# زرجن (ز-ر-ج-ن) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B1%D8%AC%D9%86
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D8%B1%D8%AC%D9%86

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ز - ر - ج - ن
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B1%D8%AC%D9%86/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

الجيم والزاي
زنجر:
الزَّنجرة من قولك: زَنجرَ فلان لفلانٍ، إذا قال بظفرِ إبهامه على ظُفرِ سبّابته، ثم قرع بينهما في قول: ولا مثل هذا قال:
فأرسلت إلى سلمى		بأن النَّفس مشغُوفه
فما جادت لنا سلمى		بزنجيرٍ ولا فوقـه
زرجن:
الزَّرجون، بلُغةِ الطّائف، وأهل الغور: قضبانُ الكرم.
زرنج:
زَرنج: اسم كورة معروفة، قال:
جلبُوا من تهـامةَ حـتـى		وردت خيلهُم قصور زرنجِ
زبرج:
الزَّبرجُ: الذهب. والزِّبرج: السَّحاب النَّمر بسوادٍ وحُمرة في وجهه، قال:
سفر الشَّمال الزَّبرج المُزبرجا
والزِّبرجُ: زينةُ السِّلاح. والزِّبرج: الوشي.
جمرز:
جَمرَزَ فلان، أي: تكص وفرّ.
جرمز:
جِّرموزُ: حوضٌ يتخذُ في قاعٍ أو روضة، مرتفع، الأعضاد يسيل فيها الماء، ثم يفرغ بعد ذلك.
وجَرمزَ فلانٌ، أي أخطأ. والجَرمزةُ: الانقباض عن الشّيء. ويقال ضمّ فلانٌ إليه إذا رفع ما انتشر من ثيابه، ثم مضى.
وإذا قلت: ضمّ الثَّورُ إليه جراميزه، فهي قوائمه... والفعلُ منه: اجرَمَزَّ، إذا انقبض في الكِناس، قال:
مُجرمِّزاً كضِجعةِ الماسورِ
وقال بعضهم: الجَراميز الجسد. قال أميَّة بن أبي عائذ:
أو أصحَمَ حامٍ جَراميزَهُ		حزابيةٍ حَيَدَى بالدِّحال
جربز:
الجُربُزُ: الخبُّ من الرِّجال. دخيل.
جلفز:
الجَلفَزيزُ: نابٌ هَرِمة حمول عمُول. وعجوز وجلفزيز: متشنِّجةٌ، وهي مع ذلك عمول، ويقال: الجلفزيز: الرجل الجافي.
فنزج:
الفَنزجُ: رقصُ المجُوس، قال العجّاج:
عكف النَّبيطِ يلعبون الفَنزجا

##### Türkçe

**الجيم** ve **الزاي**

**زنجر**:
**الزَّنجرة** senin “**زَنجرَ** falan, falana” demendendir; **إبهامه**’nin tırnağıyla **سبّابته**’nin tırnağı üzerinde söylediği zaman; sonra “ve bunun benzeri yoktur” sözünde ikisi arasında vurur; dedi ki:
فأرسلت إلى سلمى		بأن النَّفس مشغُوفه
فما جادت لنا سلمى		بزنجيرٍ ولا فوقـه

**زرجن**:
**الزَّرجون**; **الطّائف** diliyle ve **أهل الغور** (dilinde): asmanın çubukları.

**زرنج**:
**زَرنج**: bilinen bir **كورة**’nın adıdır; dedi ki:
جلبُوا من تهـامةَ حـتـى		وردت خيلهُم قصور زرنجِ

**زبرج**:
**الزَّبرجُ**: altın. Ve **الزِّبرج**: yüzünde siyahlık ve kızıllıkla benekli bulut; dedi ki:
سفر الشَّمال الزَّبرج المُزبرجا
Ve **الزِّبرجُ**: silahın süsü. Ve **الزِّبرج**: nakışlı bez.

**جمرز**:
“**جَمرَزَ** falan”, yani: büzüldü ve kaçtı.

**جرمز**:
**جِّرموزُ**: bir çukurda yahut bir çayırda yapılan, yüksek, kenarları (olan) bir havuz; içinde su akar, sonra bundan sonra boşalır.
Ve “**جَرمزَ** falan”, yani: hata etti. Ve **الجَرمزةُ**: şeyden büzülüp çekilme. Ve “falan onu kendine topladı” denir; elbiselerinden yayılmış olanı kaldırdığı zaman, sonra yürüdü.
Ve sen dediğin zaman: “öküz **جراميزه**’sini kendine topladı”, o onun ayaklarıdır... ve ondan fiil: **اجرَمَزَّ**; **الكِناس**’ta büzüldüğü zaman; dedi ki:
مُجرمِّزاً كضِجعةِ الماسورِ
Ve bazısı dedi: **الجَراميز** beden(ler)dir. **أميَّة بن أبي عائذ** dedi ki:
أو أصحَمَ حامٍ جَراميزَهُ		حزابيةٍ حَيَدَى بالدِّحال

**جربز**:
**الجُربُزُ**: erkeklerden kurnaz olan. Yabancı (kelime).

**جلفز**:
**الجَلفَزيزُ**: yaşlı, yük taşıyan, iş gören bir dişi deve. Ve “yaşlı kadın **جلفزيز**”: kasılmıştır; bununla beraber iş görendir. Ve denir ki: **الجلفزيز**: kaba adam.

**فنزج**:
**الفَنزجُ**: Mecûsîlerin raksı; **العجّاج** dedi ki:
عكف النَّبيطِ يلعبون الفَنزجا

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B1%D8%AC%D9%86/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الزَرَجونُ: الخمر، ويقال الكَرْمُ. قال الأصمعي: وهي فارسيّة معربة، أي لون الذهب. وقال الجرميُّ: هو صِبْغٌ أحمر.

##### Türkçe

**الزَرَجونُ**: şarap; ve **الكَرْمُ** (üzüm asması) denilir. **الأصمعي** dedi: O, Arapçalaştırılmış Farsçadır; yani altının rengi. **الجرميُّ** dedi: O, kırmızı bir boyadır.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B1%D8%AC%D9%86/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الزَّرَجُون: الماء الصافي يَسْتَنقِع في الجبل، عربي صحيح. والزَّرَجُون، بالتحريك: الكرْم؛ قال دُكَين بن رجاءٍ، وقيل هي لمنظور بن حَبَّة:
كأَنَّ، باليُرَنَّإِ المَعْلولِ،
ماءَ دَوالي زَرَجُونٍ ميلِ.
قال الأَصمعي: هي فارسية معرّبة أَي لون الذهب، وقيل: هو صبغ أَحمر؛ قاله الجَرْميُّ، وقيل: الزَّرَجون قُضْبان الكرم، بلغة أَهل الطائف وأَهل الغَوْر؛ قال الشاعر:
بُدِّلوا، من مَنابِتِ الشِّيحِ والإِذْ
خرِ، تِيناً ويانِعاً زَرَجُوناً
(* قوله «بدلوا من منابت إلخ» قال الصاغاني: يعني أنهم هاجروا إلى ريف الشام).
وقال أَبو حنيفة: الزَّرَجُون القضيب يغرس من قضبان الكرم؛ وأَنشد: إليك، أَميرَ المؤمنينَ، بَعَثْتُها
من الرَّمل تَنْوي مَنبتَ الزَّرَجونِ
يعني بمنبت الزَّرَجون الشأْم لأَنها أَكثر البلاد عنباً؛ كل ذلك عن أَبي حنيفة. والزَّرَجون: الخمر. قال السيرافي: هو فارسي معرّب، شبه لونها بلون الذهب لأَن زَرْ بالفارسية الذهب، وجُون اللَّون، وهم ما يعكسون المضاف والمضاف إليه عن وضع العرب؛ قال ابن سيده وقول الشاعر: هل تَعْرِفُ الدارَ لأُمِّ الخَزْرَجِ
منها، فَظَِلْتَ اليومَ كالمُزَرَّجِ
فإِنه أَراد الذي شَرِب الزَّرَجون، وهي الخمر، فاشتق من الزَرجون فعلاً، وكان قياسه على هذا أَن يقول كالمُزَرْجَنِ، من حيث كانت النون في زَرَجُون قياسها أَن تكون أَصلاً، لأَنها بإِزاء السين من قرَبوس، ولكن العرب إذا اشتقت من الأَعجمي خلطت فيه. وذكر الأَزهري في ترجمة زرج قال: الزَّرَجُون الخمر، ويقال: شجرتها. ابن شميل: الزَّرَجُون شجر العنب، كل شجرة زَرَجونة؛ قال شمر: أُراها فارسية معرّبة ذردقون، قال: وليست بمعروفة في أَسماء الخمر؛ غيره: زَرَكون
(* قوله «غيره زر كون» عبارة التهذيب: وقال
غيره. أي غير شمر، معربة زركون). فصيرت الكاف جيماً، يريدون لون الذهب.

##### Türkçe

**الزَّرَجُون**: dağda birikip duran duru su; sahih Arapçadır.

Ve **الزَّرَجُون**, harekeli olarak: asma; Dükeyn b. Recâ dedi; ve (şiirin) Manzûr b. Habbe’ye ait olduğu da söylenmiştir:
Sanki, hastalıklı **اليُرَنَّإِ** ile,
**زَرَجُونٍ** asmasının salkımlarının suyu, eğik.

**الأَصمعي** dedi: O, Arapçalaştırılmış Farsçadır; yani altının rengi. Ve (başka bir görüşe göre): o kırmızı bir boyadır; bunu **الجَرْميُّ** söylemiştir. Ve (başka bir görüşe göre): **الزَّرَجون** asmanın çubuklarıdır; Tâif ehlinin ve **الغَوْر** ehlinin dilinde; şair dedi:
**الشِّيحِ** ve **الإِذْخرِ** bitkilerinin yetiştiği yerlerden,
incir ve olgun **زَرَجُوناً** ile değiştirildiler.
(* “**بدلوا من منابت إلخ**” sözü hakkında **الصاغاني** dedi: yani onlar Şam’ın kırsalına hicret ettiler).

Ve Ebû Hanîfe dedi: **الزَّرَجُون** asma çubuklarından dikilen çubuktur; ve (şu beyti) okudu:
Ey müminlerin emiri, onu sana gönderdim
kumdan; **الزَّرَجونِ**un yetiştiği yeri niyet ederek.
Yani **الزَّرَجون**un yetiştiği yer ile Şam’ı kasteder; çünkü o, ülkelerin en çok üzüm (olan)ıdır; bunların hepsi Ebû Hanîfe’dendir. Ve **الزَّرَجون**: şarap. **السيرافي** dedi: O, Arapçalaştırılmış Farsçadır; onun rengini altının rengine benzetti; çünkü Farsçada **زَرْ** altındır, ve **جُون** renktir; ve onlar, Arapların vaz‘ına aykırı olarak muzâf ile muzâfun ileyhi ters çevirirler. **ابن سيده** dedi; ve şairin sözü:
Ümmü’l-Hazrec’in evini tanıyor musun?
Ondan dolayı bugün **المُزَرَّجِ** gibi oldun.
Şüphesiz o, **الزَّرَجون** içen kimseyi kastetti; o da şaraptır; böylece **الزَرجون**dan bir fiil türetti. Ve bunun üzerine kıyası, **كالمُزَرْجَنِ** demesiydi; şu bakımdan ki **زَرَجُون**daki **النون**un kıyası asıl olmasıdır; çünkü o, **قرَبوس**taki **السين**in karşısındadır; fakat Araplar, yabancıdan türettiklerinde onda karıştırırlar. Ve **الأَزهري**, **زرج** maddesinin tercümesinde zikretti; dedi:
**الزَّرَجُون** şaraptır; ve “onun ağacı” denir. İbn Şümeyl: **الزَّرَجُون** üzüm ağacıdır; her ağaç bir **زَرَجونة**dır. Şemr dedi: Onu, Arapçalaştırılmış Farsça **ذردقون** görüyorum; dedi: ve o, şarap adlarında bilinen (bir şey) değildir. Başkası: **زَرَكون**
(* “**غيره زر كون**” sözü: **التهذيب**’in ibaresi: “Ve başkası dedi.” yani Şemr’den başkası; Arapçalaştırılmış **زركون**). Böylece **الكاف**ı **جيماً** yaptılar; altının rengini kastederler.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B1%D8%AC%D9%86/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ز ر ج ن * * الزَّرَجُون * بالتحريك الخمر وقيل الكرم قال الأصمعي هي فارسية معربة أي لون الذهب وقال الجرمي هو صبغ أحمر

##### Türkçe

* ز ر ج ن * * **الزَّرَجُون** * hareke ile: şarap; ve denildi: asma. **الأصمعي** dedi: o, Farsçadır, Arapçalaştırılmıştır; yani altının rengi. **الجرمي** dedi: o, kırmızı bir boyadır.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B1%D8%AC%D9%86/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( الزَّرَجونُ ، محرَّكةً : الخَمْرُ ) ؛ كما في الصِّحاحِ .
وقالَ السِّيرافيُّ : هو فارِسِيٌّ مُعَرَّبٌ ، شُبِّه لَوْنُها بلوْنِ الذّهَبِ .
وقالَ شَمِرٌ : وليسَتْ مَعْروفَةً في أسْماءِ الخَمْرِ .
غَيْره : زَرَكُون ، فصُيِّرَتِ الكافُ جِيماً ، يُريدُونَ لوْنَ الذَّهَبِ ( و ) قيلَ : الزَّرَجُونُ : ( الكَرْمُ ) .
وقالَ ابنُ شُمَيْل : الزَّرَجُونُ : شجرَةُ العِنَبِ ، كلُّ شَجَرَةٍ زَرَجُونَة ؛ وأَنْشَدَ الجَوْهرِيُّ لدُكَيْن بنِ رجاءٍ :
كأَنَّ باليُرَنَّا المَعْلولِماءَ دَوالي زَرَجُونٍ مِيلِوقالَ أَبو نواس :
اسقني يا ابن أذينمن شرابِ الزرجون

( أَو ) الزَّرَجُونُ : ( قُضْبانُها ) ، بلُغَةِ أَهْلِ الطائِفِ والغَوْر ؛ قالَ الشاعِرُ :
بُدِّلوا من مَنابتِ الشيح والإِذْخِرُ تِيناً ويانِعاً زَرَجُوناوقالَ أَبو حَنِيفَةَ : الزَّرَجُونُ : القَضِيبُ يُغْرَسُ مِنِ قُضْبانِ الكَرْمِ ؛ وأَنْشَدَ :
إليك أَميرَ المؤْمنينَ بَعَثْتُهامن الرَّمل تَنْوي مَنبتَ الزَّرَجونِيعْنِي به الشامَ لأنَّها أَكْثَرُ الأرْضِ عِنَباً .
( و ) الزَّرَجُونُ : ( صِبْغٌ أَحْمَرُ ) ، عن الجَرْميُّ نَقَلَه الجوْهرِيُّ .
( والزَّرْجَنَةُ : التَّخارُجُ والخَبُّ والخَدِيعةُ ) ، وقد اشْتَقَّتِ العَرَب مِنَ الزَّرَجُون فخلَطُوا فيه فقالوا : المذرّج للذي شَرِبَ الزَّرَجُون ، والقِياسُ المُزَرْجَنُ ، وقد تقدَّمَ البَحْثُ فيه في حَرْفِ الجيمِ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
رزينُ بنُ محمدِ بنِ أَبي رزينٍ الزَّرْجَينيُّ ، بفتحِ الزَّاي والجيمِ وسكونِ الرَّاء شيْخٌ لابنِ المُبارَكِ ، وهو مَنْسوبٌ إِلى زرجين محلَّة بمَرْوَ .
والزُّرْجُون ، بالضَّمِّ : لُغَةٌ في التَّحْريكِ بمعْنَى الخَمْر ؛ نَقَلَه شيْخُنا .
والزَّرَجُونُ ، محرَّكةً : الماءُ الصّافي يَسْتَنقِع في الجَبَلِ ، عربيٌّ صَحِيحٌ .

وممَّا يُسْتدركُ عليه :

##### Türkçe

: (**الزَّرَجونُ**), harekeli olarak: **الخَمْرُ**; **الصِّحاحِ**’ta olduğu gibi.
Ve **السِّيرافيُّ** dedi: O, Farsça olup Arapçalaştırılmıştır; onun rengi altının rengine benzetilmiştir.
Ve **شَمِرٌ** dedi: Ve o, şarabın adları içinde bilinen değildir.
Başkası: **زَرَكُون**; böylece **الكافُ** **جِيماً** kılındı; altının rengini istiyorlar. (Ve) denildi: **الزَّرَجُونُ**: (**الكَرْمُ**).
Ve **ابنُ شُمَيْل** dedi: **الزَّرَجُونُ**: üzüm ağacı; her ağaç bir **زَرَجُونَة**’dir; ve **الجَوْهرِيُّ** **دُكَيْن بنِ رجاءٍ**’a ait olarak inşad etti:
كأَنَّ باليُرَنَّا المَعْلولِماءَ دَوالي زَرَجُونٍ مِيلِوقالَ أَبو نواس :
اسقني يا ابن أذينمن شرابِ الزرجون

(Ya da) **الزَّرَجُونُ**: (**قُضْبانُها**), **أَهْلِ الطائِفِ** ve **الغَوْر** ehlinin lügatinde; şair dedi:
بُدِّلوا من مَنابتِ الشيح والإِذْخِرُ تِيناً ويانِعاً زَرَجُوناوقالَ أَبو حَنِيفَةَ : **الزَّرَجُونُ**: **الكَرْمِ** çubuklarından dikilen **القَضِيبُ**; ve inşad etti:
إليك أَميرَ المؤْمنينَ بَعَثْتُهامن الرَّمل تَنْوي مَنبتَ الزَّرَجونِيعْنِي به الشامَ لأنَّها أَكْثَرُ الأرْضِ عِنَباً .
(Ve) **الزَّرَجُونُ**: (**صِبْغٌ أَحْمَرُ**), **الجَرْميُّ**’den; onu **الجوْهرِيُّ** nakletti.
(Ve **الزَّرْجَنَةُ**: **التَّخارُجُ** ve **الخَبُّ** ve **الخَدِيعةُ**); ve Araplar **الزَّرَجُون**’dan türetmişlerdir; böylece onda karıştırdılar da dediler: **المذرّج** **الزَّرَجُون** içen kimse içindir; ve kıyas **المُزَرْجَنُ**’dur; ve onun hakkında araştırma **حَرْفِ الجيمِ**’de daha önce geçmiştir.
Ve ondan istidrâk olunanlardandır:
**رزينُ بنُ محمدِ بنِ أَبي رزينٍ الزَّرْجَينيُّ**, **الزَّاي** ve **الجيمِ**’in fethi ve **الرَّاء**’ın sükûnu ile; **ابنِ المُبارَكِ**’e şeyhtir; ve o, **زرجين**’e nisbetlidir; **مَرْوَ**’da bir mahalledir.
Ve **الزُّرْجُون**, zamme ile: harekelemede, şarap manasında bir lügattir; onu şeyhimiz nakletti.
Ve **الزَّرَجُونُ**, harekeli olarak: dağda biriken duru su; sahih Arapçadır.

Ve ondan istidrâk olunanlardandır:

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B1%D8%AC%D9%86/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

زَرْجَنَةٌ
Q. 1 زَرْجَنَةٌ ذ (as an inf. n. TK) i. q. تَخَارُجٌ [q. v.]: (K) one says, زَرْجَنُوا, meaning تَخَارَجُوا. (TK.) ― -b2- And The being deceitful, wicked, dishonest, or dissimulating, and mischief-making; or very deceitful &c.: and the act of deceiving, deluding, beguiling, circumventing, or outwitting: (K:) one says, زَرْجَنَهُ, meaning He deceived him, deluded him, &c. (TK.)

زَرَجُونٌ
زَرَجُونٌ ذ , (S, K,) which is also written زُرْجُونٌ, like عُصْفُورٌ, is mentioned in art. زرج and also in the present art. by the author of the K, though he charges J with error in mentioning it in this art. because مُزَرَّجٌ is used by a rájiz as meaning “ intoxicated: ” whereas J is not in error, but is right, in doing thus; for the ن is radical accord. to the generality of the lexicologists and the authors on inflection, like the س in قَرَبُوسٌ; and the rájiz above referred to elided the ن in forming مُزَرَّجٌ because he imagined it to be augmentative: (MF in art. زرج:) it signifies Wine; (S, K;) and is a Pers. word, (As, Sh, Seer, S,) originally زركون, [i. e. زَرْگُونْ,] (Sh, TA,) meaning “ goldcoloured: ” (As, Sh, Seer, S:) or it signifies, (S, Mgh,) or signifies also [like as does عِنَبٌ, of which the primary signification is “ grapes ”], (K,) the grape-vine; (ISh, S, Mgh, K;) n. un. with ة; (ISh, TA;) and pl. زَرَاجِينُ: (Mgh:) it has this meaning in the dial. of Et-Táïf: (ISh, TA in art. زرج:) or the shoots of a grape-vine: (Mgh, K:) thus in the dial. of Et-Táïf and ElGhowr: (TA in the present art.:) or a shoot that is planted, of a grape-vine. (AHn, TA.) ― -b2- Also A certain red dye. (El-Jarmee, S, K.) ― -b3- And Water that remains or stagnates, or collects, or remains long and becomes altered, or becomes yellow and altered, in a rock: (K in art. زرج:) or clear water that remains or stagnates, &c., in a mountain. (MF, TA.)

##### Türkçe

زَرْجَنَةٌ
Q. 1 **زَرْجَنَةٌ** ذ (TK’ya göre bir mastar ismi olarak) **تَخَارُجٌ** ile aynı [bkz.]: (K) şöyle denir: **زَرْجَنُوا**, yani **تَخَارَجُوا**. (TK.) ― -b2- Ve aldatıcı, kötü, dürüst olmayan, yahut olduğundan başka görünür, ve fesat çıkarıcı olmak; yahut çok aldatıcı vb.: ve aldatmanın, yanıltmanın, kandırmanın, hileyle alt etmenin, yahut zekâ ile alt etmenin fiili: (K:) şöyle denir: **زَرْجَنَهُ**, yani onu aldattı, onu yanılttı, vb. (TK.)

زَرَجُونٌ
**زَرَجُونٌ** ذ, (S, K,) ki bu aynı zamanda **زُرْجُونٌ** şeklinde de yazılır, **عُصْفُورٌ** gibi, **زرج** maddesinde de ve ayrıca K’nin müellifi tarafından bu maddede de zikredilmiştir; hâlbuki o, J’yi bu maddede onu zikretmekte hata ile itham eder; çünkü **مُزَرَّجٌ** bir râciz tarafından “sarhoş olmuş” mânasında kullanılmıştır: oysa J hatada değildir; bilakis böyle yapmakta isabetlidir; zira **النون** umum lugatçıların ve tasrif (çekim) müelliflerinin çoğunluğuna göre aslîdir, **قَرَبُوسٌ**’daki **السين** gibi; ve yukarıda işaret olunan râciz, **مُزَرَّجٌ**’i oluştururken **النون**’u hazfetmiştir; çünkü onu ziyade (ek) zannetmiştir: (MF, **زرج** maddesinde:) “Şarap” mânasına gelir; (S, K;) ve Farsça bir kelimedir, (As, Sh, Seer, S,) aslında زركون, [yani **زَرْگُونْ**], (Sh, TA,) “altın renkli” mânasına gelir: (As, Sh, Seer, S:) yahut (S, Mgh,) yahut ayrıca [asıl mânası “üzümler” olan **عِنَبٌ** gibi], (K,) “asma” mânasına gelir; (ISh, S, Mgh, K;) tekili ة iledir; (ISh, TA;) ve çoğulu **زَرَاجِينُ**’dur: (Mgh:) Et-Táïf lehçesinde bu mânadadır: (ISh, TA, **زرج** maddesinde:) yahut asmanın sürgünleri: (Mgh, K:) Et-Táïf ve ElGhowr lehçesinde böyledir: (TA, bu maddede:) yahut asmanın, dikilen bir sürgünü. (AHn, TA.) ― -b2- Ayrıca belirli bir kırmızı boya. (El-Jarmee, S, K.) ― -b3- Ve kayada kalan yahut durgunlaşan, yahut biriken, yahut uzun süre kalan ve değişen, yahut sararan ve değişen su: (K, **زرج** maddesinde:) yahut dağda kalan yahut durgunlaşan vb. berrak su. (MF, TA.)
