# سحن — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AD%D9%86/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%AD%D9%86/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سحن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AD%D9%86.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: سحن

سَحَنَ
1 سَحَنَ ذ , (S, L, K,) aor. سَحَنَ , (K,) inf. n. سَحْنٌ, (L,) He broke a stone. (S, L, K.) And He crushed, bruised, brayed, or pounded, a thing. (L.) ― -b2- Also He rubbed [in the CK ذٰلِكَ is erroneously put for دَلَكَ] a piece of wood so as to make it smooth, (L, K,) with an instrument called مِسْحَن, without taking anything from it. (L.)

ساحن المَالَ
3 ساحن المَالَ ذ : see 5. ― -b2- The inf. n. مُسَاحَنَةٌ signifies also The meeting [another] face to face. (L, K.) ― -b3- And you say, سَاحَنْتُكَ, (L,) inf. n. مُسَاحَنَةٌ, (S, L, K,) I mixed with thee in familiar, or social, intercourse: (L:) and did so in a good manner. (S, L, K.) And سَاحَنَهُ الشَّىْءَ He joined, or took part, with him in the thing. (L.)

تسحّن المَالَ
5 تسحّن المَالَ ذ He looked at the سَحْنَآء [or aspect &c.] of the مال [i. e. cattle, or other property]; as also ↓ ساحنهُ. (L, K.) You say, تَسَحَّنْتُ المَالَ فَرَأَيْتُ سَحْنَآءَهُ حَسَنَةً [I looked at the aspect of the cattle, or other property, and saw the aspect thereof to be goodly]. (S, L.)

سَحْنٌ
سَحْنٌ ذ A numerous congregation: so in the phrase يَوْمُ سَحْنٍ [A day of a numerous congregation]. (K.)

سِحْنٌ
سِحْنٌ ذ Quarter, shelter, or protection; syn. كَنَفٌ: so in the saying, هُوَ فِى سِحْنِهِ [He is in his quarter or shelter or protection]. (K.)

سَحْنَةٌ
سَحْنَةٌ ذ and ↓ سَحَنَةٌ, (L, K,) or the latter, and, as sometimes pronounced, سَحْنَةٌ, (S,) and ↓ سَحْنَآءُ and ↓ سَحَنَآءُ, (S, L, K,) pronounced سَحَنَآءُ by Fr, the only person heard by A'Obeyd to pronounce it thus, and said by Ibn-Keysán to be thus pronounced because of the faucial letter, (S, L,) but ↓ سَحْنَآءُ is better, (L,) Aspect, appearance, or external state or condition: (S, L, K:) and simply state, or condition: (L:) and colour: and softness, or smoothness, of the external skin: and i. q. نَعْمَةٌ [as meaning softness, or delicateness: in the CK. النِّعْمَةُ is erroneously put for النَّعْمَةُ]. (L, K.) You say, اـِنَّهُ لَحَسَنُ السَّحْنَةِ (L) and ↓ السَّحْنَآءِ (S, L) [Verily he is goodly in aspect, &c.]: and ↓ هٰؤُلَآءِ قَوْمٌ حَسَنٌ سَحَنَتُهُمْ [These are a people, or party, whose aspect, &c.,  is goodly]. (S, L.) And سَحْنَةٌ is also expl. as signifying The beauty of the hair, and of the complexion, and of the external skin, of a man. (L.) And it occurs in a trad. as meaning The external skin of the face; and is sometimes pronounced ↓ سِحْنَةٌ, and is also called the ↓ سَحْنَآء. (L.)

سِحْنَةٌ
سِحْنَةٌ ذ : see what next precedes.

سَحَنَةٌ
سَحَنَةٌ ذ : see سَحْنَةٌ, in two places.

سَحْنَآءُ
سَحْنَآءُ ذ and سَحَنَآءُ: see سَحْنَةٌ; the former in four places.

مُسْحِنٌ
مُسْحِنٌ ذ A horse goodly in condition; as in the saying, جَآءَ الفَرَسُ مُسْحِنًا [The horse came goodly in condition]: fem, with ة: (L, K:) you say فَرَسٌ مُسْحِنَةٌ, (L,) or ↓ مُسَحَّنَةٌ, (S, [so in my copies,]) a mare goodly in condition and in aspect, (L,) or goodly in aspect. (S.)

مِسْحَنٌ
مِسْحَنٌ ذ An instrument with which wood is rubbed so as to make it smooth without taking anything from it. (L.)

مِسْحَنَةٌ
مِسْحَنَةٌ ذ A thing with which stones are broken. (S, L, K.) I. q. صَلَآءَةٌ [i. e. A stone such as fills the hand: or a stone with which, or on which, one brays, or powders, perfumes or other things]. (L, K. [In the CK, الصَّلابَةُ is erroneously put for الصَّلَآءَةُ or its var. الصَّلَايَةُ.]) A thing with which gold is rubbed so that it becomes smooth and glistening. (Skr pp. 154 and 155.) And its pl. مَسَاحِنُ is said to signify Stones with which are crushed, or brayed, the stones of [i. e. containing] silver. (Skr, L.) And Mill-stones with which one grinds. (Skr.) And Thin stones with which iron is made thin, (L, * K, [in the former of which يهبّى is erroneously put for يُمْهَى,]) like [as is done with] the مِسَنّ. (L.) And Stones of [i. e. containing] gold and silver: (Skr, K:) so says Ibn-Habeeb. (Skr.)

فَرَسٌ مُسَحَّنَةٌ
فَرَسٌ مُسَحَّنَةٌ ذ : see مُسْحِنٌ.

### Türkçe

سَحَنَ
1 **سَحَنَ** ذ , (S, L, K,) muzâri‘ **سَحَنَ** , (K,) mastar ismi **سَحْنٌ**, (L,) O, bir taşı kırdı. (S, L, K.) Ve O, bir şeyi ezdi, berdeledi, dövdü yahut havanda dövdü. (L.) ― -b2- Keza O, [CK’de **ذٰلِكَ** yanlışlıkla **دَلَكَ** yerine konmuştur] bir tahta parçasını, ondan hiçbir şey eksiltmeksizin, **مِسْحَن** denilen bir aletle, onu pürüzsüz yapmak için ovdu. (L, K,) (L.)

ساحن المَالَ
3 **ساحن المَالَ** ذ : 5’e bak. ― -b2- Mastar ismi **مُسَاحَنَةٌ** ayrıca Yüz yüze karşılaşma anlamına gelir. (L, K.) ― -b3- Ve sen dersin ki, **سَاحَنْتُكَ**, (L,) mastar ismi **مُسَاحَنَةٌ**, (S, L, K,) Seninle ünsiyetli yahut içtimaî bir münasebette karışıp kaynaştım: (L:) ve bunu iyi bir tarz üzere yaptım. (S, L, K.) Ve **سَاحَنَهُ الشَّىْءَ** O, o şeyde onunla birleşti yahut onunla birlikte iştirak etti. (L.)

تسحّن المَالَ
5 **تسحّن المَالَ** ذ O, **سَحْنَآء**’a [yahut görünüş vb.’ye] **مال**’ın [yani davar yahut başka mülkün] baktı; bunun gibi ↓ **ساحنهُ**. (L, K.) Sen dersin ki, **تَسَحَّنْتُ المَالَ فَرَأَيْتُ سَحْنَآءَهُ حَسَنَةً** [Malın (davarın yahut başka mülkün) görünüşüne baktım da onun görünüşünü güzel gördüm]. (S, L.)

سَحْنٌ
**سَحْنٌ** ذ Kalabalık bir cemaat: **يَوْمُ سَحْنٍ** ibaresinde böyledir [kalabalık bir cemaat günü]. (K.)

سِحْنٌ
**سِحْنٌ** ذ Mahalle, sığınak yahut himaye; eş anlamlısı **كَنَفٌ**: **هُوَ فِى سِحْنِهِ** sözünde böyledir [O, kendi mahallesinde yahut sığınağında yahut himayesindedir]. (K.)

سَحْنَةٌ
**سَحْنَةٌ** ذ ve ↓ **سَحَنَةٌ**, (L, K,) yahut ikincisi; ve bazen telaffuz olunduğu üzere, **سَحْنَةٌ**, (S,) ve ↓ **سَحْنَآءُ** ve ↓ **سَحَنَآءُ**, (S, L, K,) Fr tarafından **سَحَنَآءُ** diye telaffuz olunur; A‘Obeyd’in onu böyle telaffuz eden olarak işittiği tek kişi odur; ve İbn-Keysán tarafından, boğaz harfi sebebiyle böyle telaffuz olunduğu söylenmiştir, (S, L,) fakat ↓ **سَحْنَآءُ** daha iyidir, (L,) Görünüş, görünüm yahut dış hâl yahut durum: (S, L, K:) ve sırf hâl yahut durum: (L:) ve renk: ve dış derinin yumuşaklığı yahut pürüzsüzlüğü: ve **نَعْمَةٌ** ile aynı mânâdadır [yumuşaklık yahut incelik mânâsında: CK’de **النِّعْمَةُ** yanlışlıkla **النَّعْمَةُ** yerine konmuştur]. (L, K.) Sen dersin ki, **اـِنَّهُ لَحَسَنُ السَّحْنَةِ** (L) ve ↓ **السَّحْنَآءِ** (S, L) [Şüphesiz o, görünüş vb. bakımından güzeldir]: ve ↓ **هٰؤُلَآءِ قَوْمٌ حَسَنٌ سَحَنَتُهُمْ** [Bunlar, görünüş vb.’leri güzel olan bir kavim yahut zümredir]. (S, L.) Ve **سَحْنَةٌ** ayrıca Bir adamın saçının, ten renginin ve dış derisinin güzelliği diye açıklanır. (L.) Ve bir rivayette, Yüzün dış derisi mânâsında vârid olmuştur; ve bazen ↓ **سِحْنَةٌ** diye telaffuz olunur; ve ayrıca ↓ **سَحْنَآء** diye adlandırılır. (L.)

سِحْنَةٌ
**سِحْنَةٌ** ذ : Bir önce gelen şeye bak.

سَحَنَةٌ
**سَحَنَةٌ** ذ : **سَحْنَةٌ**’ye bak, iki yerde.

سَحْنَآءُ
**سَحْنَآءُ** ذ ve **سَحَنَآءُ**: **سَحْنَةٌ**’ye bak; birincisi dört yerde.

مُسْحِنٌ
**مُسْحِنٌ** ذ Hâli güzel bir at; **جَآءَ الفَرَسُ مُسْحِنًا** sözünde olduğu gibi [At, hâli güzel olarak geldi]: müennesi ة ile: (L, K:) sen dersin **فَرَسٌ مُسْحِنَةٌ**, (L,) yahut ↓ **مُسَحَّنَةٌ**, (S, [nüshalarımda böyledir,]) hâli ve görünüşü güzel bir kısrak, (L,) yahut görünüşü güzel. (S.)

مِسْحَنٌ
**مِسْحَنٌ** ذ Tahtanın, ondan hiçbir şey eksiltmeksizin pürüzsüz yapılması için onunla ovulduğu bir alet. (L.)

مِسْحَنَةٌ
**مِسْحَنَةٌ** ذ Taşların kırıldığı bir şey. (S, L, K.) **صَلَآءَةٌ** ile aynı mânâdadır [yani eli dolduran bir taş; yahut onunla, yahut onun üzerinde, kokular yahut başka şeyler dövülen yahut toz edilen bir taş]. (L, K. [CK’de **الصَّلابَةُ** yanlışlıkla **الصَّلَآءَةُ** yahut onun varyantı **الصَّلَايَةُ** yerine konmuştur.]) Altının, pürüzsüz ve parlak olması için onunla ovulduğu bir şey. (Skr s. 154 ve 155.) Ve onun çoğulu **مَسَاحِنُ**’ün, [yani içinde] gümüş bulunan taşların taşlarının ezildiği yahut havanda dövüldüğü taşlar mânâsına geldiği söylenir. (Skr, L.) Ve öğütme taşları; onlarla öğütülür. (Skr.) Ve demirin inceltildiği ince taşlar, (L, * K, [birincisinde **يهبّى** yanlışlıkla **يُمْهَى** yerine konmuştur,]) **مِسَنّ** ile [yapıldığı gibi] benzer şekilde. (L.) Ve [yani içinde] altın ve gümüş bulunan taşlar: (Skr, K:) İbn-Habeeb böyle der. (Skr.)

فَرَسٌ مُسَحَّنَةٌ
**فَرَسٌ مُسَحَّنَةٌ** ذ : **مُسْحِنٌ**’e bak.
