# سجن — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AC%D9%86/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%AC%D9%86/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سجن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AC%D9%86.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: سجن

السِّجْنُ: الحَبْسُ. والسَّجْنُ، بالفتح: المصدر. سَجَنَه يَسْجُنُه سَجْناً أَي حبسه. وفي بعض القراءة: قال ربِّ السَّجْنُ أَحبّ إليّ. والسِّجْنُ: المَحْبِسُ. وفي بعض القراءة: قال رب السِّجْنُ أَحبّ إليّ، فمن كسر السين فهو المَحْبِس وهو اسم، ومن فتح السين فهو مصدر سَجَنه سَجْناً. وفي الحديث: ما شيءٌ
أَحَقَّ بطُولِ سَجْنٍ من لسانٍ. والسَّجَّانُ: صاحبُ السِّجْنِ. ورجل سَجِينٌ: مَسْجُون، وكذلك الأُنثى بغير هاء، والجمع سُجَناء وسَجْنى. وقال اللحياني: امرأَة سَجِينٌ وسَجِينة أَي مسجونة من نسوة سَجْنى وسَجائن؛ ورجل سَجِين في قوم سَجْنى؛ كل ذلك عنه. وسَجَنَ الهَمَّ يَسْجُنه إذا لم يَبُثَّه، وهو مَثَلٌ بذلك؛ قال: ولا تَسْجُنَنَّ الهَمَّ، إنَّ لسَجْنِه عَناءً، وحَمَّلْهُ المَهارى النَّواجِيا وسِجِّين: فِعِّيل من السِّجْن. والسِّجِّين: السِّجْن. وسِجِّينٌ: واد في جهنم، نعوذ بالله منها، مشتق من ذلك. والسِّجِّينُ: الصُّلب الشديد من كل شيء. وقوله تعالى: كلا إنَّ كتابَ الفُجَّار لفي سِجِّين؛ قيل: المعنى أَن كتابهم في حَبْسٍ لخساسة منزلتهم عند الله عز وجل، وقيل: في سِجِّينٍ في حَجَر تحت الأَرض السابعة، وقيل: في سِجِّين في حساب؛ قال ابن عرفة: هو فِعِّيل من سَجَنْتُ أَي هو محبوس عليهم كي يُجازوا بما فيه، وقال مجاهد: لفي سِجِّين في الأرض السابعة. الجوهري: سِجِّين موضع فيه كتاب الفجار، قال ابن عباس: ودواوينُهم؛ وقال أَبو عبيدة: وهو فِعِّيل من السِّجْن الحبْس كالفِسِّيق من الفِسْق. وفي حديث أَبي سعيد: ويُؤتى بكتابه مختوماً فيوضع في السِّجِّين؛ قال ابن الأَثير: هكذا جاء بالأَلف واللام، وهو بغيرهما اسم علم للنار؛ ومنه قوله تعالى: إن كتاب الفجار لفي سِجِّين. ويقال: فَعَل ذلك سِجِّيناً أَي عَلانية. والسَّاجُون: الحديد الأَنيثُ. وضَرْبٌ سِجِّينٌ أَي شديد؛ قال ابن مقبل:
فإِنّ فينا صَبُوحاً، إنْ رأَيتَ به
رَكْباً بَهِيّاً وآلافاً ثَمانينا
ورَجْلةً يَضْرِبون الهامَ عن عُرُضٍ
ضَرْباً، تواصَتْ به الأَبطالُ، سِجِّينا
قال الأَصمعي: السِّجِّين من النخل السِّلْتِينُ، بلغة أَهل البحرين. يقال: سَجِّنْ جِذْعَك إذا أَردت أَن تجعله سِلتيناً، والعرب تقول سِجِّين مكان سِلْتين، وسِلِتينٌ ليس بعربي. أَبو عمرو: السِّجِّينُ الشديد. غيره: هو فِعّيل من السِّجْن كأَنه يُثْبِتُ من وقع به فلا يَبرح مكانَه، ورواه ابن الأََعرابي سِخِّيناً أَي سُخْناً، يعني الضرب، وروي عن المؤَرِّج سِجِّيل وسِجِّين دائم في قول ابن مقبل. والسِّلتِينُ من النخل: ما يحفر في أُصولها حُفَر تجْذِبُ الماءَ إليها إذا كانت لا يصل إليها الماء.

### Türkçe

**السِّجْنُ**: hapsetme. Ve **السَّجْنُ**, fetih ile: mastar. **سَجَنَه يَسْجُنُه سَجْناً** yani onu hapsetti. Ve bazı kıraatte: “dedi: Rabbim, **السَّجْنُ** bana daha sevimlidir.”

Ve **السِّجْنُ**: hapishane. Ve bazı kıraatte: “dedi: Rabbim, **السِّجْنُ** bana daha sevimlidir”; artık kim **السين**’i kesreli okursa o hapishanedir ve o bir isimdir; kim **السين**’i fethalı okursa o, **سَجَنه سَجْناً**’nın mastarıdır. Ve hadiste: “Bir dilden daha uzun **سَجْنٍ**’e daha layık hiçbir şey yoktur.” Ve **السَّجَّانُ**: **السِّجْنِ**’in sahibi. Ve **سَجِينٌ** adam: hapsedilmiş, ve yine dişisi de **هاء** olmaksızın; cem‘i **سُجَناء** ve **سَجْنى**’dır. Ve el-Lihyânî dedi: **سَجِينٌ** kadın ve **سَجِينة** yani hapsedilmiş; **سَجْنى** ve **سَجائن** kadınlardan; ve **سَجِين** adam, **سَجْنى** kavim içinde; bunların hepsi ondan (naklen). Ve **سَجَنَ الهَمَّ يَسْجُنه**: onu açığa vurmadığı zaman; ve o bununla bir meseldir; dedi ki: “Ve sakın gamı hapsetme; şüphesiz onun hapsedilmesinde bir zahmet vardır; ve onu hızlı dişi develere yükle, kurtarıcı (develere).” Ve **سِجِّين**: **السِّجْن**’den **فِعِّيل** veznidir. Ve **السِّجِّين**: **السِّجْن**’dir. Ve **سِجِّينٌ**: cehennemde bir vadidir; Allah’a sığınırız ondan; bundan türemiştir. Ve **السِّجِّينُ**: her şeyden katı, şiddetli olan. Ve Yüce Allah’ın sözü: “Hayır; şüphesiz günahkârların kitabı elbette **سِجِّين**’dedir”; denildi: mana, Allah عز وجل katında menzillerinin düşüklüğünden dolayı onların kitabının bir hapiste olmasıdır; ve denildi: yedinci yerin altında bir taşta **سِجِّين**’dedir; ve denildi: bir hesapta **سِجِّين**’dedir; İbn ‘Arafa dedi: o, **سَجَنْتُ**’dan **فِعِّيل**’dir; yani o, içindekine göre cezalandırılsınlar diye onların üzerine hapsedilmiştir. Ve Mücâhid dedi: yedinci yerde **سِجِّين**’dedir. el-Cevherî: **سِجِّين** günahkârların kitabının bulunduğu bir yerdir. İbn ‘Abbâs dedi: ve onların divanları. Ve Ebû ‘Ubeyde dedi: o, **السِّجْن** hapsetmeden **فِعِّيل**’dir; tıpkı **الفِسِّيق**’in **الفِسْق**’tan olması gibi. Ve Ebû Sa‘îd hadîsinde: “Ve kitabı mühürlü olarak getirilir, sonra **السِّجِّين**’e konur”; İbnü’l-Esîr dedi: böylece **الألف واللام** ile gelmiştir; ve ikisi olmaksızın ateş için bir özel isimdir; ondan Yüce Allah’ın sözü: “Şüphesiz günahkârların kitabı elbette **سِجِّين**’dedir.” Ve denilir: bunu **سِجِّيناً** yaptı, yani alenen. Ve **السَّاجُون**: yumuşak demir. Ve **ضَرْبٌ سِجِّينٌ** yani şiddetli; İbn Mukbil dedi ki:

“Şüphesiz bizde bir sabah içkisi vardır; eğer onunla
güzel bir binek topluluğu ve seksen binler görürsen;
ve bir yiğitlik ki başlara yanlardan vururlar,
bir vuruşla; kahramanlar onunla birbirine vasiyet etti: **سِجِّينا**.”

el-Asma‘î dedi: **السِّجِّين** hurmadan **السِّلْتِينُ**’dir; Bahreyn ehlinin diliyle. Denilir: **سَجِّنْ جِذْعَك**; onu **سِلتيناً** yapmak istediğin zaman. Ve Araplar **سِلْتين** yerine **سِجِّين** derler; ve **سِلِتينٌ** Arapça değildir. Ebû ‘Amr: **السِّجِّينُ** şiddetli olandır. Başkası: o, **السِّجْن**’den **فِعّيل**’dir; sanki kendisine isabet edeni düşüşünden (darbından) sabitler de yerinden ayrılmaz. Ve İbnü’l-A‘râbî onu **سِخِّيناً** diye rivayet etti; yani sıcak; vuruşu kastediyor. Ve el-Mu’arric’ten, İbn Mukbil’in sözünde **سِجِّيل** ve **سِجِّين** “dâim” (sürekli) olarak rivayet edildi. Ve hurmadan **السِّلتِينُ**: köklerinde suyu kendisine çeken çukurlar kazılan şeydir; su ona ulaşmadığı zaman.
