# زلز — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%84%D8%B2/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%84%D8%B2/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زلز](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%84%D8%B2.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: زلز

الزلز، بالتحريك وككتف: الأثاث. يقال: احتمل القوم بزلزهم، ونقل الأزهري عن شمر: جمع زلزك، أي أثاثك ومتاعك، نصب الزاءين وكسر اللام وقال: هذا هو الصحيح. قال: وفي كتاب الإيادي: المحاش: المتاع والأثاث. قال: والزلز مثل المحاش، والصواب الزلز: المحاش. الزلز، بالتحريك: الطريق الذي جئت منه، يقال: رجع على زلزه. وزلز الرجل، كفرح: قلق وضجر وعلز. ويقال: أخذه علز وزلز، وإني لزلز عن مجلس هذا، أي قلق نغل، عن ثعلب. والزلزة، بالفتح وسكون اللام كما هو مضبوط في النسخ، وفي بعض الأصول، كفرحة: المرأة الطياشة، وقيل: هي الدائرة. وفي اللسان: هي التي ترود في بيوت جاراتها، أي تطوف فيها، تقول العرب: توقري يا زلزة، يقال: جمعوا زلزاءهم أي أمرهم، قال أبو علي: رواه محمد بن يزيد الرياشي.

### Türkçe

**الزلز**; harekeli olarak ve **ككتف** gibi: ev eşyasıdır. Denilir: kavim **بزلزهم** ile yüklendi; ve el-Ezherî, Şemr’den nakletti: **زلزك**’in cem‘i; yani senin ev eşyan ve metâın; iki **الزاي**’ı nasb, **اللام**’ı kesre yaptı ve dedi: bu, sahih olan budur. Dedi: ve **كتاب الإيادي**’de: **المحاش**: metâ ve ev eşyasıdır. Dedi: ve **الزلز** **المحاش** gibidir; ve doğru olan **الزلز**: **المحاش**’tır.

**الزلز**, harekeli olarak: geldiğin yol; denilir: **رجع على زلزه**.

Ve adam **زلز** etti, **كفرح** gibi: huzursuz oldu ve bıktı ve **علز** etti. Ve denilir: onu **علز** ve **زلز** aldı; ve ben, bunun meclisinden dolayı mutlaka **زلز**’im; yani huzursuz, kaçıp giden; Sa‘leb’den.

Ve **الزلزة**, fetha ile ve **اللام**’ın sükûnu ile—nüshalarda ضبط edildiği üzere—ve bazı asıllarda, **كفرحة** gibi: hoppa kadın; ve denildi: o, dolaşan olandır. Ve **اللسان**’da: o, komşularının evlerinde dolaşandır; yani onların içinde dolaşır; Araplar der: **توقري يا زلزة**. Denilir: **زلزاءهم**’ı topladılar; yani işlerini. Ebû Alî dedi: onu Muhammed b. Yezîd er-Riyâşî rivayet etti.
