# سدر — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AF%D8%B1/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%AF%D8%B1/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سدر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AF%D8%B1.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: سدر

باب السين والدال والراء معهما
س د ر، د س ر، س ر د، ر د س، د ر س مستعملات
سدر:
السِّدْرُ شَجَرٌ حَمْلُه النَّبِق، والواحدة بالهاء، ووَرَقه غَسولٌ.
وسِدْرةُ المُنتَهى في السّماء السابعة لا يُجاوزُها مَلَكٌ ولا نبيٌّ، قد أَظَلَّتِ السَّماواتِ والجَنّةَ.
والسَّدَرُ: اسمِدْرار البَصَر، وسَدِرَ بَصَرُه سَدَراً اذا لم يكَد يُبصِر الشيءَ حَسَناً، فهو سَدِرٌ وعَيْنُه سَدِرةٌ.
وفي عَيْنة سَماديرُ أي غَشوةٌ.
وسَدَرَ شَعرَه يَسْدُره سَدْراً اذا أرسَلَه، قال: أَثيث شَعْرٍ على المَتنَيْنِ مَسْدورُ وهو كالسَّدْل للثَّوب.
والأسدَران: المَنْكِبان.
وقال الحَسَنُ في الأَثَر: يَضرِبُ أسْدَرَيْهِ ويخطُرُ في مِذْرَوَيْهِ.
والسادِرُ: الذي لا يُقلِعُ ولا ينزعُ عما هو فيه من غَيِّه وضَلالِه وتَكَلَّمَ فلانٌ سادراً: غيرَ مُتَثَبَّتٍ في كلامه، ولم أسمَع له فعلاً، قال:
ولا تَنْطِقِ العَوْراءَ في القَول سادِراً		فإنَّ له فاعلَمْ مـن الـلـهِ واعـيا
والسَّديرُ: اسْمُ نَهرٍ بالحيرة، وقال عَدِيٌّ:
سَرَّه حالُه وكـثـرةُ مـا يَم		لِكُ والبحرُ مُعِرضاً والسَّديرُ
وسيفٌ مُنْسَدِرٌ أي ماضٍ، وانسَدَرَ عليهم الخَيرَ والشَّرُّ أي انْسَدَلَ.
والسِّدْر: الثَّوْبُ بلغة قومٍ.
دسر:
الدَّسْرُ: الدَّفْعُ الشديد والطَّعن، ودَسَره بالرُّمْح.
والدِّسارُ خَيْط من ليف تُشَدُّ به ألواحُ السَّفينةَ، والمَساميرُ أيضاً تُسَمَّى دُسُراً في أمر السفينة، واحدها دِسارٌ، قال العجاج في الدَّسْر: عن ذي قَداميسَ لُهامٍ لَوْ دَسَرْ والبُضعُ أيضاً يستعمل فيه الدَّسرُ.
وجَمَل دَوُسَرٌ ودَوْسريّ ودَوْسَرانيٌّ: ضَخْمُ الهامةِ والمَنكِب.
سرد:
سرَدَ القراءة والحديث يَسرُدُه سَرْداً أي يُتابِعُ بعضَه بعضاً.
والسَّرْدُ: اسمٌ جامع للدُّروع ونحوِها من عَمَل الحَلَق، وسُمِّيَ سَرْداً لأنّه يُسْرَّدُ فيُثْقَبُ طَرَفا كُلِّ حَلقةٍ بمِسمار فذلك الحَلَق المُسَرَّد، قال اللهُ- عَزّ وجلَّ: "وقَدِّرْ في السَّرُدِ اي اجعَلِ المساميرَ على قَدْر خُرُوق الحَلَق، لا تُغلِظْ فتَنخَرِمَ ولا تُدِقَّ فتَقْلَقَ.
والسِّرادُ والزِّراد والمِسْرَدُ: المِثْقَب، قال: كما خَرَجَ السِّرادُ من النِّفالِ وسُمِّيَت النَّعُلُ المَخصُوفةُ اللسان مِسرداً.
وسُمِّيَ الزِّراد سِراداً لأنَّ السينَ قريبةٌ من الزاي كما قالوا للأسَد: أَزَد، فاذا صُغِّر أزد رَجَعوا الى السين فقالوا: أُسَيْد.
ردس:
الرَّدْسُ: دَكُّكَ أرضاً أو حائطا أو مَدَراً بشيءٍ صُلْبٍ عريضٍ يُسَمَّى مِرْدَساً، والفعلُ يَردُسُ، قال العجاج: يُغَمِّدُ الأعداءَ جَوْزاً مِرْدَسا
درس:
الدَّرْسُ: ضَرْبٌ من الجَرَب يبقَى له أَثَرٌ مُتَفَشٍّ في الجِلْد، قال العجاج: من عَرَق النَّضحِ عَصيمُ الدَّرْسِ والدَّرس: بقيّة أَثَرِ الشيءٍ الدّارس، والمصدر الدُرُوس.
ودَرَسَتهُ الرِّياح أي عَفَتْه.
والدَّرْس: دَرْسُ الكتابِ للحِفْظ، ودَرَسَ دِراسةً، ودارَسْتُ فلاناً كتاباً لكي أحفَظَ.
والدَّريسُ: الثَّوُبُ الخَلَق، وكذلك من البُسُطِ ونحوها.
وقَتَلَ رجلٌ رجلاً من جُلَساءِ النُّعمان في مجلسه فأمَرَ بقتله فقال: أيقتُل الرجلُ جارَه ويُضيعُ ذِمارَه، قال: نَعَم اذا قَتَلَ جليسَه وخَضَبَ دريسه، ويجمع الدَريس على الدُّرْسان.

### Türkçe

باب **السين** و**الدال** و**الراء** معهما
**س د ر**، **د س ر**، **س ر د**، **ر د س**، **د ر س** kullanımlı olanlardır.

**سدر**:
**السِّدْرُ**: bir ağaçtır; meyvesi **النَّبِق**’tir; tekili **الهاء** ile (yapılır); yaprağı yıkayıcıdır.
Ve **سِدْرةُ المُنتَهى** yedinci göktedir; onu ne bir melek ne de bir peygamber aşar; gökleri ve cenneti gölgelemiştir.
Ve **السَّدَرُ**: bakışın akıp gitmesi (görmenin dağılması)dır; **سَدِرَ بَصَرُه سَدَراً**: eğer neredeyse bir şeyi iyi görmez olduysa; o, **سَدِرٌ**dür ve gözü **سَدِرةٌ**dür.
Ve bir gözde **سَماديرُ** vardır; yani bir perde (bulanıklık).
Ve **سَدَرَ شَعرَه يَسْدُره سَدْراً**: eğer onu salıverdi ise; dedi ki:
أَثيث شَعْرٍ على المَتنَيْنِ مَسْدورُ وهو كالسَّدْل للثَّوب.
Ve **الأسدَران**: iki omuzdur.
Ve **الحَسَنُ** eserde dedi ki: **يَضرِبُ أسْدَرَيْهِ ويخطُرُ في مِذْرَوَيْهِ**.
Ve **السادِرُ**: içinde bulunduğu azgınlık ve sapıklık hâlinden vazgeçmeyen ve ayrılmayan kimsedir; ve falan **سادِراً** konuştu: sözünde sağlamca durmayan (kimse olarak); onun için bir fiil işitmedim; dedi ki:
ولا تَنْطِقِ العَوْراءَ في القَول سادِراً		فإنَّ له فاعلَمْ مـن الـلـهِ واعـيا
Ve **السَّديرُ**: **الحيرة**’de bir nehrin adıdır; ve **عَدِيٌّ** dedi ki:
سَرَّه حالُه وكـثـرةُ مـا يَم		لِكُ والبحرُ مُعِرضاً والسَّديرُ
Ve **سيفٌ مُنْسَدِرٌ**: yani keskin (işliyor)dur; ve **انسَدَرَ عليهم الخَيرَ والشَّرُّ**: yani sarkıp indi.
Ve **السِّدْر**: bir kavmin dilinde elbisedir.

**دسر**:
**الدَّسْرُ**: şiddetli itme ve saplamadır; ve onu mızrakla **دَسَره**.
Ve **الدِّسارُ**: geminin tahtalarının onunla sıkıca bağlandığı liften bir iptir; ve çiviler de gemi işinde **دُسُراً** diye adlandırılır; tekili **دِسارٌ**dur; **العجاج** **الدَّسْر** hakkında dedi ki:
عن ذي قَداميسَ لُهامٍ لَوْ دَسَرْ
Ve **البُضعُ**da da **الدَّسرُ** kullanılır.
Ve **جَمَل دَوُسَرٌ** ve **دَوْسريّ** ve **دَوْسَرانيٌّ**: başı ve omzu iri (olan).

**سرد**:
**سرَدَ** kıraati ve hadisi **يَسرُدُه سَرْداً**: yani birini birine ardı sıra getirir.
Ve **السَّرْدُ**: zırhlar ve benzerleri için, halka işçiliğinden olanların hepsini toplayan bir addır; ve ona **سَرْداً** adı verildi; çünkü o **يُسْرَّدُ**: her halkanın iki ucu bir çiviyle delinip (birbirine) geçirilir; işte bu **الحَلَق المُسَرَّد**dır. Allah -azze ve celle- dedi ki: **"وقَدِّرْ في السَّرُدِ"** yani: çivileri, halkaların deliklerinin ölçüsüne göre yap; kalınlaştırma ki yırtılıp delinmesin; inceltme ki gevşeyip oynasın.
Ve **السِّرادُ** ve **الزِّراد** ve **المِسْرَدُ**: delgidir; dedi ki:
كما خَرَجَ السِّرادُ من النِّفالِ
Ve dili dikilerek birleştirilmiş nalın **مِسرداً** diye adlandırıldı.
Ve **الزِّراد**a **سِراداً** adı verildi; çünkü **السين** **الزاي**’a yakındır; **الأسَد** için **أَزَد** dedikleri gibi; **أزد** küçültülünce **السين**’e döndüler de **أُسَيْد** dediler.

**ردس**:
**الرَّدْسُ**: sert ve geniş bir şeyle, ki ona **مِرْدَساً** denir, toprağı yahut duvarı yahut kerpici dövüp sıkıştırmandır; fiil **يَردُسُ**tur; **العجاج** dedi ki:
يُغَمِّدُ الأعداءَ جَوْزاً مِرْدَسا

**درس**:
**الدَّرْسُ**: deride yayılmış bir iz bırakan bir çeşit uyuzdur; **العجاج** dedi ki:
من عَرَق النَّضحِ عَصيمُ الدَّرْسِ
Ve **الدَّرس**: eskimiş şeyin izinin kalıntısıdır; mastar **الدُرُوس**tur.
Ve **دَرَسَتهُ الرِّياح**: yani onu silip yok etti.
Ve **الدَّرْس**: ezber için kitabı okumadır; ve **دَرَسَ دِراسةً**; ve ben falanla bir kitabı, ezberleyeyim diye **دارَسْتُ**.
Ve **الدَّريسُ**: eski elbisedir; ve aynı şekilde yaygılardan ve benzerlerinden (olan).
Ve bir adam, **النُّعمان**’ın meclisinde onun meclis arkadaşlarından bir adamı öldürdü; o da onun öldürülmesini emretti; dedi ki: “Adam komşusunu öldürür de himayesini zayi eder mi?” Dedi ki: “Evet; eğer meclis arkadaşını öldürür ve **دريسه**’ni kana boyarsa.” Ve **الدَريس**in çoğulu **الدُّرْسان** üzerine toplanır.
