# زنح — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D8%AD/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%86%D8%AD/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زنح](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D8%AD.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: زنح

زنح، كمنع  يزنح زنحا:  مدح. و  زنح: إذا دفع. و  زنح وتزنح: إذا  ضايق  إنسانا  في المعاملة  أو الدين، وتزنح أفصح.  والزنح، بضمتين: المكافئون على الخير والشر  .  والتزنح: التفتح في الكلام  وقيل: قوق الهذر منه. التزنح:  شرب الماء مرة بعد أخرى كالتزنيح  ، الأول سماع الأزهري من العرب، والثاني قول أبي خيرة، قال: إذا شرب الرجل الماء في سرعة إساغة فهو التزنيح، التزنح:  رفعك نفسك فوق قدرك  ، قال أبو الغريب
  تزنح بالكلام علي جهلا                      كأنك ماجد من أهل بدر  والزنوح  كصبور:  الناقة السريعة  .  والمزانحة: الممادحة  والمدافعة. وجاء في حديث زياد: قال عبد الرحمن بن السائب:  فزنح شيء أقبل طويل العنق. فقلت له: ما أنت? فقال: أنا النقاد ذو الرقبة  . قيل: هو بمعنى سنح، وقيل: دفع، كأنه يريد هجوم هذا الشخص وإقباله، وقيل غير ذلك.

### Türkçe

زنح, **منع** gibi; **يزنح** **زنحا**: övdü. Ve **زنح**: ittiği zaman. Ve **زنح** ve **تزنح**: muamelede veya dinde bir insana sıkıntı verdiği zaman; **تزنح** daha fasihdir. Ve **الزنح**, iki ötre ile: hayır ve şer üzerine karşılık verenler. Ve **التزنح**: sözde açılma; ve denildi: ondan hezeyanın kabarması. **التزنح**: suyu bir defadan sonra bir defa daha içmek; **التزنيح** gibi; birincisi Ezherî’nin Araplardan işitmesidir, ikincisi Ebû Hayra’nın sözüdür; dedi: adam suyu yutmayı çabuklaştırmada içtiği zaman, o **التزنيح**’dir. **التزنح**: kendini kadrinin üstüne kaldırmandır; Ebû’l-Ğarîb dedi ki:
  **تزنح بالكلام علي جهلا                      كأنك ماجد من أهل بدر**
Ve **الزنوح** **صبور** gibi: hızlı dişi deve. Ve **المزانحة**: karşılıklı övüşme ve karşılıklı itişme. Ve Ziyâd hadîsinde geldi: Abdurrahman b. es-Sâib dedi: “Derken uzun boyunlu bir şey geldi.” Ona dedim: “Sen nesin?” Dedi: “Ben boyun sahibi **النقاد**’ım.” Denildi: o, **سنح** manasınadır; ve denildi: itti; sanki bu şahsın hücumunu ve gelişini murad ediyor; ve denildi: bunun dışında.
