# زنح — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D8%AD/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%86%D8%AD/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زنح](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D8%AD.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: زنح

أَبو خَيْرَةَ: إِذا شرب الرجلُ الماء في سُرْعةِ إِساغةٍ، فهو التَّزْنِيحُ؛ قال الأَزهري: وسماعي من العرب التَّزَنُّحُ. يقال: تَزَنَّحْتُ الماءَ تَزَنُّحاً إِذا شربته مرة بعد أُخرى. وتَزَنَّح الرجل إِذا ضايق إِنساناً في معاملة أَو دَيْن. وزَنَحه يَزْنَحُه زَنْحاً: دَفَعه. وفي حديث زياد: قال عبد الرحمن بن السائب: فَزَنَجَ شيءٌ، أَقبل، طويلُ العُنُقِ، فقلت: ما أَنتَ؟ فقال: أَنا النَّقَّادُ ذو الرَّقَبة، قال: لا أَدري ما زَنَجَ، لعله بالحاء؛ والزَّنْحُ: الدفعُ، كأَنه يريد هجومَ هذا الشخص وإِقبالَه، ويحتمل أَن يكون زَلَج، باللام والجيم، وهو سرعةُ ذهاب الشيء ومُضِيُّه؛ وقيل: هو بالحاء بمعنى سَنَحَ وعَرَضَ. والتَّزَنُّحُ: التَّفَتُّحُ في الكلام ورَفْعُ الإِنسان نفْسَه فوق قَدْرِه؛ قال أَبو الغَريبِ:
تَزَنّحُ بالكلام عليَّ جَهْلاً
كأَنك ماجدٌ من أَهلِ بَدْرِ
والتَّزَنُّحُ في الكلام: فوق الهَذْرِ.
والزُّنُح: المكافئونَ على الخير والشر
(* زاد المجد: الزنوح، كرسول: الناقة السريعة، والمزانحة الممادحة.).

### Türkçe

أَبو خَيْرَةَ: Erkek suyu yutmayı süratle (kolayca) içtiği zaman, o
**التَّزْنِيحُ**’tir; **الأَزهري** dedi: Araplardan işittiğim **التَّزَنُّحُ**’tur.
Denir: Suyu bir defadan sonra bir defa içtiğim zaman **تَزَنَّحْتُ الماءَ تَزَنُّحاً**.
Ve erkek, bir muamelede yahut borçta bir insanı sıkıştırdığı zaman **تَزَنَّح** eder.
Ve **وزَنَحه يَزْنَحُه زَنْحاً**: onu itti. **زياد** hadîsinde: **عبد الرحمن بن السائب** dedi: “Derken bir şey **فَزَنَجَ**; geldi, boynu uzun; dedim: Sen nesin? dedi ki:
Ben **النَّقَّادُ ذو الرَّقَبة**’yim.” dedi: **زَنَجَ**’in ne olduğunu bilmiyorum; belki **الحاء** iledir;
ve **الزَّنْحُ**: itmedir; sanki bu şahsın hücumunu ve gelişini kasteder; ve muhtemeldir ki
**زَلَج** olsun, **اللام** ve **الجيم** ile; ve o, şeyin gidişinin ve geçip gitmesinin süratidir;
ve denildi: o, **الحاء** iledir; **سَنَحَ** ve **عَرَضَ** mânâsında. Ve **التَّزَنُّحُ**: sözde açılıp saçılmadır ve
insanın kendisini kendi değerinin üstüne yükseltmesidir; **أَبو الغَريبِ** dedi:
تَزَنّحُ بالكلام عليَّ جَهْلاً
كأَنك ماجدٌ من أَهلِ بَدْرِ
Ve sözde **التَّزَنُّحُ**: **الهَذْرِ**’in üstündedir.
Ve **الزُّنُح**: hayır ve şer üzerine karşılık verenlerdir
(* **زاد المجد**: **الزنوح**، **كرسول**: süratli dişi deve; ve **المزانحة**: karşılıklı övüşme.).
