# سأسأ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A3%D8%B3%D8%A3/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%A3%D8%B3%D8%A3/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سأسأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A3%D8%B3%D8%A3.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: سأسأ

أَبو عمرو: السَّأْساءُ: زَجْرُ الحِمار. وقال الليث:
السَّأْسَأَةُ من قولك سَأْسَأْتُ بالحِمار إِذا زَجَرْتَه ليَمْضِيَ، قلت: سَأْسَأْ. غيره: سَأْسَأَ: زَجَرَ الحمار ليَحْتَبِسَ أَو يَشْرَبَ. وقد سَأْسَأْتُ به. وقيل: سَأْسَأْتُ بالحمار إِذا دَعَوْتَه ليَشْرَب، وقلت له: سَأْسَأْ. وفي المثل: قَرِّبِ الحِمارَ من الرَّدْهةِ ولا تقل له سَأْ. الرَّدْهةُ: نُقْرةٌ في صَخْرة يَسْتَنْقِعُ فيها الماءُ.
وعن زيد بن كُثْوةَ أَنه قال: من أَمثال العرب إِذا جَعَلْتَ الحِمارَ إِلى جَنْبِ الرَّدْهة فلا تقل له سَأْ. قال: يقال عند الاسْتمْكانِ من الحاجةِ آخِذاً أَو تاركاً، وأَنشد في صفة امرأَة:
لم تَدْرِ ما سَأْ للحَمِيرِ، ولَمْ  * تَضْرِبْ بكَفِّ مُخابِطِ السَّلَمِ يقال: سَأْ للحِمارِ، عند الشرب، يُبْتارُ به رِيُّه، فإِن رَوِيَ انْطَلَق، وإِلاَّ لم يَبْرَحْ. قال: ومعنى قوله سَأْ  \<ص:93> أَي اشربْ، فإِني أُرِيدُ أن أَذْهَبَ بك. قال أَبو منصور: والأَصل في سَأْزجر وتَحْرِيكٌ للمُضِيِّ كأَنه يُحَرِّكُه لِيَشْرَبَ إِن كانت له حاجة في الماء مَخافةَ أَن يُصْدِره وبه بَقيَّةُ الظَّمَإِ.

### Türkçe

أَبو عمرو: **السَّأْساءُ**: eşeğin azarlanmasıdır. Lîs dedi ki:
**السَّأْسَأَةُ** senin “**سَأْسَأْتُ بالحِمار**” sözündendir; onu yürüsün diye azarladığın zaman; “**سَأْسَأْ**” dedin.

Başkası: **سَأْسَأَ**: eşeği, duraksasın yahut içsin diye azarladı. Ve onunla **سَأْسَأْتُ**. Ve denildi: “**سَأْسَأْتُ بالحمار**” eşeği içsin diye çağırdığım zaman; ve ona “**سَأْسَأْ**” dedin.
Ve meselde: “Eşeği **الرَّدْهةِ**’ye yaklaştır ve ona **سَأْ** deme.” **الرَّدْهةُ**:
kayada bir çukurdur; su onun içinde birikir.

Ve Zeyd b. Küsve’den, onun şöyle dediği rivayet edilmiştir: Arapların mesellerindendir: Eşeği **الرَّدْهةِ**’nin yanına koyduğun zaman ona **سَأْ** deme. Dedi ki: ihtiyaçtan imkân bulma hâlinde, alan yahut bırakan olarak söylenir. Ve bir kadın vasfında inşad etti:
“Eşekler için **سَأْ**’ın ne olduğunu bilmedi; ve
**السَّلَمِ**’i dövenin avucuyla vurmadı.”

Denilir: içme esnasında eşeğe **سَأْ** (denir); onunla onun kanması sınanır; eğer kanarsa gider; değilse ayrılmaz. Dedi ki: onun “**سَأْ**” sözünün manası, yani “iç”; çünkü ben seni götürmek istiyorum. Ebû Mansûr dedi ki: **سَأْ**’ın aslı azarlama ve yürümeye sevk ettirmedir; sanki onu içsin diye hareket ettirir; eğer suya ihtiyacı varsa, onu su başından döndürürken onda susuzluktan bir kalıntı kalmasından korkarak.
