# زرم — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B1%D9%85/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D8%B1%D9%85/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زرم](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B1%D9%85.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: زرم

باب الزاي والراء والميم معهما
ز ر م، ز م ر، ر ز م، ر م ز، م ز ر، م ر ز كلهن مستعملات
ز ر م:
الزَّرْمُ من السَّنانير والكِلاب: ما يَبْقَى جَعْرهُ في دُبُره، والفِعْلُ: زَرِمَ، والسِّنَّوْرُ يُسَمَّى: أزرم.
والإزرام: القطع. وأَزْرَمَ بَوْلَه: قطعه. وزَرِمَ البول نفسه: انقطع فهو زرِمٌ، قالك
أو كماءِ المثمود بعد جِمـامٍ		زَرِمِ الدّمعِ لا يَؤُوبُ نَزُورا
وزَرِمَ عطاؤُهُ، أي: قلّ.
زمر:
الزَّمْرُ بالمِزمار، والجميع: المزامير زَمَرَ الزّامِرُ، يَزْمِرُ زَمْراً.
والزِّمارُ: صوتُ النَّعام. زَمَرتِ النَّعامة تَزْمِرُ زِماراً.
والزُّمرة: فَوْجٌ من النّاس، ويقال: جماعة في تفرقة، بعض على أثر بعض.
والزّمّارة: الزّانية. وفي الحديث: "نَهَى عن كَسْبِ الزَّمّارة".
رزم:
الإرزامُ: صوتُ الرّعد.
ورَزَمتِ النّاقة تَرْزُمُ رُزوماً، أي: قامتْ من إعياءٍ أو هُزال فهي رازمة، والجميع: رَزْمَى ويقال: أَرْزَمَتِ النّاقةُ وإرزاماً، وهو صوتٌ تُخرِجه من حَلْقها، ولاتَقْتَح به فاها.
والرِّزْمةُ من الثّياب: ما شُدَّ في ثوبٍ واحدٍ، يقال: رَزَّمْت الثِّيابَ تَرْزيماً.
رمز:
الرّمّاز: من أسماء الدُّبر، والفعل: رَمُزَ يَرْمُزُ، أي: يَنْضَمُّ.
والرّمز باللسان: الصّوت الخفيّ. ويكون الرّمز: الإيماء بالحاجب بلا كلام، ومثله الهمس. ويقال للرّجل الوقيد: ارتمز.
وقد يُقالُ للجارية الغمّازة الهمّازة بعينها، واللمّازة بفمها: رمّازة، ترمز بفمها، وتغمز بعينها. ويُقال: الرَّمْز: تحريك الشَّفَتين.
مزر:
المَزْرُ: نبيذ الشَّعير الحبوب، ويقال: نبيذ الذُّرَةِ خاصّة.
والمزَارة: مصدر المَزير، وهو القويُّ النّافذُ في الأُمور.
والمَزْرُ: الذّوق، والشُّرْبُ القليل، ويُقال: الشُّرْبُ بمرّة. قال:
تكونُ بعدَ الحَسْوِ والتَّمَرُّزِ
في فمه مثلَ عَصير السُّكَّرِ
مرز:
المَرْزُ: دونَ القَرْص، تقول: مَرَزَهُ مَرْزاً. وقام عُمَرُ ليصلّي على جنازة فمرز حذيفةُ يده، كأنّه أراد أن يكفّه عن الصّلاة عليها، لأنّ الميّت كان منالمنافقين، فأمسك عنه عمر، وكان عمر بعد ذلك لا يُصلّي على جنازة إذا لم يتابعه حذيفة، لأن النّبيّ صلّى الله عليه وآله وسلّم ذكرهم لحذيفة.

### Türkçe

باب **الزاي** ve **الراء** ve **الميم** onlarla birlikte

**ز ر م**، **ز م ر**، **ر ز م**، **ر م ز**، **م ز ر**، **م ر ز**; hepsi kullanımdadır.

**ز ر م**:
**الزَّرْمُ**; kedilerden ve köpeklerden: dışkısının, makatında kalan şey; fiil: **زَرِمَ**; kediye **أزرم** denir.
**والإزرام**: kesme. **وأَزْرَمَ بَوْلَه**: onu kesti. İdrarın kendisi **زَرِمَ**: kesildi; o hâlde o **زرِمٌ**dur. Şöyle dedi:
أو كماءِ المثمود بعد جِمـامٍ		زَرِمِ الدّمعِ لا يَؤُوبُ نَزُورا
Ve **زَرِمَ عطاؤُهُ**; yani: azaldı.

**زمر**:
**الزَّمْرُ**; **المِزمار** ile (çalma), çoğulu: **المزامير**. **زَمَرَ الزّامِرُ، يَزْمِرُ زَمْراً**.
**والزِّمارُ**: devekuşunun sesi. **زَمَرتِ النَّعامة تَزْمِرُ زِماراً**.
**والزُّمرة**: insanlardan bir bölük; ve denir: dağınıklık içinde bir topluluk; bir kısmı bir kısmının ardınca.
**والزّمّارة**: zina eden kadın. Hadiste: “**نَهَى عن كَسْبِ الزَّمّارة**”.

**رزم**:
**الإرزامُ**: gök gürültüsünün sesi.
**ورَزَمتِ النّاقة تَرْزُمُ رُزوماً**; yani: yorgunluktan veya zayıflıktan kalktı; o hâlde o **رازمة**dir; çoğulu: **رَزْمَى**. Ve denir: **أَرْزَمَتِ النّاقةُ** ve **إرزاماً**; o, boğazından çıkardığı bir sestir; onunla ağzını açmaz.
**والرِّزْمةُ** elbiselerden: tek bir elbiseye bağlanmış olan şey; denir: **رَزَّمْت الثِّيابَ تَرْزيماً**.

**رمز**:
**الرّمّاز**: makatın adlarından; fiil: **رَمُزَ يَرْمُزُ**; yani: büzülür.
**والرّمز باللسان**: gizli ses. Ve **الرّمز** olur: söz olmaksızın kaşla işaret; onun benzeri **الهمس**tir. Ve ağırbaşlı adama denir: **ارتمز**.
Ve cariyeye, gözüyle göz kırpan, gözüyle ayıplayan; ağzıyla çekiştiren kimseye: **رمّازة** denebilir; ağzıyla **ترمز** eder ve gözüyle **تغمز** eder. Ve denir: **الرَّمْز**: dudakları hareket ettirmek.

**مزر**:
**المَزْرُ**: arpa tanelerinin nebîzi; ve denir: özellikle mısırın nebîzi.
**والمزَارة**: **المَزير**in masdarıdır; o, işlerde güçlü, nüfuz edendir.
**والمَزْرُ**: tatma; ve az içme; ve denir: bir defada içme. Dedi ki:
تكونُ بعدَ الحَسْوِ والتَّمَرُّزِ
في فمه مثلَ عَصير السُّكَّرِ

**مرز**:
**المَرْزُ**: ısırmadan aşağısı; dersin ki: **مَرَزَهُ مَرْزاً**. Ve Ömer bir cenaze üzerine namaz kılmak için kalktı; bunun üzerine Huzeyfe elini **مرز** etti; sanki onu onun üzerine namaz kılmaktan alıkoymak istedi; çünkü ölü münafıklardandı. Ömer ondan vazgeçti; ve Ömer bundan sonra, Huzeyfe kendisine uymadıkça bir cenaze üzerine namaz kılmazdı; çünkü Peygamber sallallahu aleyhi ve âlihî ve sellem onları Huzeyfe’ye zikretmişti.
