# زكأ — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%83%D8%A3/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%83%D8%A3/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زكأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%83%D8%A3.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: زكأ

الكاف والزاي و"وايء" معهما
ك و ز، ز ك و، و ك ز، ز ك أ مستعملات كوز: الكُوزُ: معروف والجميع: الأكواز والكيزان.
زكو: الزَّكَوات: جمع الزّكاة. والزّكاة: زكاة المال، وهو تطهيره. زكّى يُزَكّي تزكيةً، والزكاة: الصلاح. تقول: رجل زكيٌّ تقي، ورجال أزكياءُ أتقياء.
وزَكَا الزرع يَزْكُو زَكاءً: ازداد ونما، وكل شيء ازداد ونما فهو يزكو زَكاءً.
وهذا الأمر لا يَزْكُو، أي: لا يليق، قال:
والمال يَزْكو بك مستكبراً		يختال قد أشرف للناظر
وكز: الوَكْزُ: الطعن. يقال: وَكَزَه بجمع كفه، قال الله عز وجل: "فَوَكَزَه موسى فقضى عليه".
زكأ: زَكَأَتِ الناقة بولدها: رمت به. وَزَكأَةُ مائة درهم: نقده إياها. والزَّكْءُ: مصدره.
ورجل زُكَأَةٌ، أي: حاضر النقد.

### Türkçe

**الكاف** ve **الزاي** ve onlarla birlikte **"وايء"**
ك و ز، ز ك و، و ك ز، ز ك أ kullanımdadır.

**كوز**: **الكُوزُ**: bilinen (şey); çoğulu: **الأكواز** ve **الكيزان**.

**زكو**: **الزَّكَوات**: **الزّكاة**’nin çoğuludur. **والزّكاة**: malın zekâtı; o da onun temizlenmesidir. **زكّى يُزَكّي تزكيةً**; ve **الزكاة**: صلاح (düzgünlük/iyilik). Dersin ki: **رجل زكيٌّ تقي** (zekî/temiz ve takvâ sahibi bir adam), ve **رجال أزكياءُ أتقياء** (zekî/temiz ve takvâ sahibi erkekler).

**وزَكَا الزرع يَزْكُو زَكاءً**: arttı ve büyüdü; her ne ki arttı ve büyüdü, o **يزكو زَكاءً** (artıp büyür).

Ve bu iş **لا يَزْكُو**; yani: yakışmaz. Dedi ki:
والمال يَزْكو بك مستكبراً		يختال قد أشرف للناظر

**وكز**: **الوَكْزُ**: saplama/dürtme. Denir ki: **وَكَزَه بجمع كفه** (avuç içini toplayarak onu dürttü/sapladı). Aziz ve celil Allah dedi: **"فَوَكَزَه موسى فقضى عليه"**.

**زكأ**: **زَكَأَتِ الناقة بولدها**: onu (yavrusunu) attı. Ve **وَزَكأَةُ مائة درهم**: ona onu nakit olarak vermesi. Ve **الزَّكْءُ**: onun masdarıdır.

Ve **رجل زُكَأَةٌ**; yani: nakdi hazır (kimse).
