# ستل — Tehzîbu'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AA%D9%84/sozluk/tehzib
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%AA%D9%84/entries/tehzib

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ستل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AA%D9%84.md)
- Tehzîbu'l-Luğa: Ezherî · 10. yy

## Madde başı: ستل

س ت ل
ستل ، سلت ، تلس : مستعملة .
ستل : قال الليث : السَّتْلُ : من قولك : تساتل علينا الناسُ ، أي : خَرَجوا من موضعٍ واحد بعدَ آخر تِباعاً متساتِلين . وكلُّ ما جَرَى قَطَراناً فهو تَساتُلٌ ، نحو الدمع واللّؤلؤ إذا انقطع من سِلْكِه . قال : والسُّتالة : الرُّذالة من كلّ شيءٍ .
وقال ابن دُريد : تَساتَل القومُ : جاء بعضُهم في إثر بعض ، وجاء القومُ سَتْلاً .
قال : والمَساتِل : الطُّرُق الضيقة ، الواحدة مَسْتَل .
سلت : أبو تراب عن الحُصَيْنِيّ : ذهب مني الأمر فَلْتةً وسَلْتَةً ، أي : سَبَقني وفاتَني .
وقال الليث : السُّلْت : شَعيرٌ لا قِشْرَ له ، أجردُ ، يكون بالغَوْر ، وأهلُ الحِجاز ، يتبرّدون بسَوِيقه في الصَّيف .
قال : والسَّلْتُ : قَبضُك على الشيء أصابَه قَذَر أو لَطْخ فتَسْلِتُه عنه سَلْتاً .
والمِعَى يُسْلَت حتى يخرج ما فيه .
ويقال : سَلَت فلان أَنْفَ فلانٍ بالسَّيف سَلْتاً : إذا قَطَعه كلَّه ، وهو من الجدْعان أسْلَت .
ورُوِيَ عن النبيّ ( صلى الله عليه وسلم ) وآله أنه لَعَن السَّلْتَاءُ من النِّساء ، وهي التي لا تَخْتضب . واسمُ ما يخرج من المِعَى سُلاَتَة .
غيره : سَلَت الحلاّق رأسَه سَلْتاً ، وسَبَته سَبْتاً : إذا حَلَقه . وسَلَتت المرأةُ الخِضَابَ من يَدِها : إذا مَسَحَتْه . وسَلَتَ القَصْعة من الثّريد : إذ مَسَحه .
تلس : التِّلِّيسةُ : وِعاءٌ يُسَوَّى من الخُوص شِبه قَفْعَة ، وهي القِنِّينَة التي تكون عند العَصّارين .

### Türkçe

س **ت** **ل**
**ستل** ، **سلت** ، **تلس** : kullanımdadır.

**ستل** : **الليث** dedi: **السَّتْلُ**: senin “**تساتل علينا الناسُ**” sözünden (gelir); yani: bir yerden, birinden sonra diğeri, peş peşe, **متساتِلين** olarak çıktılar. Ve katranlanarak akan her şey **تَساتُلٌ**dur; gözyaşı ve inci gibi, ipliğinden koptuğu zaman. Dedi: **السُّتالة**: her şeyden **الرُّذالة** (en aşağı, en değersiz kısım)dır.

Ve **ابن دُريد** dedi: **تَساتَل القومُ**: bazısı bazısının ardından geldi; ve kavim **سَتْلاً** geldi.

Dedi: **المَساتِل**: dar yollar; bir tanesi **مَسْتَل**.

**سلت** : **أبو تراب**’ın **الحُصَيْنِيّ**’den (naklen): “Benden iş **فَلْتةً** ve **سَلْتَةً** olarak gitti”; yani: beni geçti ve benden kaçtı.

Ve **الليث** dedi: **السُّلْت**: kabuğu olmayan, çıplak arpa; **الغَوْر**’da olur; ve **أهلُ الحِجاز** yazın onun kavrulmuş unuyla serinlerler.

Dedi: **السَّلْتُ**: üzerine pislik yahut leke isabet etmiş bir şeye senin tutuşundur; ondan onu **سَلْتاً** olarak **تَسْلِتُه** (sıyırırsın).

Ve bağırsak, içindekinin çıkması için **يُسْلَت** edilir.

Ve denilir: “Falanca, falancanın burnunu kılıçla **سَلْتاً** olarak **سَلَت** etti”: eğer onu bütünüyle kesti ise; ve o, burun kesenlerden **أسْلَت**tir.

Ve Peygamber’den ( صلى الله عليه وسلم ) ve âlinden rivayet olundu ki, kadınlardan **السَّلْتَاءُ**’ya lânet etti; o, kına yakmayan kadındır. Ve bağırsaktan çıkan şeyin adı **سُلاَتَة**dir.

Başkası: Berber onun başını **سَلْتاً** olarak **سَلَت** etti ve **سَبْتاً** olarak **سَبَته**: eğer onu tıraş etti ise. Ve kadın, elinden kınayı **سَلَتت**: eğer onu sildi ise. Ve **القَصْعة**yı **الثّريد**den **سَلَتَ** etti: onu sildiği zaman.

**تلس** : **التِّلِّيسةُ**: hurma yaprağından yapılan, **قَفْعَة** benzeri bir kap; o, yağcıların yanında bulunan **القِنِّينَة**dir.
