# زند — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D8%AF/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%86%D8%AF/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زند](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D8%AF.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: زند

الزَنْدُ: مَوْصِلُ طَرَف الذراع في الكَفّ. وهما الزَنْدان: الكوع والكُرْسوعُ. والزَنْدُ: العود الذي يُقْدَح به النارُ، وهو الأعلى. والزَنْدَةُ: السفلى، فيها ثقْبٌ، وهي الأنثى. فإذا اجتمعا قيل: زَنْدانِ؛ ولم يُقل زَنْدتانِ. والجمع زِنادٌ وأَزْنُدٌ، وأَزْنادٌ. وتقول لمن أَنجدكَ وأَعانك: وَرَتْ بك زِنادي. والمُزَنَّدُ: الضيق البخيل. وثوب مُزَنَّدٌ: قليل العَرْض. وأصل التَزْنيدِ أن تُخَلَّ أشاعِرُ الناقة بأَخِلَّةٍ صغار، ثم تُشدُّ بشعر؛ وذلك إذا انْدَحَقَتْ رَحِمُها بعد الولادة. وتَزَنَّدَ فلان، إذا ضاق بالجواب وغضب. وقول عديّ:
فقلْ مثلَ ما قالوا ولا تَتَزَنَّدِ

### Türkçe

**الزَنْدُ**: kolun ucunun avuçta birleştiği yer. Ve ikisi **الزَنْدان**: **الكوع** ve **الكُرْسوعُ**. Ve **الزَنْدُ**: kendisiyle ateş yakılan çubuk; o üst olandır. Ve **الزَنْدَةُ**: alt olan; onda bir delik vardır; ve o dişidir. İkisi bir araya geldiklerinde: **زَنْدانِ** denir; **زَنْدتانِ** denmez. Çoğulu **زِنادٌ** ve **أَزْنُدٌ**, ve **أَزْنادٌ**dur. Ve sana yardım eden ve sana destek olan kimseye şöyle dersin: “**وَرَتْ** seninle **زِنادي**.” Ve **المُزَنَّدُ**: dar, cimri. Ve **ثوب مُزَنَّدٌ**: eni az. Ve **التَزْنيدِ**in aslı, devenin kıllarının küçük iplerle gevşekçe bağlanması, sonra kılla sıkıca bağlanmasıdır; bu, doğumdan sonra rahmi ezilip çöktüğü zaman olur. Ve falan kimse **تَزَنَّدَ**, cevaptan daraldığı ve öfkelendiği zaman. Ve Adiyy’in sözü:
“Öyleyse onların söyledikleri gibi söyle ve **تَتَزَنَّدِ** etme.”
