# ستن — Tehzîbu'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AA%D9%86/sozluk/tehzib
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%AA%D9%86/entries/tehzib

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ستن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AA%D9%86.md)
- Tehzîbu'l-Luğa: Ezherî · 10. yy

## Madde başı: ستن

س ت ن
سنت ، ستن ، تنس : ( مستعملة ) .
( تنس ) : أما تنس فما وَجَدْتُ للعَرَب فيه شيئاً ، وأعرِف مدينةً بنيتْ في جزيرة من جزائر بحر الروم يقال لها : تِنِّيس ، وبها تُعمَل الشُّروب الثَّمِنية .
ستن : أبو العبّاس عن ابن الأعرابي : الأَسْتان : أصولُ الشجر .
وقال غيرُه : الأسْتَنة أصل الشجرة .
وقال ابن الأعرابيّ : أَسْتَن الرّجلُ وأَسْنَتَ : إذا دخل في السَّنة .
قال : والأُبْنة في القَضِيب إذا كانت تَخفَى فهي الأَسْتَن .
سنت : ابن شُمَيْل : أرضٌ مُسْنِتَة : لم يُصِبْها مَطَر فلَم تُنْبِت ، وإن كان بها يبس من يبس عامٍ أوّلَ فليست بمُسْنِتَة حتى لا يكون بها شيء .
ويقال : أسنَتَ القومُ فهم مُسْنِتون : إذا أصابتهم سنَةٌ وقَحْط ، ومنه قوله :
ورجالُ مَكةَ مُسْنِتُونَ عِجَافُ
ويقالُ : تَسَنَّتَ فلانٌ كريمةَ آلِ فلان : إذا تزوّجها في سنةِ القحْط .
ورُوِيَ عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنه قال : ( عليكم بالسَّنَاء والسِّنَّوْتِ ) .
ثعلب عن ابن الأعرابي : السِّنَّوْتُ : العَسَل ، والسِّنّوت : الكَمُّون ، والسّنُّوت : الشِّبِتُّ ، وفيها لغةٌ أخرى : السَّنُّوت بفتح السين ، وقال الشاعر :
هُمُ السَّمْنُ بالسَّنُّوت لا أَلْسَ فيهِمُ
وهم يَمْنَعون جارَهم أن يقرَّدا

### Türkçe

س ت ن
**سنت** ، **ستن** ، **تنس** : (kullanılan).

(**تنس**) : **تنس**’e gelince, Araplar için onda hiçbir şey bulmadım; ve Rum denizinin adalarından bir adada inşa edilmiş bir şehir bilirim ki ona: **تِنِّيس** denir; ve onda değerli şuruplar yapılır.

**ستن** : Ebû’l-‘Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den: **الأَسْتان**: ağaçların kökleri.
Başkası dedi: **الأسْتَنة** ağacın köküdür.
İbnü’l-A‘râbî dedi: **أَسْتَن** adam ve **أَسْنَتَ**: seneye girdiği zaman.
Dedi: ve kamışta **الأُبْنة** gizli olduğu zaman, o **الأَسْتَن**’dir.

**سنت** : İbn Şümeyl: **أرضٌ مُسْنِتَة**: ona yağmur isabet etmemiştir de bitirmemiştir; eğer onda önceki bir yılın kuruluğundan bir kuruluk varsa, onda hiçbir şey olmayıncaya kadar **بمُسْنِتَة** değildir.
Ve denir: **أسنَتَ القومُ**; onlar **مُسْنِتون**’dur: onlara bir **سنَةٌ** ve kıtlık isabet ettiği zaman; ve ondandır onun sözü:

Ve Mekke’nin adamları **مُسْنِتُونَ** zayıflardır

Ve denir: **تَسَنَّتَ** falan, falan âlinin kerimesiyle: kıtlık senesinde onunla evlendiği zaman.
Ve Peygamber’den (Allah’ın salâtı ve selâmı onun üzerine olsun) rivayet olundu ki dedi: (Üzerinize **السَّنَاء** ve **السِّنَّوْتِ**).

Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: **السِّنَّوْتُ**: bal; ve **السِّنّوت**: kimyon; ve **السّنُّوت**: şibit; ve onda başka bir dil vardır: sin’in fethiyle **السَّنُّوت**. Şair dedi:

Onlar **السَّمْنُ**dür **بالسَّنُّوت** ile; içlerinde hiçbir **أَلْسَ** yoktur
Ve komşularını **أن يقرَّدا**’dan men ederler
