# سرأل (س-ر-أ-ل) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A3%D9%84
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%B1%D8%A3%D9%84

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: س - ر - أ - ل
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük
- Bu sayfa şu yazımları da kapsar: سرءل

## Sözlükler (3)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A3%D9%84/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

إِسْرائيلُ وإِسْرائينُ: زعم يعقوب أَنه بدل اسم مَلَكٍ.

##### Türkçe

**إِسْرائيلُ** ve **إِسْرائينُ**: Ya‘kūb, onun bir meleğin adının bedeli olduğunu iddia etti.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A3%D9%84/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

اـِسْرَائِيلُ
اـِسْرَائِيلُ ذ a surname of [the patriarch] Jacob; (Ksh and Bd * and Jel * in ii. 38;) also pronounced اـِسْرَائِلُ, (Ksh and Bd ibid.,) and اـِسْرَائِلُّ, (Ksh ibid.,) and اـِسْرَالُ, and اـِسْرَايِيلُ. (Bd ibid.) ― -b2- And the name of A certain angel; also pronounced اـِسْرَائِينُ; in which the ن is asserted by Yaakoob to be a substitute for the ل. (TA.) ― -b3- [But the ! is more properly to be regarded as a radical letter.]

##### Türkçe

**اـِسْرَائِيلُ**
**اـِسْرَائِيلُ**: [ata] Yakub’un bir lakabı; (Ksh ve Bd* ve Jel* ii. 38’de;) ayrıca **اـِسْرَائِلُ** diye de telaffuz edilir, (Ksh ve Bd aynı yerde,) ve **اـِسْرَائِلُّ**, (Ksh aynı yerde,) ve **اـِسْرَالُ**, ve **اـِسْرَايِيلُ**. (Bd aynı yerde.) ― -b2- Ve belirli bir meleğin adı; ayrıca **اـِسْرَائِينُ** diye de telaffuz edilir; bunda **ن**’in, Yaakoob’a göre, **ل**’in yerine geçen bir şey olduğu ileri sürülür. (TA.) ― -b3- [Fakat **!**’in daha uygun olarak kök bir harf sayılması gerekir.]

### [Kitâbullâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A3%D9%84/sozluk/kitab_allah.md) — Kur'an kullanımından türetilmiş

#### Madde başı: سرءل

سرءل
سَرأََلَ - يُسَرْئِلُ - إسْرَائيْل - بني (بنو) إِسْرَائِيْل
سَرأََلَ - يُسَرْئِلُ + الكائن: يخضع ويمتثل ويتخلى عن إرادته وعن خروجه عن الطاعة
إسْرائيْل: اسم النبي المعروف يعقوب عليه السلام: ويقال أنها بالعبرية تعني عبد الله: إسْر + إيل: " إسْر" من الأسر أي المأسور أي عبد، وإيل هي " الله" باللفظ العبري: أسير الله: أي: عبد الله يعقوب: أسير إيل يعقوب
بني (بنو) إسْرَائِيْل: أبناؤه وذريته
واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " الرجوع عن الذنب والمعصية، والندم والتوبة والعودة للطاعة والخضوع لله " وهي:
هَادَ - يَهُوْدُ، تَابَ - يَتُوْبُ، سَرأََلَ - يُسَرْئِلُ، نَاحَ - يَنُوْحُ، سَمْعَلَ -  يُسَمْعِلُ، زَكَرَ - يَزْكَرُ
إسرائيل
 	﴿كل الطعام كان حلا لبني إسرائيل إلا ما حرم إسرائيل على نفسه من قبل أن تنزل التوراة قل فأتوا بالتوراة فاتلوها إن كنتم صادقين(93)﴾ آل عمران ﴿أولئك الذين أنعم الله عليهم من النبيين من ذرية آدم وممن حملنا مع نوح ومن ذرية إبراهيم وإسرائيل وممن هدينا واجتبينا إذا تتلى عليهم آيات الرحمان خروا سجدا وبكيا(58)﴾ مريم
بني إسرائيل
 ﴿يابني إسرائيل اذكروا نعمتي التي أنعمت عليكم وأني فضلتكم على العالمين(47)﴾ البقرة ﴿يابني إسرائيل اذكروا نعمتي التي أنعمت عليكم وأني فضلتكم على العالمين(122)﴾ البقرة
 	﴿ولقد بوأنا بني إسرائيل مبوأ صدق ورزقناهم من الطيبات فما اختلفوا حتى جاءهم العلم إن ربك يقضي بينهم يوم القيامة فيما كانوا فيه يختلفون(93)﴾ يونس ﴿ولقد آتينا بني إسرائيل الكتاب والحكم والنبوة ورزقناهم من الطيبات وفضلناهم على العالمين(16)﴾ الجاثية
 	﴿ولقد نجينا بني إسرائيل من العذاب المهين (30)﴾ الدخان ﴿يابني إسرائيل قد أنجيناكم من عدوكم وواعدناكم جانب الطور الأيمن ونزلنا عليكم المن والسلوى(80)﴾ طه
 	﴿يابني إسرائيل اذكروا نعمتي التي أنعمت عليكم وأوفوا بعهدي أوف بعهدكم وإياي فارهبوني(40)﴾ البقرة ﴿يا بني إسرائيل قد أنجيناكم من عدوكم وواعدناكم جانب الطور الأيمن ونزلنا عليكم المن والسلوى (80) كلوا من طيبات ما رزقناكم ولا تطغوا فيه فيحل عليكم غضبي ومن يحلل عليه غضبي فقد هوى (81)﴾  طه
 	﴿وأورثنا القوم الذين كانوا يستضعفون مشارق الأرض ومغاربها التي باركنا فيها وتمت كلمة ربك الحسنى على بني إسرائيل بما صبروا ودمرنا ما كان يصنع فرعون وقومه وما كانوا يعرشون(137)﴾ الأعراف ﴿كذلك وأورثناها بني إسرائيل (59)﴾ الشعراء
 	﴿وإذ أخذنا ميثاق بني إسرائيل لا تعبدون إلا الله وبالوالدين إحسانا وذي القربى واليتامى والمساكين وقولوا للناس حسنا وأقيموا الصلاة وآتوا الزكاة ثم توليتم إلا قليلا منكم وأنتم معرضون(83)﴾ البقرة ﴿ولقد أخذ الله ميثاق بني إسرائيل وبعثنا منهم اثني عشر نقيبا وقال الله إني معكم لئن أقمتم الصلاة وآتيتم الزكاة وآمنتم برسلي وعزرتموهم وأقرضتم الله قرضا حسنا لأكفرن عنكم سيئاتكم ولأدخلنكم جنات تجري من تحتها الأنهار فمن كفر بعد ذلك منكم فقد ضل سواء السبيل(12)﴾ المائدة ﴿لقد أخذنا ميثاق بني إسرائيل وأرسلنا إليهم رسلا كلما جاءهم رسول بما لا تهوى أنفسهم فريقا كذبوا وفريقا يقتلون(70)﴾ المائدة
 	﴿وآتينا موسى الكتاب وجعلناه هدى لبني إسرائيل ألا تتخذوا من دوني وكيلا(2)﴾ الإسراء ﴿ولقد آتينا موسى الكتاب فلا تكن في مرية من لقائه وجعلناه هدى لبني إسرائيل (23)﴾ السجدة
 	﴿ولقد آتينا موسى الهدى وأورثنا بني إسرائيل الكتاب(53)﴾ غافر
 	﴿وجاوزنا ببني إسرائيل البحر فأتوا على قوم يعكفون على أصنام لهم قالوا ياموسى اجعل لنا إلها كما لهم آلهة قال إنكم قوم تجهلون(138)﴾ الأعراف ﴿وجاوزنا ببني إسرائيل البحر فأتبعهم فرعون وجنوده بغيا وعدوا حتى إذا أدركه الغرق قال آمنت أنه لا إله إلا الذي آمنت به بنو إسرائيل وأنا من المسلمين(90)﴾ يونس
 	﴿حقيق على أن لا أقول على الله إلا الحق قد جئتكم ببينة من ربكم فأرسل معي بني إسرائيل (105)﴾ الأعراف ﴿فأتياه فقولا إنا رسولا ربك فأرسل معنا بني إسرائيل ولا تعذبهم قد جئناك بآية من ربك والسلام على من اتبع الهدى(47)﴾ طه ﴿أن أرسل معنا بني إسرائيل(17)﴾ الشعراء
 	﴿ولما وقع عليهم الرجز قالوا ياموسى ادع لنا ربك بما عهد عندك لئن كشفت عنا الرجز لنؤمنن لك ولنرسلن معك بني إسرائيل (134)﴾ الأعراف
 	﴿وإذ قال عيسى ابن مريم يابني إسرائيل إني رسول الله إليكم مصدقا لما بين يدي من التوراة ومبشرا برسول يأتي من بعدي اسمه أحمد فلما جاءهم بالبينات قالوا هذا سحر مبين(6)﴾ الصف ﴿ورسولا إلى بني إسرائيل أني قد جئتكم بآية من ربكم أني أخلق لكم من الطين كهيئة الطير فأنفخ فيه فيكون طيرا بإذن الله وأبرئ الأكمه والأبرص وأحي الموتى بإذن الله وأنبئكم بما تأكلون وما تدخرون في بيوتكم إن في ذلك لآية لكم إن كنتم مؤمنين(49)﴾ آل عمران
 	﴿ياأيها الذين آمنوا كونوا أنصار الله كما قال عيسى ابن مريم للحواريين من أنصاري إلى الله قال الحواريون نحن أنصار الله فآمنت طائفة من بني إسرائيل وكفرت طائفة فأيدنا الذين آمنوا على عدوهم فأصبحوا ظاهرين (14)﴾ الصف
 	﴿لقد كفر الذين قالوا إن الله هو المسيح ابن مريم وقال المسيح يابني إسرائيل اعبدوا الله ربي وربكم إنه من يشرك بالله فقد حرم الله عليه الجنة ومأواه النار وما للظالمين من أنصار(72)﴾ المائدة
 	﴿إذ قال الله ياعيسى ابن مريم اذكر نعمتي عليك وعلى والدتك إذ أيدتك بروح القدس تكلم الناس في المهد وكهلا وإذ علمتك الكتاب والحكمة والتوراة والإنجيل وإذ تخلق من الطين كهيئة الطير بإذني فتنفخ فيها فتكون طيرا بإذني وتبرئ الأكمه والأبرص بإذني وإذ تخرج الموتى بإذني وإذ كففت بني إسرائيل عنك إذ جئتهم بالبينات فقال الذين كفروا منهم إن هذا إلا سحر مبين(110)﴾ المائدة
 	﴿إن هو إلا عبد أنعمنا عليه وجعلناه مثلا لبني إسرائيل (59)﴾ الزخرف
 	﴿أولم يكن لهم آية أن يعلمه علماء بني إسرائيل(197)﴾ الشعراء ﴿قل أرأيتم إن كان من عند الله وكفرتم به وشهد شاهد من بني إسرائيل على مثله فآمن واستكبرتم إن الله لا يهدي القوم الظالمين(10)﴾ الأحقاف
 	﴿سل بني إسرائيل كم آتيناهم من آية بينة ومن يبدل نعمة الله من بعد ما جاءته فإن الله شديد العقاب(211)﴾ البقرة ﴿ولقد آتينا موسى تسع آيات بينات فاسأل بني إسرائيل إذ جاءهم فقال له فرعون إني لأظنك ياموسى مسحورا (101)﴾ الإسراء
 	﴿وقضينا إلى بني إسرائيل في الكتاب لتفسدن في الأرض مرتين ولتعلن علوا كبيرا(4)﴾ الإسراء ﴿وقلنا من بعده لبني إسرائيل اسكنوا الأرض فإذا جاء وعد الآخرة جئنا بكم لفيفا (104)﴾ الإسراء
 	﴿ألم تر إلى الملإ من بني إسرائيل من بعد موسى إذ قالوا لنبي لهم ابعث لنا ملكا نقاتل في سبيل الله قال هل عسيتم إن كتب عليكم القتال ألا تقاتلوا قالوا وما لنا ألا نقاتل في سبيل الله وقد أخرجنا من ديارنا وأبنائنا فلما كتب عليهم القتال تولوا إلا قليلا منهم والله عليم بالظالمين(246)﴾ البقرة ﴿كل الطعام كان حلا لبني إسرائيل إلا ما حرم إسرائيل على نفسه من قبل أن تنزل التوراة قل فأتوا بالتوراة فاتلوها إن كنتم صادقين(93)﴾ آل عمران ﴿من أجل ذلك كتبنا على بني إسرائيل أنه من قتل نفسا بغير نفس أو فساد في الأرض فكأنما قتل الناس جميعا ومن أحياها فكأنما أحيا الناس جميعا ولقد جاءتهم رسلنا بالبينات ثم إن كثيرا منهم بعد ذلك في الأرض لمسرفون(32)﴾ المائدة ﴿لعن الذين كفروا من بني إسرائيل على لسان داوود وعيسى ابن مريم ذلك بما عصوا وكانوا يعتدون(78)﴾ المائدة ﴿قال يبنؤم لا تأخذ بلحيتي ولا برأسي إني خشيت أن تقول فرقت بين بني إسرائيل ولم ترقب قولي(94)﴾ طه ﴿وتلك نعمة تمنها علي أن عبدت بني إسرائيل (22)﴾ الشعراء ﴿إن هذا القرآن يقص على بني إسرائيل أكثر الذي هم فيه يختلفون(76)﴾ النمل
لسان العرب
● - سرأل: إِسْرائيلُ وإِسْرائينُ: زعم يعقوب أَنه بدل اسم مَلَكٍ.
المقاييس في اللغة
لم أجدها
تاج العروس:
وَأَمَّا سَرل فليس بِعَرَبِيٍّ صَحِيحٍ

##### Türkçe

سرءل
**سَرأََلَ** - **يُسَرْئِلُ** - **إسْرَائيْل** - **بني (بنو) إِسْرَائِيْل**
Cuma, 11 Şubat/Şubat 2011 05:13 yazar: Administrator
**سَرأََلَ** - **يُسَرْئِلُ** + varlık: boyun eğer ve itaat eder ve iradesinden ve itaattan çıkışından vazgeçer
**إسْرائيْل**: mâruf peygamberin adı, **يعقوب** عليه السلام: ve denilir ki o İbranice’de Allah’ın kulu mânâsınadır: **إسْر** + **إيل**: “**إسْر**” esirlikten, yani tutsak edilen, yani kul; ve **إيل** İbranî lafızla “Allah”tır: Allah’ın esiri: yani: Allah’ın kulu **يعقوب**: **إيل**’in esiri **يعقوب**
**بني (بنو) إسْرَائِيْل**: onun oğulları ve zürriyeti
Ve lafız, “günahtan ve isyandan dönme, pişmanlık ve tevbe ve itaate dönüş ve Allah’a boyun eğme” lafızları grubuna mensuptur; bunlar:
**هَادَ** - **يَهُوْدُ**، **تَابَ** - **يَتُوْبُ**، **سَرأََلَ** - **يُسَرْئِلُ**، **نَاحَ** - **يَنُوْحُ**، **سَمْعَلَ** -  **يُسَمْعِلُ**، **زَكَرَ** - **يَزْكَرُ**

**إسرائيل**
﴿Her yiyecek **بني إسرائيل**’e helâl idi; ancak Tevrat indirilmeden önce **إسرائيل**’in kendi nefsine haram kıldığı müstesna. De ki: Tevrat’ı getirin de onu okuyun; eğer doğru iseniz (93)﴾ Âl-i İmrân ﴿İşte onlar, Allah’ın kendilerine nimet verdiği kimselerdir: peygamberlerden, Âdem’in zürriyetinden, Nûh ile beraber taşıdıklarımızdan, İbrâhîm’in ve **إسرائيل**’in zürriyetinden, ve hidayet ettiğimiz ve seçtiğimiz kimselerden; onlara Rahmân’ın âyetleri okunduğu zaman secde ederek ve ağlayarak yere kapanırlardı (58)﴾ Meryem

**بني إسرائيل**
﴿Ey **بني إسرائيل**! Size nimet verdiğim nimetimi hatırlayın ve sizi âlemlere üstün kıldığımı (47)﴾ Bakara ﴿Ey **بني إسرائيل**! Size nimet verdiğim nimetimi hatırlayın ve sizi âlemlere üstün kıldığımı (122)﴾ Bakara
﴿Andolsun, **بني إسرائيل**’i doğruluk yurduna yerleştirdik ve onları temiz şeylerden rızıklandırdık; kendilerine ilim gelinceye kadar ihtilâf etmediler. Şüphesiz Rabbin, kıyamet günü, ihtilâf ettikleri şey hakkında aralarında hükmeder (93)﴾ Yûnus ﴿Andolsun, **بني إسرائيل**’e kitabı, hükmü ve peygamberliği verdik; onları temiz şeylerden rızıklandırdık ve onları âlemlere üstün kıldık (16)﴾ Câsiye
﴿Andolsun, **بني إسرائيل**’i aşağılayıcı azaptan kurtardık (30)﴾ Duhân ﴿Ey **بني إسرائيل**! Sizi düşmanınızdan kurtardık; Tûr’un sağ tarafında size söz verdik ve üzerinize kudret helvası ile bıldırcın indirdik (80)﴾ Tâhâ
﴿Ey **بني إسرائيل**! Size nimet verdiğim nimetimi hatırlayın; ahdimi yerine getirin ki ben de ahdinizi yerine getireyim; ve yalnız benden korkun (40)﴾ Bakara ﴿Ey **بني إسرائيل**! Sizi düşmanınızdan kurtardık; Tûr’un sağ tarafında size söz verdik ve üzerinize kudret helvası ile bıldırcın indirdik (80) Temiz şeylerden, size rızıklandırdıklarımızdan yiyin; onda azgınlık etmeyin, yoksa gazabım üzerinize iner; kimin üzerine gazabım inerse, muhakkak düşmüştür (81)﴾  Tâhâ
﴿Ve zayıf düşürülen kavmi, bereket verdiğimiz yerin doğularına ve batılarına mirasçı kıldık; Rabbinin güzel sözü, sabrettikleri için **بني إسرائيل** üzerine tamamlandı; Firavun’un ve kavminin yapmakta olduklarını ve yükseltmekte olduklarını yıktık (137)﴾ A‘râf ﴿İşte böyle; onu **بني إسرائيل**’e miras kıldık (59)﴾ Şuarâ
﴿Ve hani **بني إسرائيل**’den söz almıştık: Allah’tan başkasına kulluk etmeyeceksiniz; ana-babaya iyilik, yakınlara, yetimlere ve yoksullara; insanlara güzel söz söyleyin; namazı kılın, zekâtı verin; sonra sizden azı müstesna yüz çevirdiniz ve siz yüz çevirenlersiniz (83)﴾ Bakara ﴿Andolsun, Allah **بني إسرائيل**’den söz aldı; onlardan on iki nakîb gönderdik. Allah dedi ki: Şüphesiz ben sizinle beraberim; eğer namazı kılar, zekâtı verir, resullerime iman eder, onları destekler ve Allah’a güzel bir borç verirseniz, elbette kötülüklerinizi örterim ve sizi altından ırmaklar akan cennetlere sokarım; bundan sonra sizden kim inkâr ederse, artık doğru yolun ortasından sapmıştır (12)﴾ Mâide ﴿Andolsun, **بني إسرائيل**’den söz aldık ve onlara resuller gönderdik; ne zaman onlara bir resul nefislerinin hoşlanmadığı bir şeyle geldiyse, bir kısmını yalanladılar ve bir kısmını öldürüyorlar (70)﴾ Mâide
﴿Ve Mûsâ’ya kitabı verdik ve onu **بني إسرائيل** için bir hidayet kıldık: benden başka vekil edinmeyin (2)﴾ İsrâ ﴿Andolsun, Mûsâ’ya kitabı verdik; onunla buluşmasından şüphe içinde olma; ve onu **بني إسرائيل** için bir hidayet kıldık (23)﴾ Secde
﴿Andolsun, Mûsâ’ya hidayeti verdik ve **بني إسرائيل**’e kitabı miras kıldık (53)﴾ Gâfir
﴿Ve **بني إسرائيل** ile denizi geçirdik; kendilerine ait putlara kapanıp duran bir kavme uğradılar. Dediler ki: Ey Mûsâ! Onların ilâhları olduğu gibi bize de bir ilâh yap. Dedi ki: Şüphesiz siz cahillik eden bir kavimsiniz (138)﴾ A‘râf ﴿Ve **بني إسرائيل** ile denizi geçirdik; Firavun ve askerleri zulüm ve düşmanlıkla onları takip etti; nihayet boğulma ona yetişince dedi ki: **بني إسرائيل**’in iman ettiği ilâhtan başka ilâh olmadığına iman ettim ve ben Müslümanlardanım (90)﴾ Yûnus
﴿Üzerime hak olan şudur ki Allah hakkında haktan başkasını söylemeyeyim. Rabbinizden size bir delil ile geldim; öyleyse benimle beraber **بني إسرائيل**’i gönderin (105)﴾ A‘râf ﴿İkiniz ona gidin ve deyin ki: Biz Rabbinin iki resulüyüz; bizimle beraber **بني إسرائيل**’i gönder ve onlara azap etme; Rabbin’den bir âyetle sana geldik; selâm, hidayete uyanın üzerinedir (47)﴾ Tâhâ ﴿Bizimle beraber **بني إسرائيل**’i gönder (17)﴾ Şuarâ
﴿Ve üzerlerine azap inince dediler ki: Ey Mûsâ! Rabbine, sende olan ahde göre bizim için dua et; eğer bizden azabı kaldırırsan, elbette sana iman edeceğiz ve elbette seninle beraber **بني إسرائيل**’i göndereceğiz (134)﴾ A‘râf
﴿Ve hani Meryem oğlu Îsâ dedi ki: Ey **بني إسرائيل**! Şüphesiz ben, önümdeki Tevrat’ı tasdik edici ve benden sonra gelecek, adı Ahmed olan bir resulü müjdeleyici olarak size Allah’ın resulüyüm. Onlara apaçık delillerle gelince dediler ki: Bu apaçık bir sihirdir (6)﴾ Saff ﴿Ve **بني إسرائيل**’e bir resul olarak: Şüphesiz ben size Rabbinizden bir âyetle geldim; şüphesiz ben size çamurdan kuş şekli gibi bir şey yaratırım; ona üflerim de Allah’ın izniyle kuş olur; anadan doğma körü ve alacalıyı iyileştiririm; ölüleri Allah’ın izniyle diriltirim; yediklerinizi ve evlerinizde biriktirdiklerinizi size haber veririm; şüphesiz bunda, eğer mümin iseniz, sizin için bir âyet vardır (49)﴾ Âl-i İmrân
﴿Ey iman edenler! Allah’ın yardımcıları olun; Meryem oğlu Îsâ’nın havârîlere dediği gibi: Allah’a (giden yolda) benim yardımcılarım kimdir? Havârîler dedi ki: Biz Allah’ın yardımcılarıyız. Böylece **بني إسرائيل**’den bir taife iman etti ve bir taife inkâr etti; biz iman edenleri düşmanlarına karşı destekledik de üstün geldiler (14)﴾ Saff
﴿Andolsun, “Allah, Meryem oğlu Mesih’tir” diyenler inkâr etti. Mesih dedi ki: Ey **بني إسرائيل**! Benim Rabbim ve sizin Rabbiniz olan Allah’a kulluk edin; şüphesiz kim Allah’a ortak koşarsa, Allah ona cenneti haram kılmıştır; onun barınağı ateştir; zalimler için yardımcılar yoktur (72)﴾ Mâide
﴿Hani Allah dedi ki: Ey Meryem oğlu Îsâ! Sana ve annene olan nimetimi hatırla: seni Rûhulkudüs ile destekledim; beşikte ve olgunluk çağında insanlarla konuşuyordun; sana kitabı, hikmeti, Tevrat’ı ve İncil’i öğrettim; benim iznimle çamurdan kuş şekli gibi bir şey yaratıyordun; ona üflüyordun da benim iznimle kuş oluyordu; anadan doğma körü ve alacalıyı benim iznimle iyileştiriyordun; ölüleri benim iznimle çıkarıyordun; ve hani onlara apaçık delillerle geldiğinde **بني إسرائيل**’i senden alıkoymuştum da onlardan inkâr edenler: Bu, apaçık bir sihirden başka bir şey değildir, demişti (110)﴾ Mâide
﴿O, ancak bir kuldur; ona nimet verdik ve onu **بني إسرائيل** için bir misal kıldık (59)﴾ Zuhruf
﴿Onlar için bir âyet olmadı mı ki onu **بني إسرائيل** âlimleri bilsin (197)﴾ Şuarâ ﴿De ki: Gördünüz mü; eğer o Allah katından ise ve siz onu inkâr ettiyseniz; ve **بني إسرائيل**’den bir şahit onun benzerine şahitlik etti de iman etti; siz ise büyüklendiniz. Şüphesiz Allah zalim kavmi hidayet etmez (10)﴾ Ahkâf
﴿**بني إسرائيل**’e sor: onlara kaç tane apaçık âyet verdik; kim Allah’ın nimetini, kendisine geldikten sonra değiştirirse, şüphesiz Allah azabı şiddetli olandır (211)﴾ Bakara ﴿Andolsun, Mûsâ’ya dokuz apaçık âyet verdik; **بني إسرائيل**’e sor: onlara geldiği zaman Firavun ona dedi ki: Şüphesiz ben seni, ey Mûsâ, büyülenmiş sanıyorum (101)﴾ İsrâ
﴿Ve kitapta **بني إسرائيل**’e hükmettik: Yeryüzünde iki defa bozgunculuk çıkaracaksınız ve büyük bir yükselişle yükseleceksiniz (4)﴾ İsrâ ﴿Ve ondan sonra **بني إسرائيل**’e dedik: Yeryüzünde oturun; âhiretin vaadi gelince sizi toplu halde getirdik (104)﴾ İsrâ
﴿Mûsâ’dan sonra **بني إسرائيل**’den ileri gelenleri görmedin mi? Hani bir peygamberlerine dediler ki: Bize bir hükümdar gönder; Allah yolunda savaşalım. Dedi ki: Üzerinize savaş yazılırsa savaşmamanız umulur mu? Dediler ki: Allah yolunda niçin savaşmayalım; hâlbuki yurtlarımızdan ve oğullarımızdan çıkarıldık. Üzerlerine savaş yazılınca, içlerinden azı müstesna yüz çevirdiler; Allah zalimleri bilendir (246)﴾ Bakara ﴿Her yiyecek **بني إسرائيل**’e helâl idi; ancak Tevrat indirilmeden önce **إسرائيل**’in kendi nefsine haram kıldığı müstesna. De ki: Tevrat’ı getirin de onu okuyun; eğer doğru iseniz (93)﴾ Âl-i İmrân ﴿Bundan dolayı **بني إسرائيل** üzerine yazdık ki: Kim bir canı, bir can karşılığı olmaksızın veya yeryüzünde bozgunculuk olmaksızın öldürürse, sanki bütün insanları öldürmüş gibidir; kim onu diriltirse, sanki bütün insanları diriltmiş gibidir. Andolsun, resullerimiz onlara apaçık delillerle geldi; sonra şüphesiz onların birçoğu bunun ardından yeryüzünde elbette aşırı gidenlerdir (32)﴾ Mâide ﴿**بني إسرائيل**’den inkâr edenler, Dâvûd’un ve Meryem oğlu Îsâ’nın diliyle lânetlendi; bu, isyan ettikleri ve haddi aştıkları içindi (78)﴾ Mâide ﴿Dedi ki: Ey anamın oğlu! Sakalımdan ve başımdan tutma; şüphesiz ben, “Sen **بني إسرائيل** arasında ayrılık çıkardın ve sözümü gözetmedin” demenden korktum (94)﴾ Tâhâ ﴿Ve bu, bana minnet ettiğin bir nimet midir: **بني إسرائيل**’i köleleştirdin (22)﴾ Şuarâ ﴿Şüphesiz bu Kur’ân, **بني إسرائيل**’e, ihtilâf ettikleri şeyin çoğunu anlatır (76)﴾ Neml

Lisânü’l-ʿArab
● - **سرأل**: **إِسْرائيلُ** ve **إِسْرائينُ**: **يعقوب**’un, onun bir meleğin adının yerine (konmuş) olduğunu iddia etti.
el-Maqâyîs fi’l-Luğa
Onu bulmadım
Tâcü’l-ʿArûs:
Ve **سَرل**’e gelince, o sahih bir Arapça değildir.
