# سبرت (س-ب-ر-ت) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A8%D8%B1%D8%AA
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%A8%D8%B1%D8%AA

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: س - ب - ر - ت
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A8%D8%B1%D8%AA/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

السين والتاء
ت ر م س، س ب ر ت، س ل ت م، س ب ن ت، ت ر م س مستعملات
نرمس:
التُّرمُسُ: شجر له حبٌّ مُضَلَّع مُحزّز، وبه سُمِّي الجُمان: ترامس.
والمترس الخَلْق: المُوثّق المُضبّر.
سبرت:
السُّبْرُوتُ والسِّبْرِيتُ: الفقيرُ المحتاجُ. قال حسان بن قطيب:
ولا الذي يخضعك السُّبْرُوتُ
والسُّبْرُوتُ: الغُلامُ الأَمْرَدُ. والسُّبرُوتُ: القاعُ لا نباتَ فيه.
سلتم:
السِّلْتِمُ: من أسماء الغول. والسِّلْتِمُ: السّنة الشَّديدة، والدّاهية أيضاً، وجمعه: سَلاتِمُ، تقول: رَماهُ الله بسِلتِم، أي بداهية.
سبت:
السَّبَنتَي: الجزيء المُقدِم من كلّ شيء. والسَّبَنْتَي: النَّمِر.
ترمس:
التُّرمُسة: الحُفرة، يقال: حفر فلانٌ تُرْمُسَةً تَحْتَ الأَرْض.

##### Türkçe

**السين** ve **التاء**
**ت ر م س**، **س ب ر ت**، **س ل ت م**، **س ب ن ت**، **ت ر م س** kullanımdadırlar.

**نرمس**:
**التُّرمُسُ**: köşeli, çizgili taneleri olan bir ağaçtır; ve onunla **الجُمان** adlandırıldı: **ترامس**.
Ve **المترس الخَلْق**: sağlamlaştırılmış, sıkıca bağlanmış olan.

**سبرت**:
**السُّبْرُوتُ** ve **السِّبْرِيتُ**: muhtaç fakir. Hassân b. Kutayb dedi ki:
ولا الذي يخضعك **السُّبْرُوتُ**
Ve **السُّبْرُوتُ**: tüysüz delikanlı. Ve **السُّبرُوتُ**: içinde bitki olmayan düzlük.

**سلتم**:
**السِّلْتِمُ**: gulyabânînin adlarındandır. Ve **السِّلْتِمُ**: şiddetli yıl, ve ayrıca musibet; çoğulu: **سَلاتِمُ**. Dersin ki: Allah onu **بسِلتِم** ile vurdu; yani bir musibetle.

**سبت**:
**السَّبَنتَي**: her şeyden öne atılan parça. Ve **السَّبَنْتَي**: kaplan.

**ترمس**:
**التُّرمُسة**: çukur; denir ki: falan kimse yerin altında bir **تُرْمُسَةً** kazdı.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A8%D8%B1%D8%AA/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

السُبْروتُ من الأرض: القفر، والجمع السَباريتُ. والسُبْروتُ: الشيء القليل. أبو زيد: رجل سُبْروتٌ وسِبْريتٌ، وامرأةٌ سُبْرُوتَةٌ وسِبْريتَة، من رجالٍ ونساء سَباريت. وهم المساكينُ والمحتاجون.

##### Türkçe

**السُبْروتُ** yerden: çorak (arazi); çoğulu **السَباريتُ**’tir. Ve **السُبْروتُ**: az şey. Ebû Zeyd: **رجل سُبْروتٌ** ve **سِبْريتٌ**; ve **امرأةٌ سُبْرُوتَةٌ** ve **سِبْريتَة**; erkeklerden ve kadınlardan **سَباريت** (olanlar). Ve onlar yoksullar ve muhtaçlardır.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A8%D8%B1%D8%AA/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

السُّبْرُوتُ: الشيء القليل. مالٌ سُبْرُوتٌ: قليل. والسُّبْرُتُ، والسُّبْرُوتُ، والسِّبْرِيتُ، والسِّبْراتُ: المحتاج المُقِلُّ؛ وقيل: الذي لا شيء له. وهو السِّبْرِيتةُ، والأُنثى سِبْرِيتة أَيضاً. والسُّبْرُوتُ أَيضاً: المُفْلِسُ؛ وقال أَبو زيد: رجل سُبْرُوتٌ وسِبْرِيتٌ، وامرأَةٌ سُبْرُوتَةٌ وسِبْريتةٌ إِذا كانا فقيرين، مِن رجال ونساء سَبارِيتَ، وهم المساكين والمحتاجون. الأَصمعي: السُّبْرُوتُ الفقير. والسُّبْرُوت: الشيء التافه القَليلُ. والسُّبْروت: الغلام الأَمْرد. والسُّبْرُوتُ: الأَرض الصَّفْصَف؛ وفي الصحاح: الأَرضُ القَفْر. والسُّبْرُوتُ: القاع لا نَبات فيه؛ وأَرْضٌ سِبْراتٌ، وسِبْريتٌ، وسُبْرُوتٌ: لا نبات بها؛ وقيل: لا شيء فيها، والجمع سَباريتُ وسَبارٍ؛ الأَخيرة نادرة عن اللحياني. وحكى اللحياني عن الأَصمعي: أَرض بني فلان سُبرُوتٌ وسِبْريتٌ، لا شيء فيها. وحكى: أَرضٌ سَباريتُ، كأَنه جَعَلَ كلَّ جُزء منها سُبْرُوتاً، أَو سِبْرِيتاً. أَبو عبيد: السَّباريتُ الفَلَواتُ التي لا شيء بها؛ الأَصمعي: السَّباريتُ الأَرض التي لا يَنْبُتُ فيها شيء، ومنها سمي الرجل المُعْدِم سُبْرُوتاً؛ قال الشاعر:
يا ابْنَةَ شَيْخٍ ما لَه سُبْرُوتُ
والسُّبْرُوت: الطويلُ.

##### Türkçe

**السُّبْرُوتُ**: az şey. **مالٌ سُبْرُوتٌ**: az. Ve **السُّبْرُتُ**,
ve **السُّبْرُوتُ**, ve **السِّبْرِيتُ**, ve **السِّبْراتُ**: muhtaç, azı olan; ve denildi:
hiçbir şeyi olmayan. Ve o, **السِّبْرِيتةُ**’dir; dişisi de **سِبْرِيتة** yine.
Ve **السُّبْرُوتُ** ayrıca: iflas etmiş; ve Ebû Zeyd dedi: **رجل سُبْرُوتٌ** ve **سِبْرِيتٌ**,
ve **امرأَةٌ سُبْرُوتَةٌ** ve **سِبْريتةٌ** ikisi fakir oldukları zaman; erkeklerden ve kadınlardan
**سَبارِيتَ**; ve onlar miskinler ve muhtaçlardır. el-Asma‘î: **السُّبْرُوتُ** fakirdir.
Ve **السُّبْرُوت**: değersiz az şey. Ve **السُّبْروت**: tüysüz delikanlı. Ve **السُّبْرُوتُ**:
düz düzlük arazi; ve es-Sıhâh’ta: çorak arazi. Ve **السُّبْرُوتُ**: içinde bitki olmayan
düz taban; ve **أَرْضٌ سِبْراتٌ**, ve **سِبْريتٌ**, ve **سُبْرُوتٌ**: onda bitki yoktur;
ve denildi: onda hiçbir şey yoktur; çoğulu **سَباريتُ** ve **سَبارٍ**; sonuncusu Lihyânî’den nadirdir.
Lihyânî, el-Asma‘î’den nakletti: falan oğullarının arazisi **سُبرُوتٌ** ve **سِبْريتٌ**; onda hiçbir şey
yoktur. Ve nakletti: **أَرضٌ سَباريتُ**; sanki onun her bir parçasını **سُبْرُوتاً** yahut
**سِبْرِيتاً** kılmıştır. Ebû Ubeyd: **السَّباريتُ** içinde hiçbir şey olmayan çöllerdir;
el-Asma‘î: **السَّباريتُ** içinde hiçbir şey bitmeyen arazidir; ondan dolayı hiçbir şeyi olmayan adama
**سُبْرُوتاً** ad verildi; şair dedi:
يا ابْنَةَ شَيْخٍ ما لَه سُبْرُوتُ
Ve **السُّبْرُوت**: uzundur.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A8%D8%B1%D8%AA/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

السبروت، كزنبور: الأرض الصفصف، وفي الصحاح: السبروت من الأرض: القفر، والسبروت: القاع لانبات فيه. السبروت: الشيء القليل التافه، يقال: مال سبروت، أي: قليل. عن الأصمعي: السبروت: الفقير، كالسبريت . والسبرات، بالكسر فيهما، وهذه عن ابن دريد. والسبرت كقنفذ، وفي اللسان : السبرت، والسبروت، والسبرات: المحتاج المقل. وقيل : الذي لاشيء له، وهو السبريتة، والأنثى سبريتة أيضا. والسبروت أيضا : المفلس . وقال أبو زيد : رجل سبروت وسبريت، وامرأة سبروتة وسبريتة: إذا كانا فقيرين، من رجال ونساء سباريت، وهم المساكين والمحتاجون، انتهى. وأرض سبرات، وسبريت، وسبروت: لانبات بها، وقيل : لا شيء فيها. السبروت: الغلام الأمرد لانبات بعارضيه، و ج : سباريت، وسبار، وهذه الأخيرة نادرة، عن اللحياني. وحكى اللحياني عن الأصمعي: أرض بنى فلان سبروت وسبريت لاشيء فيها. حكى: أرض سباريت من باب : ثوب أخلاق، كأنه جعل كل جزء منها سبروتا، أو سبريتا. وعن أبي عبيد: السباريت: الفلوات التى لاشيء بها. وعن الأصمعي: السباريت: الأرض التى لاينبت فيها شيء؛ ومنها سمي الرجل المعدم سبروتا.
 وسبرت الرجل: قنع، وتمسكن. والمسبرت، على صيغة المفعول: الأجرد، وهو الذي لاشعر عليه. والسنبريت، كزنجبيل: الرجل السيئ الخلق. وسبرت، كجعفر: سوق قديم بأطرابلس المغرب، ويأتى للمصنف فى الراء أنه مدينة بالمغرب، فلينظر. ومما يستدرك عليه: السبروت: الطويل. والسبروت: الدليل الماهر بالأرضين قال شيخنا: ذكره سيبويه، وقال: هو فعلول، كزنبور وعصفور، وصوبه الأكثر. وزعم بعض أهل الصرف أنه فعلوت، لأنه من سبرت الشيء: إذا اختبرته، وزيدت فيه التاء مبالغة، وأنكره جماعة، انتهى. وعلى هذا، فكان ينبغى للمصنف أن يشير له في حرف الراء، ولم يذكره هناك، وذكر السبرور بمعنى الفقير، وأرض لانبات بها. فلينظر بين الكلامين.

##### Türkçe

**السبروت**، **كزنبور**: düz, dümdüz yer. **الصحاح**’ta: yerden **السبروت**: çorak; ve **السبروت**: içinde bitki olmayan düz taban. **السبروت**: az, değersiz şey; denir ki: **مال سبروت**, yani: az. **الأصمعي**’den: **السبروت**: fakir, **كالسبريت**. Ve **السبرات**; ikisinde de kesre ile; bu da **ابن دريد**’dendir. Ve **السبرت** **كقنفذ**; ve **اللسان**’da: **السبرت** ve **السبروت** ve **السبرات**: muhtaç, azla yetinen. Ve denildi: hiçbir şeyi olmayan; o **السبريتة**’dir; dişisi de **سبريتة**’dir. Ve **السبروت** ayrıca: iflas etmiş. **أبو زيد** dedi: **رجل سبروت وسبريت** ve **امرأة سبروتة وسبريتة**: ikisi fakir olduklarında; erkeklerden ve kadınlardan **سباريت**; onlar miskinler ve muhtaçlardır; bitti. Ve **أرض سبرات** ve **سبريت** ve **سبروت**: onda bitki olmadığı için; ve denildi: onda hiçbir şey yoktur. **السبروت**: sakalsız oğlan; yanaklarında bitki olmadığı için; çoğulu: **سباريت** ve **سبار**; bu sonuncusu nadirdir; **اللحياني**’den. **اللحياني** **الأصمعي**’den nakletti: falanın oğullarının yeri **سبروت** ve **سبريت**; onda hiçbir şey yoktur. Nakledildi: **أرض سباريت**; “**ثوب أخلاق**” babından; sanki onun her bir parçasını **سبروتا** yahut **سبريتا** kılmıştır. **أبو عبيد**’den: **السباريت**: içinde hiçbir şey olmayan çöller. **الأصمعي**’den: **السباريت**: içinde hiçbir şey bitmeyen yer; bundan dolayı hiçbir şeyi olmayan adama **سبروتا** adı verildi.

Ve **سبرت الرجل**: kanaat etti ve miskinlik gösterdi. Ve **المسبرت**; mef‘ûl sigası üzere: tüysüz; o, üzerinde kıl olmayan kimsedir. Ve **السنبريت**، **كزنجبيل**: kötü huylu adam. Ve **سبرت**، **كجعفر**: Trablus-ı Mağrib’de eski bir çarşı; müellife **الراء**’da, Mağrib’de bir şehir olduğu gelecektir; bakılsın. Ve ona istidrâk edilenlerdendir: **السبروت**: uzun. Ve **السبروت**: yerleri iyi bilen mahir kılavuz. Şeyhimiz dedi: onu **سيبويه** zikretti ve dedi: o **فعلول**’dür; **كزنبور** ve **عصفور** gibi; çoğunluk onu doğru buldu. Bazı sarf ehli, onun **فعلوت** olduğunu iddia etti; çünkü **سبرت الشيء**’dendir: onu imtihan ettiğinde; ve mübalağa için ona **التاء** artırılmıştır; bir cemaat onu inkâr etti; bitti. Ve buna göre, müellifin **حرف الراء**’da ona işaret etmesi gerekirdi; orada onu zikretmedi; ve **السبرور**’u fakir manasında ve bitki olmayan yer manasında zikretti. İki söz arasına bakılsın.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A8%D8%B1%D8%AA/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

سَبْرَتَ
Q. 1 سَبْرَتَ ذ He begged; and became lowly, humble, or submissive; or affected to be like the مَسَاكِين [or destitute, or needy, &c.]; syn. قَنَعَ; (K, TA; [omitted in the CK, and in my MS. copy of the K erroneously written قَنِعَ;]) and تَمَسْكَنَ. (TA.)

سُبْرُتٌ
سُبْرُتٌ ذ : see سُبْرُوتٌ.

سِبْرَاتٌ
سِبْرَاتٌ ذ : see the next paragraph, in two places.

سُبْرُوتٌ
سُبْرُوتٌ ذ A desert, syn. قَفْرٌ, (S, K,) or a plain, syn. قَاعٌ, (M,) in which is no herbage: (M, K:) or weak land: (TA:) and أَرْضٌ سُبْرُوتٌ and ↓ سِبْرِيتٌ (As, Lh, M) and ↓ سِبْرَاتٌ (M) Land in which is no herbage; (M;) or land in which is nothing: (As, Lh, M:) pl. سَبَارِيتُ and سَبَارٍ, the latter anomalous, mentioned by Lh: (M:) accord. to A'Obeyd, the pl. سَبَارِيتُ signifies deserts, or waterless deserts, (فَلَوَاتٌ,) in which is nothing: and accord. to As, land [or lands] in which nothing grows: (TA:) and one says also أَرْضٌ سَبَارِيتُ, (M, K,) a phrase of the same class as ثَوْبٌ أَخْلَاقٌ, (K,) as though the sing. سُبْرُوتٌ or سِبْرِيتٌ were applied to every portion thereof. (M.) ― -b2- Hence, (TA,) applied to a man, (AZ, S, TA,) Needy, in want, indigent, (AZ, As, S, M, K, TA,) poor, (AZ, As, K, TA,) possessing little, (M, TA,) or, as some say, possessing nothing; (S, * M, TA;) and ↓ سِبْرِيتٌ signifies the same, (AZ, S, M, K,) as also ↓ سِبْرَاتٌ, and ↓ سُبْرُتٌ: (M, K:) also bankrupt, or insolvent; syn. مُفْلِسٌ: (TA in explanation of the first [but equally applying to all]:) the epithet applied to a woman is سُبْرُوتَةٌ and ↓ سِبْرِيتَةٌ; (AZ, S;) the latter of which is applied to a man [app. in intensive sense, agreeably with analogy,] as well as to a woman: (M:) and the pl. is سَبَارِيتُ, applied to men and to women. (AZ, S.) ― -b3- [Hence, also,] applied to a youth, or young man, Beardless; or having no hair upon the sides of his face. (M, K, TA. [In the K, this signification is immediately followed by the mention of the pls. سَبَارِيتُ and سَبَارٍ.]) ― -b4- And Little, or small, in quantity or number; (S, M, K;) paltry, or inconsiderable: (K:) applied to a thing, (S, K,) and (S) to property, or cattle. (S, M.) ― -b5- Also Tall, or long. (M, TA.) ― -b6- And A skilful, or an expert, guide, well acquainted with the lands. (TA.) It is mentioned by Sb, who says that it is of measure فُعْلُولٌ, like زُنْبُورٌ and عُصْفُورٌ; and most hold him to be right: but some of the authors on inflection assert that it is of the measure فُعْلُوتٌ, from سَبَرْتُ الشَّىْءَ meaning “ I tried, proved, or tested, the thing, or proved it by experiment or experience; ” and that the ت is added to give intensiveness to the signification; which several deny: (MF, TA:) سُبْرُورٌ, however, is mentioned in the K, in art. سبر, as meaning “ poor, ” and land “ in which is no herbage. ” (TA.)

سِبْرِيتٌ
سِبْرِيتٌ ذ and سِبْرِيتَةٌ: see the next preceding paragraph, in three places.

سَنْبَرِيتٌ
سَنْبَرِيتٌ ذ A man (TA) of evil disposition or nature. (K, TA: but omitted in the CK.)

مُسَبْرَتٌ
مُسَبْرَتٌ ذ Bald, or bare of hair. (K, TA: but omitted in the CK.)

##### Türkçe

سَبْرَتَ
Q. 1 **سَبْرَتَ** ذ Yalvardı; ve alçak, mütevazı yahut boyun eğici oldu; yahut **مَسَاكِين** [yahut yoksullar, yahut muhtaçlar, vb.] gibi olmaya öykündü; eşanlamlısı **قَنَعَ**; (K, TA; [CK’de hazfedilmiştir; ve K’nın bende bulunan yazma nüshasında yanlışlıkla **قَنِعَ** yazılmıştır;]) ve **تَمَسْكَنَ**. (TA.)

سُبْرُتٌ
**سُبْرُتٌ** ذ: **سُبْرُوتٌ**’a bak.

سِبْرَاتٌ
**سِبْرَاتٌ** ذ: iki yerde, bir sonraki paragrafa bak.

سُبْرُوتٌ
**سُبْرُوتٌ** ذ Bir çöl; eşanlamlısı **قَفْرٌ**, (S, K,) yahut bir düzlük; eşanlamlısı **قَاعٌ**, (M,) içinde ot bitmeyen: (M, K:) yahut zayıf arazi: (TA:) ve **أَرْضٌ سُبْرُوتٌ** ve ↓ **سِبْرِيتٌ** (As, Lh, M) ve ↓ **سِبْرَاتٌ** (M) İçinde ot bitmeyen arazi; (M;) yahut içinde hiçbir şey bulunmayan arazi: (As, Lh, M:) çoğulu **سَبَارِيتُ** ve **سَبَارٍ**, ikincisi şâz olup Lh tarafından zikredilmiştir: (M:) A’Obeyd’e göre, çoğul **سَبَارِيتُ** içinde hiçbir şey bulunmayan çöller, yahut susuz çöller, (**فَلَوَاتٌ,**) mânâsına gelir: ve As’a göre, içinde hiçbir şey bitmeyen arazi [yahut araziler]: (TA:) ve ayrıca **أَرْضٌ سَبَارِيتُ** da denir, (M, K,) **ثَوْبٌ أَخْلَاقٌ** sınıfından bir ibare, (K,) sanki tekil **سُبْرُوتٌ** yahut **سِبْرِيتٌ** onun her bir parçasına uygulanmış gibi. (M.) ― -b2- Bundan dolayı, (TA,) bir adama uygulandığında, (AZ, S, TA,) Muhtaç, ihtiyaç içinde, yoksul, (AZ, As, S, M, K, TA,) fakir, (AZ, As, K, TA,) az şeye sahip, (M, TA,) yahut bazılarına göre hiçbir şeye sahip; (S, * M, TA;) ve ↓ **سِبْرِيتٌ** aynı mânâya gelir, (AZ, S, M, K,) keza ↓ **سِبْرَاتٌ**, ve ↓ **سُبْرُتٌ**: (M, K:) ayrıca iflas etmiş, yahut ödeme gücünü yitirmiş; eşanlamlısı **مُفْلِسٌ**: (TA’da birincinin açıklamasında [fakat hepsine eşit şekilde uygulanır]:) bir kadına uygulanan sıfat **سُبْرُوتَةٌ** ve ↓ **سِبْرِيتَةٌ**’dir; (AZ, S;) bunlardan ikincisi, (M:) bir erkeğe de [görünüşe göre şiddet mânâsında, kıyasa uygun olarak] bir kadına da uygulanır: ve çoğulu **سَبَارِيتُ** olup erkeklere ve kadınlara uygulanır. (AZ, S.) ― -b3- [Bundan dolayı, ayrıca,] bir delikanlıya yahut genç adama uygulandığında, Sakalsız; yahut yüzünün yanlarında kıl bulunmayan. (M, K, TA. [K’da bu mânâ, çoğullar **سَبَارِيتُ** ve **سَبَارٍ**’ın zikriyle hemen peş peşe gelir.]) ― -b4- Ve Miktar yahut sayı bakımından az, yahut küçük; (S, M, K;) değersiz, yahut önemsiz: (K:) bir şeye uygulanır, (S, K,) ve (S) mala yahut davara. (S, M.) ― -b5- Ayrıca Uzun, yahut boylu. (M, TA.) ― -b6- Ve Arazilere iyi vâkıf, mahir yahut uzman bir kılavuz. (TA.) Sb tarafından zikredilmiştir; o, bunun **فُعْلُولٌ** vezninde olduğunu, **زُنْبُورٌ** ve **عُصْفُورٌ** gibi, söyler; ve çoğu onu doğru kabul eder: fakat sarf üzerine müelliflerden bazıları, bunun **فُعْلُوتٌ** vezninde olduğunu, **سَبَرْتُ الشَّىْءَ** “Ben şeyi denedim, yokladım yahut sınadım; yahut onu tecrübe yahut deneyim ile sınadım” mânâsından geldiğini; ve **ت**’nin mânâyı şiddetlendirmek için eklendiğini ileri sürer; bunu ise birkaçı reddeder: (MF, TA:) bununla beraber **سُبْرُورٌ**, K’da, سبر maddesinde, “fakir” ve “içinde ot bitmeyen” arazi mânâsında zikredilmiştir. (TA.)

سِبْرِيتٌ
**سِبْرِيتٌ** ذ ve **سِبْرِيتَةٌ**: üç yerde, bir önceki paragrafa bak.

سَنْبَرِيتٌ
**سَنْبَرِيتٌ** ذ Kötü huylu yahut kötü tabiatlı bir adam. (TA) (K, TA: fakat CK’de hazfedilmiştir.)

مُسَبْرَتٌ
**مُسَبْرَتٌ** ذ Kel, yahut saçtan yoksun. (K, TA: fakat CK’de hazfedilmiştir.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A8%D8%B1%D8%AA/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

سَبْرَتَ
سَبْرَتَ سِبْرَاْت 49 , ( pl. سَبَاْرِيْتُ 67 ),
a.  Poor, destitute.

b.  Barren ( land ); desert.

سِبْرِيْت
سِبْرِيْت ,  سُبْرُوْت
a.  see 49 .

##### Türkçe

سَبْرَتَ
**سَبْرَتَ** **سِبْرَاْت** 49, (çoğ. **سَبَاْرِيْتُ** 67),
a. Fakir, yoksul.

b. Kısır (arazi); çöl.

سِبْرِيْت
**سِبْرِيْت**, **سُبْرُوْت**
a. 49’a bak.
