# زف — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%81/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%81/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%81.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: زف

زَفَّ العَرُوسَ
1 زَفَّ العَرُوسَ ذ , (K,) or زَفَفْتُهَا, (S,) or زَفَّتْهَا النِّسَآءُ, (Msb,) aor. زَفُ٣َ , (Msb, K,) inf. n. زَفٌّ (S, Msb, K) and زِفَافٌ, (S, K,) or the latter is a simple subst.; (Msb;) and ↓ ازفّها, (K,) or ازففتها, (S,) or ازفّتها النسآء; (Msb;) and ↓ ازدفّها, (K,) or ازدففتها, (S,) [or ازدفّتها النسآء;] اـِلَى زَوْجِهَا; all signify the same; (S, Msb, * K;) i. e. He, [or I,] or the women, sent [or conducted] the bride [with festive parade or pageantry, and generally with music,] to her husband: (Msb, K:) accord. to Er-Rلghib, زفّ العروس is a metaphorical phrase, from زَفْزَفَةُ النَّعَامِ; because she is conducted with joyous alacrity. (TA.) -A2- زَفَّ, aor. زَفِ٣َ , inf. n. زَفِيفٌ (S, K) and زَفٌّ and زُفُوفٌ, (K,) or زَفِيفٌ is a simple subst., (Msb,) said of an ostrich, (S, K,) and of a camel, (S,) &c., (K,) He hastened, or was quick; (S, K;) as also ↓ ازفّ: (IAar, K:) accord. to Lh, said of a man and of others; and ↓ ازفّ, he says, is the more unusual of the two: (TA:) or زَفَّ, aor. زَفِ٣َ , is said, in this sense, of a man: and, accord. to the Mj, said of an ostrich, inf. n. زَفِيفٌ, it means he hastened, or was quick, so that a [sound such as is termed] زَفِيف was heard to be produced by his wings: (Msb:) or زَفٌّ and ↓ اـِزْفَافٌ are like ذَمِيلٌ [which signifies the going a gentle pace; or a pace above that which is termed العَنَقُ, and above that which is termed التَّزَيُّدُ]: (K, * TA: [in the CK, الزَّمِيل is put for الذَّمِيل:]) or the first running of the ostrich: (K:) or زَفِيفٌ has this last meaning: (TA:) or signifies the going quickly and with short steps: (Lh, TA:) or the going quickly, with short steps, and quietly. (TA.) You say, زَفَّ القَوْمُ فِى مَشْيِهِمْ The people, or party, hastened, or were quick, in their walking, or marching, or going along: and hence, in the Kur [xxxvii. 92], فَأَقْبلُوا اـِلَيْهِ يَزِفُّونَ, (S,) i. e. [And they advanced towards him] hastening, or going quickly. (Fr, TA. [But there are other readings, for which see Bd.]) [Hence also,] one says زَفَّ رَأْلُهُ, meaning (tropical:) He was, or became, light of intellect, lightwitted, or irresolute. (S, Z, TA. [See also art. رأل]) ― -b2- زَفَّ, inf. n. زَفِيفٌ (O, K) and زَفٌّ, (K,) said of a bird, (O, K,) in his flight, (O,) He cast himself: ('Eyn, O, K:) or he spread his wings: and so ↓ زَفْزَفَ [app. in either sense]: (K:) and the latter, he moved [or flapped] his wings in running. (TA.) ― -b3- زَفَّتِ الرِّيحُ, (S, K,) aor. زَفِ٣َ , (S,) inf. n. زَفِيفٌ and زُفُوفٌ, (TA,) The wind blew along, (S, K,) not violently: (S:) or blew gently and continually: (TA:) and ↓ زَفْزَفَت signifies the same: (K, TA:) or the latter, inf. n. زَفْزَفَةٌ, signifies it blew violently: so in the T: or it blew gently: (TA:) or زَفْزَفَةٌ signifies the moaning (حَنِين) of the wind, and its sounding among the trees. (S.) ― -b4- زَفَّ, (O, K,) inf. n. زَفِيفٌ, (TA,) said of lightning, It shone, or gleamed. (O, K, TA.)

ازفّ
4 ازفّ ذ , inf. n. اـِزْفَافٌ, intrans.: see 1, in three places. -A2- ازفّ العَرُوسَ: see 1, first sentence. ― -b2- ازفّهُ He made him to hasten, or go quickly; (S, L, K;) namely, a camel, (S, L,) and an ostrich. (S.) ― -b3- [And accord. to Freytag, it occurs in the Deewلn el-Hudhaleeyeen as meaning He led him to do light, vain, things.]

ازدفّ العَرُوسَ
8 ازدفّ العَرُوسَ ذ : see 1, first sentence. ― -b2- ازدفّ الحِمْلَ He carried, took up and carried, or raised upon his back, the load. (Ibn-' Abbلd, K.)

استزفّهُ السَّيْلُ
10 استزفّهُ السَّيْلُ ذ , (Ibn-' Abbلd, A, O, TA,) thus correctly, but in the copies of the K السَّيْرُ, (TA,) The torrent found it light to carry (اِسْتَخَفَّهُ, Ibn-' Abbلd, A, O, K), and took it away. (Ibn- ' Abbلd, A, O, TA.)

زَفْزَفَ
R. Q. 1 زَفْزَفَ ذ , [inf. n. زَفْزَفَةٌ,] said of a man, He walked in a comely manner. (TA.) ― -b2- زَفْزَفَةٌ also signifies The running vehemently. (K.) ― -b3- And A certain manner, or rate, of going, of camels, said to be beyond, or above, what is termed الخَبَبُ. (TA.) ― -b4- Said of a bird: see 1, latter part. ― -b5- And زَفْزَفَت said of the wind: see, again, 1, latter part. The inf. n. signifies The wind's putting in motion the dry herbage, and making a sound therein: (K, TA:) you say, of the dry herbage, زَفْزَفَتْهُ الرِّيحُ [The wind put it in motion, &c.]. (TA.) ― -b6- The inf. n. signifies also The noising, or noise-making, of a procession, or company of men riding or walking along. (IDrd, K.) ― -b7- And The sounding of an arrow when it is twirled round upon the nail [of the left thumb: see دَرَّ السَّهْمُ, in art. در]. (TA.) ― -b8- It is related in a trad., that the Prophet said to a woman, مَا لَكِ تُزَفْزَفِينَ, (O, K, TA, in some copies of the K تُزَفْزِفِينَ,) with damm to the first letter; (K) to which she replied “ The fever, may God not bless it; ” and he said “ Revile not thou the fever, for it does away with the sins of the sons of Adam like as the blacksmith's skin with which he blows his fire does away with the dross of the iron: ” (O, TA:) the meaning is, [What aileth thee] that thou art made to tremble, or quake? (تُرْعَدِينَ: O, K, TA: in some copies of the K تُرْعِدِينَ:) [see also مَزْفُوفٌ:] or it is with fet-h to the ت, (O, K, TA,) i. e. تَزَفْزَفِينَ [for تَتَزَفْزَفينَ, from ↓ تَزَفْزَفَتْ], (O,) meaning, that thou tremblest, or quakest? (O, K:) or it is with kesr to the [latter] ز, [تُزَفْزِفِينَ,] meaning, that thou moanest, as does he who is sick: (TA:) or, as some relate it, it is with ر [in the place of the ز, i. e. تُزَفْرِفِينَ, having the second of the meanings expl. above in this sentence, or nearly so]. (K.)

تَزَفْرَفَتْ
R. Q. 1 تَزَفْرَفَتْ ذ : see the next preceding paragraph, last sentence.

زِفٌّ
زِفٌّ ذ Small feathers of the ostrich, (S, K,) and (S, in the K “ or ”) of a bird (S, K) of any kind: (K:) or small feathers, like down, beneath the thickset feathers: (IDrd, O, TA:) accord. to some, only of the ostrich: (O, TA:) [pl., app., زِفَافٌ: see زَفَازِفُ.] One says أَلْيَنُ مِنْ زِفِّ النَّعَامِ [More soft than the small feathers of the ostrich]. (TA.)

زَفَّةٌ
زَفَّةٌ ذ (tropical:) A time; one time; syn. مَرَّةٌ: (K:) one says, جِئْتُهُ زَفَّةً, or زَفَّتَيْنِ, (tropical:) I came to him once, or twice. (TA.) A single act of زَفِيف [i. e. hastening, or going quickly]. (TA. [This seems to be the primary signification.])

زُفَّةٌ
زُفَّةٌ ذ A company, or congregated body, of men. (O, K.) Hence the saying of the Prophet to Bilلl, on the occasion of the marriage of Fلtimeh, أَدْخِلِ النَّاسَ عَلَىَّ زُفَّةً زُفَّةً, meaning Bring thou in the people to me company after company. (O, TA.)

زَفَفٌ
زَفَفٌ ذ , in a male ostrich, The quality of having abundant and dense زِفّ, i. e. small feathers. (S, K.)

زَفُوفٌ
زَفُوفٌ ذ : see زَفْزَفٌ. ― -b2- Hence it is applied to a she-camel, as being likened to an ostrich in her quickness; (TA;) meaning [Quick: or] good in pace, and quick. (Ham p. 750.) And الزَّفُوفُ is the name of a certain horse that belonged to Noamلn Ibn-El-Mundhir. (O.) ― -b3- Also A twanging bow. (TA.)

زَفِيفٌ
زَفِيفٌ ذ (S, K) and ↓ أَزَفُّ and ↓ زِفَّانِىٌّ, (Ibn-'Abbلd, K,) or ↓ زِفَّانٌ, without ى, (L, TA,) Quick, (Ibn-'Abbلd, S, L, K,) like ذَفِيفٌ, (S,) and light. (L, TA. [In the CK the explanation is omitted.]) -A2- It is also an inf. n.: (S, K, &c.:) or a simple subst. (Msb.) [See 1, in several places.)

زِفَّانٌ
زِفَّانٌ ذ : see the next preceding paragraph.

زِفَّانِىُّ
زِفَّانِىُّ ذ : see the next preceding paragraph.

زَفْزَفٌ
زَفْزَفٌ ذ and ↓ زَفْزَافٌ [the latter of which is omitted in the CK] A wind that blows violently, with continuance; as also ↓ زَفْزَافَةٌ, (K, TA,) or زَفْزَفَةٌ: (CK:) or ↓ زَفْزَافَةٌ and زَفْزَفٌ a wind making a moaning (حَنِين), and sounding among the trees: (S:) or زَفْزَفٌ a quick, or swift, wind: or زَفْزَفَةٌ and ↓ زَفْزَافَةٌ and ↓ زَفْزَافٌ a violent wind, having a زَفْزَفَة, i. e. sounding: the pl. of زَفْزَفٌ is زَفَازِفُ. (TA.) ― -b2- Also, (i. e. the first and second words,) Light [in motion or action]. (Ibn-'Abbلd, K.) ― -b3- And The ostrich; (K;) so called because of his lightness of pace; or because of his زَفْزَفَة, meaning his moving [or flapping] of his wings when running; (TA;) and so ↓ زَفُوفٌ. (K.)

زَفْزَافٌ
زَفْزَافٌ ذ , and with ة: see the next preceding paragraph, in five places.

زَفَازِفُ
زَفَازِفُ ذ pl. of زَفْزَفٌ. ― -b2- It is also used by a Hudhalee poet [app. referring to birds] as meaning ذَوَاتُ زِفَافٍ [i. e., supposing زِفَاف to be pl. of زِفٌّ, agreeably with analogy, Having small, downy, feathers]. (TA.)

زَافٌّ
[ زَافٌّ ذ act. part. n. of زَفَّ in the phrase زَفَّ العَرُوسَ: fem. with ة: pl. of the latter زَوَافُّ. Hence,] زَحَفَتْ زَوَافُّهَا, a phrase mentioned by Lh, meaning اللَّوَاتِىزَفَفْنَهَا [i. e. The women who conducted her to her husband walked along gently]. (TA.)

أَزَفُّ
أَزَفُّ ذ A male ostrich having abundant and dense زِفّ, i. e. small feathers. (S, K.) ― -b2- See also زَفِيفٌ.

مِزَفَّةٌ
مِزَفَّةٌ ذ A [vehicle of the kind called] مِحَفَّةٌ in which, or upon which, the bride is sent [or conducted] to her husband. (Kh, S, K.)

مَزْفُوفٌ
[ مَزْفُوفٌ ذ pass. part. n. of زَفَّ in a sense not mentioned, and perhaps not used. Hence,] بَاتَ مَزْفُوفًا a phrase meaning بات تُزَفْزِفُهُ الرِّيحُ [i. e. He passed the night made to tremble, or quake, by the wind]. (TA.)

### Türkçe

**زَفَّ العَرُوسَ**
1 **زَفَّ العَرُوسَ** ذ , (K,) yahut **زَفَفْتُهَا**, (S,) yahut **زَفَّتْهَا النِّسَآءُ**, (Msb,) muzârîsi **زَفُ٣َ**, (Msb, K,) mastarı **زَفٌّ** (S, Msb, K) ve **زِفَافٌ**, (S, K,) yahut ikincisi yalın bir isimdir; (Msb;) ve ↓ **ازفّها**, (K,) yahut **ازففتها**, (S,) yahut **ازفّتها النسآء**; (Msb;) ve ↓ **ازدفّها**, (K,) yahut **ازدففتها**, (S,) [yahut **ازدفّتها النسآء**;] **اـِلَى زَوْجِهَا**; hepsi aynı mânâya delâlet eder; (S, Msb, * K;) yani o, [yahut ben,] yahut kadınlar, gelini [şenlikli alay yahut gösterişle ve genellikle mûsikî ile] kocasına gönderdi [yahut götürdü]: (Msb, K:) Er-Râghib’e göre, **زفّ العروس** mecazî bir ibaredir, **زَفْزَفَةُ النَّعَامِ**’dan; çünkü o, sevinçli bir çeviklikle götürülür. (TA.)

-A2- **زَفَّ**, muzârîsi **زَفِ٣َ**, mastarı **زَفِيفٌ** (S, K) ve **زَفٌّ** ve **زُفُوفٌ**, (K,) yahut **زَفِيفٌ** yalın bir isimdir, (Msb,) devekuşu hakkında, (S, K,) ve deve hakkında, (S,) vb., (K,) o acele etti, yahut hızlı oldu; (S, K;) bunun gibi ↓ **ازفّ**: (IAar, K:) Lh’ye göre, bir adam ve başkaları hakkında söylenir; ve ↓ **ازفّ**’in ikisinden daha az kullanılanı olduğunu söyler: (TA:) yahut **زَفَّ**, muzârîsi **زَفِ٣َ**, bu mânâda bir adam hakkında söylenir: ve Mj’ye göre, devekuşu hakkında söylenir, mastarı **زَفِيفٌ**, mânâsı: o acele etti, yahut hızlı oldu; öyle ki kanatlarından **زَفِيف** denilen bir [ses]in çıktığı işitildi: (Msb:) yahut **زَفٌّ** ve ↓ **اـِزْفَافٌ**, **ذَمِيلٌ** gibidir [ki bu, yumuşak bir yürüyüşü; yahut **العَنَقُ** denilenden ve **التَّزَيُّدُ** denilenden daha üst bir yürüyüşü ifade eder]: (K, * TA: [CK’de **الزَّمِيل** **الذَّمِيل** yerine konmuştur:]) yahut devekuşunun ilk koşuşu: (K:) yahut **زَفِيفٌ** bu son mânâyadır: (TA:) yahut kısa adımlarla hızlı yürümeyi ifade eder: (Lh, TA:) yahut kısa adımlarla ve sükûnetle hızlı yürümeyi. (TA.) Sen dersin: **زَفَّ القَوْمُ فِى مَشْيِهِمْ** Kavim, yahut topluluk, yürüyüşlerinde acele etti, yahut hızlı oldu: ve bundan dolayı, Kur’ân’da [xxxvii. 92], **فَأَقْبلُوا اـِلَيْهِ يَزِفُّونَ**, (S,) yani [ona doğru geldiler] acele ederek, yahut hızlı giderek. (Fr, TA. [Fakat başka kıraatler vardır; onlar için Bd’ye bak.]) [Bundan dolayı ayrıca,] kişi **زَفَّ رَأْلُهُ** der; mânâsı (mecaz:) o, akılca hafif oldu, ahmakça hafifmeşrep oldu, yahut kararsız oldu. (S, Z, TA. [Ayrıca **رأل** maddesine de bak])

― -b2- **زَفَّ**, mastarı **زَفِيفٌ** (O, K) ve **زَفٌّ**, (K,) bir kuş hakkında, (O, K,) uçuşunda, (O,) o kendini attı: ('Eyn, O, K:) yahut kanatlarını açtı: ve bunun gibi ↓ **زَفْزَفَ** [görünüşe göre iki mânâdan birinde]: (K:) ve ikincisi, koşarken kanatlarını hareket ettirdi [yahut çırptı]. (TA.)

― -b3- **زَفَّتِ الرِّيحُ**, (S, K,) muzârîsi **زَفِ٣َ**, (S,) mastarı **زَفِيفٌ** ve **زُفُوفٌ**, (TA,) rüzgâr esti, (S, K,) şiddetli olmaksızın: (S:) yahut yumuşakça ve devamlı esti: (TA:) ve ↓ **زَفْزَفَت** aynı mânâyı ifade eder: (K, TA:) yahut ikincisi, mastarı **زَفْزَفَةٌ**, şiddetle esti demektir: T’de böyledir: yahut yumuşakça esti: (TA:) yahut **زَفْزَفَةٌ**, rüzgârın iniltisini (**حَنِين**) ve ağaçlar arasında ses vermesini ifade eder. (S.)

― -b4- **زَفَّ**, (O, K,) mastarı **زَفِيفٌ**, (TA,) şimşek hakkında: parladı, yahut ışıldadı. (O, K, TA.)

**ازفّ**
4 **ازفّ** ذ , mastarı **اـِزْفَافٌ**, lâzım: 1’e, üç yerde bak. -A2- **ازفّ العَرُوسَ**: 1’e, ilk cümleye bak. ― -b2- **ازفّهُ** Onu acele ettirdi, yahut hızlı gitmesini sağladı; (S, L, K;) yani bir deve, (S, L,) ve bir devekuşu. (S.) ― -b3- [Ve Freytag’a göre, Dîvân el-Hudhaleeyeen’de “onu hafif, boş şeyler yapmaya sevk etti” mânâsında vârid olur.]

**ازدفّ العَرُوسَ**
8 **ازدفّ العَرُوسَ** ذ : 1’e, ilk cümleye bak. ― -b2- **ازدفّ الحِمْلَ** Yükü taşıdı; kaldırıp taşıdı; yahut sırtına kaldırdı. (Ibn-' Abbâd, K.)

**استزفّهُ السَّيْلُ**
10 **استزفّهُ السَّيْلُ** ذ , (Ibn-' Abbâd, A, O, TA,) doğru olarak böyledir; fakat K nüshalarında **السَّيْرُ**’dür, (TA,) Sel onu taşımayı hafif buldu (**اِسْتَخَفَّهُ**, Ibn-' Abbâd, A, O, K), ve onu alıp götürdü. (Ibn- ' Abbâd, A, O, TA.)

**زَفْزَفَ**
R. Q. 1 **زَفْزَفَ** ذ , [mastarı **زَفْزَفَةٌ**,] bir adam hakkında: güzel bir tarz üzere yürüdü. (TA.) ― -b2- **زَفْزَفَةٌ** ayrıca şiddetle koşmayı ifade eder. (K.) ― -b3- Ve develerin gidişinde belirli bir tarz yahut hız; **الخَبَبُ** denilenden daha ileri yahut daha üst olduğu söylenir. (TA.) ― -b4- Bir kuş hakkında: 1’in son kısmına bak. ― -b5- Ve **زَفْزَفَت** rüzgâr hakkında: yine 1’in son kısmına bak. Mastar, rüzgârın kuru otu hareket ettirmesini ve onda bir ses çıkarmasını ifade eder: (K, TA:) kuru ot hakkında şöyle dersin: **زَفْزَفَتْهُ الرِّيحُ** [Rüzgâr onu hareket ettirdi, vb.]. (TA.) ― -b6- Mastar ayrıca, yürüyen yahut binen bir alayın yahut erkekler topluluğunun gürültü çıkarmasını, yahut gürültüsünü ifade eder. (IDrd, K.) ― -b7- Ve okun, [sol başparmağın] tırnağı üzerinde çevrildiğinde çıkardığı sesi ifade eder [**دَرَّ السَّهْمُ**’a bak, **در** maddesinde]. (TA.) ― -b8- Bir hadiste rivayet edilmiştir ki Peygamber bir kadına şöyle dedi: **مَا لَكِ تُزَفْزَفِينَ**, (O, K, TA, K’nin bazı nüshalarında **تُزَفْزِفِينَ**,) ilk harfe damme ile; (K) o da “Sıtma; Allah onu mübârek kılmasın” diye cevap verdi; o da “Sıtmaya sövme; çünkü o, Âdemoğullarının günahlarını, demircinin ateşini üflediği siyah derinin demirin cürufunu gidermesi gibi giderir” dedi: (O, TA:) mânâsı: [Sana ne oluyor] ki sen titretiliyorsun, yahut sarsılıyorsun? (**تُرْعَدِينَ**: O, K, TA: K’nin bazı nüshalarında **تُرْعِدِينَ**:) [ayrıca **مَزْفُوفٌ**’a da bak:] yahut **ت** üzerine fetha iledir, (O, K, TA,) yani **تَزَفْزَفِينَ** [**تَتَزَفْزَفينَ** yerine, ↓ **تَزَفْزَفَتْ**’ten], (O,) mânâsı: titriyorsun, yahut sarsılıyorsun? (O, K:) yahut [sonraki] **ز** üzerine kesra iledir, [**تُزَفْزِفِينَ**], mânâsı: hasta olanın inlemesi gibi inliyorsun: (TA:) yahut bazılarınca rivayet edildiğine göre, **ز** yerine **ر** iledir [yani **تُزَفْرِفِينَ**, bu cümlede yukarıda açıklanan ikinci mânâya, yahut ona yakın bir mânâya sahip olarak]. (K.)

**تَزَفْرَفَتْ**
R. Q. 1 **تَزَفْرَفَتْ** ذ : bir önceki paragrafın son cümlesine bak.

**زِفٌّ**
**زِفٌّ** ذ Devekuşunun küçük tüyleri, (S, K,) ve (S, K’de “yahut”) herhangi bir türden bir kuşun küçük tüyleri: (K:) yahut sık tüylerin altında, tüy gibi ince küçük tüyler: (IDrd, O, TA:) bazılarına göre yalnız devekuşuna mahsustur: (O, TA:) [çoğulu görünüşe göre **زِفَافٌ**: **زَفَازِفُ**’e bak.] Şöyle denir: **أَلْيَنُ مِنْ زِفِّ النَّعَامِ** [Devekuşunun küçük tüylerinden daha yumuşak]. (TA.)

**زَفَّةٌ**
**زَفَّةٌ** ذ (mecaz:) bir zaman; bir defa; eş anlamlısı **مَرَّةٌ**: (K:) şöyle denir: **جِئْتُهُ زَفَّةً**, yahut **زَفَّتَيْنِ**, (mecaz:) ona bir defa, yahut iki defa geldim. (TA.) **زَفِيف**’ten tek bir fiil [yani acele etme, yahut hızlı gitme]. (TA. [Bu, asıl mânâ gibi görünür.])

**زُفَّةٌ**
**زُفَّةٌ** ذ Erkeklerden bir topluluk, yahut bir araya gelmiş cemaat. (O, K.) Bundan dolayı, Peygamber’in Bilâl’e, Fâtımeh’in evliliği münasebetiyle, şu sözü: **أَدْخِلِ النَّاسَ عَلَىَّ زُفَّةً زُفَّةً**, mânâsı: insanları bana bölük bölük içeri al. (O, TA.)

**زَفَفٌ**
**زَفَفٌ** ذ , erkek devekuşunda, bol ve sık **زِفّ**, yani küçük tüyler, sahibi olma niteliği. (S, K.)

**زَفُوفٌ**
**زَفُوفٌ** ذ : **زَفْزَفٌ**’e bak. ― -b2- Bundan dolayı, bir dişi deveye, hızlılığında devekuşuna benzetilerek uygulanır; (TA;) mânâsı [Hızlı: yahut] yürüyüşte iyi ve hızlı. (Ham p. 750.) Ve **الزَّفُوفُ**, Nu‘mân İbn-El-Mundhir’e ait olan belirli bir atın adıdır. (O.) ― -b3- Ayrıca, tınlayan bir yay. (TA.)

**زَفِيفٌ**
**زَفِيفٌ** ذ (S, K) ve ↓ **أَزَفُّ** ve ↓ **زِفَّانِىٌّ**, (Ibn-'Abbâd, K,) yahut ↓ **زِفَّانٌ**, ى’sız, (L, TA,) hızlı, (Ibn-'Abbâd, S, L, K,) **ذَفِيفٌ** gibi, (S,) ve hafif. (L, TA. [CK’de açıklama düşürülmüştür.]) -A2- O ayrıca bir mastardır: (S, K, vb.:) yahut yalın bir isimdir. (Msb.) [1’e, birçok yerde bak.]

**زِفَّانٌ**
**زِفَّانٌ** ذ : bir önceki paragrafa bak.

**زِفَّانِىُّ**
**زِفَّانِىُّ** ذ : bir önceki paragrafa bak.

**زَفْزَفٌ**
**زَفْزَفٌ** ذ ve ↓ **زَفْزَافٌ** [ikincisi CK’de düşürülmüştür] Devamlı olarak şiddetle esen bir rüzgâr; bunun gibi ↓ **زَفْزَافَةٌ**, (K, TA,) yahut **زَفْزَفَةٌ**: (CK:) yahut ↓ **زَفْزَافَةٌ** ve **زَفْزَفٌ**, inleyen (**حَنِين**) ve ağaçlar arasında ses veren bir rüzgâr: (S:) yahut **زَفْزَفٌ**, hızlı yahut çabuk bir rüzgâr: yahut **زَفْزَفَةٌ** ve ↓ **زَفْزَافَةٌ** ve ↓ **زَفْزَافٌ**, **زَفْزَفَة**’si olan, yani ses çıkaran şiddetli bir rüzgâr: **زَفْزَفٌ**’ün çoğulu **زَفَازِفُ**’dür. (TA.) ― -b2- Ayrıca, (yani birinci ve ikinci kelime,) hareket yahut fiilde hafif. (Ibn-'Abbâd, K.) ― -b3- Ve devekuşu; (K;) yürüyüşünün hafifliğinden dolayı böyle adlandırılmıştır; yahut koşarken kanatlarını hareket ettirmesi [yahut çırpması] mânâsındaki **زَفْزَفَة**’sinden dolayı; (TA;) ve bunun gibi ↓ **زَفُوفٌ**. (K.)

**زَفْزَافٌ**
**زَفْزَافٌ** ذ , ve ة ile: bir önceki paragrafa, beş yerde, bak.

**زَفَازِفُ**
**زَفَازِفُ** ذ **زَفْزَفٌ**’ün çoğuludur. ― -b2- Hudhalî bir şair tarafından [görünüşe göre kuşlara dair] **ذَوَاتُ زِفَافٍ** mânâsında da kullanılır [yani **زِفَاف**’ın, kıyasa uygun olarak, **زِفٌّ**’ün çoğulu olduğu varsayılarak; küçük, tüy gibi ince tüyleri olan]. (TA.)

**زَافٌّ**
[ **زَافٌّ** ذ, **زَفَّ**’ın, **زَفَّ العَرُوسَ** terkibindeki ism-i fâilidir: müennesi ة ile; onun çoğulu **زَوَافُّ**. Bundan dolayı,] **زَحَفَتْ زَوَافُّهَا**, Lh tarafından zikredilen bir ibaredir; mânâsı **اللَّوَاتِىزَفَفْنَهَا** [yani onu kocasına götüren kadınlar yumuşakça yürüdüler]. (TA.)

**أَزَفُّ**
**أَزَفُّ** ذ Bol ve sık **زِفّ**, yani küçük tüyler, sahibi olan erkek devekuşu. (S, K.) ― -b2- Ayrıca **زَفِيفٌ**’e de bak.

**مِزَفَّةٌ**
**مِزَفَّةٌ** ذ Gelinin kocasına gönderildiği [yahut götürüldüğü] **مِحَفَّةٌ** denilen türden bir [taşıt]. (Kh, S, K.)

**مَزْفُوفٌ**
[ **مَزْفُوفٌ** ذ, burada zikredilmeyen bir mânâda **زَفَّ**’ın ism-i mef‘ûlüdür; ve belki kullanılmaz. Bundan dolayı,] **بَاتَ مَزْفُوفًا** “**بات تُزَفْزِفُهُ الرِّيحُ**” mânâsında bir ibaredir [yani rüzgâr tarafından titretildiği, yahut sarsıldığı hâlde geceyi geçirdi]. (TA.)
