِ وَجْداً وخِيفَا

Ve denir: adam **زَخَّ** eder, **زَخّاً**, öfkelendiği zaman. İbn Sîde dedi ki: kin ve gazap olan **الزَّخَّةُ**nin, ancak bu beyitte işitildiğini zikrettiler.

Ve **الزَّخِيخُ**: ateş; Yemen lehçesi. Ve denildi ki: o, kor ve sıcaklığın şiddetli parıltısıdır; ve elbiseden **الحَرِيرَ** parıldar. Ve **زَخَّ يَزُخُّ زَخِيخاً** olmuştur; (şair) dedi ki:
فعند ذاكَ يَطْلُعُ المِرِّيخُ،
في الصبح يَحْكي لونَهُ زَخِيخُ،
من شُعْلَةٍ ساعَدَها النَّفِيخُ

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%AE%D8%AE/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ز خ خ * * زَخَّهُ * دفعه في وهدة وفي حديث أبي موسى ﴿من يتبع القرآن يهبط به على رياض الجنة ومن يتبعه القرآن يزُخ في قفاه حتى يقذف به في نار جهنم﴾

##### Türkçe

* ز خ خ * * **زَخَّهُ** * onu bir çukura itti; Ebû Mûsâ hadîsinde: ﴿Kim Kur’ân’a tâbi olursa, onu cennet bahçelerine indirir; kim de Kur’ân kendisine tâbi olursa, onu ensesinden **يزُخ** eder, tâ ki onu cehennem ateşine atar﴾

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%AE%D8%AE/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

زخه يزخه زخا: دفعه وأوقعه في وهدة أي المكان النخفض، وفي الحديث: مثل أهل بيتي مثل سفينة نوح من تخلف عنها زخ به في النار، أي دفع ورثمي. وزخ في ففاه: دفع. وقال ابن دريد: كل دفع زخ. وزخ في قفاه، أي دفع وأخرج. والزخ والزخة: الحقد والغضب والغيظ. قال صخر الغي:
  فلا تـقـعـدن عـلـى زخة                      وتضمر في القلب وجدا وخيفا

  ويقال زخ زضيد زخا، إذا اغتاظ، قال ابن سيده: وذكروا أنه لم يسمع الزخة التي هي الحقد والغضب إلا في هذا البيت. وزخ وثب، وربما وضع الرجل مسحاته في وسط نهر ثم يزخ بنفسه، أي يثب. وزخ ببوله زخا: رماه ودفعه، مثل ضخ. والزخ: السرعة. يقال، زخ الحادي الإبل: ساقها سوقا سريعا واحتشها. والزخ والنخ: السير العنيف، وقد زخ إذا سار سيرا عنيفا. ومن المجاز ما روي لعلي بن أبي طالب كرم الله وجهه أنه قال:
  أفلح من كانت له مزخه                      يزخها ثم ينام الفـخـه المزخة، بكسر الميم وفتحها - وبالفتح صدر الجوهري كأنها موضع الزخ، أي الدفع - : المرأة وسميت لأن الرجل يزخها، أي يجامعها كالزخة، بالفتح، والمزخة، بفتحها: فرجها لأنها موضع الزخ. وزخزخها زخزاخا إذا جامعها، كزخها زخا، وهو من ذلك، لأنه دفع. وزخت المرأة بالماء تزخ، وزخته: دفعته. وامرأة زخاخة، مشددة، وزخاء، ممدودة، إذا كانت تزح بالماء عند الجماع. وزخ الجمر، بالجيم كما في غير نسخة، ومثله في الأمهات اللغوية، ويوجد في بعض النسخ بالخاء المعجمة، وليس بصواب يزخ، بالكسر والضم زخا وزخيخا: برق أي لمع. وكذلك الحرير لأنه يبرق من الثياب. وفي بعض النسخ برد، بالدال بدل القاف وصوبه بعض المحشين، وهو غلط. ومما يستدرك عليه: ما جاء في حديث علي رضي الله عنه: كتب إلى عثمان بن حنيف، لاتأخذن من الرخة والنخة شيئا الزخة: أولاد الغنم لأنها تزخ، أي تساق وتدفع من ورائها، وهي فعلة بمعنى مفعولة، كلقبضة والغرفة. وإنما لا تؤخذ منها الصدقة إذا كانت منفردة، فإذا كانت مع أمهاتها اعتد بها في الصدقة ولا تؤخذ منها شيئا. كذا في اللسان والنهاية.

##### Türkçe

**زخه** **يزخه** **زخا**: Onu itti ve onu bir çukura, yani alçak yere düşürdü. Hadiste: “Ehl-i beytimin misali Nûh’un gemisi gibidir; ondan geri kalan **زخ** ile ateşe (atılır)”; yani itti ve fırlattı. Ve **زخ** onun ağzına: itti. İbn Düreyd dedi: Her itiş **زخ**’tır. Ve **زخ** onun ensesine; yani itti ve çıkardı. Ve **الزخ** ve **الزخة**: kin, öfke ve hınçtır. Sahr el-Ğayy dedi:
  Artık bir **زخة** üzerine oturup kalma,
  ve kalpte bir keder ve korku gizleme

  Ve denir ki: **زخ** **زضيد** **زخا**, öfkelendiği zaman. İbn Sîde dedi: **الزخة**’nin, ki o kin ve öfkedir, ancak bu beyitte işitildiğini zikrettiler. Ve **زخ**: sıçradı; bazen adam küreğini bir nehrin ortasına koyar, sonra kendisiyle **يزخ** eder; yani sıçrar. Ve **زخ** idrarını **زخا**: onu attı ve itti; **ضخ** gibi. Ve **الزخ**: sürattir. Denir ki: **زخ** deve sürücüsü develeri: onları hızlı bir sürüşle sürdü ve onları topladı. Ve **الزخ** ve **النخ**: şiddetli yürüyüştür; ve şiddetli bir yürüyüşle yürüdüğü zaman **زخ** etmiştir. Mecazdan, Ali b. Ebî Tâlib’den—Allah yüzünü keremli kılsın—rivayet olunana göre o dedi ki:
  Başarılı oldu, kendisine bir **مزخه** olan,
  onu **يزخ** eder, sonra **الفـخـه** uyur. **المزخة**—**الميم**’in kesri ve fethi ile; ve feth ile Cevherî başlattı—sanki **الزخ**’ın yeri gibidir; yani itmenin: kadındır; ve erkek onu **يزخ** ettiği için isimlendirildi; yani onu, feth ile **الزخة** gibi, cima eder. Ve **المزخة**, fethi ile: onun ferci; çünkü o **الزخ**’ın yeridir. Ve onu **زخزخها** **زخزاخا** etti, onu cima ettiği zaman; **زخها** **زخا** gibi; ve o bundandır; çünkü o itmedir. Ve kadın su ile **زخت** eder, **تزخ**; ve onu **زخته**: onu ittirdim. Ve kadın **زخاخة**, şeddeli, ve **زخاء**, medli, cima sırasında su ile ittiği zaman. Ve **زخ** koru—**الجيم** ile, başka bir nüshada olduğu gibi; ve lugavî ana kaynaklarda da böyledir—bazı nüshalarda **الخاء** mu‘ceme ile bulunur; doğru değildir. **يزخ**—kesr ve zamm ile—**زخا** ve **زخيخا**: parladı; yani ışıldadı. İpek de böyledir; çünkü elbiselerden parıldar. Bazı nüshalarda **برد** vardır; **الدال** ile **القاف** yerine; bazı haşiyeciler onu doğru saydı; o yanlıştır. Üzerine istidrâk olunanlardandır: Ali رضي الله عنه hadîsinde gelen: Osman b. Huneyf’e yazdı: “**الرخة** ve **النخة**’den hiçbir şey alma.” **الزخة**: koyun yavrularıdır; çünkü onlar **تزخ** eder; yani arkalarından sürülür ve itilir; ve o, **مفعولة** manasında **فعلة**’dir; **لقبضة** ve **الغرفة** gibi. Sadaka onlardan ancak tek başına oldukları zaman alınmaz; anneleriyle beraber oldukları zaman sadakada hesaba katılır ve onlardan hiçbir şey alınmaz. Lisân ve Nihâye’de böyledir.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%AE%D8%AE/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

زَخَّ
زَخَّ U ( n. ac. زَخّ 1 ),
a.  Pushed, threw down.

b.  Leaped, bounded; came bounding down ( rain ).

c.  Drove, urged on ( an animal ).

d.  I ( n. ac. زَخّ 1 ), Was angry, enraged.

e.  I ( n. ac. زَخّ 1 ,  زَخِيْخ 25 ), Glowed ( embers ).

زَخَّة
زَخَّة 1t ,
a.  Rancour, spite, malevolence.

##### Türkçe

زَخَّ
**زَخَّ** U (n. ac. **زَخّ** 1),
a. İtti, aşağı attı.

b. Sıçradı, sekip atıldı; sekerek aşağı geldi (yağmur).

c. (Bir hayvanı) sürdü, sevk etti.

d. I (n. ac. **زَخّ** 1), Öfkelendi, hiddetlendi.

e. I (n. ac. **زَخّ** 1, **زَخِيْخ** 25), Kızardı (korlar).

زَخَّة
**زَخَّة** 1t,
a. Kin, garaz, kötücüllük.
