# زهر — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%87%D8%B1/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%87%D8%B1/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زهر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%87%D8%B1.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: زهر

١
1 زَهَرَ ذ and زَهَرَتْ , (S, A, K, &c.,) aor. زَهَرَ , (Msb, K,) inf. n. زُهُورٌ, (S, K,) It (a star, TA, and the moon, and a lamp, and the face, K) shone, or glistened; (K, TA;) as also ↓ ازدهر: (K:) it (fire, S, A, K, and the sun, A) gave light; shone; or shone brightly: (S, A, K:) it (a thing) was clear in colour, and gave light, or shone, or shone brightly: (Msb:) and you say also, of the moon and of the sun, زَهَرَ [and زَهَرَتْ], aor. زَهَرَ , inf. n. زَهْرٌ; and زَهُرَ [and زَهُرَتْ, aor. زَهُرَ ]. (TA.) ― -b2- زَهَرَ الزَّنْدُ The piece of stick, or wood, for producing fire emitted shining fire; made its fire to shine. (TA.) ― -b3- زَهَرَتْ بِكَ نَارِى (S, A) [lit.] My fire hath become strong and abundant by means of thee: (S:) and زَهَرَتْ بِكَ زِنَادِى (T, K) [lit.] my pieces of stick, or wood, for producing fire have become powerful and abundant [in fire] by means of thee: (K:) meaning, (tropical:) my want hath been accomplished by means of thee: (T, TA:) like وَرِيَتْ بِكَ زِنَادِى. (S.) ― -b4- زَهَرَ, aor. زَهَرَ ; (Msb;) and زَهِرَ, aor. زَهَرَ , (K,) inf. n. زَهَرٌ; (TA;) and زَهُرَ; (K;) (assumed tropical:) He, or it, was, or became, white; (Msb, K;) and beautiful: (K: [so in the CK and in my MS. copy of the K; but omitted in the TA:]) or of a bright white colour: (TA:) or of any shining colour: (AHn, R:) and زَهَرَ (assumed tropical:) it (a plant) was, or became, beautiful: (AHn, TA:) and زَهِرَ aor. زَهَرَ , (tropical:) he (a man) was, or became, white, or fair, in face. (Msb.) ― -b5- See also 4, in two places. -A2- زَهَرَتِ الشَّمْسُ الاـِبِلَ The sun altered the camels. (K.)

ازهر
4 ازهر ذ He made a fire, (S, K,) and a lamp, (A,) to give light, to shine, or to shine brightly. (S, A, K.) ― -b2- أَزْهَرْتَ زَنْدِى [lit., Thou hast made my piece of stick, or wood, for producing fire to emit shining fire, or abundant fire; meaning, (tropical:) thou hast made me to accomplish my want: see 1]. (A.) ― -b3- ازهر (AHn, T, S, M, A, Msb, [and so in the CK and in my MS. copy of the K, but SM says that in all the copies of the K it is written ↓ اِزْهَرَّ, like اِحْمَرَّ,]) It (a plant, or herbage, S, K, &c., and a tree, TA) flowered, or blossomed; (AHn, T, S, Msb, &c.;) as also ↓ زَهَرَ, aor. زَهَرَ ; (Msb;) and ↓ ازهارّ. (AHn, K.) ― -b4- أَزْهَرَتِ الأَرْضُ, and ↓ زَهَرَت, The land abounded with flowers. (Zj, TA.)

8 اـِزْتَهَرَ see 1. ― -b2- اِزْدَهَرَ بِهِ, (originally اِزْتَهَرَ, TA,) He took care of it, (S, A, K,) and was mindful of it: (A:) or (so in the TA, but in the K “ and ”) he rejoiced in it; (IAth, K) his face became shining by reason of it: (IAth:) or he was mind ful of it: or [اِزْدَهِرْ بِهِ signifies be thou vigorous, sedulous, earnest, energetic, or diligent, in it; meaning, in the thing that I command thee to do; for] الاِزْدِهَارُ بِشَىْءٍ means [by implication] thy commanding thy companion to be vigorous, sedulous, earnest, energetic, or diligent, in the thing which thou commandest him to do: (K:) all which significations are from زَهْرَةٌ in the sense of “ beauty, and brightness. ” (TA.) It is said in a trad. that Mohammad bequeathed to Aboo- Katلdeh the vessel from which he performed ablution, and said to him, اِزْدَهِرْ بِهٰذَا فَاـِنَّ لَهُ شَأْنًا Take thou care of this, and do not lose it, (S, TA,) but be mindful of it, [for it is a thing of importance:] (TA:) or rejoice thou in this; let thy face become shining by means of it: (IAth:) or, accord. to Th, take it up; or charge thyself with it: and he says that this verb is Syriac: A 'Obeyd thinks it to be Nabathean or Syriac: Aboo-Sa'eed says that it is Arabic. (TA.)

9 اـِزْهَرَّ and 11: see 4.

زَهْرٌ
زَهْرٌ ذ , a pl., (K,) or [rather a coll. gen. n.] like تَمْرٌ, (Msb,) of which the sing., (K,) or n. un., (Msb,) is ↓ زَهْرَةٌ, (Msb, K,) which latter signifies, as also ↓ زَهَرَةٌ, A flower, or blossom, of a plant: (S, Msb, K:) or a yellow flower or blossom; (IAar, K;) and white flowers are called نَوْرٌ: (IAar:) or a flower or blossom that has become yellow: (IAar, TA:) IKt says that the term زهرة is not applied to a flower until it becomes yellow: or it signifies an open flower or blossom; a flower or blossom before it opens being called بُرْعُومٌ: (Msb:) pl. أَزْهَارٌ, and pl. pl. أَزْاهِيرُ. (A, * K.) One says, كَأَنَّ زَهْرَ النُّجُومِ زَهْرُ النُّجُومِ [As though the flowers of the herbs were the shining of the stars]. (A.) ― -b2- Also ↓ زَهْرَةٌ (Th, K) and ↓ زَهَرَةٌ, (K,) or the former only, (TA,) A plant: (Th, K:) but ISd thinks that Th, by this explanation, means the signification first given above: and MF disallows the meaning of a plant as unknown. (TA.)

زِهْرٌ
زِهْرٌ ذ A want. (K, TA.) So in the phrase, قَضَيْتُ مِنْهُ زِهْرِى [I accomplished what I wanted of him, or it]. (TA.)

زَهْرَةٌ
زَهْرَةٌ ذ : see زَهْرٌ, in two places. ― -b2- زَهْرَةُ الدُّنْيَا, (S, M, A, Msb, K,) and ↓ زَهَرَتُهَا, (AHلt, M, K,) the former agreeable with the reading of verse 131 of chap. xx. of the Kur obtaining among the people of the Harameyn, and the latter with that generally obtaining in El-Basrah, (AHلt, TA,) [but the latter is disallowed in the Msb, and by MF,] The beauty and splendour of the present world or life; (M, A, K;) its goodliness; (S, M, A, K;) its sweetness, or pleasantness; or the abundance of its goods, conveniences, or comforts; (S, M;) its goods; (Msb;) its finery, (Msb, TA,) or beauty and splendour, and abundance of good things. (TA.)

زُهْرَةٌ
زُهْرَةٌ ذ (assumed tropical:) Whiteness; (Yaakoob, S, K;) and beauty: (K:) whiteness, or fairness, characteristic of good birth: (S:) or bright whiteness: (TA:) or any shining colour. (AHn, R.)

زَهَرَةٌ
زَهَرَةٌ ذ : see زَهْرٌ, in two places: ― -b2- and زَهْرَةٌ.

الزُّهَرَةُ
الزُّهَرَةُ ذ [The planet Venus;] a certain star, (S, Msb, K,) well known, (K,) white and brilliant, (TA,) in the third heaven. (K.) ― -b2- الزُّهَرُ [the pl.]: see أَزْهَرُ, near the end of the paragraph.

زَاهِرٌ
زَاهِرٌ ذ [Shining; &c. See 1.] ― -b2- Applied to a زَنْد, or piece of stick, or wood, for producing fire, Emitting shining fire; making its fire to shine. (TA.) ― -b3- Applied to a plant, (assumed tropical:) Beautiful: and to the complexion of a man, bright; shining: and i. q. أَزْهَرُ, q. v. (TA.) ― -b4- أَحْمَرُ زَاهِرٌ (assumed tropical:) Intensely red. (Lh, K.) ― -b5- لِفُلَانٍ دَوْلَةٌ زَاهِرَةٌ (tropical:) [Such a one has a brilliant turn of fortune]. (A.)

يَمْشِى الزَّاهِرِيَّةَ
يَمْشِى الزَّاهِرِيَّةَ ذ He walks with an elegant, and a proud, and self-conceited, gait, with an inclining of the body from side to side: (K, * TA:) occurring in the poetry of Aboo-Sakhr El-Hudhalee. (TA.)

أَزْهَرُ
أَزْهَرُ ذ Shining; giving light; bright. (Sudot;, K.) Hence, (TA,) الأَزْهَرُ The moon. (S, K.) And الأَزْهَرَانِ The sun and the moon. (ISk, S, A, K.) ― -b2- (assumed tropical:) White; (S, K;) and beautiful: (K:) or of a bright white colour: (TA:) or of any shining colour: (AHn, R:) as also ↓ زَاهِرٌ. (TA.) ― -b3- (tropical:) A man white, or fair, in face: (Msb:) having a bright, or shining, face: (K:) having a white, or fair, and bright, or shining, face: (S:) a man having a white, or fair, complexion, characteristic of good birth: (Sh, S: *) or of a bright white or fair complexion, with a shining face: or mixed with redness: (TA:) and زَهْرَآءُ a woman white, or fair, in face: (Msb:) having a bright, or shining, face: (K:) having a white, or fair, and bright, or shining, face: (S:) of a bright white or fair complexion intermixed with redness. (TA.) ― -b4- (assumed tropical:) Bright, or shining, applied to an animal and to a plant. (AA.) ― -b5- Applied also to water [app. as meaning Bright and clear] (TA.) ― -b6- And i. q. حُوَار [app. a mistranscription for حُوَّارَى, i. e. White, or whitened, applied to flour]. (TA.) ― -b7- (assumed tropical:) A wild bull: and زَهْرَآءُ a wild cow. (S, K.) ― -b8- (assumed tropical:) A white lion. (K.) ― -b9- A white ewer or jug, in which wine is made. (TA voce غَرَبٌ.) ― -b10- (assumed tropical:) Milk just drawn. (AA, K.) ― -b11- الزَّهْرَآءُ is applied by Ru-beh to The white cloud (سَحَابَة) lightning in the evening. (O, K.) ― -b12- دُرَّةٌ زَهْرَآءُ (tropical:) A white and clear pearl. (TA.) ― -b13- الزُّهْرُ Three nights of the beginning of the [lunar] month: (TA:) or so ↓ الزُّهَرُ. (Har p. 299.) ― -b14- اليَوْمُ الأَزْهَرُ Friday. (O, K, * TA.) ― -b15- الزَّهْرَاوَانِ [The two chapters of the Kur-لn entitled] البَقَرَةُ and آلُ عِمْرَانَ. (O, K.) -A2- A camel parting his legs wide, cropping the trees. (K.)

مِزْهَرٌ
مِزْهَرٌ ذ A certain musical instrument; (Msb;) the lute (عُود) upon which one plays: (S, K:) pl. مَزَاهِرُ. (Msb.) -A2- One who makes the fire bright, and turns it over [to prevent its going out or becoming dull,] (يُقَلِّبُهَا, K and TA, in the CK يُوقِدُها,) for [the purpose of attracting] guests. (K.)

مَزْهُورٌ
مَزْهُورٌ ذ , applied by El-'Ajjلj to the lamp of the darkness [i. e. the moon], Made to shine; from أَزْهَرَهُ اللّٰهُ; like مَجْنُونٌ from أَجَنَّهُ: or, as some say, shining. (TA.)

### Türkçe

١
1 **زَهَرَ** ذ ve **زَهَرَتْ**, (S, A, K, vb.,) muzâri‘i **زَهَرَ**, (Msb, K,) mastarı **زُهُورٌ**, (S, K,) O (bir yıldız, TA, ve ay, ve bir kandil, ve yüz, K) parladı, yahut ışıldadı; (K, TA;) bunun gibi ↓ **ازدهر**: (K:) o (ateş, S, A, K, ve güneş, A) ışık verdi; parladı; yahut parlak parladı: (S, A, K:) o (bir şey) renkte açık oldu ve ışık verdi, yahut parladı, yahut parlak parladı: (Msb:) ve ay ve güneş hakkında da dersin ki, **زَهَرَ** [ve **زَهَرَتْ**], muzâri‘i **زَهَرَ**, mastarı **زَهْرٌ**; ve **زَهُرَ** [ve **زَهُرَتْ**, muzâri‘i **زَهُرَ**]. (TA.) — -b2- **زَهَرَ الزَّنْدُ** Ateş çıkarmak için olan çubuk yahut odun parıldayan ateş çıkardı; ateşini parlatmış oldu. (TA.) — -b3- **زَهَرَتْ بِكَ نَارِى** (S, A) [lafzen] Ateşim senin vasıtanla kuvvetli ve bol oldu: (S:) ve **زَهَرَتْ بِكَ زِنَادِى** (T, K) [lafzen] ateş çıkarmak için olan çubuklarım yahut odunlarım senin vasıtanla güçlü ve bol [ateşte] oldu: (K:) mânâsı, (mecazen:) ihtiyacım senin vasıtanla giderildi: (T, TA:) **وَرِيَتْ بِكَ زِنَادِى** gibidir. (S.) — -b4- **زَهَرَ**, muzâri‘i **زَهَرَ**; (Msb;) ve **زَهِرَ**, muzâri‘i **زَهَرَ**, (K,) mastarı **زَهَرٌ**; (TA;) ve **زَهُرَ**; (K;) (mecaz kabul edilerek:) O, yahut o şey, beyaz oldu yahut beyazlaştı; (Msb, K;) ve güzel: (K: [CK’de ve K’nin yazma nüshamda böyle; fakat TA’da düşürülmüştür:]) yahut parlak beyaz renkte: (TA:) yahut her parıldayan renkte: (AHn, R:) ve **زَهَرَ** (mecaz kabul edilerek:) o (bir bitki) güzel oldu yahut güzelleşti: (AHn, TA:) ve **زَهِرَ** muzâri‘i **زَهَرَ**, (mecazen:) o (bir adam) yüzde beyaz oldu yahut beyazlaştı. (Msb.) — -b5- Ayrıca 4’e, iki yerde, bak. -A2- **زَهَرَتِ الشَّمْسُ الاـِبِلَ** Güneş develeri değiştirdi. (K.)

**ازهر**
4 **ازهر** ذ O, bir ateşi, (S, K,) ve bir kandili, (A,) ışık vermek, parlamak, yahut parlak parlamak için yaptı. (S, A, K.) — -b2- **أَزْهَرْتَ زَنْدِى** [lafzen, Sen ateş çıkarmak için olan çubuğumu yahut odunumu parıldayan ateş, yahut bol ateş çıkarır kıldın; mânâsı, (mecazen:) sen beni ihtiyacımı gidermeye sevk ettin: 1’e bak]. (A.) — -b3- **ازهر** (AHn, T, S, M, A, Msb, [ve CK’de ve K’nin yazma nüshamda da böyledir; fakat SM, K’nin bütün nüshalarında bunun ↓ **اِزْهَرَّ** şeklinde, **اِحْمَرَّ** gibi, yazıldığını söyler,]) O (bir bitki yahut ot, S, K, vb., ve bir ağaç, TA) çiçek açtı; (AHn, T, S, Msb, vb.;) bunun gibi ↓ **زَهَرَ**, muzâri‘i **زَهَرَ**; (Msb;) ve ↓ **ازهارّ**. (AHn, K.) — -b4- **أَزْهَرَتِ الأَرْضُ**, ve ↓ **زَهَرَت**, Arazi çiçekle bol oldu. (Zj, TA.)

8 **اـِزْتَهَرَ**: 1’e bak. — -b2- **اِزْدَهَرَ بِهِ**, (aslında **اِزْتَهَرَ**, TA,) O, onunla ilgilendi, (S, A, K,) ve onu gözetti: (A:) yahut (TA’da böyle; fakat K’de “ve”) o, onunla sevindi; (IAth, K) yüzü onun sebebiyle parladı: (IAth:) yahut onu gözetti: yahut [**اِزْدَهِرْ بِهِ** demek, onda güçlü, gayretli, ciddi, enerjik, yahut çalışkan ol demektir; yani sana yapmanı emrettiğim şeyde; zira] **الاِزْدِهَارُ بِشَىْءٍ** [dolaylı olarak] senin, arkadaşına, ona emrettiğin şeyde güçlü, gayretli, ciddi, enerjik, yahut çalışkan olmasını emretmen demektir: (K:) bu mânâların hepsi “güzellik ve parlaklık” mânâsında **زَهْرَةٌ**’den gelir. (TA.) Bir hadiste, Muhammed’in, abdest aldığı kabı Ebû-Katلdeh’e vasiyet edip ona şöyle dediği rivayet edilir: **اِزْدَهِرْ بِهٰذَا فَاـِنَّ لَهُ شَأْنًا** Bunu gözet ve onu kaybetme, (S, TA,) bilakis ona dikkat et, [çünkü o önemli bir şeydir:] (TA:) yahut bununla sevin; yüzün onun vasıtasıyla parlasın: (IAth:) yahut, Th’ye göre, onu al; yahut onu üzerine yüklen: ve o, bu fiilin Süryânîce olduğunu söyler: A ‘Obeyd bunun Nebatîce yahut Süryânîce olduğunu düşünür: Ebû-Sa‘îd bunun Arapça olduğunu söyler. (TA.)

9 **اـِزْهَرَّ** ve 11: 4’e bak.

**زَهْرٌ**
**زَهْرٌ** ذ, bir çoğul, (K,) yahut [daha doğrusu bir cins-isim topluluğu] **تَمْرٌ** gibi, (Msb,) bunun tekili, (K,) yahut birim ismi, (Msb,) ↓ **زَهْرَةٌ**’dir, (Msb, K,) ki bu sonuncu, bunun gibi ↓ **زَهَرَةٌ** da, bir bitkinin çiçeği yahut tomurcuğu demektir: (S, Msb, K:) yahut sarı bir çiçek yahut tomurcuk; (IAar, K;) beyaz çiçeklere **نَوْرٌ** denir: (IAar:) yahut sararmış bir çiçek yahut tomurcuk: (IAar, TA:) IKt der ki **زهرة** lafzı, çiçek sararmadıkça çiçeğe uygulanmaz: yahut o, açılmış çiçek yahut tomurcuk demektir; açılmadan önceki çiçeğe **بُرْعُومٌ** denir: (Msb:) çoğulu **أَزْهَارٌ**, ve çoğulun çoğulu **أَزْاهِيرُ**. (A, * K.) Şöyle denir: **كَأَنَّ زَهْرَ النُّجُومِ زَهْرُ النُّجُومِ** [Sanki otların çiçekleri yıldızların parıltısıdır]. (A.) — -b2- Ayrıca ↓ **زَهْرَةٌ** (Th, K) ve ↓ **زَهَرَةٌ**, (K,) yahut yalnız birincisi, (TA,) Bir bitki: (Th, K:) fakat ISd, Th’nin bu açıklamayla, yukarıda ilk verilen mânâyı kastettiğini düşünür: ve MF, “bitki” mânâsını bilinmez diye reddeder. (TA.)

**زِهْرٌ**
**زِهْرٌ** ذ Bir ihtiyaç. (K, TA.) Şu ibarede böyledir: **قَضَيْتُ مِنْهُ زِهْرِى** [Ondan (yahut ondan dolayı) istediğimi yerine getirdim]. (TA.)

**زَهْرَةٌ**
**زَهْرَةٌ** ذ: **زَهْرٌ**’e bak, iki yerde. — -b2- **زَهْرَةُ الدُّنْيَا**, (S, M, A, Msb, K,) ve ↓ **زَهَرَتُهَا**, (AHلt, M, K,) birincisi Kur’an’ın طه sûresi 131. âyetinin Harameyn halkı arasında yaygın olan kıraatine uygun, ikincisi ise Basra’da genel olan kıraate uygun olarak, (AHلt, TA,) [fakat ikincisi Msb’de ve MF tarafından reddedilmiştir,] şimdiki dünyanın yahut hayatın güzelliği ve parlaklığı; (M, A, K;) onun hoşluğu; (S, M, A, K;) onun tatlılığı yahut hoşluğu; yahut onun mallarının, kolaylıklarının yahut rahatlıklarının bolluğu; (S, M;) onun malları; (Msb;) onun süsü, (Msb, TA,) yahut güzellik ve parlaklık ve iyi şeylerin bolluğu. (TA.)

**زُهْرَةٌ**
**زُهْرَةٌ** ذ (mecaz kabul edilerek:) Beyazlık; (Yaakoob, S, K;) ve güzellik: (K:) iyi soyluluğa özgü beyazlık yahut yüz açıklığı: (S:) yahut parlak beyazlık: (TA:) yahut her parıldayan renk. (AHn, R.)

**زَهَرَةٌ**
**زَهَرَةٌ** ذ: **زَهْرٌ**’e bak, iki yerde: — -b2- ve **زَهْرَةٌ**.

**الزُّهَرَةُ**
**الزُّهَرَةُ** ذ [Venüs gezegeni;] belli bir yıldız, (S, Msb, K,) iyi bilinen, (K,) beyaz ve parlak, (TA,) üçüncü gökte. (K.) — -b2- **الزُّهَرُ** [çoğul]: paragrafın sonuna yakın, **أَزْهَرُ**’e bak.

**زَاهِرٌ**
**زَاهِرٌ** ذ [Parlayan; vb. 1’e bak.] — -b2- **زَنْد**’e, yani ateş çıkarmak için olan çubuk yahut oduna uygulanır: Parıldayan ateş çıkaran; ateşini parlatan. (TA.) — -b3- Bir bitkiye uygulanırsa, (mecaz kabul edilerek:) güzel: ve bir adamın ten rengine uygulanırsa, parlak; ışıldayan: ve **أَزْهَرُ** ile aynı mânâdadır, bkz. (TA.) — -b4- **أَحْمَرُ زَاهِرٌ** (mecaz kabul edilerek:) pek kızıl. (Lh, K.) — -b5- **لِفُلَانٍ دَوْلَةٌ زَاهِرَةٌ** (mecazen:) [Falancanın parlak bir talih devresi vardır]. (A.)

**يَمْشِى الزَّاهِرِيَّةَ**
**يَمْشِى الزَّاهِرِيَّةَ** ذ O, zarif, mağrur ve kendini beğenmiş bir yürüyüşle, bedenin iki yana meyliyle yürür: (K, * TA:) Ebû-Sakhr El-Huzelî’nin şiirinde geçer. (TA.)

**أَزْهَرُ**
**أَزْهَرُ** ذ Parlayan; ışık veren; parlak. (Sudot;, K.) Bundan dolayı, (TA,) **الأَزْهَرُ** Ay’dır. (S, K.) Ve **الأَزْهَرَانِ** Güneş ve ay’dır. (ISk, S, A, K.) — -b2- (mecaz kabul edilerek:) Beyaz; (S, K;) ve güzel: (K:) yahut parlak beyaz renkte: (TA:) yahut her parıldayan renkte: (AHn, R:) bunun gibi ↓ **زَاهِرٌ**. (TA.) — -b3- (mecazen:) Yüzü beyaz yahut açık renkli bir adam: (Msb:) yüzü parlak yahut ışıldayan: (K:) yüzü beyaz yahut açık renkli ve parlak yahut ışıldayan: (S:) iyi soyluluğa özgü beyaz yahut açık tenli bir adam: (Sh, S: *) yahut parlak beyaz yahut açık tenli, yüzü ışıldayan: yahut kızıllıkla karışık: (TA:) ve **زَهْرَآءُ** yüzü beyaz yahut açık renkli bir kadın: (Msb:) yüzü parlak yahut ışıldayan: (K:) yüzü beyaz yahut açık renkli ve parlak yahut ışıldayan: (S:) kızıllıkla karışık parlak beyaz yahut açık tenli. (TA.) — -b4- (mecaz kabul edilerek:) Parlak yahut ışıldayan; hayvana ve bitkiye uygulanır. (AA.) — -b5- Suya da uygulanır [görünüşe göre parlak ve berrak mânâsında]. (TA.) — -b6- Ve **حُوَار** ile aynı mânâdadır [görünüşe göre **حُوَّارَى** için bir yanlış yazım; yani una uygulanan “beyaz yahut beyazlatılmış”]. (TA.) — -b7- (mecaz kabul edilerek:) Yaban öküzü; ve **زَهْرَآءُ** yaban ineği. (S, K.) — -b8- (mecaz kabul edilerek:) Beyaz aslan. (K.) — -b9- Şarabın yapıldığı beyaz bir ibrik yahut testi. (TA, **غَرَبٌ** maddesinde.) — -b10- (mecaz kabul edilerek:) Yeni sağılmış süt. (AA, K.) — -b11- **الزَّهْرَآءُ**, Ru-beh tarafından, akşamleyin şimşekli beyaz buluta (**سَحَابَة**) uygulanır. (O, K.) — -b12- **دُرَّةٌ زَهْرَآءُ** (mecazen:) Beyaz ve berrak bir inci. (TA.) — -b13- **الزُّهْرُ** [kamerî] ayın başlangıcının üç gecesi: (TA:) yahut bunun gibi ↓ **الزُّهَرُ**. (Har s. 299.) — -b14- **اليَوْمُ الأَزْهَرُ** Cuma günü. (O, K, * TA.) — -b15- **الزَّهْرَاوَانِ** [Kur’an’ın iki sûresi ki adı] **البَقَرَةُ** ve **آلُ عِمْرَانَ**. (O, K.) -A2- Bacaklarını genişçe açarak ağaçları otlayan bir deve. (K.)

**مِزْهَرٌ**
**مِزْهَرٌ** ذ Belli bir mûsikî âleti; (Msb;) üzerinde çalınan ud (**عُود**) (S, K:) çoğulu **مَزَاهِرُ**. (Msb.) -A2- Ateşi parlak yapan ve onu çevirip duran [sönmesini yahut sönükleşmesini önlemek için], (**يُقَلِّبُهَا**, K ve TA; CK’de **يُوقِدُها**,) misafirler [çekmek] için. (K.)

**مَزْهُورٌ**
**مَزْهُورٌ** ذ, El-‘Ajjلj tarafından karanlığın kandiline [yani aya] uygulanarak: Parlatılmış; **أَزْهَرَهُ اللّٰهُ**’dan; **مَجْنُونٌ**’un **أَجَنَّهُ**’dan olması gibi: yahut bazılarına göre, parlayan. (TA.)
