# زيل — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%8A%D9%84/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B2%D9%8A%D9%84/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [زيل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B2%D9%8A%D9%84.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: زيل

زَالَهُ
1 زَالَهُ ذ is syn. with أَزَالَهُ, q. v. (S, Msb, K.) ― -b2- زال زَوَالَهُ, or زال اللّٰهُ زَوَالَهُ; and زال زَوَالَهَا: see زَوَالٌ, in art. زول. And زِيلَ زَوِيلُهُ and زَوِيلُهَا and زَوَالُهُ: see زَوِيلٌ, in art. زول; and for the first, see also زَوَالٌ, in that art. ― -b3- زِلْتُهُ, (S, K,) aor. أَزِيلُهُ, inf. n. زَيْلٌ, (S,) [first pers. of زَالَهُ,] signifies also I put it, or set it, apart, away, or aside; removed it; or separated it; (S, K, TA;) namely, a thing, (S, TA,) from another thing: (TA:) and ↓ ازالهُ also signifies he separated it; like زَالَهُ. (TA.) See also 4. One says, زِلْ ضَأْنَكَ مِنْ مِعْزَاكَ Remove, or separate, thy sheep from thy goats. (S, * TA.) And ↓ زِلْتُهُ فَلَمْ يَنْزَلْ I separated it [partly], but it did not become [wholly] separated. (S, K.) -A2- مَا زَالَ يَفْعَلُ كَذَا (S in art. زول, and Msb,) is like مَا بَرِحَ, both in its [original] measure, [which is مَا زَيِلَ accord. to most authorities,] and in its meaning, which is [He ceased not to do such a thing, or he continued to do such a thing, for it denotes] the continuing to do a thing [as in the ex. above], and a constant state [as in the phrase مَا زَالَ زَيْدٌ قَائِمًا Zeyd ceased not to be, or continued to be, standing]: (Msb:) [using the first pers.,] one says, مَا زِلْتُ أَفْعَلُهُ [and مَا زَلْتُ, as appears from what follows], meaning مَا بَرِحْتُ [i. e. I ceased not to do it,  or I continued to do it], (K,) aor. أَزَالُ [supposing the measure of the pret. to be originally فَعِلْتُ] (Msb, K) and أَزِيلُ [supposing the measure of the pret. to be originally فعَلْتُ]: (K:) the verb is seldom [in the Msb “ never ”] used without a negative particle: (Az, TA:) one says زِلْتُ أَفْعَلُ meaning مَا زِلْتُ أَفْعَلُ; but this is rare: (K:) and مَا زِيلَ يَفْعَلُ كَذَا, (S, Msb, K,) a phrase used by some of the Arabs, (Msb,) mentioned by Akh, (S, TA,) as is meant in [some of the copies of] the K by the addition عَنْهُ, though Akh is not mentioned in what precedes. (TA.) The verb in مَا زَالَ and لَا يَزَالُ is used in the manner of كَانَ in governing the noun [which is its subject] in the nom. case and the predicate in the accus. case [as in مَا زَالَ زَيْدٌ قَائِمًا, expl. above]; but one may not say, مَا زَالَ زَيْدٌ اـِلَّا مُنْطَلِقًا, like as one says, مَا كَانَ زَيْدٌ اـِلَّا مُنْطَلِقًا; for زَالَ denotes a negation, [meaning he did not a thing, or he was not doing &c.,] and مَا and لَا denote negation, and two negations together denote an affirmation; so that ما زال is affirmative like كَانَ; and as one may not say, كَانَ زَيْدٌ اـِلَّا مَنْطَلِقًا, so one may not say, مَا زَالَ زَيْدٌ اـِلَّا مُنْطَلِقًا. (Er-Rلghib, TA.) One says also, مَا زِلْتُ بِزَيْدٍ حَتَّى فَعَلَ ذٰلِكَ and مَا زِلْتُ وَزَيْدًا [I desisted not with Zeyd until he did that], (Sb, K, * TA,) inf. n. زِيَالٌ. (Sb, TA.) لَمْ يَزَلْ [He,  or it, has not ceased to be &c., i. e., has ever been &c., (see أَزَلٌ,)] is said of God, as meaning He has never been nonexistent; and لَا يَزَالُ, said of Him, He will never be nonexistent. (Kull p. 31.) This [incomplete i. e. non-attributive] verb and the complete [i. e. attributive, which signifies “ it ceased to be ” or “ exist, ” &c.,] differ in their components; the latter being composed of ل و ز; and this, of ل ى ز: or the incomplete is altered from the complete; being made to be with kesr to its medial radical letter, [for it is generally held to be from زَيِلَ or زَوِلَ,] after its having been [originally زَوَلَ,] with fet-h: or it is from زَالَهُ, aor. يَزِيلُهُ, meaning “ he put it, ” or “ set it, apart, ” &c. (K.)

زيّلهُ
2 زيّلهُ ذ , (S, K,) inf. n. تَزْيِيلٌ, (S,) He separated it [i. e. acompany of men, or an assemblage of things,] much (Fr, Az, S, * K, * TA,) [or greatly, or widely; or dispersed it;] differing in degree from زَالَهُ like as مَيَّزَهُ does from مَازَهُ. (TA.) Hence, فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ [And we will separate them widely, one from another], (Fr, Az, S, K, TA,) in the Kur [x. 29]; (Fr, Az, S, TA;) where some read بَيْنَهُمْ ↓ فَزَايَلْنَا; like لَا تُصَعِّرْ and لا تُصَاعِرْ [in the Kur xxxi. 17]. (Fr, Az, TA.) [See also an ex. in a verse cited voce دُونَ.] زَيَّلْتُ is of the measure فَعَّلْتُ because its inf. n. is as above; for were it فَيْعَلْتُ, one would say زَيَّلَةٌ [of the measure فَيْعَلَةٌ]. (S.) -A2- تَزْيِيلٌ is also [said to be] an [irreg.] inf. n. of 5, q. v. (Lh, K.)

زايلهُ
3 زايلهُ ذ , (S, Msb, K,) inf. n. مُزَايَلَةٌ and زِيَالٌ, (S, K,) He separated himself from him. (S, Msb, K. [See also 1 in art. زول, last signification.]) One says, خَالِطُوا النَّاسَ وَزَايِلُوهُمْ, meaning [Mix ye with men in familiar, or social, intercourse, and] separate yourselves from them in deeds, or actions. (TA.) ― -b2- زَايَلَتْهُ بِوَجْهِهَا She veiled her face from him. (IAar on the authority of Ibn-Ez-Zubeyr, TA in art. بزر.) [See also 6.] ― -b3- زَايَلْنَا بَيْنَهُمْ: see 2. And see also what next follows.

ازالهُ
4 ازالهُ ذ (S, Msb, K) مِنْ مَكَانِهِ (S) or عَنْ مَكَانِهِ, (K,) inf. n. اـِزَالَةٌ (K) and اـِزَالٌ; (Lh, K;) and ↓ زَالَهُ, (S, Msb, K, and Har p. 393,) aor. يَزِيلُهُ, (S, K, and Har ubi suprà,) or يَزَالُهُ, like يَنَالُهُ, (Msb,) inf. n. زَيْلٌ, (S, K, Har,) or زِيَالٌ; (Msb;) both signify the same; (S, Msb, K;) He removed it [from its place; as the former is expl. in art. زول]; (Msb in explanation of both, and Har ubi suprà in explanation of the latter;) and so ↓ زَايَلَهُ, of which the primary signification is that first assigned to it in the next preceding paragraph. (Har ubi suprà.) See also 1, fourth sentence. [And see 4 in art. زول.]

تزيّلوا
5 تزيّلوا ذ , (S, * Msb, K,) inf. n. تَزَيُّلٌ and ↓ تَزْيِيلٌ, (K,) the latter [irreg., being properly inf. n. of 2,] of the dial. of El-Hijلz, mentioned by Lh; (TA;) and ↓ تزايلوا, inf. n. تَزَايُلٌ; (K;) i. q. تَفَرَّقُوا [i. e. They became separated much, or greatly, or widely; or became dispersed: or rather, the former verb, being quasi-pass. of 2, has this meaning; and the latter verb, as quasi-pass. of 3, means simply they became separated, one from another]: (S, K:) [for] ↓ التَّزَايُلُ signifies التَّبَايُنُ: (S, K:) تزيّلوا is syn. with تَمَيَّزُوا: thus in the Kur [xlviii. 25], where it is said, لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا [Had they been widely separated, one from another, we had assuredly punished those who disbelieved]: (Msb, * TA:) and some here read ↓ تَزَايَلُوا. (Bd.) [See also 7.]

6 تَزَاْيَلَ see 5, in three places. ― -b2- [Hence,] التَّزَايُلُ signifies also الاِحْتِشَامُ; (K, TA;) a tropical meaning: (TA:) one says, تزايل عَنْهُ, meaning اِحْتَشَمَهُ [i. e. (tropical:) He was, or became, abashed at him]: (O, TA:) because the مُحْتَشِم separates himself, and shrinks, from another. (TA.) ― -b3- [See also مُتَزَايِلَةٌ, whence it seems that one says, of a woman, تَزَايَلَتْ, meaning She veiled her face from men: see likewise 3.]

انزال
7 انزال ذ It was, or became, put, or set, apart, away, or aside; removed; or separated; (S, K;) عَنْهُ [from him, or it]. (TA.) One says, زِلْتُهُ فَلَمْ يَنْزَلْ: see 1. (S, K.) [See also 5. And see 7 in art. زول.]

زَيَلٌ
زَيَلٌ ذ Width between the thighs; (S, K;) like فَجَجٌ. (S.)

أَزْيَلٌ
أَزْيَلٌ ذ , (K,) or أَزْيَلُ الفَخِذَيْنِ, occurring in a trad., (TA,) Having the thighs wide apart. (K, TA.)

مِزْيَلٌ
مِزْيَلٌ ذ A man acute or sharp or quick in intellect, clever, ingenious, skilful, knowing, or intelligent; knowing with respect to the subtilties, niceties, abstrusities, or obscurities, of things, affairs, or cases; as also ↓ مِزْيَالٌ: (K:) or vehement in altercation, or litigation, who shifts (يَزُولُ) from one plea, or argument, to another: occurring in a trad., in which it is said, with reference to two claimants, كَانَ أَحَدُهُمَا مِخْلَطًا مِزْيَلًا [One of them two was a person who mixed in, or entered into, affairs; vehement in altercation, &c.]: (IAth, TA:) accord. to which latter explanation, it should be mentioned in art. زول, as it is by the author of the L; but Z mentions it in the present art., like F. (TA.)

مِزْيَالٌ
مِزْيَالٌ ذ : see the next preceding paragraph.

الجيب المُزَايِلُ
الجيب المُزَايِلُ ذ [a mistranscription for الحَبِيبُ] means البَائِنُ [i. e. The beloved, or the friend, who is in a state of separation, or disunion]. (TA.)

مُتَزَايِلَةٌ
مُتَزَايِلَةٌ ذ A woman who veils her face from men. (IAar on the authority of Ibn-Ez-Zubeyr, TA in this art. and in art. برز.)

### Türkçe

**زَالَهُ**
1 **زَالَهُ** ذ, **أَزَالَهُ** ile eşanlamlıdır, bk. o. (S, Msb, K.) ― -b2- **زال زَوَالَهُ**, yahut **زال اللّٰهُ زَوَالَهُ**; ve **زال زَوَالَهَا**: **زَوَالٌ**’a bak, **زول** maddesinde. Ve **زِيلَ زَوِيلُهُ** ve **زَوِيلُهَا** ve **زَوَالُهُ**: **زَوِيلٌ**’e bak, **زول** maddesinde; ve birincisi için, o maddede ayrıca **زَوَالٌ**’a da bak. ― -b3- **زِلْتُهُ**, (S, K,) muzârîsi **أَزِيلُهُ**, mastarı **زَيْلٌ**, (S,) [**زَالَهُ**’nun birinci şahsı,] ayrıca “onu ayırdım, uzaklaştırdım yahut bir yana koydum; onu giderdim; yahut onu ayırdım” mânâsına gelir; (S, K, TA;) yani bir şeyi, (S, TA,) başka bir şeyden: (TA:) ve ↓ **ازالهُ** da “onu ayırdı” mânâsına gelir; **زَالَهُ** gibi. (TA.) 4’e de bak. Şöyle denir: **زِلْ ضَأْنَكَ مِنْ مِعْزَاكَ** Koyunlarını keçilerinden gider, yahut ayır. (S, * TA.) Ve ↓ **زِلْتُهُ فَلَمْ يَنْزَلْ** “Onu ayırdım [kısmen], fakat [tamamen] ayrılmış olmadı.” (S, K.) -A2- **مَا زَالَ يَفْعَلُ كَذَا** (S, **زول** maddesinde, ve Msb,) **مَا بَرِحَ** gibidir; hem [aslî] vezninde, [ki çoğu otoriteye göre **مَا زَيِلَ**’dir,] hem de mânâsında; ki bu, [“böyle bir şeyi yapmaktan geri kalmadı, yahut böyle bir şeyi yapmaya devam etti” mânâsıdır; zira] bir şeyi yapmanın devamını [yukarıdaki örnekte olduğu gibi], ve sürekli bir hâli [**مَا زَالَ زَيْدٌ قَائِمًا** ibaresinde olduğu gibi: Zeyd ayakta olmaktan geri kalmadı, yahut ayakta olmaya devam etti] ifade eder: (Msb:) [birinci şahısla] şöyle denir: **مَا زِلْتُ أَفْعَلُهُ** [ve aşağıdan anlaşıldığı üzere **مَا زَلْتُ**], mânâsı **مَا بَرِحْتُ**’tir [yani “onu yapmaktan geri kalmadım, yahut onu yapmaya devam ettim”], (K,) muzârîsi **أَزَالُ** [mâzînin vezninin aslının **فَعِلْتُ** olduğu varsayımıyla] (Msb, K) ve **أَزِيلُ** [mâzînin vezninin aslının **فعَلْتُ** olduğu varsayımıyla]: (K:) fiil, olumsuzluk edatı olmaksızın nadiren [Msb’de “asla”] kullanılır: (Az, TA:) **زِلْتُ أَفْعَلُ** denir, mânâsı **مَا زِلْتُ أَفْعَلُ**’dır; fakat bu nadirdir: (K:) ve **مَا زِيلَ يَفْعَلُ كَذَا**, (S, Msb, K,) Arapların bazısının kullandığı bir ibaredir, (Msb,) Akh tarafından zikredilmiştir, (S, TA,) K’nın [bazı nüshalarında] **عَنْهُ** ilâvesiyle kastedilen de budur; gerçi Akh, önce geçen yerde zikredilmemiştir. (TA.) **مَا زَالَ** ve **لَا يَزَالُ**’daki fiil, ismi [ki o, onun öznesidir] merfû, haberi mansûb kılmada **كَانَ** tarzında kullanılır [yukarıda açıklanan **مَا زَالَ زَيْدٌ قَائِمًا** gibi]; fakat **مَا كَانَ زَيْدٌ اـِلَّا مُنْطَلِقًا** denildiği gibi, **مَا زَالَ زَيْدٌ اـِلَّا مُنْطَلِقًا** denilemez; çünkü **زَالَ** bir nefy ifade eder, [mânâsı “bir şeyi yapmadı, yahut yapıyor değildi” vb.,] ve **مَا** ile **لَا** nefy ifade eder; iki nefy bir araya gelince isbât ifade eder; böylece **ما زال** **كَانَ** gibi müsbet olur; ve **كَانَ زَيْدٌ اـِلَّا مَنْطَلِقًا** denemediği gibi, **مَا زَالَ زَيْدٌ اـِلَّا مُنْطَلِقًا** da denemez. (Er-Rلghib, TA.) Şöyle de denir: **مَا زِلْتُ بِزَيْدٍ حَتَّى فَعَلَ ذٰلِكَ** ve **مَا زِلْتُ وَزَيْدًا** [“Zeyd ile birlikte, o bunu yapıncaya kadar vazgeçmedim”], (Sb, K, * TA,) mastarı **زِيَالٌ**. (Sb, TA.) **لَمْ يَزَلْ** [“O, yahut o şey, … olmaktan geri kalmadı; yani daima … olmuştur” (bk. **أَزَلٌ**)] Allah hakkında, “O hiçbir zaman yok olmamıştır” mânâsıyla söylenir; ve **لَا يَزَالُ**, O’nun hakkında söylenince, “O hiçbir zaman yok olmayacaktır.” (Kull p. 31.) Bu [nâkıs yani isnadsız] fiil ile tâm [yani isnadlı; “var olmaktan kesildi” yahut “mevcut oldu” vb. mânâsına gelen] fiil, unsurlarında ayrılır; zira ikincisi **ل و ز**’dan mürekkeptir; bu ise **ل ى ز**’dan: yahut nâkıs, tâm’dan değiştirilmiştir; orta kök harfine kesre verilerek [çünkü genellikle **زَيِلَ** yahut **زَوِلَ**’den olduğu kabul edilir] — fetḥalı [aslî **زَوَلَ**] olduktan sonra: yahut **زَالَهُ**, muzârîsi **يَزِيلُهُ**, “onu ayırdı” vb. mânâsından gelir. (K.)

**زيّلهُ**
2 **زيّلهُ** ذ, (S, K,) mastarı **تَزْيِيلٌ**, (S,) onu çokça ayırdı [yani bir adam topluluğunu, yahut şeyler yığınını], (Fr, Az, S, * K, * TA,) [yahut büyükçe, yahut genişçe; yahut onu dağıttı;] derecede **زَالَهُ**’dan farklıdır; tıpkı **مَيَّزَهُ**’nin **مَازَهُ**’dan farklı oluşu gibi. (TA.) Buradan: **فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ** [“Ve onların arasını genişçe ayıracağız, birbirinden”], (Fr, Az, S, K, TA,) Kur’da [x. 29]; (Fr, Az, S, TA;) burada bazıları **فَزَايَلْنَا** ↓ **بَيْنَهُمْ** okur; **لَا تُصَعِّرْ** ve **لا تُصَاعِرْ** [Kur xxxi. 17] gibi. (Fr, Az, TA.) [Ayrıca **دُونَ** maddesinde zikredilen bir beyitteki örneğe de bak.] **زَيَّلْتُ**, vezni **فَعَّلْتُ**’tür; çünkü mastarı yukarıdaki gibidir; zira eğer **فَيْعَلْتُ** olsaydı, **زَيَّلَةٌ** [vezni **فَيْعَلَةٌ**] denirdi. (S.) -A2- **تَزْيِيلٌ** ayrıca [denildiğine göre] 5’in [kural dışı] mastarıdır, bk. o. (Lh, K.)

**زايلهُ**
3 **زايلهُ** ذ, (S, Msb, K,) mastarı **مُزَايَلَةٌ** ve **زِيَالٌ**, (S, K,) “ondan ayrıldı” mânâsına gelir. (S, Msb, K. [Ayrıca **زول** maddesinde 1’in son mânâsına da bak.]) Şöyle denir: **خَالِطُوا النَّاسَ وَزَايِلُوهُمْ**, mânâsı: [İnsanlarla ünsiyet, yahut içtimaî münasebetle] karışın ve fiillerde, yahut amellerde onlardan ayrılın. (TA.) ― -b2- **زَايَلَتْهُ بِوَجْهِهَا** “Yüzünü ondan örttü.” (IAar, İbn-Ez-Zubeyr rivayetiyle, TA, **بزر** maddesinde.) [6’ya da bak.] ― -b3- **زَايَلْنَا بَيْنَهُمْ**: 2’ye bak. Ve ayrıca hemen ardından gelene de bak.

**ازالهُ**
4 **ازالهُ** ذ (S, Msb, K) **مِنْ مَكَانِهِ** (S) yahut **عَنْ مَكَانِهِ**, (K,) mastarı **اـِزَالَةٌ** (K) ve **اـِزَالٌ**; (Lh, K;) ve ↓ **زَالَهُ**, (S, Msb, K, ve Har p. 393,) muzârîsi **يَزِيلُهُ**, (S, K, ve Har, yukarıda geçen yerde,) yahut **يَزَالُهُ**, **يَنَالُهُ** gibi, (Msb,) mastarı **زَيْلٌ**, (S, K, Har,) yahut **زِيَالٌ**; (Msb;) ikisi de aynı mânâyı ifade eder; (S, Msb, K;) “onu yerinden giderdi” [öncekinin **زول** maddesinde açıklandığı gibi]; (Msb her ikisinin açıklamasında, ve Har yukarıda geçen yerde ikincisinin açıklamasında;) ve yine ↓ **زَايَلَهُ** da böyledir; onun aslî mânâsı, bir önceki paragrafta ona verilen ilk mânâdır. (Har yukarıda geçen yerde.) 1’in dördüncü cümlesine de bak. [Ve **زول** maddesinde 4’e bak.]

**تزيّلوا**
5 **تزيّلوا** ذ, (S, * Msb, K,) mastarı **تَزَيُّلٌ** ve ↓ **تَزْيِيلٌ**, (K,) ikincisi [kural dışıdır; zira aslında 2’nin mastarıdır,] Lh’nin zikrettiği üzere Hicaz lehçesindendir; (TA;) ve ↓ **تزايلوا**, mastarı **تَزَايُلٌ**; (K;) **تَفَرَّقُوا** ile aynı mânâdadır [yani çokça, yahut büyükçe, yahut genişçe ayrıldılar; yahut dağıldılar: daha doğrusu, birinci fiil 2’nin şibh-i meçhûlü olarak bu mânâyı taşır; ikinci fiil ise 3’ün şibh-i meçhûlü olarak sadece birbirinden ayrıldılar mânâsına gelir]: (S, K:) [çünkü] ↓ **التَّزَايُلُ** **التَّبَايُنُ** mânâsına gelir: (S, K:) **تزيّلوا**, **تَمَيَّزُوا** ile eşanlamlıdır: Kur’da [xlviii. 25] şöyle denmiştir: **لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا** [“Eğer birbirlerinden genişçe ayrılmış olsalardı, inkâr edenleri elbette azaplandırırdık”]: (Msb, * TA:) ve burada bazıları ↓ **تَزَايَلُوا** okur. (Bd.) [7’ye de bak.]

6 **تَزَاْيَلَ**: 5’e bak, üç yerde. ― -b2- [Buradan,] **التَّزَايُلُ** ayrıca **الاِحْتِشَامُ** mânâsına gelir; (K, TA;) mecazî bir mânâdır: (TA:) şöyle denir: **تزايل عَنْهُ**, mânâsı **اِحْتَشَمَهُ**’dur [yani (mecaz:) Ondan utandı, yahut ona karşı mahcup oldu]: (O, TA:) çünkü **مُحْتَشِم** kendini başkasından ayırır ve ondan çekinir. (TA.) ― -b3- [Ayrıca **مُتَزَايِلَةٌ**’ye de bak; buradan, bir kadın hakkında **تَزَايَلَتْ** denildiği anlaşılıyor; mânâsı: Erkeklerden yüzünü örttü: yine 3’e de bak.]

**انزال**
7 **انزال** ذ “ayrılmış olarak konuldu; yahut bir yana konuldu; giderildi; yahut ayrıldı” mânâsına gelir; (S, K;) **عَنْهُ** [ondan, yahut ondan (o şeyden)]. (TA.) Şöyle denir: **زِلْتُهُ فَلَمْ يَنْزَلْ**: 1’e bak. (S, K.) [5’e de bak. Ve **زول** maddesinde 7’ye bak.]

**زَيَلٌ**
**زَيَلٌ** ذ Uyluklar arasındaki genişlik; (S, K;) **فَجَجٌ** gibi. (S.)

**أَزْيَلٌ**
**أَزْيَلٌ** ذ, (K,) yahut **أَزْيَلُ الفَخِذَيْنِ**, bir rivayette vârid olmuştur, (TA,) “uylukları geniş aralıklı olan.” (K, TA.)

**مِزْيَلٌ**
**مِزْيَلٌ** ذ Zekâda keskin yahut sivri yahut çabuk olan bir adam; zeki, mahir, bilgili yahut anlayışlı; şeylerin, işlerin yahut meselelerin incelikleri, nükteleri, giriftlikleri yahut kapalılıkları hususunda bilen; ayrıca ↓ **مِزْيَالٌ** da böyledir: (K:) yahut münakaşada, yahut davalaşmada şiddetli olan; bir delilden, yahut argümandan diğerine kayıp geçen (**يَزُولُ**): bir rivayette vârid olmuştur; orada iki davacı hakkında şöyle denmiştir: **كَانَ أَحَدُهُمَا مِخْلَطًا مِزْيَلًا** [“İkisinden biri, işlere karışan yahut işlere giren; münakaşada şiddetli olan vb. bir kimse idi”]: (IAth, TA:) bu ikinci açıklamaya göre, L’nin müellifinin yaptığı gibi **زول** maddesinde zikredilmesi gerekir; fakat Z, F gibi, onu bu maddede zikreder. (TA.)

**مِزْيَالٌ**
**مِزْيَالٌ** ذ: bir önceki paragrafa bak.

**الجيب المُزَايِلُ**
**الجيب المُزَايِلُ** ذ [**الحَبِيبُ** için bir yanlış yazımdır] **البَائِنُ** mânâsına gelir [yani ayrılık yahut kopukluk hâlinde olan sevgili, yahut dost]. (TA.)

**مُتَزَايِلَةٌ**
**مُتَزَايِلَةٌ** ذ Erkeklerden yüzünü örten bir kadın. (IAar, İbn-Ez-Zubeyr rivayetiyle, TA bu maddede ve **برز** maddesinde.)
