# زيح — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%8A%D8%AD/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%8A%D8%AD/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زيح](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%8A%D8%AD.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: زيح

زَاحَ
1 زَاحَ ذ , (S, A, K,) aor. يَزِيحُ, inf. n. زَيْحٌ (S, K) and زُيُوحٌ (MA, K) and زِيُوحٌ (K) and زَيَحَانٌ; (MA, K; [in the CK, erroneously, زَيْحان;]) and ↓ انزاح; (A, K;) It (a thing, S) became distant, or remote: (S, A, K:) it went, went away, passed away, or departed. (S, K.) You say, زَاحَتْ عِلَّتُهُ (S, A, MA) and ↓ انزاحت (A) His pretext, pretence, or excuse, [or his malady,] became remote [or removed], or went away. (MA.) And زَاحَ عَنِّى البَاطِلُ What was false, or vain, ceased, passed away, or went away, from me. (TA, from a trad.) ― -b2- And زَاحَ, aor. as above, i. q. تَأَخَّرَ [He, or it, went back or backwards, &c.]. (TA in art. زح.)

ازاحهُ
4 ازاحهُ ذ He made it (a thing, S) to be distant, or remote: [he removed it, did away with it, or caused it to cease:] he made it to go, go away, pass away, or depart. (S, K.) Hence the saying of El-Aashà, قَدْ أَزَحْنَا هُزَالَهَا [We had caused her leanness to cease]. (S.) And أَزَحْتُ عِلَّتَهُ: (S, A:) ازاح عِلَّتَهُ signifies He removed his pretext, pretence, or excuse; [or his malady;] or did away with it. (MA.)

7 اـِنْزَيَحَ see 1, in two places.

مَزَاحٌ
مَزَاحٌ ذ A place to which one [goes away, or may go away; or] removes, or may remove, far away. (Ham p. 329.)

### Türkçe

زَاحَ
1 **زَاحَ** **ذ** , (S, A, K,) muzârîsi **يَزِيحُ**, mastarı **زَيْحٌ** (S, K) ve **زُيُوحٌ** (MA, K) ve **زِيُوحٌ** (K) ve **زَيَحَانٌ**; (MA, K; [CK’de hatalı olarak **زَيْحان**;]) ve ↓ **انزاح**; (A, K;) O (bir şey, S) uzak oldu, yahut uzaklaştı: (S, A, K:) gitti, uzaklaştı, yok olup gitti, yahut ayrıldı. (S, K.) Şöyle dersin: **زَاحَتْ عِلَّتُهُ** (S, A, MA) ve ↓ **انزاحت** (A) Onun bahanesi, mazereti yahut özrü, [yahut hastalığı,] uzak oldu [yahut giderildi], yahut gitti. (MA.) Ve **زَاحَ عَنِّى البَاطِلُ**: Bâtıl olan, yahut boş olan, benden kesildi, yok olup gitti, yahut gitti. (TA, bir rivayetten.) ― -b2- Ve **زَاحَ**, muzârîsi yukarıdaki gibi, **تَأَخَّرَ** ile aynı mânâdadır [o, yahut o şey, geri kaldı yahut geriye gitti, vb.]. (TA, **زح** maddesinde.)

ازاحهُ
4 **ازاحهُ** **ذ** O, onu (bir şeyi, S) uzak kıldı, yahut uzaklaştırdı: [onu giderdi, ortadan kaldırdı, yahut sona erdirdi:] onu gitmeye, uzaklaşmaya, yok olup gitmeye, yahut ayrılmaya sevk etti. (S, K.) Bundan dolayı el-A‘şâ’nın sözü: **قَدْ أَزَحْنَا هُزَالَهَا** [Biz onun zayıflığını sona erdirmiştik]. (S.) Ve **أَزَحْتُ عِلَّتَهُ**: (S, A:) **ازاح عِلَّتَهُ** şu mânâya gelir: Onun bahanesini, mazeretini yahut özrünü; [yahut hastalığını;] giderdi; yahut onu ortadan kaldırdı. (MA.)

7 اـِنْزَيَحَ 1’e bak, iki yerde.

مَزَاحٌ
**مَزَاحٌ** **ذ** Kişinin [gidip uzaklaştığı, yahut gidebileceği; yahut] uzaklara kaldırdığı, yahut kaldırabileceği bir yer. (Ham s. 329.)
