# زنن (ز-ن-ن) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D9%86
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%86%D9%86

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ز - ن - ن
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D9%86/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الزاي والنون
ز ن، ن ز مستعملان
زن:
أبو زَنَّة: كنية القِرْد.
والإزنان: الأَبْنُ، وهو مصدر المأبون أزنّة بخير، أي: أَبَنَهُ. وفلان يُزَنُّ بخير أو بشرّ. ولا يقال: يُؤْمَنُ إلاّ بشرّ، قال:
لا يزنّون في العشيرة بالسُّو		ءِ ولا يُفسِدون ما صَلَحـا
نز:
النِّزُ: ما تحلّب من الرض من الماء. وأَنَزَّتِ الأرض، أي: صارت ذات نِزٍّ، ونَزَّت: تحلَّب منها النِّزُّ وصارت هذه الأرض منابعَ النِّزّ ومواقع الوزّ.
وظليمٌ نَزٌّ: لا يكاد يستقرّ في مكان. والمِنَزُّ: مَهْدُ الصّبيّ. وغلام نَزٌّ، أي : خفيف، وغلمان نزّونَ، أي خفاف.

##### Türkçe

باب **الزاي** و**النون**
**ز ن**، **ن ز** müstamel ikisidir
**زن**:
**أبو زَنَّة**: maymunun künyesi.
**والإزنان**: **الأَبْنُ**, ve o, **المأبون**’un masdarıdır; “**أزنّة بخير**”, yani: onu **أَبَنَهُ**. Ve falan kimse hayırla yahut şerle **يُزَنُّ**. Ve “**يُؤْمَنُ**” denilmez; ancak şerle (denilir), dedi ki:
Kabile içinde kötülükle **يزنّون** etmezler		ve ıslah olmuş olanı bozmazlar
**نز**:
**النِّزُ**: **الرض**’dan sudan sağılmış olan şey. Ve “**أَنَزَّتِ الأرض**”, yani: **نِزّ** sahibi oldu; ve “**نَزَّت**”: ondan **النِّزُّ** sağılmıştır ve bu yer **النِّزّ**’in kaynakları ve **الوزّ**’ün mevkileri olmuştur.
Ve **وظليمٌ نَزٌّ**: neredeyse bir yerde karar kılmaz. Ve **المِنَزُّ**: çocuğun beşiği. Ve **غلام نَزٌّ**, yani: hafif; ve **وغلمان نزّونَ**, yani: hafifler.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D9%86/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

أَزْنَنْتُهُ بشيء: اتَّهَمْتُهُ به. وهو يُزَنُّ بكذا. قال:
إنْ كنتَ أَزْنَنْتَني بها كذباً		جَزْءٌ فلاقيتَ مثلها عَجِلا
ويقال: أَزَنَّهُ الأمر، مثل أَظَنَّهُ، إذا اتَّهَمَهُ. وأبو زَنَّةَ: كُنية القِرد.

##### Türkçe

**أَزْنَنْتُهُ** bir şey ile: onu onunla itham ettim. Ve o, şöyle ile itham olunur: **يُزَنُّ** **بكذا**. Dedi ki:
Eğer sen beni onunla yalan olarak **أَزْنَنْتَني** isen		bir pay; öyleyse onun benzerine acele olarak rastladın.

Ve denilir: **أَزَنَّهُ** iş, **أَظَنَّهُ** gibi; onu itham ettiği zaman. Ve **أبو زَنَّةَ**: maymunun künyesi.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D9%86/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ز ن ن
فلان يزن بكذا‏:‏ يتهم به وزننته به وأزننته‏.‏
وقلت مرّة لبعض أشياخي‏:‏ إن فلاناً يبخل وكان أبوه مبخلاً فقال‏:‏ حامي على أمه أن تزن بغير أبيه وهو من الكلام المتباري في الحسن لفظه ومعناه‏.‏
وتقول‏:‏ أبو زنّه شر منه أخو زنه وهو الذي زن زنة أي اتهم اتهامة‏.‏

##### Türkçe

ز ن ن
Falanca, şununla **يَزِنُ**: onunla itham eder; ve onu onunla **زَنَنْتُهُ** ve onu onunla **أَزْنَنْتُهُ**.
Bir defa şeyhlerimden bazısına dedim ki: “Şüphesiz falanca cimrilik eder”; hâlbuki babası cimri idi; dedi ki: “Annesine karşı koruyucu: babasından başkasıyla **تَزِنَ** etsin”; ve o, lafzı ve manası güzellikte birbirleriyle yarışan sözlerdendir.
Ve dersin ki: **أَبُو زَنَّه** ondan daha şerlidir; **أَخُو زَنَّه**; ve o, **زَنَّ زَنَّةً** (yani) bir itham ile itham etti.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D9%86/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

زَنَّه بالخير زَنّاً وأَزَنّه: ظَنَّه به أَو اتَّهَمه.
وأَزْنَنْتُه بشيء: اتِّهَمْتُه به؛ وقال حَضْرَميّ بن عامر: إن كنتَ أَزْنَنْتَني بها كَذِباً
جَزْءُ فلاقَيْتَ مثلَها عَجِلا.
وقال اللحياني: أَزْنَنْتُه بمال وبعلمٍ وبخير أَي ظننته به، قال: وكلام العامة زَنَنْتُه، وهو خطأٌ. ويقال: فلان يُزَنُّ بكذا وكذا أَي يُتَّهم به، وقد أَزْنَنْتُه بكذا من الشرِّ، ولا يكون الإزْنان في الخير، قال: ولا يقال زَنَنْتُه بكذا بغير أَلف. وفي حديث ابن عباس يصف عليّاً، رضي الله عنهما: ما رأَيت رئيساً مِحْرَباً يُزَنُّ به، أَي يتهم بمشاكلته. يقال: زَنِّه بكذا وأَزَنَّه إذا اتَّهمه وظنَّه فيه. وفي حديث الأَنصار وتسويدهم جَدَّ بنَ قَيْس: إنا لنَزُنُّه بالبخل أَي نَتَّهِمُه به. وفي الحديث الآخر: فَتًى من قريش يُزَنُّ بشرب الخمر؛ وفي شعر حسان في عائشة، رضي الله عنها:
حَصَانٌ رَزَانٌ ما تُزَنُّ بريبةٍ
ويقال: ماءٌ زَنَنٌ أَي ضيق قليل، ومياه زَنَنٌ؛ قال الشاعر: ثم اسْتغاثُوا بماءٍ لا رِشاءَ له
من ماء لينَةَ، لا مِلْحٌ ولا زَنَنُ.
ويقال الماءُ الزَّنَنُ الظَّنُونُ الذي لا يُدْرَى أَفيه ماءٌ أَم لا. والزَّنَنُ والزَّنِيُّ والزَّنَاءُ: الضَّيِّق. وزَنَّ عصَبُه إذا يبس؛ وأَنشد:
نَبَّهْتُ مَيْمُوناً لها فأَنّا،
وقامَ يَشْكُو عَصَباً قد زَنّا
وأَنشد ابن بري هذا البيت مستشهداً به على زَنَّ الرجلُ استرخت مفاصله. والزِّنُّ: الدَّوْسَرُ
(* قوله «الدوسر» هو نبت ينبت في أضعاف الزرع وهو
في خلقته غير أنه يجاوز الزرع وله سنبل وحب ضاوي دقيق أسمر يختلط بالبر). عن أَبي حنيفة. ابن الأََعرابي: التَّزْنينُ الدوامُ على أَكل الزِّنِّ، وهو الخُلَّرُ؛ والخُلّرُ: الماشُ. وفي الحديث: لا يقبل الله صلاة العبد الآبق ولا صلاة الزِّنِّين؛ قال ابن الأَعرابي: هو الحاقنُ. يقال: زَنَّ فذَنَّ أَي حَقَنَ فقَطَر، وقيل: هو الذي يدافع الأَخْبَثَين، وفي رواية: لا يُصَلِّ أَحدكم وهو زِنِّين. وفي الحديث الآخر: لا يَؤُمَّنَّكُمْ أَنْصَرُ ولا أَزَنُّ ولا أَفْرَعُ. ويقال: زَنَّ الرجلُ استرخت مفاصله؛ قال الراجز:
حَسَّبَه من اللّبَنْ
إذ رآه قَلَّ وزَنّْ
(* قوله «إذ رآه إلخ» هكذا في الأصل. اللّبن: مصدر لَبِنَتْ عُنُقه من الوِسادةِ، وحَسَّبَه: وضع تحت رأْسه مِحْسَبَةً، وهي وِسادة من أَدَم. وأَبو زَنَّةَ: كنية القرد.

##### Türkçe

**زَنَّه** hayır ile **زَنّاً** ve **أَزَنّه**: onu bununla **ظَنَّه** etti yahut onu itham etti.

Ve **أَزْنَنْتُه** bir şey ile: onu bununla itham ettim; ve **حَضْرَميّ بن عامر** dedi:
إن كنتَ **أَزْنَنْتَني** بها كَذِباً
جَزْءُ فلاقَيْتَ مثلَها عَجِلا.

Ve **اللحياني** dedi: **أَزْنَنْتُه** mal ile ve ilim ile ve hayır ile, yani onu bununla **ظننته** ettim; dedi ki: ve avamın sözü **زَنَنْتُه**’dur, ve o hatadır. Ve denilir: falan kimse **يُزَنُّ** şu ve şu ile, yani onunla itham olunur; ve muhakkak ben onu şerden şu ile **أَزْنَنْتُه** ettim; ve **الإزْنان** hayırda olmaz; dedi ki: ve **زَنَنْتُه**’yu **أَلف** olmaksızın şu ile denilmez. Ve İbn Abbas hadîsinde Ali’yi, Allah ikisinden de razı olsun, vasfederken: “Ben, onunla **يُزَنُّ** olunan bir **مِحْرَباً** reis görmedim”; yani onunla benzeşmesi sebebiyle itham olunur. Denilir: **زَنِّه** şu ile ve **أَزَنَّه**; onu itham ettiğinde ve onda **ظنَّه** ettiğinde. Ve Ensar’ın hadîsinde ve onların **جَدَّ بنَ قَيْس**’i efendileştirmelerinde: “Biz onu cimrilik ile **نَزُنُّه** ederiz”; yani onu bununla itham ederiz. Ve diğer hadîste: “Kureyş’ten bir delikanlı, şarap içmek ile **يُزَنُّ** olunur”; ve Hassan’ın Aişe hakkında, Allah ondan razı olsun, şiirinde:
حَصَانٌ رَزَانٌ ما **تُزَنُّ** بريبةٍ

Ve denilir: **ماءٌ زَنَنٌ**; yani dar, az; ve **مياه زَنَنٌ**; şair dedi:
ثم اسْتغاثُوا بماءٍ لا رِشاءَ له
من ماء لينَةَ، لا مِلْحٌ ولا **زَنَنُ**.

Ve denilir: **الماءُ الزَّنَنُ الظَّنُونُ**: içinde su var mı yok mu bilinmeyen (su). Ve **الزَّنَنُ** ve **الزَّنِيُّ** ve **الزَّنَاءُ**: dar (olan). Ve **زَنَّ** siniri, kuruduğunda; ve okudu:
نَبَّهْتُ مَيْمُوناً لها فأَنّا،
وقامَ يَشْكُو عَصَباً قد **زَنّا**

Ve İbn Berrî bu beyti, **زَنَّ الرجلُ** (adam) eklemleri gevşedi üzerine onunla istişhâd ederek okudu. Ve **الزِّنُّ**: **الدَّوْسَرُ**
(* “**الدوسر**” sözü: ekinin katları arasında biten bir bitkidir; yaratılışında (ekine) benzer, ancak ekini aşar; ve onun başağı ve zayıf, ince, esmer tane(leri) vardır; buğdaya karışır). Ebû Hanîfe’den. İbnü’l-A‘râbî: **التَّزْنينُ**: **الزِّنِّ** üzerinde yemeye devam etmektir; ve o **الخُلَّرُ**’dur; ve **الخُلّرُ**: **الماشُ**. Ve hadîste: “Allah, kaçak kölenin namazını ve **الزِّنِّين**’in namazını kabul etmez”; İbnü’l-A‘râbî dedi: o, **الحاقنُ**’dır. Denilir: **زَنَّ** sonra **ذَنَّ**; yani tuttu da damlattı; ve denildi ki: o, iki pisliği (idrar ve dışkıyı) defeden kimsedir; ve bir rivayette: “Sizden biri, o **زِنِّين** iken namaz kılmasın.” Ve diğer hadîste: “Size imam olmasın: **أَنْصَرُ** ne de **أَزَنُّ** ne de **أَفْرَعُ**.” Ve denilir: **زَنَّ الرجلُ**: eklemleri gevşedi; râciz dedi:
حَسَّبَه من اللّبَنْ
إذ رآه قَلَّ و**زَنّْ**

(* “إذ رآه إلخ” sözü: asılda böyle(ce). **اللّبن**: **لَبِنَتْ** onun boynu yastıktan (olma)sının masdarıdır; ve **حَسَّبَه**: başının altına **مِحْسَبَةً** koydu; ve o, deriden bir yastıktır. Ve **أَبو زَنَّةَ**: maymunun künyesidir.)

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D9%86/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( *!زَنَّ عَصَبُهُ : يَبِسَ ) ؛ قالَ الشَّاعِرُ :

نَبَّهْتُ مَيْمُوناً لها فأَنَّاوقامَ يَشْكُو عَصَباً قد *!زَنَّا ( و ) *!زَنَّ ( فلاناً بخَيرٍ أَو شَرَ : ظَنَّه به *!كأَزَنَّهُ ) .
وقالَ اللّحْيانيُّ : *!أَزْنَنْتُه بمالٍ وبعلمٍ وبخيرٍ : أَي ظَنَنْتُه به ، قالَ : وكَلامُ العامَّةٍ : زَنَنْتُه ، وهو خَطَأٌ .
( *!وأَزْنَنْتُه بكذا : اتَّهَمْتُه به ) .
قالَ اللّحْيانيُّ : ولا يكونُ *!الإِزْنانُ في الخيْرِ ؛ وأَنْشَدَ الجَوْهرِيُّ لحَضْرَميّ بنِ عامِرٍ :
إن كنتَ *!أَزْنَنْتَنِي بها كَذِباً جَزْءُ فلاقَيْتَ مثلَها عَجِلاوقد تقدَّمَ في الهَمْزَةِ .
وفي شعْرِ حَسَّان :
حَصَانٌ رَزَانٌ ما *!تُزَنُّ برِيبةٍ ( 211 ) ( وماءٌ ) *!زَنَنٌ ( ومِياهٌ زَنَنٌ ، محرَّكةً ) : أَي ( قَليلٌ ضَيِّقٌ ) ؛ قالَ :
ثم اسْتغاثُوا بماءٍ لا رِشاءَ لهمن ماءِ لينَةَ لا مِلْحٌ ولا زَنَنُ ( أَو ) ماءٌ زَنَنٌ : ( ظَنُونٌ لا يُدْرَى أَفيه ماءٌ أَمْ لا .
( *!والزِنُّ ، بالكسْرِ : الماشُ ) ، عن ابنِ الأَعْرابيِّ .
( أَو الدَّوْسَرُ ) ؛ عن أَبي حَنيفَةَ .
( و ) قالَ ابنُ الأعْرابيِّ : ( *!التَّزْنِينُ : مُلازَمَةُ أَكْلِه .
( وكزُبَيْرٍ ) : *!زُنَيْنُ ( بنُ كَعْبٍ ، بَطْنٌ ) مِنَ العَرَبِ .
( ومحمودُ بنُ زُنَيْنٍ : م ) مَعْروفٌ .
( وحِنْطةٌ *!زِنَّةٌ ، بالكسْرِ ) : وهو ( خِلافُ العَذْيِ ) .
( *!والزُّنانَى ، كزُبانَى : شِبْهُ المُخاطِ يَقَعُ مِن أُنوفِ الإِبِلِ ) ؛ والذالُ أَعْلَى كما تقدَّمَ له في ( ذ ن ن ) .
( وظِلٌّ *!زَنانٌ ، كسَحابٍ ، وزَناءٌ ) ، بالمدِّ والتَخْفِيفِ : أَي ( قَصيرٌ .

( ورَجُلٌ *!زَنانِيٌّ : يكْفِي نَفْسَه لا غيرُ .
و ) في الصِّحاحِ : ( أَبو *!زَنَّةَ ) : كُنْيَةُ ( القِرْدِ ) .
قالَ شيْخُنا : وكانوا يُلَقِّبُون به يَزِيدَ بن مُعاوِيَةَ .
وفي الأساسِ أَبو زَنَّةَ شَرُّ من أَخْوزَنَّةَ ، وهو الذي *!زُنَّ زَنَّةً ، أَي اتُّهِم اتِّهامَةً .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
*!الزَّنَنُ ، محرَّكةً ، والزَّنَاءُ : الضَّيِّقُ كالزَّنِّيء مُشَدَّداً .
*!وزَنَّ الرَّجُلُ : اسْتَرْخَتْ مَفاصِلُه .
*!والزِّنِّينُ ، كسِكِّيت : الحاقِنُ لبَوْلِه وغائِطِه ، ومنه الحدِيثُ : ( لا يقبلُ اللهاُ صلاةَ العَبْدِ الآبقِ ولا صلاةَ *!الزِّنِّين ) ، عن ابنِ الأعْرابيِّ .
ويقالُ : هو بالباءِ والنُّونِ ، وقد تقدَّمَ .
ويقالُ : *!زَنَّ فزَنَّ : أَي حَقَنَ فقَطَرَ .
وفي الحدِيثِ : لا يَؤُمَّنَّكُم أَنْصَرُ ولا *!أَزَنُّ ولا أَفْرَعُ .
*!وزُنَيْنُ ، كزُبَيْرٍ : قرْيَةٌ بمِصْرَ : مِن أَعْمالِ الجيزَةِ .
*!والزنانُ ، كظنان ، زِنَةً ومعْنًى .
والعفيفُ عُثْمانُ بنُ إبراهيمَ *!الزنيُّ محدِّثٌ ، ذَكَرَه الإمامُ السّخاوِيُّ في الضوءِ ، رحِمَه اللهاُ تعالى .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :

##### Türkçe

: ( **زَنَّ عَصَبُهُ** : kurudu ) ؛ şair dedi ki :

Meymûn’u onun için uyandırdım; derken o inledi ve kalktı, şikâyet ediyordu: bir sinir ki gerçekten **زَنَّا**. ( Ve ) **زَنَّ** (falancayı bir hayırla yahut şerle : onu bununla zannetti; **كأَزَنَّهُ** gibi) .
Ve اللّحياني dedi ki : **أَزْنَنْتُه** mal ile, ilim ile ve hayır ile : yani onu bununla zannettim; dedi ki : ve avâmın sözü: “**زَنَنْتُه**”, o hatadır .
( **وأَزْنَنْتُه** bununla : onu bununla itham ettim ) .
اللّحياني dedi ki : **الإِزْنانُ** hayırda olmaz ; ve الجوهري, حضرميّ بن عامر için inşad etti :
Eğer sen beni onunla yalan olarak **أَزْنَنْتَنِي** isen, artık (bir) pay; derhal onun benzerine rastladın.
Ve hemzede daha önce geçti .
Ve حسان’ın şiirinde :
Hasan, ağırbaşlı; bir şüphe ile **تُزَنُّ** olunmaz. ( 211 ) ( Ve su ) **زَنَنٌ** ( ve sular **زَنَنٌ** , harekeli ) : yani ( az, dar ) ; dedi ki :
Sonra onlar, kendilerine ipi olmayan bir su ile yardım istediler; Lîne’nin suyundan: ne tuzlu ne de **زَنَنُ**. ( Yahut ) su **زَنَنٌ** : ( zannolunan; içinde su var mı yok mu bilinmez .
( **والزِنُّ** , kesre ile : maşı ) , İbnü’l-A‘râbî’den .
( Yahut **الدَّوْسَرُ** ) ؛ Ebû Hanîfe’den .
( Ve ) İbnü’l-A‘râbî dedi ki : ( **التَّزْنِينُ** : onun yemesini sürdürmek .
( Ve Zübeyr gibi ) : **زُنَيْنُ** ( b. Ka‘b , bir batın ) Araplardan .
( Ve Mahmûd b. Zuneyn : م ) معروف .
( **وحِنْطةٌ زِنَّةٌ** , kesre ile ) : ve o ( **العَذْيِ**’nin zıddıdır ) .
( **والزُّنانَى** , Zubânâ gibi : develerin burunlarından düşen sümüğe benzer şey ) ؛ ve **الذال** daha üstündür; onun için ( **ذ ن ن** )’de daha önce geçtiği gibi .
( Ve gölge **زَنانٌ** , Sehâb gibi, ve **زَناءٌ** ) , med ve tahfîf ile : yani ( kısa .

( Ve adam **زَنانِيٌّ** : kendine yeter, başkası değil .
Ve ) Sıhâh’ta: ( **أَبو زَنَّةَ** ) : ( maymunun ) künyesi .
Şeyhimiz dedi ki : ve onlar bununla Yezîd b. Muâviye’yi lakaplandırırlardı .
Ve Esâs’ta: Ebû Zenne, Ebû Ahvezenne’den daha şerlidir; o, **زُنَّ زَنَّةً** olan kimsedir; yani bir itham ile itham olundu .
Ve onun üzerine istidrâk olunan şeylerdendir :
**الزَّنَنُ** , harekeli, ve **الزَّنَاءُ** : darlık; **الزَّنِّيء** gibi, şeddeli .
Ve **زَنَّ الرَّجُلُ** : eklemleri gevşedi .
Ve **الزِّنِّينُ** , Sikkît gibi : idrarını ve dışkısını tutan; ve ondan hadis: ( Allah, kaçak kölenin namazını ve **الزِّنِّين**’in namazını kabul etmez ) , İbnü’l-A‘râbî’den .
Ve denilir ki : o **الباء** ve **النُّون** iledir; ve daha önce geçti .
Ve denilir ki : **زَنَّ فزَنَّ** : yani tuttu da damladı .
Ve hadiste : “Size Ensar’dan olan imam olmasın; ne **أَزَنُّ** ne de **أَفْرَعُ**.”
Ve **زُنَيْنُ** , Zübeyr gibi : Mısır’da bir köy: Cîze’nin amellerindendir .
Ve **الزنانُ** , Zınân gibi, vezin ve mânâca .
Ve iffetli Osman b. İbrahim **الزنيُّ** bir muhaddistir; onu imam Sehâvî, ed-Dav’’da zikretti; Allah Teâlâ ona rahmet etsin .
Ve onun üzerine istidrâk olunan şeylerdendir :

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%86%D9%86/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

زَنَّ
زَنَّ U ( n. ac. زَنّ 1 ),
a.  Dried up, shrank ( sinew ).

b.  Judged, had an opinion of.

أَزْنَنَ
أَزْنَنَ IV ,
a.  see I (b) .

زِنّ
زِنّ 2 ,
a.  Species of lentil.

زَنَن
زَنَن 4 ,
a.  Small, insignificant.

زَنَاْن
زَنَاْن 22 ,
a.  Short.

##### Türkçe

**زَنَّ**
**زَنَّ** U (isim-fiil: **زَنّ** 1),
a. (sinir) kurudu, büzüldü.

b. Hüküm verdi, hakkında bir kanaati oldu.

**أَزْنَنَ**
**أَزْنَنَ** IV,
a. I (b)’ye bak.

**زِنّ**
**زِنّ** 2,
a. Mercimek türü.

**زَنَن**
**زَنَن** 4,
a. Küçük, önemsiz.

**زَنَاْن**
**زَنَاْن** 22,
a. Kısa.
