# ستج — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AA%D8%AC/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%AA%D8%AC/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ستج](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AA%D8%AC.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ستج

الإستاج والإستيج، بكسرهما  من كلام أهل العراق: وهو  الذي يلف عليه الغزل بالأصابع لينسج  ، تسميه العرب أستوجة وأسجوتة. قال الأزهري: وهما معربان.
  وأستجة: د بالمغرب  بالأندلس، من أعمال قرطبة.
 وسقط من أصل شيخنا، فنسب الإغفال إلى المصنف، وليس كذلك. منها: موسى بن الأزهر، وأبو بكر إسحاق بن محمد بن إسحاق، وأبو علي حسان بن عبد الله بن حسان، اللغويون، الأستجيون.

### Türkçe

**الإستاج** ve **الإستيج**; ikisinin de kesresiyle, Irak ehlinin sözündendir: o, parmaklarla üzerine iplik sarılan, dokunsun diye; Araplar ona **أستوجة** ve **أسجوتة** der. el-Ezherî dedi: İkisi de Arapçalaştırılmıştır.

Ve **أستجة**: Mağrib’de, Endülüs’te, Kurtuba amellerinden bir beldedir.

Şeyhimizin aslından düştü; böylece ihmali musannife nisbet etti; hâlbuki öyle değildir. Ondan: Mûsâ b. el-Ezher, Ebû Bekr İshâk b. Muhammed b. İshâk ve Ebû Alî Hassân b. Abdullâh b. Hassân; lugavîler, **الأستجيون**.
