# زلز (ز-ل-ز) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%84%D8%B2
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%84%D8%B2

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ز - ل - ز
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%84%D8%B2/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ز ل ز
أخذه عز وزلز‏:‏ قلق‏.‏

##### Türkçe

ز ل ز
Onu **عز** ve **زلز** aldı: sarsıntı.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%84%D8%B2/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الزَّلَزُ: الأَثاثُ والمتاع. ويقال: احتمل القومُ بِزَلَزِهِمْ. الأَزهري: شمر: جَمِّعْ زَلِزَكَ أَي أَثاثك ومتاعك، نصب الزايين وكسر اللام، قال: وهذا هو الصحيح، قال: وفي كتاب الإِيادي: المَحاش المتاع والأَثاث؛ قال: والزَّلَزُ مثل المَحَاشِ ولم يذكر الزَّلَزِلَ، والصواب الزَّلِزُ المَحاشُ، ورجع على زَلَزِه أَي الطريق الذي جاء منه. والزَّلِزَةُ: الطَّيَّاشَةُ الخفيفة، وقيل: هي التي تَرُود في بيوت جاراتها أَي تصوف فيها. تقول العرب: تَوَقَّري يا زَلِزَةُ. والزَّلِزُ: الغَرِضُ الضَّجِرُ. وإِني لَزَلِزٌ بمجلسي هذا أَي قَلِقٌ نَغِل؛ عن ثعلب. وزَلِزَ الرجلُ أَي قَلِقَ وعَلِزَ. وجَمَعَ القومُ زَلُزاءَهُمْ أَي أَمرهم؛ قال أَبو علي: رواه محمد بن يزيد عن الرياشي.

##### Türkçe

**الزَّلَزُ**: ev eşyası ve meta. Ve denilir: kavim **بِزَلَزِهِمْ** yüklendi (taşıdı).

el-Ezherî: Şemr: “**جَمِّعْ زَلِزَكَ**” yani “eşyalarını ve metanı topla”; iki **الزاي**’yi fetha ile, **اللام**’ı kesra ile (okuyarak). Dedi: Bu, sahih olanın ta kendisidir. Dedi: **الإِيادي** kitabında: **المَحاش** meta ve ev eşyasıdır; dedi: ve **الزَّلَزُ** **المَحَاشِ** gibidir; **الزَّلَزِلَ**’i zikretmedi. Doğrusu: **الزَّلِزُ** **المَحاشُ**’tır. Ve **زَلَزِه** üzerine döndü; yani geldiği yol üzerine. Ve **الزَّلِزَةُ**: hafif **الطَّيَّاشَةُ**; ve denildi ki: o, komşularının evlerinde dolaşan (kadın)dır; yani orada yün eğirir. Araplar der: “**تَوَقَّري يا زَلِزَةُ**”. Ve **الزَّلِزُ**: bıkkın, bezgin **الغَرِضُ**. Ve şüphesiz ben, şu meclisimde **لَزَلِزٌ**’im; yani huzursuz, içi kaynayan; Sa‘leb’den. Ve **زَلِزَ** adam; yani huzursuz oldu ve **عَلِزَ** oldu. Ve kavim **زَلُزاءَهُمْ**’ı topladı; yani işlerini; Ebû Alî dedi: Bunu Muhammed b. Yezîd, er-Riyâşî’den rivayet etti.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%84%D8%B2/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الزلز، بالتحريك وككتف: الأثاث. يقال: احتمل القوم بزلزهم، ونقل الأزهري عن شمر: جمع زلزك، أي أثاثك ومتاعك، نصب الزاءين وكسر اللام وقال: هذا هو الصحيح. قال: وفي كتاب الإيادي: المحاش: المتاع والأثاث. قال: والزلز مثل المحاش، والصواب الزلز: المحاش. الزلز، بالتحريك: الطريق الذي جئت منه، يقال: رجع على زلزه. وزلز الرجل، كفرح: قلق وضجر وعلز. ويقال: أخذه علز وزلز، وإني لزلز عن مجلس هذا، أي قلق نغل، عن ثعلب. والزلزة، بالفتح وسكون اللام كما هو مضبوط في النسخ، وفي بعض الأصول، كفرحة: المرأة الطياشة، وقيل: هي الدائرة. وفي اللسان: هي التي ترود في بيوت جاراتها، أي تطوف فيها، تقول العرب: توقري يا زلزة، يقال: جمعوا زلزاءهم أي أمرهم، قال أبو علي: رواه محمد بن يزيد الرياشي.

##### Türkçe

**الزلز**; harekeli olarak ve **ككتف** gibi: ev eşyasıdır. Denilir: kavim **بزلزهم** ile yüklendi; ve el-Ezherî, Şemr’den nakletti: **زلزك**’in cem‘i; yani senin ev eşyan ve metâın; iki **الزاي**’ı nasb, **اللام**’ı kesre yaptı ve dedi: bu, sahih olan budur. Dedi: ve **كتاب الإيادي**’de: **المحاش**: metâ ve ev eşyasıdır. Dedi: ve **الزلز** **المحاش** gibidir; ve doğru olan **الزلز**: **المحاش**’tır.

**الزلز**, harekeli olarak: geldiğin yol; denilir: **رجع على زلزه**.

Ve adam **زلز** etti, **كفرح** gibi: huzursuz oldu ve bıktı ve **علز** etti. Ve denilir: onu **علز** ve **زلز** aldı; ve ben, bunun meclisinden dolayı mutlaka **زلز**’im; yani huzursuz, kaçıp giden; Sa‘leb’den.

Ve **الزلزة**, fetha ile ve **اللام**’ın sükûnu ile—nüshalarda ضبط edildiği üzere—ve bazı asıllarda, **كفرحة** gibi: hoppa kadın; ve denildi: o, dolaşan olandır. Ve **اللسان**’da: o, komşularının evlerinde dolaşandır; yani onların içinde dolaşır; Araplar der: **توقري يا زلزة**. Denilir: **زلزاءهم**’ı topladılar; yani işlerini. Ebû Alî dedi: onu Muhammed b. Yezîd er-Riyâşî rivayet etti.
