# زلق — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%84%D9%82/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%84%D9%82/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زلق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%84%D9%82.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: زلق

زَلِقَ
1 زَلِقَ ذ , aor. زَلَقَ , (K,) inf. n. زَلَقٌ; (TA;) and زَلَقَ, aor. زَلُقَ , (K,) inf. n. زَلْقٌ; (TA;) He slipped; syn. زَلَّ; (K, TA;) for which ذَلَّ is erroneously put in [some of] the copies of the K. (TA. [See also 5.]) And زَلِقَتْ رِجْلُهُ, (S,) or القَدَمُ, (Msb,) aor. زَلَقَ , inf. n. زَلَقٌ, (S, Msb,) His foot, (S,) or the foot, (Msb,) slipped, (S,) or did not remain firm, or fixed, in its place. (Msb.) The former is also said of an arrow, [app. as meaning It slid along the ground,] like زَهِقَ [q. v.]. (JK in art. زهق.) ― -b2- زَلِقَ بِمَكَانِهِ and زَلَقَ, He was, or became, disgusted by, or with, his place, or he loathed it, and removed, withdrew, or retired to a distance, from it. (K, TA.) ― -b3- زَلَقَتْ, said of a she-camel, She was, or became, quick, or swift. (O, TA.) -A2- زَلَقَهُ: see 4. ― -b2- زَلَقَهُ عَنْ مَكَانِهِ, aor. زَلِقَ , (K,) inf. n. زَلْقٌ, (TA,) He removed him from his place. (K, TA.) Hence the reading of Aboo-Jaafar and Nلfi', [in the Kur lxviii. 51,] وَاـِنْ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيَزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ, meaning [And verily they who have disbelieved almost] smite thee with their evil eyes so as to remove thee from thy station in which God has placed thee, by reason of enmity to thee. (TA. [Or this reading may be rendered agreeably with the common reading: see 4.]) ― -b3- زَلَقَ رَأْسَهُ, (S, K,) aor. زَلِقَ , inf. n. زَلْقٌ, (S,) He shaved his head; as also ↓ ازلقهُ; and ↓ زلّقهُ, (S, K,) inf. n. تَزْلِيقٌ: (S:) IB says that, accord. to 'Alee Ibn-Hamzeh, it is only زَبَقَهُ, with ب; and that الزَّبْقُ means the plucking out; not the shaving: but accord. to Fr, one says of him who has shaved his head قد زلقه, [whether with or without teshdeed is not shown,] and ازلقه. (TA.)

زلّق
2 زلّق ذ , [inf. n. تَزْلِيقٌ,] He made a place slippery, (K, TA,) so that it became like the مَزْلَقَة; and thus too though there be no water therein. (TA.) ― -b2- Accord. to the O and K, [the inf. n.] تَزْلِيقٌ also signifies The anointing the body with oils and the like, so that it becomes like the مَزْلَقَة; to which is added in the O, and though it be without water: but this is a confusion of two meanings; one of which is the first expl. above in this paragraph; and the other is, the anointing the body with oils and the like; as in the L and the Tekmileh. (TA.) ― -b3- See also 4. ― -b4- And see 1, last sentence. ― -b5- زلّق الحَدِيدَةَ He made the iron thing to be always sharp. (K.) ― -b6- رلّقهُ بِبَصَرِهِ, inf. n. as above, He looked sharply, or intently, at him, or it. (Ez-Zejjلjee, TA.) ― -b7- See also 2, last sentence, in art. دلص.

ازلقهُ
4 ازلقهُ ذ He made him to slip; as also ↓ زَلَقَهُ. (K.) All the readers except those of El-Medeeneh read, [in the Kur lxviii. 51,] وَاـِنْ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ, meaning [And verily those who have disbelieved] almost make thee to fall by their looking hard at thee, with vehement hatred: so accord. to El-'Otbee: or the meaning is, (assumed tropical:) [almost] smite thee with their [evil] eyes: (TA:) [it is also said that] ازلق فُلَانًا بِبَصَرِهِ means (tropical:) he looked at such a one with the look of a person affected with displeasure, or anger: (K:) or so نَظَرَ اـِلَى فُلَانٍ فَأَزْلَقَهُ بِبَصَرِهِ: (Jm, TA:) and in this sense, also, is expl. the saying in the Kur mentioned above. (TA.) One says also ازلق رِجْلَهُ, (S,) or القَدَمَ, (Msb,) He made his (another's) foot to slip, (S,) or he made the foot not to remain firm, or fixed, in its place; and so ↓ زَلَّقَهَا. (Msb.) ― -b2- ازلقت, said of a camel, (S, K, TA,) and of a mare, (TA,) She cast her young one; syn. أَسْقَطَتْ; (S, TA;) or أَجْهَضَتْ [q. v.]: (K:) or she (a mare) cast forth her young one completely formed: or, as some say, [her fœtus] not completely formed: (JK:) and you say also, ازلقت بِجَنِينِهَا, like أَمْلَصَتْ به [q. v.]: (Abu-l- 'Abbلs, TA in art. ملص:) or ازلقت وَلَدَهَا is said of a female [of any kind], and means she cast forth her young one before it was completely formed. (Mgh.) ― -b3- See also 1, last sentence.

تزلّق
5 تزلّق ذ He, or it, slipped, or slid, along; (KL;) like تزلّج. (S and TA in art. زلج. [See also 1.]) One says, تزلّقت الغُدَّةُ بَيْنَ الجِلْدِ وَاللَّحْمِ [The ganglion slipped about between the skin and the flesh]. (M in art. ديص.) ― -b2- [Also It was, or became, smooth, or slippery: a signification indicated in the M, in art. ملس, where it is coupled with اِسْتَوَى.] ― -b3- He anointed his body with oils and the like. (JK.) ― -b4- He ornamented, or adorned, himself; (Aboo-Turلb, K, TA;) as also تزبّق: (Aboo-Turلb, TA:) and led an easy, and a soft, or delicate, life, so that his colour, and the exterior of his skin, had a shining, or glistening. (K, TA.)

زَلْقٌ
زَلْقٌ ذ : see the next paragraph.

مَكَانٌ زَلَقٌ
مَكَانٌ زَلَقٌ ذ , (S,) or زَلَقٌ [alone], (K,) which is originally an inf. n., (S,) and ↓ زَلِقٌ and ↓ زَلْقٌ (K) and ↓ زَلَاقَةٌ and ↓ مَزْلَقٌ and ↓ مَزْلَقَةٌ, (S, K, TA, [the last two erroneously written in the CK مِزْلَق and مِزْلَقَة,]) all signify the same; (K;) A slippery place; a place on which the foot does not remain firm, or fixed. (S, TA.) Hence, in the Kur [xviii. 38], فَتُصْبِحَ صَعِيدًا زَلَقًا, i. e., [So that it shall become] smooth ground, with nothing in it, or with no plants in it: or, accord. to Akh, such that the feet shall not stand firmly upon it. (TA.) A poet says, (TA,) namely, Mohammad Ibn-Besheer, (Ham p. 551,)
قَدِّرْ لِرِجْلِكَ قَبْلَ الخَطْوِ مَوْقِعَهَا
فَمَنْ عَلَا زَلَقًا عَنْ غِرَّةٍ زَلَجَا
[Appoint for thy foot, before the stepping, its place upon which it shall fall, or, as in the Ham p. 522, simply its place, (مَوْضِعَهَا,)] for he who goes upon a slippery place, in consequence of inadvertence, slips]. (TA.) ― -b2- زَلَقٌ also signifies The rump of a horse or similar beast. (S, K, TA.)

زَلِقٌ
زَلِقٌ ذ : see the next preceding paragraph. ― -b2- Applied to a man, Quickly angry (O, K) at what is said. (O) ― -b3- And, (T, S, K,) as also ↓ زُمَلِقٌ (T, S, and K in art. زملق) and ↓ زُمَّلِقٌ and ↓ زُمَالِقٌ, (S, and K in art. زملق,) applied to a man, (T, S,) Qui semen emittit quum verba mulieri facit, sine congressu: (T, TA:) or qui semen emittit ante initum. (S, K.)

زَلَقَةٌ
زَلَقَةٌ ذ A smooth rock; (K;) as also زَلَفَةٌ. (K in art. زلف.) ― -b2- And, (AZ, K,) as also the latter word, (AZ, TA,) A mirror. (AZ, K. [In the CK, المَرْأَةُ is erroneously put for المِرْآةُ.])

نَاقَةٌ زَلُوقٌ
نَاقَةٌ زَلُوقٌ ذ A quick, or swift, she-camel; (AZ, K;) as also زَلُوجٌ. (AZ, TA.) ― -b2- And عُقْبَةٌ زَلُوقٌ [and زَلُوجٌ and زَلُوخٌ, in the CK, erroneously, عَقَبَةٌ,] A far-extending [stage of a journey]. (K, TA.)

زَلِيقٌ
زَلِيقٌ ذ i. q. سِقْطٌ [meaning A young one, or fœtus, that falls from the belly of the mother abortively, or in an immature, or imperfect, state, or dead, but having the form developed, or manifest]. (S, K.)

زَلَاقَةٌ
زَلَاقَةٌ ذ : see زَلَقٌ.

زُلَّيْقٌ
زُلَّيْقٌ ذ The smooth peach; (S, K;) called in Pers. شِيفْتَهْ رَنْگ. (S.)

زُمَلِقٌ
زُمَلِقٌ ذ and زُمَّلِقٌ and زُمَالِقٌ: see زَلِقٌ.

زِيحٌ زَيْلَقٌ
زِيحٌ زَيْلَقٌ ذ A wind swift in its passage. (Kr, TA.)

الزَّالُوقُ
الزَّالُوقُ ذ the name of a shield belonging to the Prophet; meaning That from which the weapon slips off, so that it does not wound the bearer. (TA.)

أَزْلَقُ
أَزْلَقُ ذ (K in art. دلص) Hairless and glistening in body. (TK in that art.)

مَزْلَقٌ
مَزْلَقٌ ذ : see زَلَقٌ.

مَزْلَقَةٌ
مَزْلَقَةٌ ذ : see زَلَقٌ. [Hence,] one says, هُوَ عَلَى مَزْلَقَةِ البَاطِلِ [He is on the slippery way of false religion or the like]. (MF voce جَادَّةٌ, q. v.)

مِزْلَاقٌ
مِزْلَاقٌ ذ i. q. مِزْلَاجٌ, (K,) a dial. var. of the latter word, [q. v.,] meaning The thing by means of which a door is closed, or made fast, and which is opened without a key. (S, K.) ― -b2- Also A mare [or other female (see 4)] that often casts her young; (S, K;) i. e., that usually does so; and applied in this sense to a camel. (TA.)

### Türkçe

**زَلِقَ**
1 **زَلِقَ** **ذ** , muzâri‘ **زَلَقَ** , (K,) mastar ismi **زَلَقٌ**; (TA;) ve **زَلَقَ**, muzâri‘ **زَلُقَ** , (K,) mastar ismi **زَلْقٌ**; (TA;) Kaydı; eş anlamlısı **زَلَّ**; (K, TA;) bunun yerine K’nin nüshalarının [bazılarında] yanlışlıkla **ذَلَّ** konulmuştur. (TA. [Ayrıca 5’e de bak.]) Ve **زَلِقَتْ رِجْلُهُ**, (S,) yahut **القَدَمُ**, (Msb,) muzâri‘ **زَلَقَ** , mastar ismi **زَلَقٌ**, (S, Msb,) Ayağı, (S,) yahut ayak, (Msb,) kaydı, (S,) yahut yerinde sağlam, yahut sabit, durmadı. (Msb.) Birincisi ok hakkında da söylenir, [görünüşe göre “yerde kayıp gitti” mânâsında,] **زَهِقَ** gibi [bk.]. (JK, **زهق** maddesinde.) ― -b2- **زَلِقَ بِمَكَانِهِ** ve **زَلَقَ**, Yerinden tiksindi, yahut yeriyle tiksindi; yahut ondan nefret etti; ve ondan uzaklaştı, çekildi, yahut uzak bir yere çekilip gitti. (K, TA.) ― -b3- **زَلَقَتْ**, dişi deve hakkında söylenir: Çabuk, yahut süratli oldu. (O, TA.) -A2- **زَلَقَهُ**: 4’e bak. ― -b2- **زَلَقَهُ عَنْ مَكَانِهِ**, muzâri‘ **زَلِقَ** , (K,) mastar ismi **زَلْقٌ**, (TA,) Onu yerinden çıkardı. (K, TA.) Bundan dolayı Ebû-Ca‘fer ile **نلfi'**’in kıraati, [Kur’ân lxviii. 51’de,] **وَاـِنْ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيَزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ**, mânâsı: [Ve gerçekten inkâr edenler neredeyse] sana düşmanlık sebebiyle, Allah’ın seni yerleştirdiği makamından seni çıkarmak için, kötü gözleriyle sana vururlar. (TA. [Yahut bu kıraat, yaygın kıraate uygun biçimde tercüme edilebilir: 4’e bak.]) ― -b3- **زَلَقَ رَأْسَهُ**, (S, K,) muzâri‘ **زَلِقَ** , mastar ismi **زَلْقٌ**, (S,) Başını tıraş etti; bunun gibi ↓ **ازلقهُ**; ve ↓ **زلّقهُ**, (S, K,) mastar ismi **تَزْلِيقٌ**: (S:) İB der ki, ‘Alee İbn-Hamzeh’e göre bu ancak **زَبَقَهُ**’dur, **ب** ile; ve **الزَّبْقُ** yolmak demektir; tıraş etmek değil: fakat Fr’ye göre, başını tıraş etmiş kimse hakkında **قد زلقه** denir, [şedde ile mi şeddesiz mi olduğu gösterilmemiştir,] ve **ازلقه**. (TA.)

**زلّق**
2 **زلّق** **ذ** , [mastar ismi **تَزْلِيقٌ**,] Bir yeri kayganlaştırdı, (K, TA,) öyle ki **مَزْلَقَة** gibi oldu; ve içinde su olmasa da böyledir. (TA.) ― -b2- O ve K’ye göre, [mastar ismi] **تَزْلِيقٌ** ayrıca, bedeni yağlar ve benzerleriyle yağlamak demektir; öyle ki **مَزْلَقَة** gibi olur; O’da buna “ve su olmaksızın da” ilâve edilmiştir: fakat bu iki mânânın karıştırılmasıdır; bunlardan biri bu paragrafta yukarıda açıklanan birinci mânâdır; diğeri ise, bedeni yağlar ve benzerleriyle yağlamaktır; L ve Tekmileh’te olduğu gibi. (TA.) ― -b3- 4’e de bak. ― -b4- 1’in son cümlesine de bak. ― -b5- **زلّق الحَدِيدَةَ** Demir şeyi daima keskin yaptı. (K.) ― -b6- **رلّقهُ بِبَصَرِهِ**, mastar ismi yukarıdaki gibi, Ona, yahut ona, keskin, yahut dikkatle, baktı. (Ez-Zejjلjee, TA.) ― -b7- **دلص** maddesinde 2’nin son cümlesine de bak.

**ازلقهُ**
4 **ازلقهُ** **ذ** Onu kaydırdı; bunun gibi ↓ **زَلَقَهُ**. (K.) El-Medîne ehlinin kıraatleri hariç bütün kurrâ, [Kur’ân lxviii. 51’de,] **وَاـِنْ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ** okur; mânâsı: [Ve gerçekten inkâr edenler] şiddetli kin ile sana sertçe bakmalarıyla neredeyse seni düşürürler: El-‘Otbee’ye göre böyledir: yahut mânâ, (mecaz kabul edilerek:) [neredeyse] [kötü] gözleriyle sana vururlar: (TA:) [şöyle de denilmiştir ki] **ازلق فُلَانًا بِبَصَرِهِ** (mecaz:) bir kimseye, hoşnutsuzluk yahut öfke ile etkilenmiş bir kimsenin bakışıyla baktı, demektir: (K:) yahut **نَظَرَ اـِلَى فُلَانٍ فَأَزْلَقَهُ بِبَصَرِهِ** böyledir: (Jm, TA:) ve Kur’ân’da yukarıda zikredilen söz de bu mânâda açıklanmıştır. (TA.) Yine **ازلق رِجْلَهُ**, (S,) yahut **القَدَمَ**, (Msb,) Onun (başkasının) ayağını kaydırdı, (S,) yahut ayağı yerinde sağlam, yahut sabit, durmaz hâle getirdi; ve böylesi ↓ **زَلَّقَهَا**. (Msb.) ― -b2- **ازلقت**, deve hakkında, (S, K, TA,) ve kısrak hakkında, (TA,) söylenir: Yavrusunu attı; eş anlamlısı **أَسْقَطَتْ**; (S, TA;) yahut **أَجْهَضَتْ** [bk.]: (K:) yahut (kısrak) yavrusunu tam teşekküllü olarak attı: yahut bazılarına göre, tam teşekküllü olmadan: (JK:) ve ayrıca **ازلقت بِجَنِينِهَا** dersin, **أَمْلَصَتْ به** gibi [bk.]: (Abu-l-‘Abbلs, TA, **ملص** maddesinde:) yahut **ازلقت وَلَدَهَا** her türden bir dişi hakkında söylenir ve mânâsı: yavrusunu tam teşekküllü olmadan önce attı. (Mgh.) ― -b3- 1’in son cümlesine de bak.

**تزلّق**
5 **تزلّق** **ذ** O, yahut o şey, kaydı, yahut sürtünerek kayıp gitti; (KL;) **تزلّج** gibi. (S ve TA, **زلج** maddesinde. [Ayrıca 1’e de bak.]) Şöyle denir: **تزلّقت الغُدَّةُ بَيْنَ الجِلْدِ وَاللَّحْمِ** [Ganglion deri ile et arasında kayıp dolaştı]. (M, **ديص** maddesinde.) ― -b2- [Yine: Düz, yahut kaygan, oldu: M’de, **ملس** maddesinde, **اِسْتَوَى** ile birlikte zikredildiği yerde işaret edilen bir mânâdır.] ― -b3- Bedenini yağlar ve benzerleriyle yağladı. (JK.) ― -b4- Süslenip bezendi; (Aboo-Turلb, K, TA;) bunun gibi **تزبّق**: (Aboo-Turلb, TA:) ve kolay, yumuşak yahut nazik bir hayat sürdü; öyle ki rengi ve derisinin dış yüzü parlak, yahut pırıl pırıl, oldu. (K, TA.)

**زَلْقٌ**
**زَلْقٌ** **ذ** : bir sonraki paragrafa bak.

**مَكَانٌ زَلَقٌ**
**مَكَانٌ زَلَقٌ** **ذ** , (S,) yahut yalnız **زَلَقٌ**, (K,) ki aslında bir mastar ismidir, (S,) ve ↓ **زَلِقٌ** ve ↓ **زَلْقٌ** (K) ve ↓ **زَلَاقَةٌ** ve ↓ **مَزْلَقٌ** ve ↓ **مَزْلَقَةٌ**, (S, K, TA, [son ikisi CK’de yanlışlıkla **مِزْلَق** ve **مِزْلَقَة** yazılmıştır,]) hepsi aynı mânâyı ifade eder; (K;) Kaygan bir yer; ayağın üzerinde sağlam, yahut sabit, durmadığı bir yer. (S, TA.) Bundan dolayı Kur’ân’da [xviii. 38], **فَتُصْبِحَ صَعِيدًا زَلَقًا**, yani: [Böylece] içinde hiçbir şey olmayan, yahut içinde bitki olmayan, düz bir toprak olur: yahut Akh’ye göre, ayakların üzerinde sağlam durmayacağı şekilde. (TA.) Bir şair der ki, (TA,) yani Muhammed İbn-Beşîr, (Ham s. 551,)
قَدِّرْ لِرِجْلِكَ قَبْلَ الخَطْوِ مَوْقِعَهَا
فَمَنْ عَلَا زَلَقًا عَنْ غِرَّةٍ زَلَجَا
[Ayağın için, adım atmadan önce, üzerine düşeceği yeri takdir et; yahut Ham s. 522’de olduğu gibi sadece yerini (**مَوْضِعَهَا**); çünkü dikkatsizlik sebebiyle kaygan bir yere çıkan kimse kayar]. (TA.) ― -b2- **زَلَقٌ** ayrıca, atın yahut benzeri bir hayvanın sağrısı demektir. (S, K, TA.)

**زَلِقٌ**
**زَلِقٌ** **ذ** : bir önceki paragrafa bak. ― -b2- Bir adama nispetle: Söylenene karşı çabuk öfkelenen. (O, K) (O) ― -b3- Ve, (T, S, K,) bunun gibi ↓ **زُمَلِقٌ** (T, S, ve K, **زملق** maddesinde) ve ↓ **زُمَّلِقٌ** ve ↓ **زُمَالِقٌ**, (S, ve K, **زملق** maddesinde,) bir adama nispetle, (T, S,) “Qui semen emittit quum verba mulieri facit, sine congressu”: (T, TA:) yahut “qui semen emittit ante initum”. (S, K.)

**زَلَقَةٌ**
**زَلَقَةٌ** **ذ** Düz bir kaya; (K;) bunun gibi **زَلَفَةٌ**. (K, **زلف** maddesinde.) ― -b2- Ve, (AZ, K,) bunun gibi son kelime, (AZ, TA,) Ayna. (AZ, K. [CK’de **المَرْأَةُ**, yanlışlıkla **المِرْآةُ** yerine konulmuştur.])

**نَاقَةٌ زَلُوقٌ**
**نَاقَةٌ زَلُوقٌ** **ذ** Çabuk, yahut süratli, bir dişi deve; (AZ, K;) bunun gibi **زَلُوجٌ**. (AZ, TA.) ― -b2- Ve **عُقْبَةٌ زَلُوقٌ** [ve **زَلُوجٌ** ve **زَلُوخٌ**, CK’de yanlışlıkla **عَقَبَةٌ**,] Uzağa uzanan [bir yol menzili]. (K, TA.)

**زَلِيقٌ**
**زَلِيقٌ** **ذ** **سِقْطٌ** ile aynı (i. q.); [mânâsı: annenin karnından düşük olarak, yahut olgunlaşmamış yahut eksik hâlde, yahut ölü olarak, fakat şekli gelişmiş yahut belirgin olarak düşen yavru yahut cenin]. (S, K.)

**زَلَاقَةٌ**
**زَلَاقَةٌ** **ذ** : **زَلَقٌ**’a bak.

**زُلَّيْقٌ**
**زُلَّيْقٌ** **ذ** Düz şeftali; (S, K;) Farsçada **شِيفْتَهْ رَنْگ** diye adlandırılır. (S.)

**زُمَلِقٌ**
**زُمَلِقٌ** **ذ** ve **زُمَّلِقٌ** ve **زُمَالِقٌ**: **زَلِقٌ**’a bak.

**زِيحٌ زَيْلَقٌ**
**زِيحٌ زَيْلَقٌ** **ذ** Geçişinde süratli bir rüzgâr. (Kr, TA.)

**الزَّالُوقُ**
**الزَّالُوقُ** **ذ** Peygambere ait bir kalkanın adı; mânâsı: silâhın üzerinden kayıp çıktığı, böylece taşıyanı yaralamadığı şey. (TA.)

**أَزْلَقُ**
**أَزْلَقُ** **ذ** (K, **دلص** maddesinde) Bedende kılsız ve parlak. (TK, o maddede.)

**مَزْلَقٌ**
**مَزْلَقٌ** **ذ** : **زَلَقٌ**’a bak.

**مَزْلَقَةٌ**
**مَزْلَقَةٌ** **ذ** : **زَلَقٌ**’a bak. [Bundan dolayı,] şöyle denir: **هُوَ عَلَى مَزْلَقَةِ البَاطِلِ** [O, bâtıl dinin yahut benzerinin kaygan yolu üzerindedir]. (MF, **جَادَّةٌ** maddesinde, bk.)

**مِزْلَاقٌ**
**مِزْلَاقٌ** **ذ** **مِزْلَاجٌ** ile aynı (i. q.); (K,) son kelimenin bir lehçe varyantı, [bk.,] mânâsı: bir kapının kapatıldığı yahut sağlamlaştırıldığı ve anahtarsız açılan şey. (S, K.) ― -b2- Ayrıca: sık sık yavrusunu atan bir kısrak [yahut başka bir dişi (4’e bak)]; (S, K;) yani genellikle bunu yapan; ve bu mânâda deveye de uygulanır. (TA.)
