# سبد — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A8%D8%AF/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%A8%D8%AF/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سبد](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A8%D8%AF.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: سبد

باب السين والدال والباء معهما
د ب س، س ب د يستعملان فقط
دبس:
الدَبسُ: الكثير.
والدِّبْس: عُصارةُ الرُّطَب والتَّمْر.
والدُّبسةُ: لَوْن في سَواد الشعر أحمَرُ مُشْرَبٌ سَواداً.
والدَّبوسُ: خِلاصُ تُمْرٍ يُلْقَى في مِسْلأِ السَّمن فيذوب فيه، وهو مُطَيِّبٌ للسَّمْن. والمِسْلأُ: البُرْمَة التي يَسلأَون فيها السَّمْنَ.
والدَّبّوسيّةُ اسمُ كُورةٍ.
سبد:

السَّبَدُ: الشَّعْرُ، وقولهم: ماله سَبَدٌ ولا لَبَدٌ أي مالَه ذو شَعْر ولا وَبَرٍ مُتَلَبِّد، وبه سُمِّيَ سَبَداً.
والسُّبَدُ: الشُّؤمُ: حكاه عن أبي الدُّقيش في قوله:
امرؤ القيسِ بنُ أرْوَى مُؤلياً		اِنْ رآني لأَبُوأَنْ بـسُـبَـدْ
قُلتُ بحراً قُلتُ قولاً كاذبـاً		إنّما يمنعنـي سَـيْفٌ ويَدْ
وسَبَّدَ رأسه وسَمَّدَه اي استَأْصَلَه، ويقال: التسبيد حَلْق الرأس فيَنْبُتُ بعد ايام شَعرُه فذلك التسبيد.
والسُبَدُ طائر مثل الخُطّاف اذ أصابَه المطر سالَ عنه.

### Türkçe

باب **السين** ve **الدال** ve **الباء** onlarla birlikte
**د ب س**، **س ب د** yalnızca kullanılırlar

**دبس**:
**الدَبسُ**: çok olan.
**والدِّبْس**: yaş hurma ve hurmanın özsuyu.
**والدُّبسةُ**: saçın siyahlığında, siyahlığa karışmış bir kırmızı renk.
**والدَّبوسُ**: bir hurmanın öz kısmı; **السَّمن**’in **مِسْلأ**’sine atılır da onda erir; o, **السَّمن** için hoş kokulandırıcıdır. **والمِسْلأُ**: içinde **السَّمن**’i **يَسلأَون** oldukları tencere.
**والدَّبّوسيّةُ** bir **كُورة**’nın adıdır.

**سبد**:

**السَّبَدُ**: saç; ve onların sözü: “Onun ne **سَبَدٌ**’i vardır ne **لَبَدٌ**’i” yani onun ne saç sahibi vardır ne de keçesi yapışmış kıl sahibi; ve bununla **سَبَداً** diye adlandırıldı.
**والسُّبَدُ**: uğursuzluk: onu Ebû **الدُّقيش**’ten, şu sözünde nakletti:
امرؤ القيسِ بنُ أرْوَى مُؤلياً		اِنْ رآني لأَبُوأَنْ بـسُـبَـدْ
قُلتُ بحراً قُلتُ قولاً كاذبـاً		إنّما يمنعنـي سَـيْفٌ ويَدْ
Ve **سَبَّدَ** başını ve **سَمَّدَه**; yani onu kökünden kazıdı; ve denilir: **التسبيد** başın tıraş edilmesidir; birkaç günden sonra saçı biter; işte o, **التسبيد**’dir.
Ve **السُبَدُ** bir kuştur; **الخُطّاف** gibidir; yağmur ona isabet ettiğinde ondan akıp gider.
