# زيط — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%8A%D8%B7/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%8A%D8%B7/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زيط](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%8A%D8%B7.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: زيط

زاط يزيط زيطا، وزياطا، بالكسر، أهمله الجوهري والصاغاني في التكملة، وأورده في العباب، فقال: أي صاح. أو زاط: نازع. وفي اللسان: الزياط: المنازعة واختلاف الأصوات، وأنشد ثعلب للمتنخل الهذلي:
  كأن وغى الخموش بجانبيها                      وغى ركب أميم ذوي زياط قال: الزياط: الصياح، وزاد في شرح الديوان: والجلبة، ويروى: ذوي هياط. قلت: والرواية بجانبيه، أي هذا الماء، وأولي زياط. وزاطت الخمش تزيط زيطا: صوتت. ويقال: الزياط هنا: الجلجل، وقد تقدم ذلك للمصنف في زأط فإن ابن عباد نقله بالهمز وتركه. والزياط: الصياح، نقله السكري، ويقال: الزياط، بالكسر: الصوت المختلف، وقد زاطت الأصوات، وهاطت، إذا اختلفت.

### Türkçe

**زاط** **يزيط** **زيطا**، ve **زياطا**; kesre ile. Cevherî onu ihmal etti, Sâğânî de **التكملة**’de (ihmal etti); onu **العباب**’da zikretti ve dedi ki: yani bağırdı. Yahut **زاط**: çekişti.

**اللسان**’da: **الزياط**: çekişme ve seslerin ihtilâfıdır. Sa‘leb, el-Mütenahhil el-Hüzelî’den şu beyti okudu:
  Sanki yanlarında **الخموش**’un **وغى**’sı                      **زياط** sahipleri Ümeym’in binitlerinin **وغى**’sı (gibi)

Dedi ki: **الزياط**: bağırmadır. **شرح الديوان**’da artırdı: ve gürültü. Ve şöyle rivayet olunur: **ذوي هياط**. Dedim ki: rivayet **بجانبيه** iledir; yani bu su; ve **أولي زياط**.

**وزاطت الخمش تزيط زيطا**: ses çıkardı. Ve denilir ki: buradaki **الزياط**: çınlamadır; musannif için bu, **زأط**’ta geçmişti; çünkü İbn Abbâd onu hemze ile nakletti ve onu bıraktı.

**والزياط**: bağırma; onu es-Sükkerî nakletti. Ve denilir ki: **الزياط** (kesre ile): farklı ses; sesler ihtilâf ettiğinde **وقد زاطت الأصوات، وهاطت**.
