# زقب (ز-ق-ب) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%82%D8%A8
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%82%D8%A8

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ز - ق - ب
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 8 sözlük

## Sözlükler (8)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%82%D8%A8/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

القاف والزاي والباء معهما
ز ق ب، ب ز ق، ز ب ق مستعملات زقب: زَقَبَه في جحره فانْزَقَبَ فيه.
زبق: الزِّئبَقُ، يهمز ويلين في لغة، وفعله: التَّزَبُّقُ.
والزّابُوقة: شبه دغل في بناء أو بيت تكون زاوبة منه معوجة.
بزق: البَزْق: البصق وهو البُزاقُ والبصاق.
وبَزَقُوا الأرض أي بدروها، وهي يمانية.

##### Türkçe

**القاف** ve **الزاي** ve **الباء** bunlarla birlikte

**ز ق ب**، **ب ز ق**، **ز ب ق** kullanımdadır. **زقب**: Onu deliğinde **زَقَبَه**; böylece onun içinde **انْزَقَبَ**.

**زبق**: **الزِّئبَقُ**; hemzelenir ve bir dilde yumuşatılır; ve onun fiili: **التَّزَبُّقُ**.

Ve **الزّابُوقة**: bir bina veya ev yapısında, ondan eğri bir köşe bulunan, çalılık benzeri (şey).

**بزق**: **البَزْق**: tükürmek; o da **البُزاقُ** ve **البصاق**tır.

Ve “**بَزَقُوا** الأرض” yani onu sürdüler; ve o Yemenîdir.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%82%D8%A8/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

زَقَبْتُ الجُرَذَ في جُحْرِهِ فانْزَقَبَ، أي أدخلته فدخل. وطَريقٌ زَقَبٌ، أي ضَيِّقٌ.

##### Türkçe

**زَقَبْتُ** **الجُرَذَ**’i **جُحْرِهِ**’nde **فانْزَقَبَ**; yani onu içeri soktum da o da girdi. Ve **طَريقٌ زَقَبٌ**; yani dar.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%82%D8%A8/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ق ز ب
قبز ، زقب ، زبق ، بزق ، قزب .
أهمل الليث : قزب قبز وزبق وهي مستعملة .
زبق : أبو عبيد عن أبي زيد : زَبَقَ شعره إذا نتفه يَزْبِقُه زَبْقاً .
وقال الأصمعي : زَبَقْتُهُ في السِّجن أي حبستهُ . والزَّابوقةُ : دَغَلٌ في بيت أو بناء تكون زواياها مُعْوَجَّةً .
وقال ابن بزرج : زَبَقتْ المرأة بولدها إذا رمت به .
وقال الفراء : انْزَبقَ في البيت ، إذا انْكَرَسَ فيه .
وقال رؤبة :
وقد بَنَى بيتاً خفيّ المُنْزَبَقْ
قبز : عمرو عن أبيه : القِبْزُ : الرَّجل القصير النحيل .
قزب : أبو العباس عن ابن الأعرابي : القازِبُ : التاجرُ الحريص مرّة في البرِّ ومرة في البحر . والقِزْبُ : اللقب ، قاله اللحياني .
زقب : قال الليث : زَقَبَهُ في جحره فانزقبَ فيه ، قال : والزَّقَبُ : مَطْرَبةٌ ضيّقةٌ ، والواحدة زَقَبَةٌ .
وأنشد أبو عبيد لأبي ذؤيب في الزَّقَبِ وهي الطُّرق الضيِّقة :
ومَتْلَفٍ مثلِ فَرْق الرأْس تخلِجُه
مطاربٌ زَقَبٌ أميالُها فِيحُ
قال أبو عبيد : المطاربُ طرق ضيِّقة ، واحدتها مَطربةٌ ، قال : والزَّقبُ : الضيِّقة .
قال : وقال الفراء : انزقبَ في البيت إذا دخل فيه وانزلق مثله .
وقال أبو زيد ، يقال : زَقَّبَ المكّاءُ تزقيباً إذا صاح . وأنشد :
وما زَقَّبَ المُكَّاء في سورة الضحى
بنورٍ من الوَسْمِيِّ يَهْتَزُّ مائد
وقال آخر :
إذا زَقَّبَ المُكّاءُ في غير روضةٍ
فَوَيلٌ لأهل الشاءِ والحمراتِ
بزق : قال الليث : بَزَق وبصق واحد ، وهو البُزاق والبصاق ، قال : ولُغة لأهل اليمن : بَزَقوا أرضهم إذا بذروها ، وقد قاله ابن شميل .

##### Türkçe

ق ز ب
**قبز** ، **زقب** ، **زبق** ، **بزق** ، **قزب** .
Leys ihmal etti: **قزب** **قبز** ve **زبق**; hâlbuki bunlar kullanımdadır.

**زبق** : Ebû Ubeyd, Ebû Zeyd’den: **زَبَقَ** saçını, onu yolduğunda; **يَزْبِقُه** **زَبْقاً**.
Asmaî dedi: **زَبَقْتُهُ** hapiste; yani onu hapsettim. Ve **الزَّابوقةُ**: bir evde yahut bir yapıda bir çalılık; köşeleri eğri olur.
İbn Büzerc dedi: Kadın, çocuğunu **زَبَقتْ**; onu attığında.
Ferrâ dedi: **انْزَبقَ** evin içinde; onda kırıldığında.
Rü’be dedi:
Ve gizli **المُنْزَبَقْ** (olan) bir ev inşa etti

**قبز** : Amr, babasından: **القِبْزُ**: kısa, zayıf adam.

**قزب** : Ebû’l-Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den: **القازِبُ**: hırslı tüccar; bir defa karada ve bir defa denizde. Ve **القِزْبُ**: lakap; Lihyânî söyledi.

**زقب** : Leys dedi: Onu deliğinde **زَقَبَهُ**; böylece onun içinde **انزقبَ**; dedi ki: ve **الزَّقَبُ**: dar bir **مَطْرَبةٌ**; tekili **زَقَبَةٌ**.
Ebû Ubeyd, Ebû Züeyb’den **الزَّقَبِ** hakkında (ki o dar yollardır) okudu:
Ve başın ayrımı gibi bir helâk edici; onu
dar yollar, **زَقَبٌ** (olan) (yollar) sarsar; onun milleri geniştir
Ebû Ubeyd dedi: **المطاربُ** dar yollardır; tekili **مَطربةٌ**’dir; dedi ki: ve **الزَّقبُ**: dar olan.
Dedi ki: Ferrâ dedi: Evde **انزقبَ**; içine girdiğinde ve onun benzeri kaydığında.
Ebû Zeyd dedi; denilir ki: **زَقَّبَ** **المكّاءُ** **تزقيباً**; bağırdığında. Ve okudu:
Ve **المُكَّاء** Duha sûresinde **زَقَّبَ** etmedi,
**الوَسْمِيِّ**’den bir nur ile; sallanan bir sofra
Bir başkası dedi:
Eğer **المُكّاءُ** bir çayır dışında **زَقَّبَ** ederse,
koyunların ve kızıl (develerin) ehline yazıklar olsun

**بزق** : Leys dedi: **بَزَق** ve **بصق** birdir; o **البُزاق** ve **البصاق**’tır; dedi ki: Yemen ehline ait bir dil: **بَزَقوا** topraklarını; onu tohumladıklarında; İbn Şümeyl bunu söylemiştir.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%82%D8%A8/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الزاء والقاف وما يثلثهما)
(زقم) الزاء والقاف والميم أُصَيْلٌ يدلُّ على جِنْسٍ من الأَكْلِ. قال الخليل: الزَّقْمُ: الفِعْل، من أكل الزَّقُّومِ. والازْدِقَام: الابتلاع. وذكر ابن دريد(1) أنَّ بعض العرب يقول: تزقّم فلانٌ اللّبن، إذا أفرطَ في شُرْبِهِ.‏
(زقل) الزاء والقاف واللام ليس بشيء. على أنَّه حكِيَ عن بعض العرب: زَوْقَلَ فلانٌ عِمَامتَه، إذا أرخىطرَفَيْها من ناحيتَيْ رأسِه.‏
(زقو) الزاء والقاف والحرف المعتل أُصَيْلٌ يدلُّ على صوتٍ من الأصوات. فالزَّقْو: مصدرُ زَقَا الدِّيك يَزْقُو، ويقال إن كلَّ صائحٍ زَاقٍ. وكانت العرب تقول: "هو أَثْقَلُ من الزّواقي"، وهي الدِّيَكة؛ لأنهم كانوا يَسْمُرون فإذا صاحت الدِّيكة تفرَّقُوا. والزُّقَاء: زُقَاء الدِّيك.‏
(زقب) الزاء القاف والباء كلمة. يقال طريقٌ زَقَبٌ(2). أي ضيِّق.‏
(زقن) الزاء والقاف والنون ليس بشيء، على أنَّهم ربَّما قالوا: زَقَنْتُ الحِمْلَ أزقُنُه، إذا حَمَلْتَه.وأزقَنْتُ فلاناً: أعنتُهُ على الحِمْل. والله أعلم بالصواب.‏
--------------ــــ
(1) الجمهرة (3: 14).‏
(2) وقيل الزقب. الطرق الضيقة. واحدتها زقبة. وقيل الواحد والجمع سواء.‏

ـ

##### Türkçe

(باب **الزاء** و**القاف** وما يثلثهما)
(**زقم**) **الزاء** ve**القاف** ve**الميم**; bir aslîdir, yemenin bir cinsine delâlet eder. **الخليل** dedi: **الزَّقْمُ**: fiildir; **الزَّقُّومِ** yemesinden. Ve **الازْدِقَام**: yutmadır. **ابن دريد**(1) zikretti ki Arapların bazısı şöyle der: “Falanca sütü **تزقّم** etti”, onu içmesinde aşırı gittiği zaman.‏
(**زقل**) **الزاء** ve**القاف** ve**اللام** bir şey değildir. Şu var ki Arapların bazısından hikâye edilmiştir: “Falanca sarığını **زَوْقَلَ** etti”, başının iki tarafından iki ucunu salıverdiği zaman.‏
(**زقو**) **الزاء** ve**القاف** ve illetli harf; bir aslîdir, seslerden bir sese delâlet eder. Öyleyse **الزَّقْو**: **زَقَا** horozun **يَزْقُو** etmesinin masdarıdır; ve denilir ki her bağıran **زَاقٍ**dır. Araplar derdi: “O, **الزّواقي**’den daha ağırdır”; o da horozlardır; çünkü onlar gece sohbet ederlerdi, horozlar öttüğü vakit dağılırlardı. Ve **الزُّقَاء**: horozun **زُقَاء**’sıdır.‏
(**زقب**) **الزاء** **القاف** ve**الباء** bir kelimedir. Denilir: **زَقَبٌ**(2) yol. Yani dar.‏
(**زقن**) **الزاء** ve**القاف** ve**النون** bir şey değildir; şu var ki onlar bazen derler: “Yükü **زَقَنْتُ** **أزقُنُه**”, onu taşıdığım zaman. Ve “Falancayı **أزقَنْتُ**”: ona yük üzerinde yardım ettim. Ve Allah doğruyu daha iyi bilendir.‏
--------------ــــ
(1) **الجمهرة** (3: 14).‏
(2) Ve denildi: **الزقب**. Dar yollar. Onun bir tanesi **زقبة**’dir. Ve denildi: tekil ve çoğul birdir.‏

ـ

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%82%D8%A8/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

زَقَبْتُه في جُحْرِهِ، وزَقَبْتُ الجُرَذَ في الكُوَّةِ فانْزَقَبَ أَي أَدْخَلْتُه فدَخَل. وانْزَقَب في جُحْره: دَخَل، وزَقَبَه هو.التهذيب: ويقال انْزَبَق وانْزَقَب إِذا دخل في الشيءِ. والزَّقَبُ: الطَّريقُ. والزَّقَبُ: الطُّرُقُ الضَّـيِّقةُ، واحدتها زَقَبةٌ؛ وقيل: الواحد والجمع \<ص:452>
سواءٌ. وطريقٌ زَقَبٌ أَي ضيِّقٌ؛ قال أَبو ذؤَيب:
ومَتْلَفٍ مِثْلِ فَرْقِ الرَّأْسِ، تَخْلُجُه  * مَطارِبٌ زَقَبٌ، أَمْيالُها فِـيحُ(1) (1 قوله «تخلجه» ضبط في بعض نسخ الصحاح بضم اللام وقال في المصباح: خلجت الشيء خلجاً، من باب قتل: انتزعته وقال المجد خلج يخلج: جذب وغمز وانتزع، وقاعدته إِذا ذكر المضارع فالفعل من باب ضرب.) أَبدل زَقَباً مِن مَطارِبَ. قال أَبو عبيد: الـمَطارِبُ طُرُقٌ ضَيِّقةٌ، واحدتها مَطْرَبةٌ. والزَّقَبُ: الضَّيِّقةُ، ويروى: زُقُبٌ، بالضم. وقال اللحياني: طَريقٌ زَقَبٌ ضَيِّقٌ، فجعله صفةً؛ فزَقَبٌ على هذا من قول أَبي ذُؤَيْبٍ: مَطارِبٌ زَقَبٌ، نَعْت لِـمَطارِبَ، وإِن كان لفظه لفظَ الواحد، ويروى: زُقُبٌ بالضم. وأَزْقُبانُ: موضع؛ قال الأَخطل:
أَزَبُّ الحاجِـبَيْنِ بِعَوْفِ سَوْءٍ،  *  مِنَ النَّفَرِ الذين بأَزْقُبانِ أَبو زيد: زَقَّبَ الـمُكَّاءُ تَزْقِـيباً إِذا صاح؛ وأَنشد: وما زَقَّبَ الـمُكَّاءُ في سَوْرَةِ الضُّحَى *  بنَوْرٍ، مِنَ الوَسْمِـيِّ يَهتَزُّ، مائدِ

##### Türkçe

**زَقَبْتُه** onun **جُحْرِهِ**’inde; ve **زَقَبْتُ** **الجُرَذَ**’i **الكُوَّةِ**’de, derken **انْزَقَبَ**; yani onu içeri soktum da o girdi. Ve **انْزَقَب** onun **جُحْره**’ine: girdi; ve onu **زَقَبَه**. **التهذيب**: Denilir ki **انْزَبَق** ve **انْزَقَب**; bir şeyin içine girdiği zaman.

Ve **الزَّقَبُ**: yol. Ve **الزَّقَبُ**: dar yollar; onun bir tanesi **زَقَبةٌ**’dir; ve denildi ki: tekil ve çoğul
\<ص:452>
eşittir. Ve **طريقٌ زَقَبٌ**: yani dar; **أَبو ذؤَيب** dedi:
ومَتْلَفٍ مِثْلِ فَرْقِ الرَّأْسِ، تَخْلُجُه  * مَطارِبٌ زَقَبٌ، أَمْيالُها فِـيحُ(1)

(1 Onun “**تخلجه**” sözü: **الصحاح**’ın bazı nüshalarında lâm’ın dammesiyle ضبط edilmiştir; ve **المصباح**’ta dedi ki: **خلجت** şeyi **خلجاً**; **قتل** bâbından: onu söküp çıkardım. Ve **المجد** dedi: **خلج يخلج**: çekti ve sıktı ve söküp çıkardı; ve kaidesi: muzâri‘ zikredildiği zaman fiil **ضرب** bâbındandır.)

**زَقَباً**’ı **مَطارِبَ**’den بدل kıldı. **أَبو عبيد** dedi: **الـمَطارِبُ** dar yollardır; onun bir tanesi **مَطْرَبةٌ**’dir. Ve **الزَّقَبُ**: darlık; ve rivayet olunur: **زُقُبٌ**, damme ile.

Ve **اللحياني** dedi: **طَريقٌ زَقَبٌ** dardır; onu sıfat kıldı; öyleyse bu üzere **زَقَبٌ**, **أَبي ذُؤَيْبٍ**’in sözünden: **مَطارِبٌ زَقَبٌ**; **مَطارِبَ** için نعتtir; her ne kadar lafzı tekilin lafzı olsa da; ve rivayet olunur: **زُقُبٌ** damme ile.

Ve **أَزْقُبانُ**: bir yer; **الأَخطل** dedi:
أَزَبُّ الحاجِـبَيْنِ بِعَوْفِ سَوْءٍ،  *  مِنَ النَّفَرِ الذين بأَزْقُبانِ

**أَبو زيد**: **زَقَّبَ** **الـمُكَّاءُ** **تَزْقِـيباً**; bağırdığı zaman; ve inşâd etti:
وما زَقَّبَ الـمُكَّاءُ في سَوْرَةِ الضُّحَى *  بنَوْرٍ، مِنَ الوَسْمِـيِّ يَهتَزُّ، مائدِ

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%82%D8%A8/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

زقبه في الجحر: أدخله فزقب هو، وزقبت الجرذ في الكوة فانزقب أي أدخلته فدخل. وانزقب في جحره: دخل. وفي التهذيب ويقال: انزبق وانزقب إذا دخل في الشيء. والزقب محركة: الطريق الضيق، والزقب: الطرق الضيقة، واحدته زقبة بهاء أو هي والجمع سواء. وطريق زقب: ضيق، قاله اللحياني. قال أبو ذؤيب:
  ومتلف مثل فرق الرأس تخلجه                      مطارب زقب أميالهـا فـيح. أبدل زقبا من مطارب. قال أبو عبيد: المطارب: طرق ضيقة، واحدتها مطربة، والزقب: الضيقة ويروى: زقب، بالضم. يقال: رميته من زقب، محركة: من قرب. وأزقبان: ع ظاهره أنه بفتح القاف، ومثله مضبوط في نسختنا، والصواب ضمها، كذا في المعجم. قال الأخطل:
  أزب الحاجبين بعوف سوء                      من النفر الذين بأزقبـان يقال: فلان بعوف سوء أي بحال سوء. قال ياقوت: أراد أزقباذ فلم يستقم له البيت، فأبدل الذال نونا؛ لأن القصيدة نونية، فكان ينبغي التعرض لذلك. وتزقيب المكاء: تصويته. قال أبو زيد: زقب المكاء تزقيبا، وأنشد:
  وما زقب المكاء في سورة الضحى                      بنور من الوسمي يهـتـز مـائد

##### Türkçe

**زقبه**’yi delikte: onu içeri soktu; böylece o da **زقب** oldu (yani girdi). Ve **زقبت** sıçanı kovuğa, böylece **انزقب**; yani onu içeri soktum da o da girdi. Ve **انزقب** deliğine: girdi. Ve **التهذيب**’de: denilir ki: **انزبق** ve **انزقب**; bir şeyin içine girdiği zaman.

Ve **الزقب** (harekeli): dar yol; ve **الزقب**: dar yollar; onun teki **زقبة** (ه ile) yahut o ve çoğul birdir. Ve **طريق زقب**: dardır; bunu **اللحياني** söyledi. **أبو ذؤيب** dedi:
  ومتلف مثل فرق الرأس تخلجه                      مطارب زقب أميالهـا فـيح.

**مطارب**’den **زقبا**’yı بدل etti. **أبو عبيد** dedi: **المطارب**: dar yollar; onun teki **مطربة**’dir; ve **الزقب**: dardır; ve rivayet olunur: **زقب** (ضم ile). Denilir ki: onu **زقب**’dan (harekeli) attım: yakından. Ve **أزقبان**: ع; zahiri, ق’nin فتح ile olduğudur; ve bizim nüshamızda da bunun gibi ضبط edilmiştir; doğrusu onun ضم’udur; **المعجم**’de böyle. **الأخطل** dedi:
  أزب الحاجبين بعوف سوء                      من النفر الذين بأزقبـان

Denilir ki: falan **بعوف سوء**’dur; yani kötü bir hâl üzeredir. **ياقوت** dedi: **أزقباذ**’ı kastetti; fakat beyit ona düzgün gelmedi; bu yüzden **الذال**’ı **النون**’a بدل etti; çünkü kaside **نونية**’dir; öyleyse buna temas etmek gerekirdi.

Ve **تزقيب المكاء**: onun ötüşü. **أبو زيد** dedi: **زقب المكاء تزقيبا**; ve inşad etti:
  وما زقب المكاء في سورة الضحى                      بنور من الوسمي يهـتـز مـائد

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%82%D8%A8/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

زَقَبَهُ فِى جُحْرِهِ
1 زَقَبَهُ فِى جُحْرِهِ ذ , (JK, S, K, *) and فِىالكُوَّةِ, (TA,) He made him (a field-rat, S, TA) to enter [into his hole, and into the aperture in a wall]. (S, K, TA.) -A2- See also 7.

زقّب
2 زقّب ذ , (AZ, TA,) inf. n. تَزْقِيبٌ, (AZ, K, TA,) He (the bird called مُكَّآء) sent forth his voice, or cry. (AZ, K.)

انزقب
7 انزقب ذ He entered (T, S, K) into his hole, (JK, S, K,) said of a field-rat; (JK, S;) as also ↓ زَقَبَ; (K;) or into a thing; as also انزبق: (T, TA:) or he entered into it and concealed himself. (IKtt, TA in art. نمس.)

زَقَبٌ
زَقَبٌ ذ , (K,) and طَرِيقٌ زَقَبٌ, (Lh, S,) [in which the latter word may be either a substitute for the former or an epithet,] A narrow road or way: (Lh, S, K:) pl. زُقُبٌ: (TA:) and n. un. with ة; or this and the pl. are alike. (K, TA.) The phrase مَطَارِبٌ زَقَبٌ occurs in a verse of Aboo-Dhu-eyb cited voce مَطْرَبٌ; [the former word being with tenween for the sake of the measure;] or, as some relate it, زُقُبٌ: (S, TA:) in this instance, زقب is a substitute for مطارب: or, accord. to A'Obeyd, مطارب signifies narrow roads or ways, and زقب signifies narrow: (TA:) or طَرِيقٌ زَقَبٌ signifies an obscure narrow road or way. (JK.) ― -b2- One says also, رَمَيْتُهُ مِنْ زَقَبٍ, meaning I threw, or shot, at him, or it, from a near spot. (JK, K.)

##### Türkçe

زَقَبَهُ فِى جُحْرِهِ
1 **زَقَبَهُ فِى جُحْرِهِ** ذ , (JK, S, K, *) ve **فِىالكُوَّةِ**, (TA,) Onu (bir tarla-faresini, S, TA) [deliğine, ve duvardaki açıklığa] girmeye sevk etti. (S, K, TA.) -A2- 7’ye de bak.

زقّب
2 **زقّب** ذ , (AZ, TA,) mastar ismi **تَزْقِيبٌ**, (AZ, K, TA,) O (adı **مُكَّآء** olan kuş) sesini yahut çığlığını çıkardı. (AZ, K.)

انزقب
7 **انزقب** ذ Deliğine girdi (T, S, K), (JK, S, K,) tarla-faresi hakkında söylenir; (JK, S;) bunun gibi ↓ **زَقَبَ**; (K;) yahut bir şeye girdi; bunun gibi **انزبق**: (T, TA:) yahut onun içine girdi ve gizlendi. (IKtt, TA, md. **نمس**’te.)

زَقَبٌ
**زَقَبٌ** ذ , (K,) ve **طَرِيقٌ زَقَبٌ**, (Lh, S,) [burada ikinci kelime birincinin ya bedeli yahut sıfatı olabilir,] Dar bir yol yahut geçit: (Lh, S, K:) çoğulu **زُقُبٌ**: (TA:) ve tekil isim ة ile; yahut bu ve çoğul aynıdır. (K, TA.) **مَطَارِبٌ زَقَبٌ** ibaresi, **مَطْرَبٌ** maddesinde zikredilen Ebû-Ḏu-eyb’in bir beytinde vârid olur; [birinci kelime vezin için tenvîn iledir;] yahut bazılarınca rivayet edildiği üzere **زُقُبٌ**: (S, TA:) bu örnekte **زقب**, **مطارب** için bedeldir: yahut A‘Obeyd’e göre **مطارب** dar yollar yahut geçitler demektir, **زقب** ise dar demektir: (TA:) yahut **طَرِيقٌ زَقَبٌ** kapalı (mübhem) dar bir yol yahut geçit demektir. (JK.) ― -b2- Yine şöyle denir: **رَمَيْتُهُ مِنْ زَقَبٍ**, yani ona yahut ona (şeye) yakın bir yerden attım yahut ok attım. (JK, K.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%82%D8%A8/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

زَقَبَ
زَقَبَ U ( n. ac. زَقْب 1 )
a.  [ acc. &  Fī ], Made to go into ( its hole ).

b.  ( see ) VII.

زَقَّبَ
زَقَّبَ II ,
a.  Chirruped, twittered ( sparrow ).

اِنْزَقَبَ
اِنْزَقَبَ VII ,
a.  Entered its hole ( animal ).

زَقَب
زَقَب 4 , ( pl. زُقُب 10 ),
a.  Narrow way; lane, alley.

##### Türkçe

زَقَبَ
**زَقَبَ** U (isim-fiil: **زَقْب** 1)
a. [acc. ve Fī ile], (onu) (kendi) deliğine girmeye sevk etti.

b. (bak) VII.

زَقَّبَ
**زَقَّبَ** II,
a. Cıvıldadı, ötüşüp cıvıldadı (serçe).

اِنْزَقَبَ
**اِنْزَقَبَ** VII,
a. (Hayvan) kendi deliğine girdi.

زَقَب
**زَقَب** 4, (çoğulu: **زُقُب** 10),
a. Dar yol; sokak, ara sokak.
