# زرد — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B1%D8%AF/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D8%B1%D8%AF/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زرد](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B1%D8%AF.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: زرد

الزَّرْد والزَّرَد: حِلَقُ المِغْفَر والدرع. والزَّرَدةُ: حَلْقَة الدرع والسَّرْدُ ثعقْبها، والجمع زرود. والزَّرَّادُ: صانعها، وقيل: الزاي في ذلك كله بدل من السين في السَّرْد والسَّرَّاد. والزَّرْد مثل السَّرْد، وهو تداخل حلق الدرع بعضها في بعض. والزرَد، بالتحريك: الدرع المزرودة.
وزرده: أَخذ عنقه. وَزَرده، بالفتح، يَزْرِدُه ويَزْرُده زَرْداً: خنقه فهو مَزْرُود، والحَلْق مَزْرُود.
والزِّرادُ: خيط يُخْنَق به البعير لئلا يَدْسَع بِجِرَّته فيملأَ راكبه. وزَرِدَ الشيءَ واللقمة، بالكسر، زَرَداً وزَرَده وازدَرَده زَرْداً: ابتلعه. أَبو عبيد: سَرَطْتُ الطعام وزَرَدْتُه وازدَرَدْتُه ازْدِراداً. نوادر الأَعراب: طعام زَمِطٌ وزَرِدٌ أَي لين سريع الانحدار. والازدرادُ: الابتلاع. والمَزْرَدُ، بالفتح: الحلق. والمَزْرَدُ: البُلْْعُوم. ويقال لِفَلْهَم المرأَة: إِنه لَزَرَدَان، لازْدِرادِه الأَيْرَ إِذا ولج فيه؛ وقالت جلفه من نساءِ العرب: إِنّ هنَي لَزَرَدَانٌ مُعتدل؛ وقال بعضهم؛ سمي الفَلهم زَرَداناً لأَنه يَزْدَرِدُ الأُيور أَي يحنقها لضيقه. ومُزَرِّدُ بن ضرار: أَخو الشماخ الشاعر.
وزَرُودُ: موضع، وقيل: زرود اسم رمل مؤنث؛ قال الكَلْحَبَة اليربوعي: فقُلْتُ لِكَأْسٍ: أَلْهِميها فإِنما
حَلَلتُ الكَثِيبَ من زَرُودَ لأُفْزعا

### Türkçe

**الزَّرْد** ve **الزَّرَد**: **المِغْفَر** ve zırhın halkalarıdır. Ve **الزَّرَدةُ**:
zırhın halkasıdır; **السَّرْدُ** onun delinmesidir; çoğulu **زرود**’dur. Ve **الزَّرَّادُ**: onun yapımcısıdır; ve denildi ki:
**الزاي** bunların hepsinde **السَّرْد** ve **السَّرَّاد**’daki **السين**’den bedeldir. Ve **الزَّرْد**,
**السَّرْد** gibidir; o, zırh halkalarının bazısının bazısının içine girmesidir. Ve **الزرَد** (harekeli olarak): **المزرودة** zırhtır.

Ve **زرده**: onun boynunu aldı. Ve **وَزَرده** (fetih ile), **يَزْرِدُه** ve **يَزْرُده** **زَرْداً**: onu boğdu;
o hâlde o **مَزْرُود**’dur; ve boğaz **مَزْرُود**’dur.

Ve **الزِّرادُ**: deve onunla boğulsun diye bir iptir; ta ki **بِجِرَّته** ile **يَدْسَع** etmesin de
binicisini doldurmasın. Ve **زَرِدَ** şeyi ve lokmayı (kesre ile), **زَرَداً** ve **زَرَده** ve **ازدَرَده** **زَرْداً**:
onu yuttu. Ebû Ubeyd: “**سَرَطْتُ** yemeği ve **زَرَدْتُه** ve **ازدَرَدْتُه** **ازْدِراداً**.”
Arapların nevâdiri: **زَمِطٌ** ve **زَرِدٌ** yemek; yani yumuşak, hızlı inişlidir. Ve **الازدرادُ**:
yutmadır. Ve **المَزْرَدُ** (fetih ile): boğazdır. Ve **المَزْرَدُ**: yutaktır. Ve denilir
kadının **فَلْهَم**’i için: “Şüphesiz o **لَزَرَدَان**’dır”; **الأَيْرَ**’i içine girdiği zaman onu **لازْدِرادِه** sebebiyle;
Arap kadınlarından bir kaba kadın dedi ki: “Şüphesiz benim **هنَي**’im **لَزَرَدَانٌ** mutedildir”; ve bazısı dedi ki:
**الفَلهم** **زَرَداناً** diye adlandırıldı; çünkü o **الأُيور**’u **يَزْدَرِدُ** eder; yani darlığından dolayı onları boğar.

Ve **مُزَرِّدُ بن ضرار**: şair Şemmâh’ın kardeşidir.

Ve **زَرُودُ**: bir yerdir; ve denildi ki: **زرود** müennes bir kumun adıdır; **الكَلْحَبَة اليربوعي** dedi ki:
فقُلْتُ لِكَأْسٍ: أَلْهِميها فإِنما
حَلَلتُ الكَثِيبَ من زَرُودَ لأُفْزعا
