# سبع — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A8%D8%B9/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%A8%D8%B9/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سبع](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%A8%D8%B9.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: سبع

سَبْعَةٌ رجالٍ وسَبْعُ نسوةٍ. والسُبْعُ بالضم: جزءٌ من سَبْعَةٍ. والسِبْعُ بالكسر: الظِمْءُ من أظماء الإبل. وسَبَعْتُهُمْ أَسْبَعُهُمْ بالفتح، إذا كنت سابِعَهُمْ، أو أخذت سُبْعَ أموالهم. وسَبَعْتُهُ، أي شَتَمْتُهُ ووقعتُ فيه. وسَبَعَ الذئبُ الغنمَ، أي فَرَسَها. والسَبُعُ: واحد السِباعِ. والسَبُعَةُ: اللبؤةُ. وقولهم: أخذه أَخْذَ سَبْعَةٍ قال ابن السكيت: إنّما أصلها سَبُعَةٌ فخفِّفتْ. وأرضٌ مَسْبَعَةٌ بالفتح: ذاتُ سِباعٍ. وأَسْبَعَ الرجل، أي وردتْ إبله سَبْعاً. وأَسْبَعوا، أي صاروا سَبْعَةً. وأَسْبَعَ الرُعْيانُ، إذا وقع السبعُ في ماشيتهم، عن يعقوب. وأَسْبَعْتُهُ، أي أطعمته السَبُعَ. وأَسْبَعُ ابنَه، أي دفعه إلى الظُؤُورَةِ، ومنه قول رؤبة:
إن تَميماً لم يُراضَعْ مُسْبَعا
وأَسْبَعَ عَبْدَهُ، أي أهمله. قال أبو ذؤيب:
صَخِبُ الشَوارِبِ لا يزالُ كأنّه		عَبْدٌ لآلِ أبي ربيعةَ مُسْـبَـعُ
والمَسْبوعَةُ: البقرةُ التي أكل السبع ولدها. وقولهم: هو سباعيُّ البدَنِ، أي تامُّ البدن. والسَبيعُ: السُبْعُ، وهو جزءٌ من سَبْعَةٍ والأُسْبوعُ من الأيام. وطفتُ بالبيتُ أُسْبوعاً، أي سَبْعَ مرات، ثلاثَةَ أسابيعَ. وقولهم: وَزْنُ سَبْعَةٍ، يعنون به سَبْعَةَ مثاقيل.

### Türkçe

**سَبْعَةٌ** erkekler ve **سَبْعُ** kadınlar. Ve **السُبْعُ** (damme ile): **سَبْعَةٌ**’den bir parçadır. Ve **السِبْعُ** (kesre ile): develerin susuzluk paylarından bir susuzluk payıdır. Ve **سَبَعْتُهُمْ أَسْبَعُهُمْ** (fetha ile), eğer onların yedincisi isen, yahut mallarının **سُبْعَ**’ını aldıysan. Ve **سَبَعْتُهُ**, yani ona sövdüm ve onun hakkında (kötü) konuştum. Ve kurt koyunu **سَبَعَ** etti, yani onu parçaladı. Ve **السَبُعُ**: **السِباعِ**’ın bir tanesi. Ve **السَبُعَةُ**: dişi aslan. Ve onların sözü: onu **أَخْذَ سَبْعَةٍ** alışıyla aldı. İbnü’s-Sikkît dedi ki: onun aslı ancak **سَبُعَةٌ**’dir; sonra hafifletildi. Ve **أرضٌ مَسْبَعَةٌ** (fetha ile): yırtıcı hayvanları olan (arazi). Ve adam **أَسْبَعَ** etti, yani develeri **سَبْعاً** olarak suya vardı. Ve **أَسْبَعوا** ettiler, yani **سَبْعَةً** oldular. Ve çobanlar **أَسْبَعَ** etti; yırtıcı hayvan onların hayvanlarına düştüğü zaman; Ya‘kūb’dan. Ve **أَسْبَعْتُهُ**, yani onu **السَبُعَ**’a yedirdim. Ve (bir kimse) oğlunu **أَسْبَعَ** eder, yani onu **الظُؤُورَةِ**’ye verdi; ve ondan Rü’be’nin sözü:
إن تَميماً لم يُراضَعْ مُسْبَعا

Ve (bir kimse) kölesini **أَسْبَعَ** etti, yani onu ihmal etti. Ebû Züeyb dedi ki:
صَخِبُ الشَوارِبِ لا يزالُ كأنّه		عَبْدٌ لآلِ أبي ربيعةَ مُسْـبَـعُ

Ve **المَسْبوعَةُ**: yırtıcı hayvanın yavrusunu yediği inek. Ve onların sözü: o **سباعيُّ البدَنِ**’dir; yani bedeni tamdır. Ve **السَبيعُ**: **السُبْعُ**’dur; ve o **سَبْعَةٌ**’den bir parçadır; ve günlerden **الأُسْبوعُ**. Ve ben evi **أُسْبوعاً** tavaf ettim; yani **سَبْعَ** kere; üç **أسابيعَ**. Ve onların sözü: **وَزْنُ سَبْعَةٍ**; bununla **سَبْعَةَ** miskal kastederler.
