# زنجبيل — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D8%AC%D8%A8%D9%8A%D9%84/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%86%D8%AC%D8%A8%D9%8A%D9%84/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زنجبيل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D8%AC%D8%A8%D9%8A%D9%84.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: زنجبيل

الزَّنْجَبِيل: مما ينبت في بلاد العرب بأَرض عُمَان، وهو عروق تسري في الأَرض، ونباته شبيه بنبات الرَّاسَن وليس منه شيء بَرِّيًّا، وليس بشجر، يؤكل رطْباً كما يؤكل البَقْلُ، ويستعمل يابساً، وأَجوده ما يؤتى به من الزِّنْج وبلاد الصِّين، وزعم قوم أَن الخَمْر يسمى زَنْجَبيلاً؛ قال:
وزَنْجَبِيل عاتِق مُطَيَّب
وقيل: الزَّنْجَبِيل العود الحِرِّيف الذي يَحْذِي اللسان. وفي التنزيل العزيز في خَمْر الجَنَّة: كان مِزَاجُها زَنْجَبِيلاً. والعرب تصف الزَّنْجَبِيل بالطيب وهو مستطاب عندهم جِدًّا؛ قال الأَعشى يذكر طعم ريق جارية:
كأَن القَرنْفُلَ والزَّنْجَبِيـلَ باتا بِفيها، وأَرْياً مَشُورا قال: فجائز أَن يكون الزَّنْجَبيل في خَمْر الجَنَّة، وجائز أَن يكون مِزَاجَها ولا غائلة له، وجائز أَن يكون اسْماً للعَين التي يؤخذ منها هذا الخَمْر، واسمه السَّلْسَبِيل أَيضاً.

### Türkçe

**الزَّنْجَبِيل**: Arap beldelerinde, Umân toprağında biten şeylerdendir; o, toprakta yürüyen (uzanan) köklerdir; bitkisi **الرَّاسَن** bitkisine benzer, fakat ondan hiçbir şey yabânî değildir; ağaç da değildir; **البَقْلُ** yenildiği gibi yaş olarak yenir; kuru olarak da kullanılır; onun en iyisi **الزِّنْج**’den ve **الصِّين** beldelerinden getirilenidir. Bir kavim, **الخَمْر**’ın **زَنْجَبيلاً** diye adlandırıldığını iddia etti; dedi ki:

Ve **زَنْجَبِيل**: yıllanmış, güzel kokulandırılmış.

Ve denildi ki: **الزَّنْجَبِيل** dilin ucunu yakan keskin çubuktur. Ve aziz tenzilde, cennet şarabı hakkında: **كان مِزَاجُها زَنْجَبِيلاً**. Araplar **الزَّنْجَبِيل**’i güzel koku ile niteler; o, onların yanında pek hoş bulunandır; **الأَعشى**, bir câriyenin tükürüğünün tadını anarak dedi ki:

Sanki **القَرنْفُلَ** ve **الزَّنْجَبِيـلَ** onun ağzında geceleyip kalmış; ve karıştırılmış bir **أَرْياً**.

Dedi ki: Öyleyse, **الزَّنْجَبيل**’in cennet şarabında olması câizdir; onun karışımı olması da câizdir ve onda bir zarar yoktur; bu şarabın alındığı pınarın adı olması da câizdir; onun adı **السَّلْسَبِيل** de olur.
