# سأسأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A3%D8%B3%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%A3%D8%B3%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سأسأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A3%D8%B3%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: سأسأ

سأسأ بالحمار سأسأة وسأساء بالمد: زجره ليحتبس قاله أبو عمرو، وقد سأسأت به، أو سأسأ بالحمار إذا دعاه ليشرب وقلت له سأسأ، قاله الأحمر، وفي المثل: قرب الحمار من الردهة ولا تقل له سأ. الردهة: نقرة في صخرة يستنقع فيها الماء، أو يمضي أي زجرته ليمضي قلت له سأسأ، قاله الليث، وقد يذكر سأ ولا يكرر، فيكون ثلاثيا قال:
  لم تدر ما سأ للحمير ولـم                      تضرب بكف مخابط السلم ويقال: سأ للحمار عند الشرب، فإن روي انطلق وإلا لم يبرح، قال: ومعنى سأ اشرب فإني أريد أن أذهب بك، قال أبو منصور: والأصل في سأ زجر وتحريك للمضي، كأنه يحركه ليشرب إن كانت له حاجة في الماء مخافة أن يصدره وبه بقية الظمإ. قال شيخنا: ومما بقي على المؤلف: السئسيء كالضئضيء وزنا ومعنى، نقله عن ابن دحية في التنويه. قلت وفي العباب: تسأسأت علي أموركم وتسيأت، أي اختلفت فلا أدري أيها أتبع.

### Türkçe

**سأسأ**: Eşeğe **سأسأة** ile ve med ile **سأساء**: Onu, durup beklesin diye azarladı; bunu Ebû Amr söyledi. Ve onunla **سأسأت**; yahut eşeği su içmeye çağırdığında **سأسأ بالحمار** (dersin) ve ona **سأسأ** dedim; bunu el-Ahmer söyledi. Meselde: “Eşeği **الردهة**’ye yaklaştır ve ona **سأ** deme.” **الردهة**: Bir kayada, suyun birikip durduğu oyuk; yahut “gider” (mânâsıyla): Onu gitsin diye azarladım; ona **سأسأ** dedim; bunu el-Leys söyledi. Ve **سأ** zikredilir de tekrar edilmez; böylece üç harfli olur. Şöyle dedi:

  “Eşekler için **سأ**’nin ne olduğunu bilmedin ve
  **السلم**’in **مخابط**’ını avuçla vurmadın.”

Ve denilir ki: Su içme sırasında eşeğe **سأ** (denir); eğer “yürü” diye rivayet edilirse (yürür), yoksa yerinden ayrılmaz. Dedi ki: **سأ**’nin mânâsı “İç; çünkü seni götürmek istiyorum”dur. Ebû Mansûr dedi ki: **سأ**’de aslolan, gitmek için azarlama ve harekete geçirmedir; sanki onu, suda bir ihtiyacı varsa içsin diye harekete geçirir; susuzluktan bir kalıntı onda varken onu su başından döndürmesinden korkarak. Şeyhimiz dedi ki: Müellifin üzerinde kalan şeylerden: **السئسيء**; vezin ve mânâ bakımından **الضئضيء** gibidir; bunu İbn Dihye’den “التنويه”de nakletti. Dedim: “العباب”da: “Sizin işleriniz bana karşı **تسأسأت** ve **تسيأت**”; yani ihtilaf etti; bu yüzden hangisine uyacağımı bilmiyorum.”
