# ستل — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AA%D9%84/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%AA%D9%84/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ستل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AA%D9%84.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ستل

ستل القوم، ستلا، واستتلوا، وتساتلوا: إذا خرجوا متتابعين واحدا بعد واحد، وقيل بعضهم في أثر بعض، قاله ابن دريد: وكل ما جرى قطرانا كالدمع، واللؤلؤ إذا انقطع سلكه، فهو ساءل، قاله الليث. والمستل، كمقعد: الطريق الضيق، والجمع المساتل، لأن الناس يتساتلون فيها. والستل، محركة: العقاب، أو طائر شبيه به، هكذا ذكره أبو حاتم، أو شبيه بالنسر، يضرب إلى السواد، يحمل عظم الفخذ من البعير، وعظم الساق، أو كل عظم ذي مخ، حتى إذا كان في كبد السماء، أرسله على صخر أو صفا، حتى ينكسر، ثم ينزل عليه فيأكل مخه، ج: ستلان، بالضم والكسر. والستل أيضا: التبع، وساتلأ، مساتلة: تابع. والستالة، بالضم: الرذالة من كل شيء. والمستول: المسلوت، مقلوب عنه، وهو الذي أخذ ما عليه من اللحم. ومما يستدرك عليه: انستل القوم: خرجوا تباعا واحدا في أثر واحد، عن ابن سيده. وانقطع السلك، وتساتل اللؤلؤ. ونعي إليه ولده، فتساتلت دموعه، قال ذو الرمة: قلت:
  ما بال عينك.. إلخ بيتا واحدا ثم أرتج علي، فمكثت حولا لا أضيف غليه شيئا، حتى قدمت أصبهان، فحممت بها حمى شديدة، فهديت لهذه القصيدة، فتساتلت علي قوافيها، فحفظت ما حفظت منها، وذهب علي منها. قاله الزمخشري.

### Türkçe

**ستل القوم**، ستلا، و**استتلوا**، و**تساتلوا**: art arda, birer birer çıktıkları zaman; ve “bazıları bazılarının izinde” denilmiştir; bunu İbn Düreyd söylemiştir. Ve katran gibi akan her şey, gözyaşı gibi; ve ipi koptuğu zaman inci; o, **ساءل**’dir; bunu el-Leys söylemiştir. Ve **المستل**, **كمقعد**: dar yol; çoğulu **المساتل**’dir; çünkü insanlar onun içinde **يتساتلون**. Ve **الستل**, harekeli: kartal; yahut ona benzer bir kuş; Ebû Hâtim onu böyle zikretmiştir; yahut akbabaya benzer; siyahlığa çalar; deveden uyluk kemiğini ve incik kemiğini, yahut iliği olan her kemiği taşır; nihayet göğün ortasında olduğu zaman, onu bir kayaya yahut düz taşa salar, ta ki kırılsın; sonra onun üzerine iner de iliğini yer; çoğulu: **ستلان**, zamme ve kesre ile. Ve **الستل** ayrıca: tâbi‘; ve **ساتلأ**، **مساتلة**: tâbi‘ oldu. Ve **الستالة**, zamme ile: her şeyden rezillik. Ve **المستول**: **المسلوت**; ondan kalbedilmiştir; o, üzerindeki et alınmış olandır. Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **انستل القوم**: art arda çıktılar, biri birinin izinde; İbn Sîde’den. Ve ip koptu, ve inci **تساتل** etti. Ve ona oğlu vefat haberi verildi, derken gözyaşları **تساتلت** etti; Zû’r-Rumme dedi: “Dedim:
  Gözün ne oluyor.. ilh, bir tek beyit; sonra bana tutuldu (devamı gelmedi); böylece bir yıl kaldım, ona hiçbir şey eklemeksizin; nihayet İsfahan’a geldim, orada şiddetli bir hummaya tutuldum; bu kasideye hidayet olundum; onun kafiyeleri bana **تساتلت** etti; ondan ezberlediğimi ezberledim, ve ondan bana (bir kısmı) gitti.” Bunu ez-Zemahşerî söylemiştir.
