# زل — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%84/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%84/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%84.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: زل

زَلَلْتَ
1 زَلَلْتَ ذ , [third pers. زَلَّ,] aor. تَزِلُّ; (S, K;) and زَلِلْتَ, [third pers. likewise زَلَّ,] aor. تَزَلُّ; (Fr, S, K;) inf. n. زَلِيلٌ, (Lh, S, K,) which is of the former verb, (S,) and زَلٌّ, (Lh, K,) also of the former verb, (Msb,) and زُلُولٌ and زِلِّيلَى [or, accord. to the S, this is a simple subst.,] and زِلِّيلَآءُ (Lh, K) and مَزِلَّةٌ, (K,) [all app. of the former verb,] and زَلَلٌ, (Fr, S, K,) which is of the latter verb; (Fr, S;) Thou slippedst (K) in mud, or in speech, (S, K,) or in judgment, or opinion, or in religion: (TA:) or you say, زَلَّ عَنْ مَكَانِهِ, aor. يَزِلُّ, inf. n. زَلٌّ [&c. as above]; and زَلَّ, aor. يَزَلُّ, inf. n. زَلَلٌ; the former verb of the class of ضَرَبَ; and the latter, of the class of تَعِبَ; meaning he, or it, moved away, or aside, [or slipped,] from his, or its, place: and زَلَّ فِى مَنْطِقِهِ, or فِعْلِهِ, aor. يَزِلُّ, like يَضْرِبُ, inf. n. زَلَّةٌ, he made a slip, or mistake, in his speech, or his action. (Msb.) فَاـِنْ زَلَلْتُمْ, in the Kur ii. 205, means But if ye turn away, or aside, from entering thereinto fully: (Jel:) this is the common reading: but some read زَلِلْتُمْ. (TA.) And you say, زَلَّ زَلَّةً He committed a slip in speech and the like. (TA.) Accord. to IAth, زَلِيلٌ signifies The passing of a body from one place to another: and ― -b2- hence it is metaphorically used in like manner in relation to a benefit: one says, زَلَّتْ مِنْهُ اـِلَى فُلَانٍ نِعْمَةٌ, inf. n. زَلِيلٌ, meaning (tropical:) A benefit passed, or was transferred, from him, (i. e. a benefactor,) to such a one. (TA.) ― -b3- زَلَّ, inf. n. زَلِيلٌ and زُلُولٌ, also signifies He (a man) passed along quickly: (ISh, K:) and زَلَّ, inf. n. زَلِيلٌ, he ran: and زَلِيلٌ, a light, or an agile, walking or pacing: (TA:) [and زَلَلٌ, mentioned above as an inf. n., seems to have the same, or a similar, signification:] a rلjiz says, (S,) namely, Aboo-Mohammad El- Hadhlemee, (TA,) or Aboo-Mohammad ElFak'asee, (O,)
اـِنَّ لَهَا فِى العَامِ ذِى الفُتُوقِ
وَزَلَلِ النِّيَّةِ وَالتَّصْفِيقِ
رِعْيَةَ مَوْلًى نَاصِحٍ شَفِيقِ
(S in the present art., * and in art. صفق, * and art. فتق, but in this last with رَبٍّ in the place of مَوْلًى, and TA,) [i. e. Verily they have, in the year of little rain, (thus الفتوق, as here used, is expl. in the S in art. فتق,) and in the passing along lightly to the place which is the object of the journey, and in the being removed from a tract which they have depastured to a place in which is pasture, (thus التصفيق, as here used, is expl. in the S in art. صفق,) the tending of a master honest in his conduct, or desirous of their good, benevolent, or compassionate]: he is speaking of his camels: (S in art. فتق:) he means that they pass along lightly [so I render تَزِلُّ] from place to place in search of herbage: and النيّة means the place to which they purpose journeying. (S.) ― -b4- [Hence,] زَلَّ عُمُرُهُ (assumed tropical:) His life went, or passed, [or glided,] away. (K, TA.) ― -b5- زَلَّتِ الدَّرَاهِمُ, (S, Msb, * K,) aor. زَلِ٣َ , (S, Msb,) inf. n. زُلُولٌ, (S, K,) or زَلِيلٌ, (Msb,) The dirhems, or pieces of money, poured out, or forth: (K:) or were, or became, deficient in weight. (S, Msb, * K.) ― -b6- زَلَّ, inf. n. زَلَلٌ, (K,) said of a man, (TA,) [and app. of a wolf, (see أَزَلُّ,)] He was, or became, light [of flesh] in the hips, or haunches: (K:) or زَلَلٌ signifies a woman's having little flesh in the posteriors and thighs. (S.) -A2- زَلَّ, aor. يَزِلُّ, accord. to analogy, as an intrans. v., from أَزْلَلْتُ اـِلَيْهِ meaning “ I gave to him ” of food &c., should signify He took, or received: and hence the saying of the lawyers, وَيَزِلُّ اـِنْ عَلِمَ الرِّضَى And he shall take, or receive, or the food [if he have knowledge of permission, or consent]. (Msb.) -A3- زُلَّ i. q. دُقِّقَ [app. as meaning He, or it, was made, or rendered, thin, or slender]. (IAar, TA.)

2 زَلَّ٣َ see the next paragraph, near its end.

ازلّهُ
4 ازلّهُ ذ , (K,) inf. n. اـِزْلَالٌ, (TA,) He, or it, made him, or caused him, to slip in mud, (K, TA,) or in speech, or in judgment, or opinion, or in religion; (TA;) and ↓ استزلّهُ signifies the same. (S, * MA, K, * PS. [But respecting this latter, see what follows.]) It is said in the Kur [ii. 34], فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا [And the Devil made them, or caused them, both, to slip, or fall, from it, namely, Paradise (الجَنَّة)]; and one reading is أَزَالَمُهَا, i. e. removed them: or, as some say, it means caused them to commit a slip, or wrong action, in consequence of it [referring to the tree]: or, accord. to Th, caused them to slip in judgment. (TA.) And in the same, iii. 149, ↓ اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ The Devil made them, or caused them, to slip: (Jel:) or, as some say, sought to make them commit a slip, or wrong action. (TA.) ― -b2- One says also, أَزَلَّ فُلَانًا اـِلَى القَوْمِ He sent forward such a one to the people, or party. (TA.) ― -b3- And أَزَلَّهُ عَنْ رَأْيِهِ He made him to turn from his opinion. (MA.) ― -b4- And as زَلِيلٌ signifies the “ passing ” of a body from one place to another, one says, speaking metaphorically, (IAth, TA,) أَزَلَّ اـِلَيْهِ نِعْمَةً (tropical:) He did to him a benefit: (S, IAth, K:) whence, (TA,) it is said in a trad., مَنْ أُزِلَّتْ اـِلَيْهِ نِعْمَةٌ فَلْيَشْكُرْهَا (assumed tropical:) He to whom a benefit is done [let him be grateful for it]. (A'Obeyd, S, * Mgh, Msb.) And أَزْلَلْتُ لَهُ زُلَّةً (assumed tropical:) I did to him a benefit: one should not say زللت [thus written, app. for ↓ زَلَّلْتُ: but see مُزَلِّلٌ]. (TA.) And أَزْلَلْتُ اـِلَيْهِ [alone] (assumed tropical:) I gave to him: or I did to him a benefit. (Msb.) And أَزْلَلْتُ اـِلَيْهِ مِنَ الطَّعَامِ وَغَيْرِهِ (assumed tropical:) I gave to him of the food and other things. (IKtt, TA.) And أَزَلَّ اـِلَيْهِ مِنْ حَقِّهِ شَيْئًا (assumed tropical:) He gave to him somewhat of his due. (S, K.) And أَزَلَّ عَنْهُ نِعْمَةً (assumed tropical:) He drew forth from him a benefit. (TA.)

10 اـِسْتَزْلَ٣َ see 4, in two places.

زَلْزَلَهُ
R. Q. 1 زَلْزَلَهُ ذ , (S, * Msb, K, &c.,) inf. n. زَلْزَلَةٌ and زِلْزَالٌ and زَلْزَالٌ and زُلْزَالٌ, (K,) or the first of these is an inf. n. [by universal consent], (S,) and so is the second, but the third is a simple subst., (Zj, S, Msb,) though this and the fourth [which is the least known] have the authority of certain readings of passages of the Kur, namely, xcix. 1 for both of these, and xxxiii. 11 for the latter of them, (TA,) He put it, or him, into a state of motion, commotion, or agitation: (Msb, K, TA:) or into a state of convulsion, or violent motion. (Zj, TA.) You say, زَلْزَلَ اللّٰهُ الأَرْضَ [i. e. God made the earth to quake: or to quake violently:] (S:) [or] put the earth into a state of convulsion, or violent motion. (Zj, TA) And جَآءَ بِالاـِبِلِ يُزَلْزِلُهَا He came with, or brought, the camels, driving them with roughness, violence, or vehemence. (TA.) Some say that زَلْزَلَةٌ is from الزَّلَلُ فِى الرَّأْىِ [i. e. “ the making a slip in judgment, or opinion ”]: so when one says, زُلْزِلَ القَوْمُ the meaning is, The people, or party, were turned away from the right course, and fear was cast into their hearts. (TA.) It is said in a trad., اَللّٰهُمَّ اهْزِمِ الأَحْزَابَ وَزَلْزِلْهُمْ i. e. [O God, rout, defeat, or put to flight, the combined forces, and] make their state of affairs to be unsound, or unsettled. (TA.) Accord. to IAmb, أَصَابَتِ القَوْمَ زَلْزَلَةٌ means An affrighting befell the people, or party; from the saying in the Kur [ii. 210], وَزُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ i. e. And they were affrighted [so that the Apostle said]: (L, TA:) or were vehemently agitated. (Ksh, Bd.) ― -b2- مَا زَلْزَلْتُ قَطُّ مَآءً أَبْرَدَ مِنْ مَآءِ الثغوبِ [or الثَّغَبِ, as it is written in the explanation of this saying, the latter being app. the right reading], said by Aboo-Shembel, means I have not put into my throat, or fauces, ever, water slipping into it cooler than the water of the ثَغَب [or pool left by a torrent in the shade of a mountain]. (Az, TA.)

تَزَلْزَلَ
R. Q. 2 تَزَلْزَلَ ذ It was, or became, in a state of motion, commotion, agitation, convulsion, or violent motion. (Msb, TA.) You say, تَزَلْزَلَتِ الأَرْضُ (S, Msb, TA) The earth [quaked: or quaked violently:] was, or became, in a state of motion, commotion, &c.: (Msb:) the verb in this phrase [and in others] is quasi-pass. of R. Q. 1. (S, TA.) And تَزَلْزَلَتْ نَفْسُهُ His soul reciprocated in his chest at death. (TA.)

زُلٌّ
زُلٌّ ذ Slippery: (S:) a place in which one slips; (K;) and ↓ زَلَلٌ signifies the same; (S, K;) and ↓ زَلُولٌ [likewise, i. e.] a place in which the foot slips. (TA.) You say مَقَامٌ زُلٌّ and ↓ زَلَلٌ, and مَقَامَةٌ زُلٌّ and ↓ زَلَلٌ, [A standing-place] in which one slips. (K.) And زُحْلُوقَةٌ زُلٌّ and ↓ زَلَلٌ A slippery [sloping slide or rolling-place &c.]. (S.) [See also مَزِلَّةٌ.]

زَلَّةٌ
زَلَّةٌ ذ A slip (S, Msb, * K) in mud, or in speech; a subst. from 1 meaning as expl. in the first sentence of this art.; (S, K:) as also ↓ زِلِّيلَى: (S: [but this latter is mentioned by Lh and in the K as an inf. n.:]) a slip, or lapse; (K:) a fault, a wrong action, a mistake, or an error; (Msb, K;) or a sin, or crime; (K, * TA;) a fall into sin or crime. (Msb in art. عثر.) One says, زَلَّ الرَّجُلُ زَلَّةً قَبِيحَةً The man [made a foul slip; or] fell into the commission of a disapproved, or hateful, or foul, act; or committed an exorbitant, an abominable, or a foul, mistake: whence the trad., نَعُوذُ بِاللّٰهِ مِنْ زَلَّةِ العَالِمِ [We seek protection by God from the slip of the learned man]: and the well-known saying, زَلَّةٌ العَالِمِ زَلَّةُ العَالَمِ [The slip of the learned man is the slip of the world at large]. (TA.) ― -b2- A benefit, or good action; (Mgh, * K;) as also ↓ زُلَّةٌ: (K:) a gift. (Msb.) ― -b3- A feast, or repast, that is prepared for guests. (Lth, O, Msb.) One says, اِتَّخَذَ فُلَانٌ زَلَّةً [Such a one made, or prepared, a feast for guests]. (Lth, O, Msb.) Hence, (Lth, TA,) it is also a name for Food that is carried from the table of one's friend or relation: a word of the dial. of El-'Irلk: (Lth, Msb, K:) or in this sense it is a vulgar word, (K, TA,) used by the common people of El-'Irلk (TA.) And i. q. عُرْسٌ [as meaning A marriage-feast]. (ISh, Az, Msb, K.) So in the saying, كُنَّا فِى زَلَّةِ فُلَانٍ [We were at the marriage-feast of such a one]. (ISh, Az, Msb, TA.)

زُلَّةٌ
زُلَّةٌ ذ : see زَلَّةٌ. -A2- Also A straitened state of the breath [unless النَّفَسِ be a mistranscription for النَّفْس the soul, which I think not improbable]. (K.)

زِلَّةٌ
زِلَّةٌ ذ Stones: or smooth stones: (K:) pl. زِلَلٌ. (TA.)

زَلَلٌ
زَلَلٌ ذ an inf. n. of 1, [q. v,] (Fr, S, Msb, K,) in two [or three] senses. (K.) -A2- See also زُلٌّ, in four places. -A3- Also A deficiency: so in the saying, فِى مِيزَانِهِ زَلَلٌ [In its weight is a deficiency]. (Lh, K.)

زُلَالٌ
زُلَالٌ ذ A certain animal, of small, white body; which, when it dies, is put into water, and renders it cool, or cold: (TA:) [Golius describes it as a worm that is bred in snow; of which Aristotle speaks in his Hist. Animalium, l. ↓. 19; and he adds, on the authority of Dmr, that it is of the length of a finger, generally marked with yellow spots; and swelling in water such as is termed ماء الزلال.] ― -b2- Hence, [it is said to be] applied to water, as meaning Cool, or cold: (TA:) or, so applied, sweet: (S:) or sweet, clear, or limpid, pure, easy in its descent, that slips into the throat; as also ↓ زُلَازِلٌ: (TA:) or quick in its descent and passage in the throat, (K, * TA,) cool, or cold, sweet, clear, or limpid, easy in its descent; as also ↓ زَلِيلٌ and ↓ زَلُولٌ and ↓ زُلَازِلٌ. (K.) ― -b3- And Clear, as applied to anything. (TA.)

زَلُولٌ
زَلُولٌ ذ : see زُلٌّ: ― -b2- and see also زُلَالٌ.

زَلِيلٌ
زَلِيلٌ ذ : see زُلَالٌ. ― -b2- Also [The kind of sweet food called] فَالُوذ [q. v.]. (Sgh, K.)

زِلِّيَّةٌ
زِلِّيَّةٌ ذ , an arabicized word from the Pers. زِيلُو, (K in art. زلى, in the CK زَيْلُو, [“ a sort of woollen blanket, ”] A carpet; syn. بِسَاطٌ: (K in the present art.:) a certain sort of بُسُط [or carpets, said by Golius to be generally woollen and villous, but by Freytag to be woollen but not villous]: (Msb:) [in Johnson's Pers. Arab. and Engl. Dict. expl. as meaning a coverlet of woollen, without a pile, neither striped nor painted:] pl. زَلَالِىٌّ. (S, Msb, K.)

زِلِّيلَى
زِلِّيلَى ذ : see زَلَّةٌ.

زَلْزِلٌ
زَلْزِلٌ ذ (S, K) and زَلْزَلٌ, and MF adds ↓ زُلَزِلٌ, (TA,) Household-goods; or utensils and furniture of a house or tent; (S, K;) as also زَلَزٌ. (Sh, TA.)

زُلْزُلٌ
زُلْزُلٌ ذ Light, or agile; (TA;) as also ↓ أَزَلُّ: (IAar, TA:) the former applied as an epithet to a boy, or young man. (TA.) [See also زُلْزُولٌ.] ― -b2- And A skilful player on the drum. (Fr, K.)

زُلَزِلٌ
زُلَزِلٌ ذ : see زَلْزِلٌ.

زَلْزَلَةٌ
زَلْزَلَةٌ ذ : see what next follows.

زَلْزَالٌ
زَلْزَالٌ ذ [Motion, commotion, agitation, convulsion, or violent motion; and particularly an earthquake, or a violent earthquake;] a subst. from R. Q. 1: (Zj, S, Msb:) or an inf. n. of R. Q. 1, as also زِلْزَالٌ and زُلْزَالٌ and ↓ زَلْزَلَةٌ [which last is often used as a simple subst., as such having for its pl. زَلَازِلُ, and is expl. in Jel xxii. 1 as signifying a violent earthquake]. (K.)

زُلْزُولٌ
زُلْزُولٌ ذ Light, or active, (K, TA,) in spirit and body; (TA;) acute, sharp, or quick, in intellect; clever, or ingenious. (K, TA.) [See also زَلْزُلٌ.] -A2- Lightness, or activity. (K.) ― -b2- Conflict, or fight, and evil condition. (Sh, K.) One says, تَرَكْتُ القَوْمَ فِى زُلْزُولٍ وَعُلْعُولٍ (As, Sh) i. e. [I left the people, or party.] in conflict, or fight, and evil condition. (Sh, TA.)

زَلَازِلُ
زَلَازِلُ ذ [a pl. of which the sing. is not mentioned,] Difficulties; (S, TA;) and terrors, or causes of fear. (TA.) [See also زَلْزَالٌ.]

زُلَازِلٌ
زُلَازِلٌ ذ : see زَُلَالٌ, in two places.

زَالٌّ
زَالٌّ ذ Deficient in weight; applied to a dirhem, (S, Msb, K, TA,) and to a deenلr: (TA:) pl. زَوَالٌّ, (Msb,) or زُلَّلٌ. (TA.) One says, مِنْ دَنَانِيرِكَ زِلَّلٌ وَمِنْهَا وُزَّنٌ [Of thy deenلrs are such as are deficient in weight, and of them are such as are of full weight]. (TA.)

أَزَلُّ
أَزَلُّ ذ Quick, or swift. (IAar, K.) ― -b2- See also زُلْزُلٌ. ― -b3- Also Light [of flesh] in the hips, or haunches: (AA, S, K:) and having little flesh in the posteriors and thighs; or having small buttocks sticking together; syn. أَرْسَحُ; (M, TA;) in the copies of the K, erroneously, أَشَجُّ: (TA:) or it signifies one who is more than أَرْسَح; (K, * TA;) whose waist-wrapper will not retain its hold: (TA:) fem. زَلَّآءُ, (S, K,) applied to a woman; i. q. رَسْحَآءُ: (S:) or having no buttock: pl. زُلٌّ. (TA.) السِّمْعُ الأَزَلُّ means The wolf that has little flesh in the rump and thighs, (الذِّئْبُ الأَرْسَحُ, S, in the K ذِئْبٌ أَرْسَحُ,) begotten between the wolf and the she-hyena; (S, K; [the words والخِفَّةُ والقِتالُ والشَّرُّ here immediately following in the CK should be erased; their proper place being in the second of the lines below in that edition, where they are again inserted; as observed by Freytag;]) and this epithet (الازلّ) is inseparable: (S:) or, accord. to IAth, الأَزَلُّ primarily signifies the small in the buttock: and as an epithet applied to the wolf, the light, or active; and it is said to be from زَلَّ signifying “ he ran. ” (TA.) It is said in a prov., هُوَ أَسْمَعُ مِنَ السِّمْعِ الأَزَلِّ [He is more quick of hearing than the سمع that is lean in the rump and thighs; or than the light, or active, سمع]. (S, TA.) ― -b4- قَوْسٌ زَلَّآءُ A bow from which the arrow slips, by reason of the rapidity with which it goes forth. (K.)

اـِزِلْزِلْ
اـِزِلْزِلْ ذ [said by Freytag to be written in the CK زِلْزِلْ, but in my copy of that edition it is اِزِلْزِلْ,] is a word uttered on the occasion of the زَلْزَلَة, (so in copies of the K,) or on the occasions of زَلَازِل: (so in the TA:) [app. an ejaculation expressive of alarm, or of distress: the Turkish translator of the K thinks that it is originally أَزُلْزِلَ, contracted and altered in the vowels for the purpose of alleviating the utterance on account of the straitness of the time:] but IJ says that a word of four radical letters does not receive an augmentative like this as an initial; and holds it to be, as to the letter and the meaning, from الأَزْلُ [i. e. “ straitness, distress, ” &c.], and of the measure فِعِلْعِلْ. (TA.)

مَزَلَّةٌ
مَزَلَّةٌ ذ : see the next paragraph. [Its primary signification is probably A cause of slipping: compare مَبْخَلَةٌ and مَجْبَنَةٌ &c.]

مَزِلَّةٌ
مَزِلَّةٌ ذ and ↓ مَزَلَّةٌ, (S, Msb, K,) the former the more chaste, (Msb,) the latter mentioned by AA, (TA,) A slippery place; (S, Msb, K, TA;) such as a smooth rock, and the like; and such the صِرَاط is said to be. (TA.) [See also زُلٌّ.] -A2- The former is also an inf. n. of 1 [q. v.]. (K.)

مُزَلِّلٌ
مُزَلِّلٌ ذ One who bestows many benefits (K, TA) and gifts. (TA.)

### Türkçe

**زَلَلْتَ**
1 **زَلَلْتَ** ذ , [üçüncü şahıs **زَلَّ**,] muzâri‘ **تَزِلُّ**; (S, K;) ve **زَلِلْتَ**, [üçüncü şahıs yine **زَلَّ**,] muzâri‘ **تَزَلُّ**; (Fr, S, K;) mastar **زَلِيلٌ**, (Lh, S, K,) ki bu birinci fiildendir, (S,) ve **زَلٌّ**, (Lh, K,) yine birinci fiildendir, (Msb,) ve **زُلُولٌ** ve **زِلِّيلَى** [yahut S’ye göre bu basit bir isimdir,] ve **زِلِّيلَآءُ** (Lh, K) ve **مَزِلَّةٌ**, (K,) [hepsi görünüşe göre birinci fiildendir,] ve **زَلَلٌ**, (Fr, S, K,) ki bu ikinci fiildendir; (Fr, S;) Sen çamurda (K) yahut sözde, (S, K,) yahut hükümde, yahut görüşte, yahut dinde kaydın: (TA:) yahut dersin ki, **زَلَّ عَنْ مَكَانِهِ**, muzâri‘ **يَزِلُّ**, mastar **زَلٌّ** [&c. yukarıdaki gibi]; ve **زَلَّ**, muzâri‘ **يَزَلُّ**, mastar **زَلَلٌ**; birincisi **ضَرَبَ** babındandır; ikincisi ise **تَعِبَ** babındandır; mânâsı: o, yahut o şey, kendi yerinden uzaklaştı, yahut yana [yahut kaydı]: ve **زَلَّ فِى مَنْطِقِهِ**, yahut **فِعْلِهِ**, muzâri‘ **يَزِلُّ**, **يَضْرِبُ** gibi, mastar **زَلَّةٌ**, o, sözünde yahut fiilinde bir sürçme yahut hata yaptı. (Msb.) **فَاـِنْ زَلَلْتُمْ**, Kur’ân ii. 205’te, “Fakat eğer bütünüyle ona girmekten yüz çevirir yahut yana dönerseniz” demektir: (Jel:) bu, yaygın kıraattir: fakat bazıları **زَلِلْتُمْ** okur. (TA.) Ve dersin, **زَلَّ زَلَّةً**: O, sözde ve benzerinde bir sürçme işledi. (TA.) IAth’a göre, **زَلِيلٌ** “bir cismin bir yerden başka bir yere geçmesi” demektir: ve ― -b2- bundan dolayı, bir fayda hakkında da aynı tarzda mecazen kullanılır: denir ki, **زَلَّتْ مِنْهُ اـِلَى فُلَانٍ نِعْمَةٌ**, mastar **زَلِيلٌ**, mânâsı (mecaz:) Bir fayda ondan (yani bir iyilik edenden) falana geçti yahut naklolundu. (TA.) ― -b3- **زَلَّ**, mastar **زَلِيلٌ** ve **زُلُولٌ**, ayrıca şu demektir: O (adam) hızlıca geçti: (ISh, K:) ve **زَلَّ**, mastar **زَلِيلٌ**, o koştu: ve **زَلِيلٌ**, hafif yahut çevik bir yürüyüş yahut adımlayış: (TA:) [ve yukarıda mastar olarak zikredilen **زَلَلٌ**, aynı yahut benzer bir mânâya sahip görünüyor:] bir recez şairi der ki, (S,) yani Ebû-Muhammed el-Huzelî, (TA,) yahut Ebû-Muhammed el-Fak‘asî, (O,)
**اـِنَّ لَهَا فِى العَامِ ذِى الفُتُوقِ**
**وَزَلَلِ النِّيَّةِ وَالتَّصْفِيقِ**
**رِعْيَةَ مَوْلًى نَاصِحٍ شَفِيقِ**
(S bu maddede, * ve صفق maddesinde, * ve فتق maddesinde; fakat bu sonuncusunda **رَبٍّ** kelimesi **مَوْلًى** yerine; ve TA,) [yani: “Şüphesiz onların, yağmurun az olduğu yılda (burada kullanıldığı üzere **الفتوق** S’de فتق maddesinde açıklanır) ve yolculuğun hedefi olan yere hafifçe geçip gitmede, ve otladıkları bir bölgeden otlak bulunan bir yere nakledilmede (burada kullanıldığı üzere **التصفيق** S’de صفق maddesinde açıklanır), davranışında dürüst yahut onların hayrını isteyen, iyiliksever yahut şefkatli bir efendinin güdümü vardır”]: o, develerinden söz etmektedir: (S, فتق maddesinde:) o, onların ot aramak için yerden yere hafifçe geçip gittiklerini kasteder [ben **تَزِلُّ**’ü böyle tercüme ediyorum]: ve **النيّة** onların yolculuk etmeyi kastettikleri yer demektir. (S.) ― -b4- [Bundan dolayı,] **زَلَّ عُمُرُهُ** (varsayılan mecaz:) Onun ömrü gitti yahut geçti [yahut kayıp aktı]. (K, TA.) ― -b5- **زَلَّتِ الدَّرَاهِمُ**, (S, Msb, * K,) muzâri‘ **زَلِ٣َ**, (S, Msb,) mastar **زُلُولٌ**, (S, K,) yahut **زَلِيلٌ**, (Msb,) Dirhemler yahut para parçaları döküldü yahut dışarı döküldü: (K:) yahut tartıda eksik oldu yahut eksik hale geldi. (S, Msb, * K.) ― -b6- **زَلَّ**, mastar **زَلَلٌ**, (K,) bir adam hakkında söylenir, (TA,) [ve görünüşe göre bir kurt hakkında da, (bk. **أَزَلُّ**,)] O, kalçalarda yahut butlarda hafif [etli] idi yahut öyle oldu: (K:) yahut **زَلَلٌ**, bir kadının kalçada ve uyluklarda az etli olması demektir. (S.) -A2- **زَلَّ**, muzâri‘ **يَزِلُّ**, kıyasa göre, **أَزْلَلْتُ اـِلَيْهِ** “ona yiyecek vb. verdim” mânâsından türemiş geçişsiz bir fiil olarak, “O aldı yahut kabul etti” demelidir: ve bundan dolayı fakihlerin sözü: **وَيَزِلُّ اـِنْ عَلِمَ الرِّضَى** “Ve izin yahut rızayı bilirse o alır yahut kabul eder, yahut yiyeceği [alır]”. (Msb.) -A3- **زُلَّ** = **دُقِّقَ** [görünüşe göre “o, yahut o şey, inceltildi yahut ince yapıldı” mânâsında]. (IAar, TA.)

2 **زَلَّ٣َ**: bir sonraki paragrafın sonuna yakın kısmına bak.

**ازلّهُ**
4 **ازلّهُ** ذ , (K,) mastar **اـِزْلَالٌ**, (TA,) O, onu çamurda kaydırdı yahut kaymasına sebep oldu, (K, TA,) yahut sözde, yahut hükümde, yahut görüşte, yahut dinde; (TA;) ve ↓ **استزلّهُ** aynı mânâdadır. (S, * MA, K, * PS. [Fakat bu ikincisi hakkında, aşağıda gelen şeye bak.]) Kur’ân’da [ii. 34] şöyle denmiştir: **فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا** [Ve şeytan onları ikisini, ondan—yani cennetten (**الجَنَّة**)—kaydırdı yahut düşürdü]; ve bir kıraat **أَزَالَمُهَا**’dır, yani onları uzaklaştırdı: yahut bazılarına göre, onun sebebiyle [ağaca işaretle] bir sürçme yahut yanlış fiil işlemelerine sebep oldu demektir: yahut Th’ye göre, onları hükümde kaydırdı. (TA.) Ve aynı sûrede, iii. 149’da, ↓ **اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ**: Şeytan onları kaydırdı yahut kaymasına sebep oldu: (Jel:) yahut bazılarına göre, onları bir sürçme yahut yanlış fiil işlemeye sevk etmeye çalıştı. (TA.) ― -b2- Yine denir: **أَزَلَّ فُلَانًا اـِلَى القَوْمِ**: O, falanı kavme yahut topluluğa doğru öne gönderdi. (TA.) ― -b3- Ve **أَزَلَّهُ عَنْ رَأْيِهِ**: O, onu görüşünden döndürdü. (MA.) ― -b4- Ve **زَلِيلٌ** bir cismin bir yerden başka bir yere “geçmesi” mânâsına geldiği için, mecazen konuşarak denir ki, (IAth, TA,) **أَزَلَّ اـِلَيْهِ نِعْمَةً** (mecaz:) O, ona bir iyilik yaptı: (S, IAth, K:) bundan dolayı, (TA,) bir hadiste şöyle denmiştir: **مَنْ أُزِلَّتْ اـِلَيْهِ نِعْمَةٌ فَلْيَشْكُرْهَا** (varsayılan mecaz:) Kendisine bir iyilik yapılan kimse onu şükretsin. (A‘Obeyd, S, * Mgh, Msb.) Ve **أَزْلَلْتُ لَهُ زُلَّةً** (varsayılan mecaz:) Ona bir iyilik yaptım: **زللت** denmemelidir [bu yazılış, görünüşe göre ↓ **زَلَّلْتُ** yerine; fakat **مُزَلِّلٌ**’e bak]. (TA.) Ve **أَزْلَلْتُ اـِلَيْهِ** [yalnız] (varsayılan mecaz:) Ona verdim: yahut ona bir iyilik yaptım. (Msb.) Ve **أَزْلَلْتُ اـِلَيْهِ مِنَ الطَّعَامِ وَغَيْرِهِ** (varsayılan mecaz:) Ona yiyecekten ve başka şeylerden verdim. (IKtt, TA.) Ve **أَزَلَّ اـِلَيْهِ مِنْ حَقِّهِ شَيْئًا** (varsayılan mecaz:) Ona hakkından bir şey verdi. (S, K.) Ve **أَزَلَّ عَنْهُ نِعْمَةً** (varsayılan mecaz:) Ondan bir iyiliği çekip çıkardı. (TA.)

10 **اـِسْتَزْلَ٣َ**: 4’e, iki yerde, bak.

**زَلْزَلَهُ**
R. Q. 1 **زَلْزَلَهُ** ذ , (S, * Msb, K, &c.,) mastar **زَلْزَلَةٌ** ve **زِلْزَالٌ** ve **زَلْزَالٌ** ve **زُلْزَالٌ**, (K,) yahut bunların birincisi [ittifakla] mastardır, (S,) ikincisi de öyledir; fakat üçüncüsü basit isimdir, (Zj, S, Msb,) gerçi bu ve dördüncüsü [en az bilinen] Kur’ân’daki bazı kıraatlerin otoritesine sahiptir; yani xcix. 1’de bu ikisi için, ve xxxiii. 11’de bunların sonuncusu için, (TA,) O, onu yahut onu (kişiyi) hareket, çalkantı yahut sarsıntı hâline soktu: (Msb, K, TA:) yahut kasılma yahut şiddetli hareket hâline soktu. (Zj, TA.) Dersin: **زَلْزَلَ اللّٰهُ الأَرْضَ** [yani: Allah yeri sarstı; yahut şiddetle sarstı:] (S:) [yahut] yeri kasılma yahut şiddetli hareket hâline soktu. (Zj, TA) Ve **جَآءَ بِالاـِبِلِ يُزَلْزِلُهَا**: O, develerle geldi yahut onları getirdi; onları sertlik, şiddet yahut hiddetle sürerek. (TA.) Bazıları der ki **زَلْزَلَةٌ**, **الزَّلَلُ فِى الرَّأْىِ**’dendir [yani “hükümde yahut görüşte sürçme”dendir]: böylece biri **زُلْزِلَ القَوْمُ** dediğinde mânâ: Kavim yahut topluluk doğru yoldan çevrildi ve kalplerine korku atıldı. (TA.) Bir hadiste şöyle denmiştir: **اَللّٰهُمَّ اهْزِمِ الأَحْزَابَ وَزَلْزِلْهُمْ** yani [Ey Allah, birleşik kuvvetleri bozguna uğrat, yenilgiye uğrat yahut kaçır; ve] onların işlerinin hâlini sağlam olmayan yahut yerleşik olmayan kıl. (TA.) IAmb’a göre, **أَصَابَتِ القَوْمَ زَلْزَلَةٌ**: Kavme yahut topluluğa korkutucu bir şey isabet etti demektir; Kur’ân’daki [ii. 210] **وَزُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ** sözünden, yani “Ve onlar korkutuldular [ta ki Peygamber dedi]”: (L, TA:) yahut şiddetle sarsıldılar. (Ksh, Bd.) ― -b2- **مَا زَلْزَلْتُ قَطُّ مَآءً أَبْرَدَ مِنْ مَآءِ الثغوبِ** [yahut **الثَّغَبِ**, bu sözün açıklamasında yazıldığı üzere; ikincisi görünüşe göre doğru kıraattir], Ebû-Şembel’in sözü, şu demektir: Ben boğazıma yahut yutağıma, hiçbir zaman, içine kayıp giren su olarak, **ثَغَب**’ın suyundan daha soğuk su sokmadım. (Az, TA.)

**تَزَلْزَلَ**
R. Q. 2 **تَزَلْزَلَ** ذ O, hareket, çalkantı, sarsıntı, kasılma yahut şiddetli hareket hâlinde oldu yahut öyle hale geldi. (Msb, TA.) Dersin: **تَزَلْزَلَتِ الأَرْضُ** (S, Msb, TA) Yer [sarsıldı; yahut şiddetle sarsıldı:] hareket, çalkantı vb. hâlinde oldu yahut öyle hale geldi: (Msb:) bu ibaredeki fiil [ve diğerlerinde] R. Q. 1’in şibh-meçhûlüdür. (S, TA.) Ve **تَزَلْزَلَتْ نَفْسُهُ**: Ölüm anında onun nefsi göğsünde gidip geldi. (TA.)

**زُلٌّ**
**زُلٌّ** ذ Kaygan: (S:) içinde kayılan yer; (K;) ve ↓ **زَلَلٌ** aynı mânâdadır; (S, K;) ve ↓ **زَلُولٌ** [yine, yani] ayağın kaydığı yer. (TA.) Dersin: **مَقَامٌ زُلٌّ** ve ↓ **زَلَلٌ**, ve **مَقَامَةٌ زُلٌّ** ve ↓ **زَلَلٌ**, [bir durma yeri] içinde kayılan. (K.) Ve **زُحْلُوقَةٌ زُلٌّ** ve ↓ **زَلَلٌ**: Kaygan [eğimli kayma yeri yahut yuvarlanma yeri vb.]. (S.) [Bk. ayrıca **مَزِلَّةٌ**.]

**زَلَّةٌ**
**زَلَّةٌ** ذ Çamurda yahut sözde bir kayma (S, Msb, * K); bu maddenin ilk cümlesinde açıklandığı üzere 1’den bir isim; (S, K:) ve ayrıca ↓ **زِلِّيلَى**: (S: [fakat bu sonuncu Lh tarafından ve K’da mastar olarak zikredilmiştir:]) bir sürçme yahut kayma; (K:) bir kusur, yanlış fiil, hata yahut yanılma; (Msb, K;) yahut bir günah yahut suç; (K, * TA;) günaha yahut suça düşüş. (Msb, عثر maddesinde.) Denir: **زَلَّ الرَّجُلُ زَلَّةً قَبِيحَةً**: Adam [çirkin bir sürçme yaptı; yahut] hoş görülmeyen, yahut nefret edilen, yahut çirkin bir fiili işlemeye düştü; yahut aşırı, iğrenç, yahut çirkin bir hata işledi: buradan hadis: **نَعُوذُ بِاللّٰهِ مِنْ زَلَّةِ العَالِمِ** [Âlimin sürçmesinden Allah’a sığınırız]: ve meşhur söz: **زَلَّةٌ العَالِمِ زَلَّةُ العَالَمِ** [Âlimin sürçmesi, âlemin sürçmesidir]. (TA.) ― -b2- Bir fayda yahut iyi fiil; (Mgh, * K;) ve ayrıca ↓ **زُلَّةٌ**: (K:) bir hediye. (Msb.) ― -b3- Misafirler için hazırlanan bir ziyafet yahut yemek. (Lth, O, Msb.) Denir: **اِتَّخَذَ فُلَانٌ زَلَّةً** [Falan kimse misafirler için bir ziyafet yaptı yahut hazırladı]. (Lth, O, Msb.) Bundan dolayı, (Lth, TA,) dostunun yahut akrabasının sofrasından taşınan yiyeceğin adı olarak da kullanılır: Irak lehçesinden bir kelimedir: (Lth, Msb, K:) yahut bu mânâda avamî bir kelimedir, (K, TA,) Irak avamının kullandığı. (TA.) Ve = **عُرْسٌ** [yani düğün ziyafeti]. (ISh, Az, Msb, K.) Şu sözde böyledir: **كُنَّا فِى زَلَّةِ فُلَانٍ** [Biz falanın düğün ziyafetindeydik]. (ISh, Az, Msb, TA.)

**زُلَّةٌ**
**زُلَّةٌ** ذ : **زَلَّةٌ**’ye bak. -A2- Ayrıca nefesin darlığı hâli [meğer **النَّفَسِ** yanlış yazım olup **النَّفْس** (nefs) olmasın; ki ben bunu muhtemel görmüyorum]. (K.)

**زِلَّةٌ**
**زِلَّةٌ** ذ Taşlar; yahut düz taşlar: (K:) çoğulu **زِلَلٌ**. (TA.)

**زَلَلٌ**
**زَلَلٌ** ذ 1’in bir mastarıdır, [ona bak,] (Fr, S, Msb, K,) iki [yahut üç] mânâda. (K.) -A2- Ayrıca **زُلٌّ**’e, dört yerde, bak. -A3- Ayrıca bir eksiklik: şu sözde olduğu gibi: **فِى مِيزَانِهِ زَلَلٌ** [Onun tartısında bir eksiklik vardır]. (Lh, K.)

**زُلَالٌ**
**زُلَالٌ** ذ Küçük, beyaz gövdeli bir hayvan; öldüğünde suya konur ve onu serin yahut soğuk kılar: (TA:) [Golius onu karda üreyen bir kurt olarak tasvir eder; Aristoteles’in Hist. Animalium’unda, l. ↓. 19’da söz ettiği; ve Dmr’den naklen, parmak boyunda olduğunu, genellikle sarı benekli olduğunu; ve suda şişerek ماء الزلال denilen türden olduğunu ekler.] ― -b2- Bundan dolayı, suya uygulanır; serin yahut soğuk mânâsında: (TA:) yahut böyle uygulandığında tatlı: (S:) yahut tatlı, berrak yahut duru, saf, inişinde kolay, boğaza kayıp giren; ve ayrıca ↓ **زُلَازِلٌ**: (TA:) yahut boğazda inişi ve geçişi hızlı, (K, * TA,) serin yahut soğuk, tatlı, berrak yahut duru, inişinde kolay; ve ayrıca ↓ **زَلِيلٌ** ve ↓ **زَلُولٌ** ve ↓ **زُلَازِلٌ**. (K.) ― -b3- Ve herhangi bir şeye uygulandığında berrak. (TA.)

**زَلُولٌ**
**زَلُولٌ** ذ : **زُلٌّ**’e bak: ― -b2- ve ayrıca **زُلَالٌ**’a da bak.

**زَلِيلٌ**
**زَلِيلٌ** ذ : **زُلَالٌ**’a bak. ― -b2- Ayrıca [tatlı yiyecek türü olan] **فَالُوذ** [ona bak]. (Sgh, K.)

**زِلِّيَّةٌ**
**زِلِّيَّةٌ** ذ , Farsça زِيلُو’dan Arapçalaştırılmış bir kelime, (K, زلى maddesinde; CK’de زَيْلُو,) [“yünlü bir örtü türü”], Bir halı; eş anlamlısı **بِسَاطٌ**: (K, bu maddede:) **بُسُط**’tan belirli bir tür [yahut halılar; Golius’a göre genellikle yünlü ve tüylü; fakat Freytag’a göre yünlü fakat tüylü olmayan]: (Msb:) [Johnson’un Pers. Arab. and Engl. Dict.’inde, tüysüz yün örtü; ne çizgili ne boyalı diye açıklanır:] çoğulu **زَلَالِىٌّ**. (S, Msb, K.)

**زِلِّيلَى**
**زِلِّيلَى** ذ : **زَلَّةٌ**’ye bak.

**زَلْزِلٌ**
**زَلْزِلٌ** ذ (S, K) ve **زَلْزَلٌ**, ve MF ayrıca ↓ **زُلَزِلٌ** ekler, (TA,) Ev eşyası; yahut bir evin yahut çadırın kap-kacağı ve döşemesi; (S, K;) ve ayrıca **زَلَزٌ**. (Sh, TA.)

**زُلْزُلٌ**
**زُلْزُلٌ** ذ Hafif yahut çevik; (TA;) ve ayrıca ↓ **أَزَلُّ**: (IAar, TA:) birincisi bir oğlana yahut delikanlıya sıfat olarak kullanılır. (TA.) [Bk. ayrıca **زُلْزُولٌ**.] ― -b2- Ve davulda mahir bir çalıcı. (Fr, K.)

**زُلَزِلٌ**
**زُلَزِلٌ** ذ : **زَلْزِلٌ**’e bak.

**زَلْزَلَةٌ**
**زَلْزَلَةٌ** ذ : hemen sonra gelene bak.

**زَلْزَالٌ**
**زَلْزَالٌ** ذ [Hareket, çalkantı, sarsıntı, kasılma yahut şiddetli hareket; ve özellikle deprem yahut şiddetli deprem;] R. Q. 1’den bir isim: (Zj, S, Msb:) yahut R. Q. 1’in bir mastarıdır; ayrıca **زِلْزَالٌ** ve **زُلْزَالٌ** ve ↓ **زَلْزَلَةٌ** [bu sonuncusu çoğu kez basit isim olarak kullanılır; bu hâliyle çoğulu **زَلَازِلُ** olur; ve Jel xxii. 1’de şiddetli deprem mânâsında açıklanır]. (K.)

**زُلْزُولٌ**
**زُلْزُولٌ** ذ Ruh ve bedende hafif yahut faal, (K, TA,); (TA;) akılda keskin, sivri yahut çabuk; zeki yahut dâhî. (K, TA.) [Bk. ayrıca **زَلْزُلٌ**.] -A2- Hafiflik yahut faaliyet. (K.) ― -b2- Çatışma yahut savaş, ve kötü hâl. (Sh, K.) Denir: **تَرَكْتُ القَوْمَ فِى زُلْزُولٍ وَعُلْعُولٍ** (As, Sh) yani [Ben kavmi yahut topluluğu] çatışma yahut savaş içinde ve kötü hâlde bıraktım. (Sh, TA.)

**زَلَازِلُ**
**زَلَازِلُ** ذ [tekili zikredilmeyen bir çoğul,] Zorluklar; (S, TA;) ve dehşetler yahut korku sebepleri. (TA.) [Bk. ayrıca **زَلْزَالٌ**.]

**زُلَازِلٌ**
**زُلَازِلٌ** ذ : **زَُلَالٌ**’a, iki yerde, bak.

**زَالٌّ**
**زَالٌّ** ذ Tartıda eksik; dirheme sıfat olarak, (S, Msb, K, TA,) ve dinara da: (TA:) çoğulu **زَوَالٌّ**, (Msb,) yahut **زُلَّلٌ**. (TA.) Denir: **مِنْ دَنَانِيرِكَ زِلَّلٌ وَمِنْهَا وُزَّنٌ** [Senin dinarlarından tartıda eksik olanlar vardır ve onlardan tam tartılı olanlar vardır]. (TA.)

**أَزَلُّ**
**أَزَلُّ** ذ Çabuk yahut hızlı. (IAar, K.) ― -b2- Ayrıca **زُلْزُلٌ**’e bak. ― -b3- Ayrıca kalçalarda yahut butlarda hafif [etli]: (AA, S, K:) ve kalçada ve uyluklarda az etli; yahut kalçaları küçük ve birbirine yapışık; eş anlamlısı **أَرْسَحُ**; (M, TA;) K nüshalarında yanlış olarak **أَشَجُّ**: (TA:) yahut **أَرْسَحُ**’tan daha ileri olan kimse demektir; (K, * TA;) bel kuşağı tutuşunu korumayan: (TA:) müennesi **زَلَّآءُ**, (S, K,) kadına sıfat olarak; = **رَسْحَآءُ**: (S:) yahut kalçası olmayan; çoğulu **زُلٌّ**. (TA.) **السِّمْعُ الأَزَلُّ**: Sağrı ve uyluklarda az etli olan kurt demektir, (**الذِّئْبُ الأَرْسَحُ**, S; K’da **ذِئْبٌ أَرْسَحُ**,) kurt ile dişi sırtlan arasında doğmuş; (S, K; [CK’de burada hemen ardından gelen **والخِفَّةُ والقِتالُ والشَّرُّ** kelimeleri silinmelidir; doğru yerleri o baskıda aşağıdaki satırların ikincisidir; orada tekrar eklenmiştir; Freytag’ın işaret ettiği üzere;]) ve bu sıfat (**الازلّ**) ayrılmazdır: (S:) yahut IAth’a göre, **الأَزَلُّ** aslî olarak kalçada küçük olan demektir: ve kurda sıfat olarak, hafif yahut faal; ve **زَلَّ** “koştu” mânâsından olduğu söylenir. (TA.) Bir darb-ı meselde şöyle denir: **هُوَ أَسْمَعُ مِنَ السِّمْعِ الأَزَلِّ** [O, sağrı ve uyluklarda zayıf olan **سمع**’dan daha işitkendir; yahut hafif yahut faal olan **سمع**’dan daha işitkendir]. (S, TA.) ― -b4- **قَوْسٌ زَلَّآءُ**: Okun, çıkışındaki sürat sebebiyle, ondan kaydığı bir yay. (K.)

**اـِزِلْزِلْ**
**اـِزِلْزِلْ** ذ [Freytag CK’de bunun **زِلْزِلْ** yazıldığını söyler; fakat o baskının benim nüshamda **اِزِلْزِلْ**’dir,] **زَلْزَلَة** vukuunda söylenen bir kelimedir, (K nüshalarında böyle,) yahut **زَلَازِل** vukuunda: (TA’da böyle:) [görünüşe göre korku yahut sıkıntı ifade eden bir nida: K’nin Türkçe tercümanı bunun aslının **أَزُلْزِلَ** olduğunu; zamanın darlığı sebebiyle söyleyişi hafifletmek için kısaltılıp harekelerinin değiştirildiğini düşünür:] fakat IJ, dört aslî harfli bir kelimenin başına böyle bir artırma almayacağını söyler; ve onu, harf ve mânâ bakımından, **الأَزْلُ**’den [yani “darlık, sıkıntı” vb.] ve vezni **فِعِلْعِلْ** olarak kabul eder. (TA.)

**مَزَلَّةٌ**
**مَزَلَّةٌ** ذ : bir sonraki paragrafa bak. [Aslî mânâsı muhtemelen kaymaya sebep olan şeydir: **مَبْخَلَةٌ** ve **مَجْبَنَةٌ** vb. ile karşılaştır.]

**مَزِلَّةٌ**
**مَزِلَّةٌ** ذ ve ↓ **مَزَلَّةٌ**, (S, Msb, K,) birincisi daha fasih, (Msb,) ikincisi AA tarafından zikredilmiştir, (TA,) Kaygan yer; (S, Msb, K, TA;) düz kaya ve benzeri gibi; ve **صِرَاط**’ın böyle olduğu söylenir. (TA.) [Bk. ayrıca **زُلٌّ**.] -A2- Birincisi ayrıca 1’in bir mastarıdır [ona bak]. (K.)

**مُزَلِّلٌ**
**مُزَلِّلٌ** ذ Çok iyilik (K, TA) ve hediyeler veren kimse. (TA.)
