# زعر — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B9%D8%B1/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D8%B9%D8%B1/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زعر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D8%B9%D8%B1.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: زعر

الزَّعَرُ في شعر الرأْس وفي ريش الطائر: قِلَّةٌ ورِقَّةٌ وتفرُّق، وذلك إِذا ذهبت أُصول الشعر وبقي شَكِيرُه؛ قال ذو الرمة: كأَنها خاضِبٌ زُعْرٌ قَوادِمُهُ،
أَجْنَا له باللِّوَى آءٌ وتَنُّومُ
ومنه قيل للأَحْداثِ: زُعْرانٌ. وزَعِرَ الشعر والريش والوَبَرُ زَعَراً، وهو زَعِرٌ وأَزْعَرُ، والجمع زُعْرٌ، وازْعَرَّ: قَلَّ وتَفَرَّقَ؛ وَزَعِرَ رأْسُه يَزْعَرُ زَعَراً. وفي حديث ابن مسعود: أَن امرأَة قالت له: إِني امرأَة زَعْراءُ أَي قليلة الشعر. وفي حديث علي، رضي الله عنه، يصف الغيث: أَخْرَجَ به من زُعْرِ الجبال الأَعْشابَ؛ يريد القليلة النبات تشبيهاً بقلة الشعر. والأَزْعَرُ: الموضع القليلة النبات. ورجل زَيْعَرٌ: قليل المال.
والزَّعْراءُ: ضَرْبٌ من الخَوْخِ.
وزَعَرَها يَزْعَرُها زَعْراً: نكحها. وفي خُلُقِه زَعارَّة، بتشديد الراء، مثل حَمارَّةِ الصَّيْفِ، وزَعَارَةٌ بالتخفيف؛ عن اللحياني، أَي شَرَاسَةٌ وسُوءُ خُلُقِ، لا يتصرف منه فِعْلٌ، وربما قالوا: زَعِرَ الخُلُق.والزُّعْرُورُ: السَّيِّءُ الخُلُقِ، والعامة تقول: رجل زَعِرٌ. والزُّعْرُورُ: ثمر شجرة، الواحدة زُعْرُورَةٌ، تكون حمراء وربما كانت صفراء، له نَوًى صُلْبٌ مستدير. وقال أَبو عمرو: النُّلْكُ الزُّعْرُورُ؛ قال ابن دريد: لا تعرفه العرب وفي التهذيب: الزُّعْرُورُ شجرة الدُّبِّ. وزَعْوَرٌ: اسم. والزَّعْرَاءُ: موضع. وزَعْرٌ، بسكون العين المهملة: موضع بالحجاز.

### Türkçe

**الزَّعَرُ** baş saçında ve kuşun tüyünde: azlık ve incelik
ve dağınıklıktır; bu, saçın kökleri gidip onun **شَكِيرُهُ** kaldığı zaman olur; ذو الرمة dedi ki:
كأَنها خاضِبٌ **زُعْرٌ** قَوادِمُهُ،
أَجْنَا له باللِّوَى آءٌ وتَنُّومُ
Bundan dolayı gençlere: **زُعْرانٌ** denilmiştir. Saç, tüy ve kıl
**زَعَراً** olarak **زَعِرَ**; o **زَعِرٌ** ve **أَزْعَرُ**’dır; çoğulu **زُعْرٌ**’dur; **ازْعَرَّ**: azaldı ve dağıldı;
ve başı **زَعِرَ**; **زَعَراً** olarak **يَزْعَرُ**. İbn Mesud’un hadisinde: bir kadının
ona dediği: Ben **زَعْراءُ** bir kadınım; yani saçı az olan. Ali’nin hadisinde, Allah ondan razı olsun,
yağmuru vasfederken: onunla dağların **زُعْرِ**’ünden otları çıkardı; az bitkili olanı,
saçın azlığına benzetme olarak kasteder. **الأَزْعَرُ**: bitkisi az olan yer. Ve **زَيْعَرٌ** bir adam:
malı az olan.

**والزَّعْراءُ**: şeftalinin bir türü.

Onu **زَعْراً** olarak **يَزْعَرُها**: onunla cinsel ilişkide bulundu. Huyunda **زَعارَّة** vardır, **الراء**’yı şeddeli,
**حَمارَّةِ الصَّيْفِ** gibi; ve hafifletmeyle **زَعَارَةٌ**; اللحياني’den: yani
sertlik ve kötü huy; ondan bir fiil çekimlenmez; bazen de derler: huy **زَعِرَ** oldu.
**والزُّعْرُورُ**: kötü huylu olan; avam: **زَعِرٌ** bir adam der.
**والزُّعْرُورُ**: bir ağacın meyvesi; teki **زُعْرُورَةٌ**; kırmızı olur, bazen sarı olur; onun
sert, yuvarlak bir çekirdeği vardır. Ebu Amr dedi: **النُّلْكُ** **الزُّعْرُورُ**’dur; İbn
Düreyd dedi: Araplar onu bilmez. Ve **التهذيب**’de: **الزُّعْرُورُ** **شجرة الدُّبِّ**’dir.
**وزَعْوَرٌ**: bir isim. **والزَّعْرَاءُ**: bir yer. Ve **زَعْرٌ**, **العين المهملة** sâkin olmak üzere:
Hicaz’da bir yer.
