# زرر — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B1%D8%B1/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D8%B1%D8%B1/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زرر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B1%D8%B1.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: زرر

باب الزاي والراء
زر، رز مستعملان
زر:
الزَّرُّ: الشّلّ، وهو الطّرد، قال:
يزُرُّ الكتائبَ بالسَّيْف زَرّا
وزرّه: طعنه. والزّر: العَضّ.
والزِّرُّ: جُوَيْزةُ الجيب، وجمعه: أزرار وأَزْرَرْتُ القميص، أي: اتخذت له أزراراً. وزرّرته: علقته بالعُرَى.
والزَّريرُ: نباتٌ له نَوْر أصفر يُصبغ به.
والزُّرْزُور، وجمعه: زرازير: هَناتٌ كالقنابر مُلْسُ الرؤوس، تُزرزر بأصواتها زَرْزَرةً. وعيناه تَزِرّانِ في رأسه زريراً، إذا توقّدتا.
رز:
رَزَزْتُ السِّكِّين والسَّهْم في الحائط فارتزّ، أي: ثَبَتَ فيه.
وأرزّتِ الجَرادةُ، إذا أدخلت ذَنَبها في الأرضِ لتَبِيضَ.
والرِّزُّ: الصّوت تَسمْعُه من بعيد، قال:
فتسمّعتْ رِزَّ الأَنيسِ فراعـهـا		عن ظّهْر غَيبٍ والأنيسُ سَقامُها

### Türkçe

باب **الزاي** ve **الراء**
**زر**، **رز** kullanımdadırlar.
**زر**:
**الزَّرُّ**: felç; ve o, kovmadır. Dedi ki:
يَزُرُّ الكتائبَ بالسَّيْف زَرّا
Ve **زرّه**: onu mızrakladı. Ve **الزّر**: ısırmadır.
Ve **الزِّرُّ**: cebin küçük cevizi (düğmesi); ve onun çoğulu: **أزرار**. Ve **أَزْرَرْتُ القميص**: yani, ona düğmeler edindim. Ve **زرّرته**: onu iliklere astım.
Ve **الزَّريرُ**: sarı çiçeği olan bir bitki; onunla boyanılır.
Ve **الزُّرْزُور**; ve onun çoğulu: **زرازير**: başları tüysüz, tarla kuşları gibi küçük şeylerdir; sesleriyle **زَرْزَرةً** olarak zırıldarlar. Ve gözleri, başında **زريراً** olarak **تَزِرّانِ**; yani, tutuştukları zaman.
**رز**:
**رَزَزْتُ** bıçağı ve oku duvara; böylece **فارتزّ**; yani, onda sabit oldu.
Ve çekirge **أرزّتِ**; yani, yumurtlamak için kuyruğunu toprağa soktuğu zaman.
Ve **الرِّزُّ**: uzaktan işittiğin sestir. Dedi ki:
فتسمّعتْ **رِزَّ** الأَنيسِ فراعـهـا		عن ظّهْر غَيبٍ والأنيسُ سَقامُها
