# ستق — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AA%D9%82/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%AA%D9%82/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ستق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AA%D9%82.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ستق

درهم ستوق، كتنور وقدوس كما في الصحاح وتستوق، بضم التاءين نقله ابن عباد ، وهو قول اللحياني، نقله عن أعرابي من كلب، أي: زيف بهرج لا خير فيه، وقوله : ملبس بالفضة إشارة إلى أنه معرب، فارسيته: سه تو، أي: ثلاثة أطباق، والواو غير مشبعة ، وقال الكرخي: الستوق عندهم: ما كان الصفر أو النحاس هو الغالب والأكثر، وفي الرسالة اليوسفية: البهرجة إذا غلبها النحاس لا تؤخذ، وأما الستوقة فحرام أخذها، لأنها فلوس . وقال الجوهري: كل ما كان على هذا المثال فهو مفتوح الأول، إلا أربعة أحرف جاءت نوادر، وهي سبوح، وقدوس، وذروح، وستوق، فإنها تضم وتفتح.
 والمستقة، بضم التاء وفتحها، الفتح نقله الجوهري وغيره، وجوز ابن عباد ضمها: فروة طويلة الكم جمعه، المساتق، وقال أبو عبيد: معربة أصلها بالفارسية مشته، وأنشد ابن بري:
  إذا لبست مساتقها غني                      فياويح المساتق ما لقينا والمستقة أيضا: آلة يضرب بها الصنج ونحوه.

### Türkçe

**درهم ستوق**; **كتنور** ve **قدوس** gibi; **الصحاح**’ta olduğu üzere. Ve **تستوق**; iki **التاء**’ın zammesiyle; bunu İbn Abbâd nakletti. Bu, el-Lihyânî’nin sözüdür; onu Kelb’den bir a‘râbîden nakletti; yani: sahte, değersiz; onda hayır yoktur. Ve onun sözü: “gümüşle kaplanmış” onun mu‘arreb olduğuna işarettir; Farsçası: **سه تو**; yani: üç tabaka. Ve **الواو** doyurulmuş değildir. El-Kerhî dedi: **الستوق** onlarda: sarı (pirinç) yahut bakırın galip ve daha çok olduğu şeydir. Ve **الرسالة اليوسفية**’de: bakırın galip geldiği **البهرجة** alınmaz. **الستوقة**’ya gelince, onu almak haramdır; çünkü o **فلوس**tur. El-Cevherî dedi: Bu misal üzere olan her şeyin ilki fethalıdır; ancak dört harf istisna, nadir olarak gelmiştir; onlar: **سبوح** ve **قدوس** ve **ذروح** ve **ستوق**; çünkü onlar zamme de alır, fetha da alır.

Ve **المستقة**; **التاء**’ın zammesiyle ve fethasıyla; fethayı el-Cevherî ve başkası nakletti; İbn Abbâd onun zammesini caiz gördü: uzun kollu bir kürk; cem‘i: **المساتق**. Ebû Ubeyd dedi: mu‘arrebtir; aslı Farsçada **مشته**’dir. İbn Berrî şu beyti okudu:
  إذا لبست مساتقها غني                      فياويح المساتق ما لقينا
Ve **المستقة** ayrıca: **الصنج** ve benzeriyle vurulan bir alettir.
