# زيح — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%8A%D8%AD/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%8A%D8%AD/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زيح](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%8A%D8%AD.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: زيح

زاح  الشيء  يزيح زيحا، بفتح فسكون،  وزيوحا  ، بالضم  وزيوحا  ، بالكسر،  وزيحانا  ، محركة  : بعد وذهب، كانزاح  بنفسه.  وأزحته  أنا، وأزاحه غيره. وفي التهذيب: الزيح: ذهاب الشيء: تقول: قد أزحت علته؛ فزاحت، وهي تزيح. وقال الأعشى:
  وأرملة تسعى بشعث كأنهـا                      وإياهم ربد أحثت رئالـهـا
  هنأنا فلم تمنن علينا فأصبحت                      رخية بال قد أزحنا هزالها وفي حديث كعب بن مالك:  زاح عني الباطل  ، أي زال وذهب.

### Türkçe

**زاح** şey **يزيح** **زيحا** (fetha ile sonra sükûn ile), ve **زيوحا** (damme ile) ve **زيوحا** (kesra ile) ve **زيحانا** (harekeli): uzaklaştı ve gitti; kendi kendine uzaklaşan gibi. Ben onu **أزحته**; başkası da onu **أزاحه**.

Tehzîb’de: **الزيح**: şeyin gitmesi; şöyle dersin: “Onun illetini **أزحت**”; böylece o uzaklaştı; o **تزيح**.

A‘şâ dedi ki:
  Ve dağınık saçlı bir dul, sanki o                      ve onlar, yavrularını kışkırtmış, hızlı bir sürü
  Bizi sevindirdi; sonra bize minnet etmedi; derken sabahladı                      gönlü rahat; onun zayıflığını **أزحنا**

Ka‘b b. Mâlik’in hadisinde: “Benden **زاح** bâtıl”, yani zail oldu ve gitti.
