# زوي — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%88%D9%8A/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%88%D9%8A/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زوي](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%88%D9%8A.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: زوى

زَوَاهُ
1 زَوَاهُ ذ , (K,) aor. يَزْوِيهِ, (TA,) inf. n. زَىٌّ and زُوِىٌّ, (K, TA,) the latter [accord. to the CK زَوْىٌ, but it is correctly] like عُتِىٌّ, (TA,) He put it aside, or away, or apart; or removed it from its place. (K.) You say, زَوَىَ عَنْهُ كَذَا, inf. n. زُوِىٌّ, He averted, diverted, or removed, from him such a thing; turned, put, or sent, it away, or back, from him. (TA.) ― -b2- And زَوَى سِرَّهُ عَنْهُ He concealed his secret from him. (K.) ― -b3- Also (K) زَوَاهُ, (S, Msb, K,) aor. as above, inf. n. زَىٌّ, (Msb, TA,) He drew it, collected it, or gathered it, together; contracted it, or grasped it. (S, Msb, K.) It is said in a trad., زُوِيَتْ لِىَ الأَرْضُ فَأْرِيتُ مَشَارِقَهَا وَمَغَارِبَهَا [The earth was collected together to me, and I was shown its eastern parts and its western parts]. (S, TA.) And you say, زَوَى المَالَ, (S, Msb,) inf. n. زَىٌّ, (S,) He drew, or collected, together, or he grasped, the property, (Msb,) عَنْ وَارِثِهِ [from its inheritor]. (S.) And زَوَى مَا بَيْنَ عَيْنَيْهِ (S, TA) He (a man, S) drew together, or contracted, the part between his eyes. (TA.) And جَآءَنَا بِصَرْبَةٍ تَزْوِى الوَجْهَ [He brought us some very sour milk such as contracts the face, or makes it to wrinkle]. (S in art. صرب.) And تَزْوِى الوُجُوهَ said of a cold north wind, It contracts [or wrinkles] the faces: a phrase used by Tarafeh Ibn-El-'Abd. (Ham p. 632.)

زوّى
2 زوّى ذ , inf. n. تَزْوِيَةٌ: see 5. -A2- زَيَّيْتُهُ, (S, Msb, K,) which by rule should be زَوَّيْتُهُ, (S, Msb,) but is made to accord with زِىٌّ in order to facilitate the pronunciation, (Msb,) inf. n. accord. to the K تَزْيِيَةٌ, but correctly, as Lth says, تَزِيَّةٌ, in measure like تَحِيَّةٌ, (TA,) I invested him with, or made him to have, a زِىّ [i. e. garb, guise, &c.]; (S, * Msb, K, * TA;) by means of, or with, such a thing: you say, زَيَّيْتُهُ بِكَذَا [which may be rendered I invested, decked, or adorned, him with such a thing; agreeably with what follows]. (Msb.) Accord. to Fr, they say, زَيَّيْتُ الجَارِيَةَ, meaning I invested the girl, or young woman, with a garb, or guise, &c.; and decked, or adorned, her. (TA.) ― -b2- You say also, زوّى الكَلَامَ, meaning He prepared the speech in his mind; like زَوَّرَهُ. (TA.) -A3- زَيَّيْتُ زَايًا and زَوَّيْتُ زَايًا [mean I wrote, or uttered, a ز]: some [hold the ا in زاى to be originally ى, and therefore] say زَيَّيْتُ: others [hold it to be originally و, and therefore] say زَوَّيْتُ. (IB, on the letter أَلِف.) Zeyd Ibn-Thلbit said, in relation to the expression in the Kur [ii. 261] نُنْشِزُهَا, [accord. to one reading, or reciting,] هِىَ زَاىٌ فَزَيِّهَا, meaning [It is زاى, therefore make thou it زاى in thy reading, or reciting; or] read thou it, or recite thou it, with the زاى. (S.)

ازوى
4 ازوى ذ : see art. زو.

تزوّى
5 تزوّى ذ He was, or became, [or placed himself,] in a زَاوِيَة, i. e. corner, of a house or chamber; as also ↓ زوّى, (K,) inf. n. تَزْوِيَةٌ; (TA;) and ↓ انزوى. (K.) -A2- تَزَيَّا, from الزِّىُّ; (K, KL;) or تَزَيَّا بِزِىٍّ; (Lth, MA;) He invested himself with a garb, guise, or dress; [or with an external appearance;] (MA, KL;) he decked, or adorned, himself. (MA.) You say of a man, تزيّا بِزِىٍّ حَسَنٍ [He invested himself with a beautiful, or goodly, garb, &c.]. (Lth, TA.) Hence the saying of El-Mutanebbee,
وَقَدْ يَتَزَيَّا بِالهَوَى غَيْرُ أَهْلِهِ
وَيَسْتَصْحِبُ الاـِنْسَانُ مَنْ لَا يُلَائِمُهْ
(TA:) i. e. [And verily, or sometimes, or often, one who is not entitled to it] assumes the guise of love; and the man asks to be his companion him who is not suited to him: (W p. 374:) his disciple Ibn-Jinnee, however, objected to him his saying يتزيّا, and expressed his opinion that the correct word is يَتَزَوَّى; and El-Mutanebbee admitted that he did not know the former word in any [classical] poetry, nor in any lexicological book, but asserted the verb in use to be only تَزَيَّا: (MF, TA:) in the M it is said that IJ held تَزَيَّا to be originally تَزَوْيَا, and the و to be changed into ى because quiescent, and incorporated into the ى preceded by it. (TA.)

انزوى
7 انزوى ذ It was, or became, put aside, or away, or apart; or removed from its place. (K.) ― -b2- اِنْزَوَتِ الجِلْدَةُ فِىالنَّارِ The piece of skin became contracted, or shrivelled, or shrunk, in the fire. (S.) And انزوى مَا بَيْنَ عَيْنَيْهِ The part between his eyes became drawn together, or contracted. (TA.) And انزوى القَوْمُ بَعْضُهُمْ اـِلَى بَعْضٍ The people, or party, drew together, one portion of them to another portion. (TA.) ― -b3- See also 5, first sentence.

زَا
زَا ذ and زًا and زَآءٌ and see زَاىٌ, below.

زَىْ
زَىْ ذ and زَىٌّ: see زَاىٌ, below.

زِىٌّ
زِىٌّ ذ , (S, Msb, K, &c.,) originally زِوْىٌ, (S, Msb,) Garb, guise, dress, habit, fashion of dress, and aspect, or outward appearance; syn. لِبَاسٌ, (S, TA,) and هَيْئَةٌ, (Fr, Msb, K, TA,) and مَنْظَرٌ: (Fr, TA:) pl. أَزْيَآءٌ. (K.) [In the Kur xix. 75,] some read أَحْسَنُ أَثَاثًا وَزِيًّا [Better in respect of household-goods and in respect of garb, &c.]: others read رِيًّا, with ر: (TA:) and رِئْيًا: and رِيْئًا: and رِيًا. (Bd.)

زَاىٌ
زَاىٌ ذ , (Kr, S, K, &c.,) in which the ا, accord. to Lth, is originally ى, but accord. to Sb and IJ it is و, (TA,) A certain letter (i. e. ز); (S, TA;) [in spelling, pronounced زَاىْ; and] also called ↓ زَآءٌ, (Kr, S, K,) and ↓ زًا, and [in spelling (see the first sentence of art. ب)] ↓ زَا, (Kr, K, but omitted in some copies of the K,) this last being indecl., (Kr, TA,) and ↓ زَىٌّ (K) and [in spelling] ↓ زَىْ: (Kr, K:) of all which, the first is that which is held in [most] repute: (TA:) and this and زَآءٌ may be meant by J's saying, الزَّاىُ حَرْفٌ يُمَدُّ وَيُقْصَرُ وَلَا يُكْتَبُ اـِلَّا بِيَآءٍ بَعْدَ الأَلِفِ; though the author of the K asserts J to have erred in saying this: (MF, TA:) the pl. is أَزْوَآءٌ and أَزْيَآءٌ, (Kudot;,) the former or the latter accord. to different opinions, (TA,) and أَزْوٍ and أَزْىٍ, (K,) each [originally] of the measure أَفْعُلٌ. (TA.) One says, هٰذِهِ زَاىٌ حَسَنَةٌ [This is a beautiful; ز]: and كَتَبْتُ زَايًا صَغِيرَةً [I wrote a small; ز]: and the like. (IJ, TA.) -A2- زَاىْ is also said by the vulgar on an occasion of wonder, and of disapproval: but [SM says,] I know not what is its origin. (TA.) [It may be from the Pers. زَىْ, or زِهِى; which are likewise said on an occasion of wonder. اـِزَّاىْ and اـِزَّىّ and اـِزَّىْ, and with أَ in the place of اـِ, are also said by the vulgar in Egypt on an occasion of wonder, and of denial, meaning How? And زَىْ is used by them for the prefix كَ, meaning Like.]

زُوَيَّةٌ
زُوَيَّةٌ ذ : see what next follows.

زُيَيَّةٌ
زُيَيَّةٌ ذ dim. of زَاىٌّ [accord. to those who hold the ا in the latter to be originally ى, or ↓ زُوَيَّةٌ accord. to those who hold that letter to be originally و; like أُيَيَّةٌ and أُوَيَّةٌ as dims. of آءٌ accord. to different opinions: see art. ا, in the middle of the first column]. (TA.)

زَاوِيَةٌ
زَاوِيَةٌ ذ A corner, or an angle, (رُكْن,) of a house or room or the like: (K:) of the measure فَاعِلَةٌ from زَوَى signifying جَمَعَ; because of its em- bracing (لِأَنَّهَا جَمَعَتْ) a part, or portion, (قُطْرًا,) thereof: (Msb, TA:) pl. زَوَايَا [which is irreg.; for by rule it should be زَوَآءٍ, being originally of the measure فَوَاعِلُ, not فَعَائِلُ]. (S, K.) They say, كَمْ فِى الزَّوَايَا مِنَ الخَبَايَا [How many hidden things are there in the corners!]. (TA.) ― -b2- [In geometry, An angle. ― -b3- And hence, زَاوِيَةُ العَوَّآءِ The star γ of Virgo; العَوَّآءُ being composed of four stars, γ,δ,ε and η of Virgo, disposed nearly in the form of a capital L, with ε, δ, γ from top to bottom and η to the right. ] ― -b4- In a saying cited voce رَاوِيَةٌ, the pl. زَوَايَا is used as meaning Houses, or tents. (T in art. روى.) ― -b5- [And in the present day, the term زَاوِيَةٌ is also applied to A small mosque, or chapel: and in some instances, a building of this kind, thus called, serves as a hospice, or an asylum for poor Muslims, students and others; like رِبَاطٌ.]

### Türkçe

**زَوَاهُ**
1 **زَوَاهُ** ذ , (K,) muzâri‘i **يَزْوِيهِ**, (TA,) mastarı **زَىٌّ** ve **زُوِىٌّ**, (K, TA,) ikincisi [CK’ye göre **زَوْىٌ**; fakat doğru olarak] **عُتِىٌّ** gibi, (TA,) onu bir yana koydu, yahut uzaklaştırdı, yahut ayırdı; yahut onu yerinden giderdi. (K.) Şöyle dersin: **زَوَىَ عَنْهُ كَذَا**, mastarı **زُوِىٌّ**, ondan böyle bir şeyi çevirdi, saptırdı yahut giderdi; onu ondan uzaklaştırdı, yahut geri çevirdi, yahut gönderdi. (TA.) ― -b2- Ve **زَوَى سِرَّهُ عَنْهُ**: sırrını ondan gizledi. (K.) ― -b3- Yine (K) **زَوَاهُ**, (S, Msb, K,) muzâri‘i yukarıdaki gibi, mastarı **زَىٌّ**, (Msb, TA,) onu çekip topladı yahut bir araya getirdi; onu büzdü yahut kavradı. (S, Msb, K.) Bir hadiste şöyle denilmiştir: **زُوِيَتْ لِىَ الأَرْضُ فَأْرِيتُ مَشَارِقَهَا وَمَغَارِبَهَا** [Yeryüzü benim için toplanıp bir araya getirildi de, bana onun doğuları ve batıları gösterildi]. (S, TA.) Ve şöyle dersin: **زَوَى المَالَ**, (S, Msb,) mastarı **زَىٌّ**, (S,) malı çekip topladı yahut bir araya getirdi, yahut malı kavradı, (Msb,) **عَنْ وَارِثِهِ** [onun vârisinden]. (S.) Ve **زَوَى مَا بَيْنَ عَيْنَيْهِ** (S, TA): o (bir adam, S) iki gözü arasındaki kısmı büzüp topladı yahut daralttı. (TA.) Ve **جَآءَنَا بِصَرْبَةٍ تَزْوِى الوَجْهَ** [Bize yüzü büzen yahut buruşturan pek ekşi bir süt getirdi]. (S, madde **صرب**’de.) Ve **تَزْوِى الوُجُوهَ**, soğuk bir kuzey rüzgârı hakkında söylenir: yüzleri büzer [yahut buruşturur]: Tarafeh İbn-El-‘Abd’ın kullandığı bir ibaredir. (Ham s. 632.)

**زوّى**
2 **زوّى** ذ , mastarı **تَزْوِيَةٌ**: 5’e bak. -A2- **زَيَّيْتُهُ**, (S, Msb, K,) kaide gereği **زَوَّيْتُهُ** olması gerekirken, (S, Msb,) telaffuzu kolaylaştırmak için **زِىٌّ** ile uygunluk sağlansın diye böyle yapılmıştır, (Msb,) mastarı K’ya göre **تَزْيِيَةٌ**, fakat doğru olarak, Lth’nin dediği üzere, **تَزِيَّةٌ**, vezin olarak **تَحِيَّةٌ** gibi, (TA,) ona bir **زِىّ** [yani kıyafet, görünüş vb.] giydirdim yahut ona bir **زِىّ** sahibi kıldım; (S, * Msb, K, * TA;) böyle bir şey vasıtasıyla yahut onunla: şöyle dersin: **زَيَّيْتُهُ بِكَذَا** [böyle bir şeyle onu giydirdim, süsledim yahut bezedim diye çevrilebilir; aşağıdakine uygun olarak]. (Msb.) Fr’ye göre, **زَيَّيْتُ الجَارِيَةَ** derler; manası: kızı yahut genç kadını bir kıyafet, görünüş vb. ile giydirdim; ve onu süsledim yahut bezedim. (TA.) ― -b2- Yine şöyle dersin: **زوّى الكَلَامَ**, manası: sözü zihninde hazırladı; **زَوَّرَهُ** gibi. (TA.) -A3- **زَيَّيْتُ زَايًا** ve **زَوَّيْتُ زَايًا** [manası: bir **ز** yazdım yahut telaffuz ettim]: bazıları [**زاى**’daki **ا**’nın aslının **ى** olduğunu kabul edip bundan dolayı] **زَيَّيْتُ** der; diğerleri [onun aslının **و** olduğunu kabul edip bundan dolayı] **زَوَّيْتُ** der. (IB, **أَلِف** harfi hakkında.) Zeyd İbn-Thلbit, Kur’ân’daki [ii. 261] **نُنْشِزُهَا** lafzına dair, [bir kıraate göre,] **هِىَ زَاىٌ فَزَيِّهَا** demiştir; manası: [O **زاى**’dır; öyleyse kıraatinde onu **زاى** yap; yahut] onu **زاى** ile oku. (S.)

**ازوى**
4 **ازوى** ذ : **زو** maddesine bak.

**تزوّى**
5 **تزوّى** ذ O, bir evin yahut odanın bir **زَاوِيَة**’sinde, yani köşesinde oldu yahut oldu-bitti [yahut kendini yerleştirdi]; bunun gibi ↓ **زوّى**, (K,) mastarı **تَزْوِيَةٌ**; (TA;) ve ↓ **انزوى**. (K.) -A2- **تَزَيَّا**, **الزِّىُّ**’den; (K, KL;) yahut **تَزَيَّا بِزِىٍّ**; (Lth, MA;) bir kıyafet, görünüş yahut elbise giyindi; [yahut dış görünüş edindi;] (MA, KL;) kendini süsledi yahut bezedi. (MA.) Bir adam hakkında şöyle dersin: **تزيّا بِزِىٍّ حَسَنٍ** [güzel bir kıyafet vb. giyindi]. (Lth, TA.) Buradan El-Mutanebbee’nin sözü:
وَقَدْ يَتَزَيَّا بِالهَوَى غَيْرُ أَهْلِهِ
وَيَسْتَصْحِبُ الاـِنْسَانُ مَنْ لَا يُلَائِمُهْ
(TA:) yani: [Gerçekten, yahut bazen, yahut çoğu kez, ona ehil olmayan kimse] aşkın görünüşünü üstlenir; ve insan, kendisine uygun olmayanı kendine arkadaş edinmek ister: (W s. 374:) ancak onun öğrencisi İbn-Jinnee, onun **يتزيّا** demesine itiraz etmiş ve doğru kelimenin **يَتَزَوَّى** olduğu kanaatini belirtmiştir; El-Mutanebbee ise, birincisini hiçbir [klasik] şiirde ve hiçbir lugat kitabında bilmediğini kabul etmiş, fakat kullanımda fiilin yalnız **تَزَيَّا** olduğunu ileri sürmüştür: (MF, TA:) M’de, IJ’nin **تَزَيَّا**’nın aslının **تَزَوْيَا** olduğunu, ve sâkin olduğu için **و**’nun **ى**’ye çevrildiğini ve kendinden önce gelen **ى**’ye idğam edildiğini söylediği aktarılır. (TA.)

**انزوى**
7 **انزوى** ذ O, bir yana konuldu, yahut uzaklaştırıldı, yahut ayrıldı; yahut yerinden giderildi. (K.) ― -b2- **اِنْزَوَتِ الجِلْدَةُ فِىالنَّارِ** Deri parçası ateşte büzüldü yahut buruştu yahut çekti. (S.) Ve **انزوى مَا بَيْنَ عَيْنَيْهِ**: iki gözü arasındaki kısım büzülüp toplandı yahut daraldı. (TA.) Ve **انزوى القَوْمُ بَعْضُهُمْ اـِلَى بَعْضٍ**: kavim yahut topluluk, bir kısmı diğer bir kısma doğru, birbirine sokulup toplandı. (TA.) ― -b3- 5’in ilk cümlesine de bak.

**زَا**
**زَا** ذ ve **زًا** ve **زَآءٌ** ve aşağıda **زَاىٌ**’a bak.

**زَىْ**
**زَىْ** ذ ve **زَىٌّ**: aşağıda **زَاىٌ**’a bak.

**زِىٌّ**
**زِىٌّ** ذ , (S, Msb, K, vb.,) aslında **زِوْىٌ**, (S, Msb,) kıyafet, görünüş, elbise, giyim tarzı, ve çehre yahut dış görünüş; eşanlamlısı **لِبَاسٌ**, (S, TA,) ve **هَيْئَةٌ**, (Fr, Msb, K, TA,) ve **مَنْظَرٌ**: (Fr, TA:) çoğulu **أَزْيَآءٌ**. (K.) [Kur’ân xix. 75’te] bazıları **أَحْسَنُ أَثَاثًا وَزِيًّا** [ev eşyası bakımından ve kıyafet vb. bakımından daha iyi] diye okur: diğerleri **رِيًّا**, **ر** ile, diye okur: (TA:) ve **رِئْيًا**: ve **رِيْئًا**: ve **رِيًا**. (Bd.)

**زَاىٌ**
**زَاىٌ** ذ , (Kr, S, K, vb.,) bunda **ا**, Lth’ye göre aslında **ى**’dir; fakat Sb ve IJ’ye göre **و**’dur, (TA,) belli bir harf (yani **ز**); (S, TA;) [imlâda, **زَاىْ** diye telaffuz edilir;] ve ayrıca ↓ **زَآءٌ** diye adlandırılır, (Kr, S, K,) ve ↓ **زًا**, ve [imlâda (bk. **ب** maddesinin ilk cümlesi)] ↓ **زَا**, (Kr, K, fakat K’nın bazı nüshalarında düşmüştür,) bu sonuncusu gayr-i munsarıftır, (Kr, TA,) ve ↓ **زَىٌّ** (K) ve [imlâda] ↓ **زَىْ**: (Kr, K:) bunların hepsinden birincisi, [çoğunlukça] en itibarlı sayılandır: (TA:) ve bu ile **زَآءٌ**, J’nin şu sözüyle kast edilmiş olabilir: **الزَّاىُ حَرْفٌ يُمَدُّ وَيُقْصَرُ وَلَا يُكْتَبُ اـِلَّا بِيَآءٍ بَعْدَ الأَلِفِ**; ancak K’nın müellifi, J’nin bunu söylemekle hata ettiğini ileri sürer: (MF, TA:) çoğulu **أَزْوَآءٌ** ve **أَزْيَآءٌ**’dur, (Kudot;) birincisi yahut ikincisi, farklı görüşlere göre, (TA,) ve **أَزْوٍ** ve **أَزْىٍ**, (K,) her biri [aslında] **أَفْعُلٌ** veznindedir. (TA.) Şöyle denir: **هٰذِهِ زَاىٌ حَسَنَةٌ** [Bu güzel bir **ز**’dir]; ve **كَتَبْتُ زَايًا صَغِيرَةً** [Küçük bir **ز** yazdım]; ve benzeri. (IJ, TA.) -A2- **زَاىْ**, avam tarafından hayret ve hoşnutsuzluk anında da söylenir: fakat [SM der ki,] onun aslının ne olduğunu bilmiyorum. (TA.) [Farsça **زَىْ** yahut **زِهِى**’den olabilir; bunlar da hayret anında söylenir. **اـِزَّاىْ** ve **اـِزَّىّ** ve **اـِزَّىْ**, ve **اـِ** yerine **أَ** ile, Mısır’da avam tarafından hayret ve inkâr anında, “Nasıl?” manasında da söylenir. Ve **زَىْ**, onlarda, “gibi” manasındaki **كَ** ön eki yerine kullanılır.]

**زُوَيَّةٌ**
**زُوَيَّةٌ** ذ : hemen sonra gelene bak.

**زُيَيَّةٌ**
**زُيَيَّةٌ** ذ **زَاىٌّ**’ın küçültmesi [sonuncudaki **ا**’nın aslının **ى** olduğunu kabul edenlere göre; yahut ↓ **زُوَيَّةٌ**, o harfin aslının **و** olduğunu kabul edenlere göre; farklı görüşlere göre **آءٌ**’ın küçültmeleri olarak **أُيَيَّةٌ** ve **أُوَيَّةٌ** gibi: **ا** maddesine, birinci sütunun ortasına bak]. (TA.)

**زَاوِيَةٌ**
**زَاوِيَةٌ** ذ Bir evin yahut odanın yahut benzerinin bir köşesi yahut açısı, (**رُكْن,**) (K:) **زَوَى**’dan, **جَمَعَ** manasında, **فَاعِلَةٌ** veznindedir; çünkü onun bir kısmını yahut parçasını (**قُطْرًا,**) kucaklaması sebebiyle (لِأَنَّهَا جَمَعَتْ): (Msb, TA:) çoğulu **زَوَايَا**’dır [bu düzensizdir; zira kaide gereği **زَوَآءٍ** olmalıydı; çünkü aslında **فَعَائِلُ** değil **فَوَاعِلُ** veznindendir]. (S, K.) Şöyle derler: **كَمْ فِى الزَّوَايَا مِنَ الخَبَايَا** [Köşelerde ne çok gizli şey vardır!]. (TA.) ― -b2- [Geometride, bir açı. ― -b3- Ve buradan, **زَاوِيَةُ العَوَّآءِ**: Başak burcunun γ yıldızı; **العَوَّآءُ**, Başak’ın γ,δ,ε ve η olmak üzere dört yıldızından oluşur; büyük bir L harfi biçimine yakın şekilde dizilmiş olup, ε, δ, γ yukarıdan aşağıya ve η sağa doğrudur.] ― -b4- **رَاوِيَةٌ** maddesinde nakledilen bir sözde, çoğul **زَوَايَا**, “evler yahut çadırlar” manasında kullanılır. (T, madde **روى**’de.) ― -b5- [Ve günümüzde, **زَاوِيَةٌ** terimi küçük bir mescid yahut şapel için de kullanılır: ve bazı durumlarda, böyle adlandırılan bu tür bir bina, fakir Müslümanlar, talebeler ve başkaları için bir misafirhane yahut sığınak vazifesi görür; **رِبَاطٌ** gibi.]
