# سأف — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A3%D9%81/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%A3%D9%81/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سأف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A3%D9%81.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: سأف

سئفت يده، كفرح، نقله الجوهري، عن أبي زيد، سأفت، مثل منع، نقله ابن سيده، سأفا، بالفتح، ويحرك، وفيه لف ونشر غير مرتب: تشققت، وتشعث ما حول الأظفار، مثل سعفت، كما في الصحاح، وهو قول ابن الأعرابي، وهي سئفة، أو هي كذا في النسخ، والصواب: أو هو تشقق الأظفار نفسها، قاله ابن السكيت. سئفت شفته: تقشرت. سئف ليف النخل: إذا تشعث، وانقشر، كانسأف، وقال الليث: سيف الليف، وهو ما كان ملتزقا بأصول السعف من خلال الليف، وهو أردؤه، وأخشنه، لأنه يسأف من جوانب السعف، فيصير كأنه ليف وليس به، ولينت همزته. وسؤف ماله، ككرم: وقع فيه السؤاف، كغراب، وهو لغة في السواف، بالواو، كما سيأتي قريبا. والسأف، محركة: سعف النخل عن ابن عباد. قال أبو عبيدة: هو شعر الذنب، والهلب. قال أيضا: السائفة: ما استرق من أسافل الرمل: ج سوائف ومما يستدرك عليه: سئفت منه، بالضم: أي فزعت،ن هكذا جاء في حديث المبعث في بعض الروايات.

### Türkçe

**سئفت** eli, **كفرح** gibi: el-جوهري onu Ebû Zeyd’den nakletti; **سأفت** ( **منع** gibi) İbn Sîdeh onu nakletti; **سأفا** (fetha ile) ve harekelenir. Onda tertipsiz bir لفّ ve نشر vardır: çatladı; tırnakların çevresindeki şey çatlayıp dağınık hâle geldi; **سعفت** gibi; **الصحاح**’ta olduğu üzere; bu İbnü’l-A‘râbî’nin sözüdür; ve o **سئفة**’dir; yahut nüshalarda böyle(ce)dir; doğru olan: yahut tırnakların kendilerinin çatlamasıdır; bunu İbnü’s-Sikkît söyledi.

**سئفت** dudağı: kabuklandı.

**سئف** hurma lif(i): dağınık hâle geldiği ve soyulduğu zaman; **كانسأف** gibi. el-Leys dedi: **سيف** lif; o, lifin aralarından, سعفın köklerine yapışık olan şeydir; ve o, onun en kötüsü ve en kabasıdır; çünkü o, سعفın yanlarından **يسأف** olur; böylece sanki lifmiş gibi olur, hâlbuki onda (lif) yoktur; ve hemzesi yumuşatılır.

**وسؤف** malı, **ككرم** gibi: onda **السؤاف** ( **كغراب** gibi) vuku buldu; ve o, **السواف**’ta (و ile) bir lugattır; yakında geleceği üzere.

**والسأف** (harekeli): İbn Abbâd’dan: hurmanın **سعف**’ı.

Ebû Ubeyde dedi: o, kuyruğun kılı ve **الهلب**’dir.

Yine dedi: **السائفة**: kumun alt kısımlarından süpürülüp alınan şey; çoğulu: **سوائف**.

Ve onun üzerine istidrâk edilen(ler)den: **سئفت** ondan, damme ile: yani korktum; bazı rivayetlerde meb‘as hadîsinde böyle gelmiştir.
