# زلل — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%84%D9%84/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%84%D9%84/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زلل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%84%D9%84.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: زلل

تقول: زَلَلْتَ يا فلان بالفتح تَزِلُّ زَليلاً، إذا زَلَّ في طين أو منطق. وقال الفراء: زَلِلْتَ بالكسر تَزَلُّ زَلَلاً، والاسم الزَلَّةُ والزِلِّيلى. واسْتَزَلّهُ غيره. وزُحْلوقَةٌ زُلٌّ، أي زَلَقٌ. وزَلَّتِ الدراهِمُ تَزِلُّ زُلولاً، أي نقصَتْ في الوزن. يقال: درهمٌ زَالٌّ. والمَزِلَّةُ والمَزَلَّةُ: المكان الدَحْضُ، وهو موضع الزَلَلِ. قال أبو عمرو: الأزَلُّ: الخفيف الوركين. وامرأةٌ زَلاَّءُ، أي رَسْحاءُ بيِّنة الزَلَلِ. والسِمْعُ الأَزَلُّ: الذئبُ الأرْسَحُ، يتولَّد بين الذئب والضبع، وهذه الصفة لازمةٌ له، كما يقال الضبعُ العرجاء. وفي المثل: هو أسمعُ من الذئب الأَزَلِّ. وماءٌ زُلالٌ، أي عَذْبٌ.وأَزْلَلْتُ إليه نعمةً، أي أسديتُها. وفي الحديث: "من أُزِلَّتْ إليه نعمةٌ فليشكرُها". وأَزْلَلْتُ إليه من حقِّه شيئاً، أي أعطيت. والزِلِّيَّةُ: واحدة الزَلالِيّ.

### Türkçe

تقول: **زَلَلْتَ** ey falan, fetih ile; **تَزِلُّ** **زَليلاً**; eğer çamurda yahut sözde **زَلَّ** ise. Ve el-Ferrâ dedi: kesre ile **زَلِلْتَ**; **تَزَلُّ** **زَلَلاً**; isim **الزَلَّةُ** ve **الزِلِّيلى**’dır. Ve başkası onu **اسْتَزَلّهُ**. Ve **زُحْلوقَةٌ** **زُلٌّ**’dür; yani **زَلَقٌ**. Ve dirhemler **زَلَّتِ**; **تَزِلُّ** **زُلولاً**; yani tartıda eksildi. Denir: **درهمٌ زَالٌّ**. Ve **المَزِلَّةُ** ve **المَزَلَّةُ**: kaygan yer; ve o, **الزَلَلِ** yeridir. Ebû Amr dedi: **الأزَلُّ**: iki kalçası hafif olan. Ve bir kadın **زَلاَّءُ**; yani **رَسْحاءُ**; **الزَلَلِ**’i apaçık olan. Ve **السِمْعُ الأَزَلُّ**: **الذئبُ الأرْسَحُ**; kurt ile sırtlan arasında doğar; ve bu sıfat ona lâzımdır; tıpkı “topal sırtlan” denildiği gibi. Ve meselde: O, **الذئب الأَزَلِّ**’den daha işiticidir. Ve bir su **زُلالٌ**; yani **عَذْبٌ**. Ve ona bir nimet **أَزْلَلْتُ**; yani onu ihsan ettim. Ve hadiste: “Kendisine bir nimet **أُزِلَّتْ** olan kimse onu şükretsin.” Ve onun hakkından bir şeyi ona **أَزْلَلْتُ**; yani verdim. Ve **الزِلِّيَّةُ**: **الزَلالِيّ**’nin bir tanesi.
