# سدر — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AF%D8%B1/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%AF%D8%B1/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سدر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%AF%D8%B1.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: سدر

سَدِرَ
1 سَدِرَ ذ , aor. سَدَرَ , inf. n. سَدَرٌ and سَدَارَةٌ, (S, K,) He became dazzled by a thing at which he looked, so that he turned away his face from it: or became confounded, or perplexed, and unable to see his right course: syn. تَحَيَّرَ: (K:) and he (a camel) became dazzled by a thing at which he looked, so that he turned away his face from it, by reason of intense heat: (S, * K:) also, (TA,) or سَدِرَ بَصَرُهُ, (M,) he [app. a man or any animal] was hardly able to see: (M, TA:) or سَدِرَ بَصَرُهُ he was dazzled, or confounded or perplexed, and did not see well; as also ↓ اِسْمَدَرَّ. (A, TA.) [See also سَدَرٌ, below.] -A2- سَدَرَ, (M, K,) or سَدَرَتْ, (S,) aor. سَدُرَ , inf. n. سَدْرٌ, (M,) He, or she, let down, let fall, or made to hang down, his, or her, hair; (S, M, K;) and in like manner, a curtain, or veil, (M,) and a garment; (Lh;) a dial. var. of سَدَلَ. (S, K. *) ― -b2- Also سَدَرَ, aor. سَدِرَ , inf. n. سَدْرٌ and سُدُورٌ, He rent his garment. (Yaa- koob, M.)

اسدرتِ الشَّمْسُ عَيْنَهُ
4 اسدرتِ الشَّمْسُ عَيْنَهُ ذ [The sun dazzled his eye, and confused his sight]. (K in art. جهر.)

تسدّر بِثَوْبِهِ
5 تسدّر بِثَوْبِهِ ذ He covered himself with his garment. (AA.)

انسدر
7 انسدر ذ It (hair, S, M, K, and a curtain or veil, M) hung down; (S, M, K;) a dial. var. of انسدل. (S, K. *) ― -b2- انسدر يَعْدُو He was somewhat quick, or made some haste, running: (S, M: *) or he went down, or downwards, and persevered (A 'Obeyd, K) in his running, going quickly. (A 'Obeyd.) [In the CK, for يعدو, is put by mistake بَعُدَ.]

اِسْمَدَرَّ بَصَرُهُ
Q. Q. 4 اِسْمَدَرَّ بَصَرُهُ ذ His sight became weak, in the manner described below, voce سَمَادِيرُ. (S in art. سدر, and M and K in art. سمدر.) It is of the measure اِفْمَعَلَّ, from السَّدَرُ; (IKtt;) the م being augmentative. (S.) See also سَدِرَ. ― -b2- اسمدرّت عَيْنُهُ His eye shed tears; accord. to Lh; but this is not known in the classical language. (M in art. سمدر.)

سِدْرٌ
سِدْرٌ ذ [a coll. gen. n., The species of lote-tree called by Linnæus rhamnus spina Christi; and by Forskål, rhamnus nabeca;] the tree, or trees, of which the fruit is called نَبِق and نَبْق: (S, M, Mgh, Msb, K:) sing., (Msb,) or [rather] n. un., (S, M, K,) سِدْرَةٌ: (S, M, Msb, K:) and sometimes سِدْرٌ is used as meaning the smallest or smaller of numbers [generally denoting from three to ten inclusively]: (Ibn-Es-Sarráj, Msb:) AHn says, accord. to Aboo-Ziyád, the سِدْر is of the kind called عِضَاه, and is of two species, عُبْرِىٌّ and ضَالٌ: the عبرى is that which has no thorns except such as do not hurt: the ضال has thorns [which hurt]: the سدر has a broad round leaf: and sometimes people alight and rest beneath a tree of this kind; but the ضال is small: the best نبق that is known in the land of the Arabs is in Hejer (هَجَر), in a single piece of land which is appropriated to the Sultán alone: it is the sweetest of all in taste and odour: the mouth of him who eats it, and the garments of him who has it upon him, diffuse an odour like that of perfume: (M, TA:) it is [also] said that the سدر is of two species; whereof one grows in the cultivated lands, and its leaves are used in the ablution termed غُسْل, and its fruit is sweet; and the other grows in the desert, and its leaves are not so used, and its fruit is juicy: the زُعْرُور is so described that it may be supposed to be the wild نبق: (Msb:) when سِدْرٌ is used absolutely, with relation to the ablution termed غُسْل, it means the ground leaves of the tree so called: (Mgh, * Msb:) the pl. of سِدْرَةٌ is سِدْرَاتٌ and سِدِرَاتٌ and سِدَرَاتٌ (S, K) and سِدَرٌ (S, M, K) and سُدُورٌ, (M, K,) which last is extr. (M.) ― -b2- سِدْرَةُ المُنْتَهَى is said to be The lote-tree in the Seventh Heaven; (Lth, K; *) beyond which neither angel nor prophet passes, and which shades the water and Paradise: (Lth:) in the Saheeh it is said to be in the Sixth Heaven: 'Iyád reconciles the two assertions by the supposition that its root is in the Sixth, and that it rises over the Seventh: accord. to IAth, it is in the furthest part of Paradise to which, as its furthest limit, extends the knowledge of ancients and moderns. (MF, TA.)

سَدَرٌ
سَدَرٌ ذ [see 1]. You say, فِى بَصَرِهِ سَدَرٌ, and ↓ سَمَادِيرُ, In his sight is a confusedness, so that he does not see well. (A.) ― -b2- Some say that it signifies An affection resembling vertigo, common to a voyager upon the sea: or [simply] vertigo. (TA in art. بقل.)

سَدِرٌ
سَدِرٌ ذ Having his eyes dazzled by a thing, so that he turns away his face from it: or in a state of confusion or perplexity, and unable to see his right course: syn. مُتَحَيِّرٌ: (K:) as also ↓ سَادِرٌ: (S, K:) and the former, a camel having his eyes dazzled by a thing, so that he turns away his face from it, by reason of intense heat: (S:) and also one having his eyes dazzled by snow; as well as by intense heat. (IAar.) ― -b2- عَيْنُهُ سَدِرَةٌ His eye is confused in its vision, or dazzled, so that he cannot see well. (A.) ― -b3- And سَدِرَةٌ means An old and weak she-camel. (IAar, TA in art. سد.) ― -b4- Also سَدِرٌ The sea: (S, M, K:) one of the [proper] names thereof; (S;) occurring only in a poem of Umeiyeh Ibn-Abi-s-Salt: (M:) he says,
فَكَأَنَّ بِرْقِعَ وَالمَلَائِكُ حَوْلَهُ
سَدِرٌ تَوَاكَلُهُ القَوَائِمُ أَجْرَدُ
[And as though the first heaven, with the angels around it, were the sea, the winds deserting it, and smooth]: (S, M, TA: [but in the M and TA, for حَوْلَهُ, we find حَوْلَهَا; and in the S, for أَجْرَدُ, we find أَجْرَبُ, which is inconsistent with the rhyme of the poem:]) by القوائم he means the winds; and by تواكله, [for تَتَوَاكَلُهُ,] تَرَكَتْهُ [or rather تَتْرُكُهُ]: he likens the sky to the sea when calm: (TA:) Th quotes thus:
وَكَأَنَّ بِرْقِعَ وَالمَلَائِكُ تَحْتَهَا
سَدِرٌ تَوَاكَلُهُ قَوَائِمُ أَرْبَعُ
and says that the poet likens the angels, with respect to their fear of God, to a man affected with a vertigo [lit., turning round, though it would seem more appropriate had he said, the poet likens them to a camel so affected, whom his four legs failed: he prefaces this explanation with the words, سَدِرٌ يَدُورُ وَقَوَائِمُ أَرْبَعُ هُمُ المَلَائِكَةُ; to which he or ISd adds, لَا يَدْرِى كَيْفَ خَلْقُهُم: but (using a common phrase of ISd) I can only say, لَا أَدْرِى كَيْفَ هٰذَا; unless there be some omission in the transcription]: (M, TA:) Sgh says that the correct reading is سِدْرٌ, meaning the kind of tree so called, not the sea; and the author of the Námoos adopts his opinion; but MF rejects it: (TA:) some read رَقْعًا [in the place of برقع] and explain it as meaning the seventh heaven. (TA in art. رقع.)

سِدْرِىٌّ
سِدْرِىٌّ ذ One who grinds and sells the leaves of the سِدْر. (TA.) [See also سَدَّارٌ.]

سِدَارٌ
سِدَارٌ ذ A thing resembling a [curtain of the kind called] خِدْر: (K:) or resembling a كِلَّة, which is put across a [tent of the kind called] خِبَآء. (M.)

سَدَّارٌ
سَدَّارٌ ذ A seller of the leaves of the سِدْر. (TA.) [See also سِدْرِىٌّ.]

سَادِرٌ
سَادِرٌ ذ : see سَدِرٌ. ― -b2- Also Losing his way: you say, اـِنَّهُ سَادِرٌ فِى الغَىِّ Verily he is losing his way, in error. (A.) And أَتَى أَمْرَهُ سَادِرًا i. e. [He entered into, or did, his affair] in a wrong way. (Ham p. 432.) ― -b3- A man without firmness, or deliberation. (M.) You say, تَكَلَّمَ سَادِرًا He spoke without deliberation. (A.) ― -b4- A man who cares not for anything, nor minds what he does: (S, * M, K:) or one who occupies himself with vain or frivolous diversion. (TA.)

سُمْدُورٌ
سُمْدُورٌ ذ A cloudiness of the eye; (K;) and weakness of sight: (TA:) and سَمَادِيرُ [originally pl. of the preceding, app.,] weakness of sight, (S, M, K,) or something appearing to a man by reason of weakness of his sight, (M, K,) on the occasion of, (S, M,) or [arising] from, (K,) intoxication (S, M, K) by drink &c., (M,) and from [or if the reading in the CK be correct this prep. should be omitted] the insensibility arising from drowsiness and vertigo. (S, K.) The م is augmentative. (S: but the word is mentioned in the M and K in art. سمدر.) See also سَدَرٌ. -A2- Also A king: because the eyes become weak, or dazzled, in consequence of looking at him. (K in art. سمدر.)

الأَسْدَرَانِ
الأَسْدَرَانِ ذ The shoulder-joints, (S, M, A, K,) and the sides: (S, K:) or (so in the M, but accord. to the K “ and ”) two veins (M, K) in the eye, (M,) or in the two eyes: (K:) or beneath the temples. (M.) Hence the saying جَآءَ يَضْرِبُ أَسْدَرَيْهِ He came beating (with his hands, TA) his shoulder-joints (S, A, K) and his sides; (S, K;) meaning, (tropical:) he came empty, (S, A, K,) having nothing in his hand, (S,) or having no occupation, (M,) and without having accomplished the object of his desire: (S, K:) and in like manner, أَصْدَرَيْهِ: (S:) and جَآءَ يَنْفُضُ أَسْدَرَيْهِ, (AZ,) and أَصْدَرَيْهِ, (TA,) and أَزْدَرَيْهِ, (ISk,) he came shaking his shoulder-joints: (AZ:) or his sides: meaning as above. (TA.)

مَسْدُورٌ
مَسْدُورٌ ذ Hair [let down, or made to hang down, or] hanging down; like مَسْدُولٌ. (TA.)

مُسْمَدِرٌّ
مُسْمَدِرٌّ ذ A dazzled eye. (TA in art. سمدر.) -A2- A long and direct road. (K ibid.) ― -b2- And hence, (TA ibid.,) (assumed tropical:) Right speech or language. (K and TA ibid.)

### Türkçe

**سَدِرَ**
1 **سَدِرَ** ذ, muzâri‘i **سَدَرَ**, mastarı **سَدَرٌ** ve **سَدَارَةٌ**, (S, K,) Bir şeye baktığında onunla gözleri kamaştı da ondan yüzünü çevirdi: yahut şaşkınlaştı, yahut bocaladı ve doğru yolunu göremez oldu: eşanlamlısı **تَحَيَّرَ**: (K:) ve o (bir deve) şiddetli sıcaklık sebebiyle, baktığı bir şeyle gözleri kamaştı da ondan yüzünü çevirdi: (S, * K:) ayrıca, (TA,) yahut **سَدِرَ بَصَرُهُ**, (M,) o [görünüşe göre bir insan yahut herhangi bir hayvan] güçlükle görebildi: (M, TA:) yahut **سَدِرَ بَصَرُهُ** gözleri kamaştı, yahut şaşkınlaştı yahut bocaladı ve iyi görmedi; bunun gibi ↓ **اِسْمَدَرَّ** da. (A, TA.) [Aşağıda **سَدَرٌ**’a da bak.] -A2- **سَدَرَ**, (M, K,) yahut **سَدَرَتْ**, (S,) muzâri‘i **سَدُرَ**, mastarı **سَدْرٌ**, (M,) O, yahut o (kadın), saçını saldı, aşağı bıraktı yahut sarkıttı; (S, M, K;) ve aynı şekilde, bir perde yahut örtü, (M,) ve bir elbise; (Lh;) **سَدَلَ**’ın bir lehçe varyantı. (S, K. *) ― -b2- Yine **سَدَرَ**, muzâri‘i **سَدِرَ**, mastarı **سَدْرٌ** ve **سُدُورٌ**, Elbisesini yırttı. (Yaa- koob, M.)

**اسدرتِ الشَّمْسُ عَيْنَهُ**
4 **اسدرتِ الشَّمْسُ عَيْنَهُ** ذ [Güneş onun gözünü kamaştırdı ve görmesini şaşırttı]. (K, **جهر** maddesinde.)

**تسدّر بِثَوْبِهِ**
5 **تسدّر بِثَوْبِهِ** ذ Elbisesiyle örtündü. (AA.)

**انسدر**
7 **انسدر** ذ O (saç, S, M, K, ve bir perde yahut örtü, M) sarktı; (S, M, K;) **انسدل**’in bir lehçe varyantı. (S, K. *) ― -b2- **انسدر يَعْدُو** Koşarak biraz çabuk oldu, yahut biraz acele etti: (S, M: *) yahut koşmasında (A 'Obeyd, K) aşağı indi yahut aşağıya doğru gitti ve sürdürdü, hızlı giderek. (A 'Obeyd.) [CK’de **يعدو** yerine yanlışlıkla **بَعُدَ** konmuştur.]

**اِسْمَدَرَّ بَصَرُهُ**
Q. Q. 4 **اِسْمَدَرَّ بَصَرُهُ** ذ Görmesi, aşağıda **سَمَادِيرُ** lafzı altında anlatılan tarzda zayıfladı. (S, **سدر** maddesinde; M ve K, **سمدر** maddesinde.) Bu, **السَّدَرُ**’dan, **اِفْمَعَلَّ** veznindendir; (IKtt;) **م** ziyadedir. (S.) **سَدِرَ**’e de bak. ― -b2- **اسمدرّت عَيْنُهُ** Gözü yaş döktü; Lh’ye göre; fakat bu, klasik dilde bilinmez. (M, **سمدر** maddesinde.)

**سِدْرٌ**
**سِدْرٌ** ذ [topluluk cins ismi, Linnæus’un rhamnus spina Christi dediği; Forskål’ın rhamnus nabeca dediği lot ağacı türü;] meyvesine **نَبِق** ve **نَبْق** denilen ağacın yahut ağaçların kendisi: (S, M, Mgh, Msb, K:) tekili, (Msb,) yahut [daha doğrusu] birim ismi, (S, M, K,) **سِدْرَةٌ**: (S, M, Msb, K:) ve bazen **سِدْرٌ**, sayıların en küçüğü yahut küçük olanı manasında kullanılır [genellikle üçten ona kadar (dahil) olanı gösterir]: (Ibn-Es-Sarráj, Msb:) AHn der ki, Aboo-Ziyád’a göre, **سِدْر** **عِضَاه** denilen türdendir ve iki çeşittir: **عُبْرِىٌّ** ve **ضَالٌ**: **عبرى** olan, incitmeyen dikenler dışında dikeni olmayandır: **ضال** olanın inciten dikenleri vardır: **سدر**’in geniş yuvarlak bir yaprağı vardır: ve bazen insanlar bu türden bir ağacın altında konaklar ve dinlenir; fakat **ضال** küçüktür: Arapların ülkesinde bilinen en iyi **نبق**, Hejer’de (**هَجَر**), yalnız Sultân’a tahsis edilmiş tek bir arazi parçasındadır: tat ve koku bakımından hepsinin en tatlısıdır: onu yiyenin ağzı ve onu üzerinde bulunduranın elbiseleri, güzel koku gibi bir koku yayar: (M, TA:) [ayrıca] denilmiştir ki **سدر** iki çeşittir; bunlardan biri ekili arazilerde biter, yaprakları **غُسْل** denilen yıkanmada kullanılır ve meyvesi tatlıdır; diğeri çölda biter, yaprakları böyle kullanılmaz ve meyvesi suludur: **زُعْرُور** öyle tasvir edilir ki onun yabani **نبق** olduğu sanılabilir: (Msb:) **سِدْرٌ** mutlak olarak, **غُسْل** denilen yıkanma ile ilgili olarak kullanıldığında, bu adı taşıyan ağacın öğütülmüş yaprakları demektir: (Mgh, * Msb:) **سِدْرَةٌ**’nin çoğulu **سِدْرَاتٌ** ve **سِدِرَاتٌ** ve **سِدَرَاتٌ** (S, K) ve **سِدَرٌ** (S, M, K) ve **سُدُورٌ**’dur, (M, K,) ki bu sonuncusu nadirdir. (M.) ― -b2- **سِدْرَةُ المُنْتَهَى**’nın, Yedinci Gökteki lot ağacı olduğu söylenir; (Lth, K; *) onun ötesine ne melek ne peygamber geçer; ve o, suyu ve Cenneti gölgeler: (Lth:) Sahîh’te onun Altıncı Gökte olduğu söylenmiştir: 'Iyád, iki rivayeti, kökünün Altıncıda olduğu ve Yedincinin üzerine yükseldiği varsayımıyla uzlaştırır: IAth’a göre, o, Cennetin en uzak kısmındadır; eskilerin ve sonrakilerin bilgisinin, en son sınır olarak, ulaştığı yer oraya kadardır. (MF, TA.)

**سَدَرٌ**
**سَدَرٌ** ذ [1’e bak]. Şöyle dersin: **فِى بَصَرِهِ سَدَرٌ**, ve ↓ **سَمَادِيرُ**, Onun görmesinde bir karışıklık vardır; bu yüzden iyi görmez. (A.) ― -b2- Bazıları der ki bu, deniz üzerindeki yolcuda yaygın olan baş dönmesine benzer bir arıza demektir: yahut [sadece] baş dönmesi. (TA, **بقل** maddesinde.)

**سَدِرٌ**
**سَدِرٌ** ذ Bir şeye bakınca gözleri kamaşmış olup ondan yüzünü çeviren: yahut şaşkınlık yahut bocalama halinde olup doğru yolunu göremeyen: eşanlamlısı **مُتَحَيِّرٌ**: (K:) bunun gibi ↓ **سَادِرٌ** de: (S, K:) ve birincisi, şiddetli sıcaklık sebebiyle bir şeye bakınca gözleri kamaşıp ondan yüzünü çeviren deve: (S:) ve ayrıca, kar sebebiyle gözleri kamaşan kimse; şiddetli sıcaklık sebebiyle olduğu gibi. (IAar.) ― -b2- **عَيْنُهُ سَدِرَةٌ** Gözü, görmesinde karışıktır, yahut kamaşmıştır; bu yüzden iyi göremez. (A.) ― -b3- Ve **سَدِرَةٌ**, yaşlı ve zayıf bir dişi deve demektir. (IAar, TA, **سد** maddesinde.) ― -b4- Ayrıca **سَدِرٌ**, denizdir: (S, M, K:) onun [özel] adlarından biridir; (S;) yalnız Ümeyye b. Ebî’s-Salt’ın bir şiirinde geçer: (M:) o şöyle der:
فَكَأَنَّ بِرْقِعَ وَالمَلَائِكُ حَوْلَهُ
سَدِرٌ تَوَاكَلُهُ القَوَائِمُ أَجْرَدُ
[Sanki birinci gök, etrafında melekler olduğu halde, denizdi; rüzgârlar onu terk etmişti; ve pürüzsüzdü]: (S, M, TA: [fakat M ve TA’da **حَوْلَهُ** yerine **حَوْلَهَا** buluruz; S’de ise **أَجْرَدُ** yerine **أَجْرَبُ** buluruz ki bu, şiirin kafiyesiyle tutarsızdır:]) **القوائم** ile rüzgârları kasteder; **تواكله** ile, [**تَتَوَاكَلُهُ** yerine,] **تَرَكَتْهُ** [yahut daha doğrusu **تَتْرُكُهُ**] kasteder: göğü, durgun olduğunda denize benzetir: (TA:) Th bunu şöyle rivayet eder:
وَكَأَنَّ بِرْقِعَ وَالمَلَائِكُ تَحْتَهَا
سَدِرٌ تَوَاكَلُهُ قَوَائِمُ أَرْبَعُ
ve der ki şair, melekleri, Allah korkusu bakımından, baş dönmesine tutulmuş bir adama benzetir [lafzen, dönüp duran; gerçi daha uygun olan, şairin onları, dört ayağı kendisini yüzüstü bırakan, böyle bir hâle tutulmuş deveye benzettiğini söylemesiydi: bu açıklamaya şu sözlerle başlar: **سَدِرٌ يَدُورُ وَقَوَائِمُ أَرْبَعُ هُمُ المَلَائِكَةُ**; buna o yahut ISd şunu ekler, **لَا يَدْرِى كَيْفَ خَلْقُهُم**: fakat (ISd’nin yaygın bir ifadesini kullanarak) ben ancak şunu söyleyebilirim, **لَا أَدْرِى كَيْفَ هٰذَا**; yazmada bir düşme olmadıkça]: (M, TA:) Sgh der ki doğru okunuş **سِدْرٌ**’dür; deniz değil, bu adı taşıyan ağaç türü manasındadır; Námoos’un müellifi de onun görüşünü benimser; fakat MF bunu reddeder: (TA:) bazıları **بِرْقِعَ** yerine **رَقْعًا** okur ve bunu yedinci gök manasında açıklar. (TA, **رقع** maddesinde.)

**سِدْرِىٌّ**
**سِدْرِىٌّ** ذ **سِدْر**’in yapraklarını öğüten ve satan kimse. (TA.) [**سَدَّارٌ**’a da bak.]

**سِدَارٌ**
**سِدَارٌ** ذ **خِدْر** [denilen türden bir perde]ye benzeyen bir şey: (K:) yahut **خِبَآء** [denilen türden bir çadır]ın önüne gerilen **كِلَّة**’ye benzeyen. (M.)

**سَدَّارٌ**
**سَدَّارٌ** ذ **سِدْر**’in yapraklarını satan kimse. (TA.) [**سِدْرِىٌّ**’e de bak.]

**سَادِرٌ**
**سَادِرٌ** ذ: **سَدِرٌ**’e bak. ― -b2- Ayrıca yolunu kaybeden: şöyle dersin, **اـِنَّهُ سَادِرٌ فِى الغَىِّ** Şüphesiz o, sapıklık içinde yolunu kaybediyor. (A.) Ve **أَتَى أَمْرَهُ سَادِرًا** yani [işine girdi, yahut işini yaptı] yanlış bir yolla. (Ham p. 432.) ― -b3- Sebatsız yahut tedbirsiz bir adam. (M.) Şöyle dersin: **تَكَلَّمَ سَادِرًا** Tedbirsiz konuştu. (A.) ― -b4- Hiçbir şeyi umursamayan ve ne yaptığını önemsemeyen adam: (S, * M, K:) yahut boş yahut hafif eğlenceyle oyalanan. (TA.)

**سُمْدُورٌ**
**سُمْدُورٌ** ذ Gözde bir bulanıklık; (K;) ve görme zayıflığı: (TA:) ve **سَمَادِيرُ** [aslında öncekinin çoğulu, görünüşe göre,] görme zayıflığıdır, (S, M, K,) yahut görmesinin zayıflığı sebebiyle bir adama görünen bir şeydir, (M, K,) içki vb. ile sarhoşluk (S, M, K) sırasında, (S, M,) yahut (K,) [ortaya çıkan], (M,) ve uyuklama ve baş dönmesinden doğan hissizlikten. (S, K.) **م** ziyadedir. (S: fakat kelime M ve K’de **سمدر** maddesinde zikredilmiştir.) **سَدَرٌ**’e de bak. -A2- Ayrıca bir kral: çünkü ona bakmanın sonucu olarak gözler zayıflar yahut kamaşır. (K, **سمدر** maddesinde.)

**الأَسْدَرَانِ**
**الأَسْدَرَانِ** ذ Omuz eklemleri, (S, M, A, K,) ve yanlar: (S, K:) yahut (M’de böyledir; fakat K’ye göre “ve”) gözde iki damar (M, K), (M,) yahut iki gözde: (K:) yahut şakakların altında. (M.) Buradan şu söz: **جَآءَ يَضْرِبُ أَسْدَرَيْهِ** Omuz eklemlerini (elleriyle, TA) ve yanlarını döverek geldi; (S, A, K) ve yanlarını; (S, K;) manası, (mecazen:) eli boş geldi, (S, A, K,) elinde hiçbir şey olmaksızın, (S,) yahut işi gücü olmaksızın, (M,) ve arzusunun maksadını gerçekleştirmeden: (S, K:) ve aynı şekilde, **أَصْدَرَيْهِ**: (S:) ve **جَآءَ يَنْفُضُ أَسْدَرَيْهِ**, (AZ,) ve **أَصْدَرَيْهِ**, (TA,) ve **أَزْدَرَيْهِ**, (ISk,) omuz eklemlerini silkeleyerek geldi: (AZ:) yahut yanlarını: manası yukarıdaki gibidir. (TA.)

**مَسْدُورٌ**
**مَسْدُورٌ** ذ Saç [salınmış, yahut sarkıtılmış, yahut] sarkmış; **مَسْدُولٌ** gibi. (TA.)

**مُسْمَدِرٌّ**
**مُسْمَدِرٌّ** ذ Kamaşmış bir göz. (TA, **سمدر** maddesinde.) -A2- Uzun ve dosdoğru bir yol. (K, aynı yerde.) ― -b2- Ve buradan, (TA, aynı yerde,) (varsayılan mecazen:) doğru söz yahut dil. (K ve TA, aynı yerde.)
