# سار (س-ا-ر) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A7%D8%B1
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%A7%D8%B1

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: س - ا - ر
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Müfredât](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A7%D8%B1/sozluk/mufredat.md) — Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

- السير: المضي في الأرض، ورجل سائر، وسيار، والسيارة: الجماعة، قال تعالى: ﴿وجاءت سيارة﴾ [يوسف/19]، يقال: سرت، وسرت بفلان، وسرته أيضا، وسيرته على التكثير، فمن الأول قوله: ﴿أفلم يسيروا﴾ [الحج/ 46]، ﴿قل سيروا﴾ [الأنعام/11]، ﴿سيروا فيها ليالي﴾ [سبأ/18]، ومن الثاني قوله: ﴿سار بأهله﴾ [القصص/29]، ولم يجئ في القرآن القسم الثالث، وهو سرته. والرابع قوله: ﴿وسيرت الجبال﴾ [النبأ/20]، ﴿هو الذي يسيركم في البر والبحر﴾ [يونس/22]، وأما قوله: ﴿سيروا في الأرض﴾ [النمل/69] فقد قيل: حث على السياحة، في الأرض بالجسم، وقيل: حث على إجالة الفكر، ومراعاة أحواله كما روي في الخبر أنه قيل في وصف الأولياء: (أبدانهم في الأرض سائرة وقلوبهم في الملكوت جائلة) (لم أجده)، ومنهم من حمل ذلك على الجد في العبادة المتوصل بها إلى الثواب، وعلى ذلك حمل قوله عليه السلام: (سافروا تغنموا) (الحديث عن أبي هريرة عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: (سافروا تربحوا، وصوموا تصحوا، واغزوا تغنموا) أخرجه أحمد في مسنده 2/380. وأخرجه الطبراني بلفظ: (اغزوا تغنموا، وصوموا تصحوا، وسافروا تستغنوا). وللطبراني والحاكم عن ابن عباس مرفوعا: (سافروا تصحوا وتغنموا). انظر: كشف الخفاء 1/445)، والتسيير ضربان:
أحدهما: بالأمر، والاختيار، والإرادة من السائر نحو: ﴿وهو الذي يسيركم﴾ [يونس/22].
والثاني: بالقهر والتسخير كتسخير الجبال ﴿وإذا الجبال سيرت﴾ [الكتوير/3]، وقوله: ﴿وسيرت الجبال﴾ [النبأ/20]، والسيرة: الحالة التي يكون عليها الإنسان وغيره، غريزيا كان أو مكتسبا، يقال: فلان له سيرة حسنة، وسيرة قبيحة، وقوله: ﴿سنعيدها سيرتها الأولى﴾ [طه/21]، أي: الحالة التي كانت عليها من كونها عودا.

##### Türkçe

- **السير**: yeryüzünde yürüyüp gitme; ve yürüyüp giden adam; ve çok yürüyen; ve **السيارة**: cemaat; Yüce Allah dedi ki: ﴿وجاءت **سيارة**﴾ [Yusuf/19]; denir: **سرت**; ve **سرت بفلان**; ve onu da **سرته**; ve çokluk için onu **سيرته**; birinciden olmak üzere O’nun sözü: ﴿أفلم **يسيروا**﴾ [Hac/46], ﴿قل **سيروا**﴾ [En‘âm/11], ﴿**سيروا** فيها ليالي﴾ [Sebe’/18]; ikinciden olmak üzere O’nun sözü: ﴿**سار** بأهله﴾ [Kasas/29]; Kur’an’da üçüncü kısım gelmedi; o da **سرته**’dir. Dördüncüsü O’nun sözü: ﴿و**سيرت** الجبال﴾ [Nebe’/20], ﴿هو الذي **يسيركم** في البر والبحر﴾ [Yunus/22]. Ama O’nun sözü: ﴿**سيروا** في الأرض﴾ [Neml/69] hakkında, denildi ki: yeryüzünde beden ile dolaşmaya teşvik etti; ve denildi ki: fikri dolaştırmaya ve onun hâllerini gözetmeye teşvik etti; nitekim haberde rivayet olunduğu üzere, evliyânın vasfında denildi: (Bedenleri yeryüzünde yürüyüp giden, kalpleri melekûtta dolaşan) (onu bulmadım). Onlardan kimi bunu, sevaba ulaştıran ibadette ciddiyet üzerine حمل etti; ve bunun üzerine onun (aleyhisselâm) sözü حمل edildi: (**سافروا تغنموا**) (hadis Ebû Hureyre’den, Nebî sallallahu aleyhi ve sellem’den: (Seyahat edin kâr edersiniz; oruç tutun sıhhat bulursunuz; gazâ edin ganimet alırsınız) diye; Ahmed onu Müsned’inde 2/380’de çıkardı. Taberânî onu şu lafızla çıkardı: (Gazâ edin ganimet alırsınız; oruç tutun sıhhat bulursunuz; seyahat edin müstağnî olursunuz). Taberânî ve Hâkim’de İbn Abbâs’tan merfû‘ olarak: (Seyahat edin sıhhat bulursunuz ve ganimet alırsınız). Bak: Keşfü’l-hafâ 1/445); ve **التسيير** iki kısımdır:

Birincisi: yürüyüp gidenin emri, seçimi ve iradesi ile; şu misal gibi: ﴿وهو الذي **يسيركم**﴾ [Yunus/22].

İkincisi: kahır ve boyun eğdirme ile; dağların boyun eğdirilmesi gibi: ﴿وإذا الجبال **سيرت**﴾ [Tekvîr/3]; ve O’nun sözü: ﴿و**سيرت** الجبال﴾ [Nebe’/20]. Ve **السيرة**: insanın ve başkasının üzerinde bulunduğu hâl; fıtrî de olsa kazanılmış da olsa; denir: falanın güzel bir **سيرة**si vardır; ve çirkin bir **سيرة**si. Ve O’nun sözü: ﴿سنعيدها **سيرتها** الأولى﴾ [Tâhâ/21]; yani: bir değnek oluşundan, üzerinde bulunduğu hâl.
