# سبرت — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A8%D8%B1%D8%AA/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%A8%D8%B1%D8%AA/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سبرت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A8%D8%B1%D8%AA.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: سبرت

سَبْرَتَ
Q. 1 سَبْرَتَ ذ He begged; and became lowly, humble, or submissive; or affected to be like the مَسَاكِين [or destitute, or needy, &c.]; syn. قَنَعَ; (K, TA; [omitted in the CK, and in my MS. copy of the K erroneously written قَنِعَ;]) and تَمَسْكَنَ. (TA.)

سُبْرُتٌ
سُبْرُتٌ ذ : see سُبْرُوتٌ.

سِبْرَاتٌ
سِبْرَاتٌ ذ : see the next paragraph, in two places.

سُبْرُوتٌ
سُبْرُوتٌ ذ A desert, syn. قَفْرٌ, (S, K,) or a plain, syn. قَاعٌ, (M,) in which is no herbage: (M, K:) or weak land: (TA:) and أَرْضٌ سُبْرُوتٌ and ↓ سِبْرِيتٌ (As, Lh, M) and ↓ سِبْرَاتٌ (M) Land in which is no herbage; (M;) or land in which is nothing: (As, Lh, M:) pl. سَبَارِيتُ and سَبَارٍ, the latter anomalous, mentioned by Lh: (M:) accord. to A'Obeyd, the pl. سَبَارِيتُ signifies deserts, or waterless deserts, (فَلَوَاتٌ,) in which is nothing: and accord. to As, land [or lands] in which nothing grows: (TA:) and one says also أَرْضٌ سَبَارِيتُ, (M, K,) a phrase of the same class as ثَوْبٌ أَخْلَاقٌ, (K,) as though the sing. سُبْرُوتٌ or سِبْرِيتٌ were applied to every portion thereof. (M.) ― -b2- Hence, (TA,) applied to a man, (AZ, S, TA,) Needy, in want, indigent, (AZ, As, S, M, K, TA,) poor, (AZ, As, K, TA,) possessing little, (M, TA,) or, as some say, possessing nothing; (S, * M, TA;) and ↓ سِبْرِيتٌ signifies the same, (AZ, S, M, K,) as also ↓ سِبْرَاتٌ, and ↓ سُبْرُتٌ: (M, K:) also bankrupt, or insolvent; syn. مُفْلِسٌ: (TA in explanation of the first [but equally applying to all]:) the epithet applied to a woman is سُبْرُوتَةٌ and ↓ سِبْرِيتَةٌ; (AZ, S;) the latter of which is applied to a man [app. in intensive sense, agreeably with analogy,] as well as to a woman: (M:) and the pl. is سَبَارِيتُ, applied to men and to women. (AZ, S.) ― -b3- [Hence, also,] applied to a youth, or young man, Beardless; or having no hair upon the sides of his face. (M, K, TA. [In the K, this signification is immediately followed by the mention of the pls. سَبَارِيتُ and سَبَارٍ.]) ― -b4- And Little, or small, in quantity or number; (S, M, K;) paltry, or inconsiderable: (K:) applied to a thing, (S, K,) and (S) to property, or cattle. (S, M.) ― -b5- Also Tall, or long. (M, TA.) ― -b6- And A skilful, or an expert, guide, well acquainted with the lands. (TA.) It is mentioned by Sb, who says that it is of measure فُعْلُولٌ, like زُنْبُورٌ and عُصْفُورٌ; and most hold him to be right: but some of the authors on inflection assert that it is of the measure فُعْلُوتٌ, from سَبَرْتُ الشَّىْءَ meaning “ I tried, proved, or tested, the thing, or proved it by experiment or experience; ” and that the ت is added to give intensiveness to the signification; which several deny: (MF, TA:) سُبْرُورٌ, however, is mentioned in the K, in art. سبر, as meaning “ poor, ” and land “ in which is no herbage. ” (TA.)

سِبْرِيتٌ
سِبْرِيتٌ ذ and سِبْرِيتَةٌ: see the next preceding paragraph, in three places.

سَنْبَرِيتٌ
سَنْبَرِيتٌ ذ A man (TA) of evil disposition or nature. (K, TA: but omitted in the CK.)

مُسَبْرَتٌ
مُسَبْرَتٌ ذ Bald, or bare of hair. (K, TA: but omitted in the CK.)

### Türkçe

سَبْرَتَ
Q. 1 **سَبْرَتَ** ذ Yalvardı; ve alçak, mütevazı yahut boyun eğici oldu; yahut **مَسَاكِين** [yahut yoksullar, yahut muhtaçlar, vb.] gibi olmaya öykündü; eşanlamlısı **قَنَعَ**; (K, TA; [CK’de hazfedilmiştir; ve K’nın bende bulunan yazma nüshasında yanlışlıkla **قَنِعَ** yazılmıştır;]) ve **تَمَسْكَنَ**. (TA.)

سُبْرُتٌ
**سُبْرُتٌ** ذ: **سُبْرُوتٌ**’a bak.

سِبْرَاتٌ
**سِبْرَاتٌ** ذ: iki yerde, bir sonraki paragrafa bak.

سُبْرُوتٌ
**سُبْرُوتٌ** ذ Bir çöl; eşanlamlısı **قَفْرٌ**, (S, K,) yahut bir düzlük; eşanlamlısı **قَاعٌ**, (M,) içinde ot bitmeyen: (M, K:) yahut zayıf arazi: (TA:) ve **أَرْضٌ سُبْرُوتٌ** ve ↓ **سِبْرِيتٌ** (As, Lh, M) ve ↓ **سِبْرَاتٌ** (M) İçinde ot bitmeyen arazi; (M;) yahut içinde hiçbir şey bulunmayan arazi: (As, Lh, M:) çoğulu **سَبَارِيتُ** ve **سَبَارٍ**, ikincisi şâz olup Lh tarafından zikredilmiştir: (M:) A’Obeyd’e göre, çoğul **سَبَارِيتُ** içinde hiçbir şey bulunmayan çöller, yahut susuz çöller, (**فَلَوَاتٌ,**) mânâsına gelir: ve As’a göre, içinde hiçbir şey bitmeyen arazi [yahut araziler]: (TA:) ve ayrıca **أَرْضٌ سَبَارِيتُ** da denir, (M, K,) **ثَوْبٌ أَخْلَاقٌ** sınıfından bir ibare, (K,) sanki tekil **سُبْرُوتٌ** yahut **سِبْرِيتٌ** onun her bir parçasına uygulanmış gibi. (M.) ― -b2- Bundan dolayı, (TA,) bir adama uygulandığında, (AZ, S, TA,) Muhtaç, ihtiyaç içinde, yoksul, (AZ, As, S, M, K, TA,) fakir, (AZ, As, K, TA,) az şeye sahip, (M, TA,) yahut bazılarına göre hiçbir şeye sahip; (S, * M, TA;) ve ↓ **سِبْرِيتٌ** aynı mânâya gelir, (AZ, S, M, K,) keza ↓ **سِبْرَاتٌ**, ve ↓ **سُبْرُتٌ**: (M, K:) ayrıca iflas etmiş, yahut ödeme gücünü yitirmiş; eşanlamlısı **مُفْلِسٌ**: (TA’da birincinin açıklamasında [fakat hepsine eşit şekilde uygulanır]:) bir kadına uygulanan sıfat **سُبْرُوتَةٌ** ve ↓ **سِبْرِيتَةٌ**’dir; (AZ, S;) bunlardan ikincisi, (M:) bir erkeğe de [görünüşe göre şiddet mânâsında, kıyasa uygun olarak] bir kadına da uygulanır: ve çoğulu **سَبَارِيتُ** olup erkeklere ve kadınlara uygulanır. (AZ, S.) ― -b3- [Bundan dolayı, ayrıca,] bir delikanlıya yahut genç adama uygulandığında, Sakalsız; yahut yüzünün yanlarında kıl bulunmayan. (M, K, TA. [K’da bu mânâ, çoğullar **سَبَارِيتُ** ve **سَبَارٍ**’ın zikriyle hemen peş peşe gelir.]) ― -b4- Ve Miktar yahut sayı bakımından az, yahut küçük; (S, M, K;) değersiz, yahut önemsiz: (K:) bir şeye uygulanır, (S, K,) ve (S) mala yahut davara. (S, M.) ― -b5- Ayrıca Uzun, yahut boylu. (M, TA.) ― -b6- Ve Arazilere iyi vâkıf, mahir yahut uzman bir kılavuz. (TA.) Sb tarafından zikredilmiştir; o, bunun **فُعْلُولٌ** vezninde olduğunu, **زُنْبُورٌ** ve **عُصْفُورٌ** gibi, söyler; ve çoğu onu doğru kabul eder: fakat sarf üzerine müelliflerden bazıları, bunun **فُعْلُوتٌ** vezninde olduğunu, **سَبَرْتُ الشَّىْءَ** “Ben şeyi denedim, yokladım yahut sınadım; yahut onu tecrübe yahut deneyim ile sınadım” mânâsından geldiğini; ve **ت**’nin mânâyı şiddetlendirmek için eklendiğini ileri sürer; bunu ise birkaçı reddeder: (MF, TA:) bununla beraber **سُبْرُورٌ**, K’da, سبر maddesinde, “fakir” ve “içinde ot bitmeyen” arazi mânâsında zikredilmiştir. (TA.)

سِبْرِيتٌ
**سِبْرِيتٌ** ذ ve **سِبْرِيتَةٌ**: üç yerde, bir önceki paragrafa bak.

سَنْبَرِيتٌ
**سَنْبَرِيتٌ** ذ Kötü huylu yahut kötü tabiatlı bir adam. (TA) (K, TA: fakat CK’de hazfedilmiştir.)

مُسَبْرَتٌ
**مُسَبْرَتٌ** ذ Kel, yahut saçtan yoksun. (K, TA: fakat CK’de hazfedilmiştir.)
