# زنب — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D8%A8/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%86%D8%A8/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زنب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D8%A8.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: زنب

زُنابةُ العَقْرب وزُناباها: كلتاهما إِبْرتُها التي تَلْدَغُ بها. والزُّنابى: شِبْهُ الـمُخاطِ يقع من أُنوف الإِبل، فُعالى، هكذا رواه بعضهم، والصواب الذُّنابى، وقد تقدّم.
وزَنْبةُ وزَيْنَبُ: كلتاهما امرأَة.
وأَبو زُنَيبةَ: كُنيةٌ من كُناهم؛ قال:
نَكِدْتَ أَبا زُنَيْبةَ، أَن سَـأَلْنا  *  بحاجَتنا، ولم يَنْكَدْ ضَبابُ وهو تصغير زَيْنَبَ، بعد الترخيم. فأَما قوله بعد هذا:
فَجُنِّبْتَ الجُيُوشَ، أَبا زُنَيْبٍ، *  وجادَ على مَنازِلِكَ السَّحابُ فإِنما أَراد أَبا زُنَيْبةَ، فرَخَّمه في غير النداءِ اضطراراً، على لغة من قال يا حارُ. أَبو عمرو: الأَزْنَبُ القصير السمين، وبه سميت المرأَة زَيْنَبَ. وقد زَنِبَ يَزْنَبُ زَنَباً إِذا سَمِنَ.
والزَّنَبُ: السِّمَنُ.
ابن الأَعرابي: الزَّيْنَبُ شجر حَسَنُ الـمَنْظَر، طَيِّبُ الرائحة، وبه سميت المرأَة، وواحد الزَّيْنَبِ للشجر زَيْنَبة.

### Türkçe

**زُنابةُ العَقْرب** ve **زُناباها**: ikisi de onun, onunla soktuğu iğnesidir.

**والزُّنابى**: develerin burunlarından düşen sümüğe benzer (şey); **فُعالى** (vezninde). Böylece onu bazıları rivayet etti; doğrusu **الذُّنابى**’dır; ve (bu) daha önce geçti.

**وزَنْبةُ** ve **وزَيْنَبُ**: ikisi de bir kadındır.

**وأَبو زُنَيبةَ**: onların künyelerinden bir künyedir; dedi ki:
نَكِدْتَ **أَبا زُنَيْبةَ**، أَن سَـأَلْنا  *  بحاجَتنا، ولم يَنْكَدْ ضَبابُ

Ve o, terhîmden sonra **زَيْنَبَ**’in küçültmesidir. Amma bundan sonra onun sözü:
فَجُنِّبْتَ الجُيُوشَ، **أَبا زُنَيْبٍ**، *  وجادَ على مَنازِلِكَ السَّحابُ

Şüphesiz o, ancak **أَبا زُنَيْبةَ**’yi kastetti; onu, nida dışında, zaruret olarak terhîm etti; **يا حارُ** diyen kimsenin dili üzere. Ebû Amr: **الأَزْنَبُ** kısa, şişmandır; ve onunla kadın **زَيْنَبَ** diye adlandırıldı.

Ve **زَنِبَ يَزْنَبُ زَنَباً**: şişmanladığı zaman (denir).

**والزَّنَبُ**: şişmanlık.

İbnü’l-A‘râbî: **الزَّيْنَبُ** görünüşü güzel, kokusu hoş bir ağaçtır; ve onunla kadın adlandırıldı; ve ağaç için **الزَّيْنَبِ**’in teki **زَيْنَبة**’dir.
