# سرأ (س-ر-أ) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A3
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%B1%D8%A3

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: س - ر - أ
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük
- Bu sayfa şu yazımları da kapsar: سرء

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A3/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب السين والراء و و ا ي ء معهما
س ر و، س و ر، ر س و، و ر س، س ر ي، س ي ر، ي س ر، س ر أ، س أ ر، أ س ر، ر أ س، أ ر س مستعملات
سرو:
السَّرْوُ: سَخاء في موءة سَرُوَ يسرو، وسرا يسرو، وسَرِيَ يَسْرَى، فهو سَرِيٌّ من قومٍ سَراة، ولم يَجِئْ على فَعَلةٍ غيرها.
والسَّرِيُّ: النّهرُ فوقَ الجدول، ودونَ الجَعفر. والسّريّة: خيل تبلغ أربع مئة أو نحوه.
والسُّرْوَةُ: سَهْمٌ صغير قصير، وجمعه: سِراء قال أبو الدُّقَيْش: بل هو السّهم ذو القُطْبة والقُطْبةُ: حديدةٌ في رأسِ السَّهم يُرْمى به الهَدَف، قال:
وقد رمى بسُراهُ اليومَ معتـمـداً		في المَنكِبَيْنِ وفي السّاقين والرَّقَبه
وقيل: السُّروةُ: النَّصْل الدّقيق الأَجْرد المدمج مثل المِسَلَّة، وجمعه: سَرَوات.
وسَرْوُ حِميَر: محلّة حِمْيَر. وسَراةُ كلّ شيء: ظهره، والجميعُ: سَرَوات.
وسَراةُ النّهار: ارتفاعُه. وسَرْو الأرض: ما انحدرَ من حُزُونة الجبل.
وسَروْتُ عنه الثَّوبَ: أي: كَشَفْت، وسَرَّى عنه همَّه، بالتّشديد: أي ألقاه.
سور:
السَّوْرة في الرّأس: تناول الشّراب، والرأسُ يَسُور سَوْراً وسُؤوراً وسُؤراً.
وساورتُ فُلانا: تناولتُ رأسه. والمِسوَرةُ: مُتَّكأٌ من أَدَم، وجمعُها: المَساوِر.
وفلانٌ ذو سَوْرةٍ في الحرب، أي: ذو بَطْشٍ شديد.
والسُّورُ: حائطُ المدينة، ونحوه. وتسوّرتُ الحائط، وسُرْتُه سَوْراً، قال العجّاج:
سُرْتُ إليه في أعالي السُّورِ
والسَّوّار من الكلاب: الذّي يأخُذُ بالرّأس والسَّوّار: الرّجُلُ الذي يَسُورُ في رأسه الشّراب، قال الأخطل:
وشاربٍ مُرْبحٍ، بالكأس نادمَني		لا بالحَصُورِ ولا فيها بسَوّارِ
أي: بذي عَرْبَدة وخِفّة.
والسُّوَرُ: جَمْعُ السُّورة.
والسِوُّار القُلْبُ: سِوارُ المرأة والجيمع: أَسوِرة وأساور، والكثير: سُور.
والأُسْوار: من أَساورة كِسْرَى، أي: قُوّاده.
رسو:
رَسَوْتُ لفلانٍ من هذا الأمر أو الحديث، أي ذكرت له طَرَفاً منه. ورسوت الحديثَ: أحكمته فيما بينَك وبينَ نفسك ورسا الجبلُ يرسو، إذا ثبت أصله في الأرض ورست السفينة: انتهت إلى قرار الماء، فبقيت لا تسير.
والمِرْساةُ: أَنْجَرٌ يُشَدُّ بالحِبال فيُرْسَلُ في البحر فيُمسِك بالسَّفينةَ ويُرسيها فلا تَسِيرُ.
وألقتِ السَّحابةُ مَراسيَها: ثَبَتَتْ في مَوْضعٍ وجادتْ بالمَطَر، قال سليمان:
إذا قلت أَكْدَى البرقُ أَلْقَى المَراسيا
والفَحْلُ من الإبل إذا تفرّق عنه شُوَّله فهَدَرَ بها وراغت إليه وسَكَنَتْ، قيل: رَسابِها. قال رؤبة:
إذا اشمَعَلَّتْ سَنَناً رَسابها
والمُرْسَى: مصدر من أَرْسَيْت السّفينة. ورَسَتْ قدماه في الموقف والحرب، أي: ثبتت. وقِدْرٌ راسيةٌ: لا تَبْرحُ مكانَها، ولا يُستْطاعُ تحويلُها.
ورس:
الوَرْسَ: صِبغٌ، وفِعلُهُ: التَّوْريس. والوارسُ: نَبْتٌ أَصفَرُ كأنّه لَطْخٌ يَخْرج على الرِّمْث بين آخِرِ الشِّتاء، إذ أصاب الثَّوْبَ لَوَّنَهُ، وقد أَوْرَسَ الرِّمْثُ فهو مُورسٌ. والوَرْسيُّ من الأَقْداحِ النُّضار: من أجودها.
سير:
السَّيْر: معروفٌ سار يَسِير سَيْراً ومَسيراً.
وسيّرتُ الثّوبَ والسَّهم: جعلت فيهما خطوطاً.
والسِّيراء: بُرُدٌ يُخالطها حرير.
والسِّيرُ: الشِّراك، والجَمْعُ: سُيُور.
سري:
السُّرَي: سير اللّيل، وكلُّ شيءٍ طرق ليلاً فهو سارٍ. سَرَى يسري سُرىً وسَرْياً.
والسّاريةُ من السَّحاب: التي تجيء بين الغادية والرّائحة ليلاً، العربُ تؤنِّث السُّرَى، قال:
هنّ الغِياثُ إذا تَهَوّلتِ السُّرَى
وسَرَى وأَسْرَى، لغتان، وقُرِئَ: "سَرَى بعَبْدِهِ ليلاً". وسَرَى به وأَسرَى به سواء.
والسّارية: أُسْطُوانة من حجارةٍ أو آجُرّ.
وسَرَى عن فلان، أي: تجلّى عنه الغَضَبَ، أو غشيةٌ عَرَضتْ له.
وسَرَى عِرقُ الشَّجرة يسري في الأرض سَرْياً: دبّ دبيباً فيها ليلاً ونهاراً.
سرأ:
سَرَأَتِ الجرادةُ، أي: ألقت بَيْضَها. وَسِرْؤُها: بيضُها، وكذلك سِرْءُ السَّمَكة. وما أشبهَهُ من البَيْض فهي سَرُوءٌ، والواحدة سِرْأة.
وربّما قيل: سَرَأَتِ المرأةُ إذا كَثُر وِلادُها ووَلَدُها، وفي الشِّعْر أحسن.
والسِّراءٌ: شًجًرٌ تٌتَّخَذُ منه القِسِيُّ العَرَبيّة، الواحدة: سَراءةٌ، قال زُهَير:
ثلاثٌ كأَقْواسِ السَّراء ونـاشـطٌ		قد اخضرّ من لَسِّ الغمير جحافلُهْ
سأر:
السّأر من السُّؤْر، تقول: أَسنأَرَ فلانٌ طعامه وشرابه، أي: أَبْقَى منه بقيّةً، وبقية كلِّ شَيْءٍ: سؤْرُه، كقول طرفة:
ورأتني سؤر السّيوف يقبّض		نَ يميناً ومَفْرقاً وشـمـالاً
وأسأر الحاسب، أي: حسب فأَفضَلَ من حِسابه شيئاً، وفي الشِّعْر أجود لقلّة استعماله، قال:
في هجمةٍ يَسْأَر منها الفائض
أي: يفضلُ الفائض من حساب المئة، لأنّه إذا بلغ إلى تسعة وتسعين لم يقدر على قبض الفضل لتمام المئة.
وأسأروا في الحوض: تركوا فيه بقيّة، قال:
جرع الخصيّ سؤرة الثّمائل
ويقال للمرأة إذا جاوزت الشَّباب ولم يَعْدَمْها الكِبَر: إنَّ فيها لَسُؤراً، أي: بقيّة ، قال:
إزاءُ مَعاشٍ لا يزالُ نِطـاقُـهـا		من الكَيس فيها سُؤرةٌ وهي قاعدُ
أسر:
أَسَرَ فُلانٌ فُلاناً: شدّه وَثاقاً، وهو مأسورٌ. وأُسِرَ بالإِسار، أي بالرِّباط، والإسِارُ: مصدرٌ كالأَسْر.
ودابّةٌ مأسورُ المفاصل، أي: شديدُ لامُها، والأَسرُ: قوّة المفاصل والأوصال. وشدّ الله أَسْرَ فلان، أي: قوّة خلقه، قال الله عزّ وجل: "وشَدَدْنا أَسْرَهم"، وكلُّ شيئين مما يَبينُ طرفاهما فشددت أَحَدَهما بالآخر بربِاطٍ واحد فقد أَسَرْتَهما كما يُؤْسَرُ طَرَفا عُرْقُوتَي القَتَب ونحوه، قال الأعشَى:
وقيّدني الشِّعْرُ في بـيتـه		كما قيّد الآسِراتُ الحِمارا

وأسرتُ السَّرْج والرَّحلَ: ضَمَمْتَ بعضَه إل بعضٍ بسُيُور، والسُّيُور تسمى: تآسير.
رأس:
رأسُ كلِّ شيء: أعلاه ثلاثة أرؤس، والجميع: الرُّءوس.
وفحلٌ أرأس: وهو الضّخم الرأس، وأنا رأسُهم ورئيسُهم، وتَرَأَّسْت عليهم ورَأَّسوني على أَنْفُسهم. والرُّؤاس: عِظَم الرأس فوق قدره، وصاحِبُه: رؤاسيٌّ.
وكلبٌ رَؤوسٌ: يُساوِرُ رأسَ الصَّيد. ورجلٌ رئيسٌ مَرْؤوُس، رأَسه السِّرسام فأخذ برأسه.
وسَحابةٌ رائسة: التي تتقدّم السَّحاب.
وبعضٌ يقول: إنّ السَّيْل يَرْأَسُ الغُثاء والقمام رأساً، وهو جمعه إيّاه ثمّ يحتمله، ويُقال: أَعطني رأساً من ثُوم.
والضَّب ربّما رأس الأَفعَى، وربّما ذَنَبَها، وذلك أنّ الأَفْعَى تأتي جُحْر الضّبِّ فتَحرِشُه فيَخْرُجُ أحياناً مُسْتَقَبلَها براسه، فيقال: خَرَجَ مُرَئِّساً، ورُبّما احترشه الرّجل، فيجعل عُوداً في فم جُحْره فيحسَبُه أفعَى، فيخرج مُرَئِّسا أو مُذَنِّبا.
وفلانٌ يَرْأَسُ الضِّبابَ، أي: يأخذ رُؤوُسَها.
ورَأَس فلانٌ فلاناً: أصابه بضربةٍ على رأسه.
ويقال للقوم، إذا كثروا وعزّوا: همرأس، قال عمرو بن كلثوم:
برأسٍ من بني جُشَم بن بَكْرٍ		نَدُقُّ به السُّهُولة والحُزُونا
أرس:
أَرَسةُ بن مرّ: اسم جبل.
يسر:
يُقالُ: إنّه لَيَسْرٌ، خفيف، ويَسَرٌ: أي: ليِّنُ الانقياد، سريع المُتابعة، يُوصَفُ به الإنسانُ والفرس، قال:
إنّي على تَحَفُّظي ونزري
أعسرُ إن مارستني بعُسْرِ
ويَسَرٌ لمن أراد يسري
ويُقال: إنّ قوائم هذا الفرس ليَسَراتٌ خِفاف، إذا كُنَّ طَوْعَه. الواحدةُ: يَسَرة.
ورجلٌ أعسرُ يَسَرٌ، وامرأة عَسْراءُ يَسَرةٌ، أي: تعملُ بيديها معاً.
واليَسَرةُ: فُرجةُ ما بين الأَسِرَّة من أَسرار الرّاحة، يُتَيَمَّنُ بها، وهي من علامات السَّخاء.
واليَسارُ: اليَدُ اليُسْرَى. والياسِرُ كاليامِنِ، والمَيْسَرةُ كالميمنة، مجراها في التَّصريف واحد.
والأَيسارُ: الذّين يجتمعون على الجَزُور في المَيْسِر، الواحدُ: يَسَرٌ.
واليَسَرُ أيضاً: ضَريبُ القِداح.
واليُسْرُ: اليَسار، أي: الغِنَى والسَّعة.
وقد يَسَّر فَرَسَه فهو مُيَسَّر، أي: مصنوعٌ سَمينٌ. وفرسٌ حَسَنُ التَّيْسُور، أي: حَسَنُ السِّمَن، قال المرّار:
قد بلوناه عـلـى عِـلاّتـه		وعلى التَّيسُور منه والضُّمُرْ
ويقال: خذ ما تَيَسَّر واستَيْسر.
وإذا سَهُلت ولادة المرأة قيل: أَيْسرت، وإذا دُعِيَ لها، قيل: أَيْسَرَتْ وأذكرتْ.

##### Türkçe

باب **السين** و**الراء** و **و** **ا** **ي** **ء** معهما
**س ر و**، **س و ر**، **ر س و**، **و ر س**، **س ر ي**، **س ي ر**، **ي س ر**، **س ر أ**، **س أ ر**، **أ س ر**، **ر أ س**، **أ ر س** مستعملat

**سرو**:
**السَّرْوُ**: **سَخاء** (cömertlik) içinde **موءة** (mürüvvet/erkeklik erdemi); **سَرُوَ** يسرو، ve **وسرا** يسرو، ve **وسَرِيَ** **يَسْرَى**; o hâlde o, **سَرِيٌّ**dür, **سَراة** kavminden; ve bunun dışında **فَعَلة** vezni üzere gelmemiştir.
Ve **السَّرِيُّ**: **النّهرُ** (nehir) **فوقَ الجدول** (arkın üstünde), ve **دونَ الجَعفر** (ce‘ferin altında). Ve **السّريّة**: dört yüz veya ona yakın sayıya ulaşan atlar.
Ve **السُّرْوَةُ**: küçük kısa bir ok; cem‘i: **سِراء**. Ebû’d-Dukayş dedi ki: Bilakis o, **القُطْبة** sahibi oktur; ve **القُطْبةُ**: okun başında bulunan bir demirdir; onunla hedef atılır. Dedi ki:
وقد رمى بسُراهُ اليومَ معتـمـداً		في المَنكِبَيْنِ وفي السّاقين والرَّقَبه
Ve denildi: **السُّروةُ**: **النَّصْل** (temren) ince, çıplak, sıkılaştırılmış; **المِسَلَّة** gibi; cem‘i: **سَرَوات**.
Ve **سَرْوُ حِميَر**: **حِمْيَر** mahallesi. Ve her şeyin **سَراةُ**’ı: sırtı; hepsi: **سَرَوات**.
Ve **سَراةُ النّهار**: onun yükselmesi. Ve **سَرْو الأرض**: dağın sertliğinden aşağı inen şey.
Ve **سَروْتُ عنه الثَّوبَ**: yani örttüğünü açtım; ve **سَرَّى عنه همَّه** (şeddeli): yani onu attı.

**سور**:
Başta **السَّوْرة**: içkiyi almak; ve baş **يَسُور** **سَوْراً** ve **سُؤوراً** ve **سُؤراً**.
Ve **ساورتُ** falancayı: başını aldım. Ve **المِسوَرةُ**: deriden bir dayanak; cem‘i: **المَساوِر**.
Ve falan, savaşta **سَوْرةٍ** sahibidir; yani şiddetli vurma gücü sahibidir.
Ve **السُّورُ**: şehrin duvarı ve benzeri. Ve duvara tırmandım (**تسوّرتُ الحائط**); ve onu **سَوْراً** olarak aştım (**سُرْتُه**), el-‘Accâc dedi ki:
سُرْتُ إليه في أعالي السُّورِ
Ve köpeklerden **السَّوّار**: baştan yakalayan; ve **السَّوّار**: başına içki giren adam; el-Ahtal dedi ki:
وشاربٍ مُرْبحٍ، بالكأس نادمَني		لا بالحَصُورِ ولا فيها بسَوّارِ
Yani: azgınlık ve hafiflik sahibi ile değil.
Ve **السُّوَرُ**: **السُّورة**’nin cem‘i.
Ve **السِوُّار القُلْبُ**: kadının bileziği; cem‘i: **أَسوِرة** ve **أساور**; çoğu: **سُور**.
Ve **الأُسْوار**: **أَساورة كِسْرَى**’dan; yani onun kumandanları.

**رسو**:
**رَسَوْتُ** falana bu işten veya sözden: yani ona ondan bir tarafını zikrettim. Ve **رسوت الحديثَ**: onu, seninle nefsin arasında sağlamlaştırdım. Ve dağ **يرسو**: kökü yerde sabit olunca. Ve gemi **رست**: suyun kararına vardı; böylece kaldı, yürümez.
Ve **المِرْساةُ**: iplerle bağlanan bir **أَنْجَر**; denize salınır; gemiyi tutar ve onu demirler; böylece yürümez.
Ve bulut, **مَراسيَها**’yı attı: bir yerde sabit kaldı ve yağmurla cömert davrandı. Süleyman dedi ki:
إذا قلت أَكْدَى البرقُ أَلْقَى المَراسيا
Ve develerden aygır, **شُوَّله** ondan ayrılınca, onunla böğürdü ve ona yöneldi; ve sakinleşti; denildi ki: onun **رَسابِها**’sı. Ru’be dedi ki:
إذا اشمَعَلَّتْ سَنَناً رَسابها
Ve **المُرْسَى**: **أَرْسَيْت السّفينة**’den bir masdar. Ve onun ayakları durakta ve savaşta **رَسَتْ**: yani sabit oldu. Ve **قِدْرٌ راسيةٌ**: yerinden ayrılmaz; onu çevirmek mümkün olmaz.

**ورس**:
**الوَرْسَ**: bir boya; fiili: **التَّوْريس**. Ve **الوارسُ**: sarı bir bitki; sanki bir leke gibi; kışın sonu arasında **الرِّمْث** üzerinde çıkar; elbiseye değince onu renklendirir. Ve **أَوْرَسَ الرِّمْثُ**: o hâlde o **مُورسٌ**dur. Ve **الوَرْسيُّ** **الأَقْداحِ النُّضار**’dan: onların en iyilerindendir.

**سير**:
**السَّيْر**: bilinen; **سار** **يَسِير** **سَيْراً** ve **مَسيراً**.
Ve elbiseyi ve oku **سيّرتُ**: ikisinde çizgiler yaptım.
Ve **السِّيراء**: içinde ipek karışan bürdler.
Ve **السِّيرُ**: kayış; cem‘i: **سُيُور**.

**سري**:
**السُّرَي**: gecenin yürüyüşü; ve geceleyin gelen her şey **سارٍ**dır. **سَرَى** يسري **سُرىً** ve **سَرْياً**.
Ve buluttan **السّاريةُ**: geceleyin sabah giden ile akşam dönen arasında gelen. Araplar **السُّرَى**’yı müennes yapar. Dedi ki:
هنّ الغِياثُ إذا تَهَوّلتِ السُّرَى
Ve **سَرَى** ve **أَسْرَى**: iki lugat. Ve şöyle okunmuştur: "**سَرَى بعَبْدِهِ ليلاً**". Ve onunla **سَرَى** ve onunla **أَسرَى** birdir.
Ve **السّارية**: taş veya tuğladan bir sütun.
Ve falandan **سَرَى**: yani ondan öfke açıldı; yahut ona arız olan bir baygınlık.
Ve ağacın damarı **سَرَى**: yerde **سَرْياً** olarak yürüdü; gece ve gündüz onda sürünür gibi süründü.

**سرأ**:
Çekirge **سَرَأَتِ**: yani yumurtasını bıraktı. Ve onun **وَسِرْؤُها**’sı: yumurtasıdır; aynı şekilde balığın **سِرْءُ**’ü. Ve yumurtadan ona benzeyen şeyler: onlar **سَرُوءٌ**dur; tekili **سِرْأة**.
Ve bazen denilir: kadın **سَرَأَتِ**; doğumu ve çocuğu çoğalınca; şiirde daha güzeldir.
Ve **السِّراءٌ**: Arap yaylarının yapıldığı bir ağaç; tekili: **سَراءةٌ**. Züheyr dedi ki:
ثلاثٌ كأَقْواسِ السَّراء ونـاشـطٌ		قد اخضرّ من لَسِّ الغمير جحافلُهْ

**سأر**:
**السّأر** **السُّؤْر**’dandır. Dersin ki: falan, yemeğini ve içeceğini **أَسنأَرَ**: yani ondan bir artığı bıraktı. Ve her şeyin artığı: onun **سؤْرُه**’udur; Tarafe’nin sözü gibi:
ورأتني سؤر السّيوف يقبّض		نَ يميناً ومَفْرقاً وشـمـالاً
Ve hesapçı **أسأر** etti: yani hesapladı da hesabından bir şeyi fazla bıraktı. Şiirde daha iyidir; az kullanılışından dolayı. Dedi ki:
في هجمةٍ يَسْأَر منها الفائض
Yani: yüzün hesabından fazla olan artar; çünkü doksan dokuza varınca, yüzün tamamlanması için fazlayı tutmaya güç yetiremez.
Ve havuzda **أسأروا**: onda bir artık bıraktılar. Dedi ki:
جرع الخصيّ سؤرة الثّمائل
Ve kadına, gençliği geçip ihtiyarlık onu tamamen yoklamamışsa, denilir: onda mutlaka bir **لَسُؤراً** vardır; yani bir artık. Dedi ki:
إزاءُ مَعاشٍ لا يزالُ نِطـاقُـهـا		من الكَيس فيها سُؤرةٌ وهي قاعدُ

**أسر**:
Falan, falanı **أَسَرَ**: onu bağla bağladı; o da **مأسورٌ**dur. Ve **أُسِرَ** **بالإِسار** ile: yani bağ ile. Ve **الإسِارُ**: **الأَسْر** gibi bir masdardır.
Ve eklem yerleri **مأسورُ** bir binek: yani onun **لامُها**’sı şiddetlidir. Ve **الأَسرُ**: eklemlerin ve bağlantıların kuvvetidir. Ve Allah, falanın **أَسْرَ**’ını sıktı: yani yaratılışının kuvveti. Aziz ve celil Allah dedi ki: "**وشَدَدْنا أَسْرَهم**". Ve iki ucu ayrılan iki şeyden her ikisini tek bir bağ ile birbirine bağlarsan, ikisini **أَسَرْتَهما** etmiş olursun; tıpkı **القَتَب**’in **عُرْقُوتَي**’sinin iki ucunun ve benzerinin bağlanması gibi. el-A‘şâ dedi ki:
وقيّدني الشِّعْرُ في بـيتـه		كما قيّد الآسِراتُ الحِمارا

Ve **أَسْرَرْتُ** **السَّرْج** ve **الرَّحْلَ**: onun bir kısmını bir kısmına kayışlarla birleştirdin; kayışlara **تآسير** denir.

**رأس**:
Her şeyin **رأسُ**u: onun en üstüdür. Üç **أرؤس**; ve hepsi: **الرُّءوس**.

Ve **فَحْلٌ أَرْأَس**: o, başı iri olandır. Ve ben onların **رأسُ**uyum ve onların **رئيسُ**uyum; ve onların üzerine **تَرَأَّسْتُ** ve beni kendi nefisleri üzerine **رَأَّسوني**. Ve **الرُّؤاس**: başın, ölçüsünün üstünde büyüklüğüdür; ve onun sahibi: **رؤاسيٌّ**.

Ve **كَلْبٌ رَؤوسٌ**: avın başına saldırır. Ve **رَجُلٌ رَئيسٌ مَرْؤوُس**: **السِّرسام** onu başından vurdu da başını tuttu.

Ve **سَحابةٌ رائسة**: bulutların önüne geçen (bulut).

Ve bazısı der ki: Şüphesiz sel, **الغُثاء** ve **القُمام**ı bir **رأساً** ile **يَرْأَسُ**; o, onu bir araya toplamasıdır, sonra onu taşır. Ve denir: Bana sarımsaktan bir **رأساً** ver.

Ve **الضَّب** bazen yılanın **رأس**ını, bazen de **ذَنَب**ını (yakalar); bu, **الأَفْعَى**nın **الضَّبِّ**in deliğine gelmesi, onu kışkırtmasıdır; o da bazen başıyla ona doğru çıkar; bunun üzerine: **خَرَجَ مُرَئِّساً** denir. Ve bazen adam onu kışkırtır; deliğinin ağzına bir çubuk koyar da onu yılan sanır; böylece **مُرَئِّساً** yahut **مُذَنِّباً** çıkar.

Ve falan, **الضِّبابَ**ı **يَرْأَسُ**; yani: onların başlarını alır.

Ve falan, falanı **رَأَسَ**: onu başına bir vuruşla vurdu.

Ve kavme, çoğalıp izzetli olduklarında: **هَمْرَأْس** denir. Amr b. Külsûm dedi ki:
**برأسٍ من بني جُشَم بن بَكْرٍ		نَدُقُّ به السُّهُولة والحُزُونا**

**أرس**:
**أَرَسَةُ بن مرّ**: bir dağın adıdır.

**يسر**:
Denir: Şüphesiz o, elbette **يَسْرٌ**dür; hafif. Ve **يَسَرٌ**: yani, boyun eğmede yumuşak, uymada hızlı; bununla insan ve at vasfedilir. Dedi ki:
**إنّي على تَحَفُّظي ونزري
أعسرُ إن مارستني بعُسْرِ
ويَسَرٌ لمن أراد يسري**

Ve denir: Bu atın ayakları elbette **يَسَراتٌ** hafiftir; eğer onun itaatinde olurlarsa. Tekili: **يَسَرة**.

Ve **رَجُلٌ أَعْسَرُ يَسَرٌ**; ve **امْرَأَةٌ عَسْراءُ يَسَرةٌ**: yani, iki eliyle birlikte çalışır.

Ve **اليَسَرةُ**: avuç içinin sırlarından olan **أَسِرَّة**ler arasındaki açıklıktır; onunla uğur aranır; ve o, cömertliğin alametlerindendir.

Ve **اليَسارُ**: sol eldir. Ve **الياسِرُ** sağ gibi; ve **المَيْسَرةُ** sağ taraf gibi; tasrifte akışları birdir.

Ve **الأَيسارُ**: **المَيْسِر**de deve üzerinde toplanan kimselerdir; tekili: **يَسَرٌ**.

Ve **اليَسَرُ** ayrıca: okların (fal oklarının) eşidir.

Ve **اليُسْرُ**: **اليَسار**dır; yani zenginlik ve genişlik.

Ve (kişi) atını **يَسَّرَ**; o hâlde o **مُيَسَّر**dir; yani, yapılmış, semiz. Ve **فَرَسٌ حَسَنُ التَّيْسُور**: yani, semizliği güzel. **المرّار** dedi ki:
**قد بلوناه عـلـى عِـلاّتـه		وعلى التَّيسُور منه والضُّمُرْ**

Ve denir: Kolayına geleni al; ve **اسْتَيْسَر**.

Ve kadının doğumu kolay olduğunda: **أَيْسَرَتْ** denir. Ve ona dua edildiğinde: **أَيْسَرَتْ** ve **أَذْكَرَتْ** denir.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A3/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

س ر أ
أسرأ من الجرادة‏:‏ أبيض وسرءها‏:‏ بيضها وقد سرأت‏.‏

##### Türkçe

س ر أ
**أسرأ من الجرادة**: beyazdır; ve onun **سرءها**’sı: onun yumurtasıdır; ve **سرأت**.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A3/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

السِّرْءُ والسِّرْأَةُ، بالكسر: بيض الجَراد والضَّبِّ والسَّمَك وما أَشْبَهه، وجمعه: سرْءٌ. ويقال: سِرْوةٌ، وأَصله الهمز. وقال علي بن حمزة الأَصبهاني: السِّرْأَةُ، بالكسر: بيض الجَرادِ، والسِّرْوةُ: السهم لا غير. وأَرضٌ مَسْروءة: ذاتُ سِرْأَة. وسَرَأَتِ الجَرادةُ تَسْرَأُ سَرْءاً، فهي سَرُوءٌ: باضَتْ، والجمع سُرُؤٌ وسُرَّأ، الأَخيرة نادرة، لأَن فَعُولاً لا يكسر على فُعَّلٍ. وقال أَبو عبيد: قال الأَحمر: سَرَأَت الجَرادةُ: أَلْقَتْ بَيْضَها، وأَسْرَأَتْ: حانَ ذلك منها، ورَزَّتِ الجَرادةُ، والرَّزُّ أَن تُدْخِل \<ص:95>   ذَنَبها في الأَرض فتُلقِي سَرْأَها، وسَرْؤُها: بيضها. قال الليث: وكذلك سَرْءُ السمَكة وما أَشبهه من البيض، فهي سَرُوءٌ، والواحدة سَـِرْأَةٌ. القَنانِيُّ: إِذا أَلقَى الجَرادُ بيضَه قيل: قد سَرَأَ بَيْضَه يَسْرَأُ به. الأَصمعي: الجَراد يكون سَرْءاً، وهو بيض، فإِذا خرجت سُوداً، فهي دَبًى. وسَرَأَت المرأَة سَرْءاً: كثر ولدها. وضَبَّةٌ سَرُوءٌ، على فَعُول، وضباب سُرُءٌ، على فُعُلٍ، وهي التي بيضها في جوفها لم تُلْقِهِ. وقيل: لا يسمى البيضُ سَرْءاً حتى تُلْقِيَهُ. وسَرَأَتِ الضَّبَّةُ: باضَتْ. والسَّراءُ: ضَرْب من شجر القِسِيِّ، الواحدةُ سَراءة.

##### Türkçe

**السِّرْءُ** ve **السِّرْأَةُ**, kesre ile: çekirgenin, kelerin ve balığın yumurtası
ve ona benzeyen şey; çoğulu: **سرْءٌ**. Ve denilir: **سِرْوةٌ**; aslı hemzedir. Ali b. Hamza el-İsfahânî dedi: **السِّرْأَةُ**, kesre ile: çekirgenin yumurtasıdır; **السِّرْوةُ** ise: yalnızca oktur. Ve **أَرضٌ مَسْروءة**: **سِرْأَة** sahibi (olan).

Ve çekirge **سَرَأَتِ** **تَسْرَأُ** **سَرْءاً**, o hâlde o **سَرُوءٌ**dur: yumurtladı; çoğul: **سُرُؤٌ** ve **سُرَّأ**; sonuncusu nadirdir, çünkü **فَعُولاً** **فُعَّلٍ** üzerine kırılmaz. Ve Ebû Ubeyd dedi: el-Ahmer dedi: çekirge **سَرَأَت**: yumurtasını bıraktı; **أَسْرَأَتْ**: ondan bunun vakti geldi; ve çekirge **رَزَّتِ**; **الرَّزُّ** ise, kuyruğunu toprağa sokmasıdır da **سَرْأَ**sını bırakır; ve onun **سَرْؤُها**sı: onun yumurtasıdır. Leys dedi: balığın **سَرْءُ**ü ve yumurtadan ona benzeyen şey de böyledir; o hâlde o **سَرُوءٌ**dur; tekili **سَـِرْأَةٌ**dir.

**القَنانِيُّ**: çekirge yumurtasını bıraktığı zaman denilir: yumurtasını **سَرَأَ** etti, onunla **يَسْرَأُ**.

el-Asma‘î: çekirge **سَرْءاً** olur; o, yumurtadır; siyah olarak çıktığı zaman ise o **دَبًى**dır.

Ve kadın **سَرَأَت** **سَرْءاً**: çocuğu çoğaldı. Ve **ضَبَّةٌ سَرُوءٌ**, **فَعُول** üzere; ve **ضباب سُرُءٌ**, **فُعُلٍ** üzere; o, yumurtası karnında olup onu bırakmamış olandır. Ve denildi: yumurta, onu bırakıncaya kadar **سَرْءاً** diye adlandırılmaz. Ve keler **سَرَأَتِ**: yumurtladı.

Ve **السَّراءُ**: yaylar ağacından bir tür; tekili **سَراءة**.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A3/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

السرء والسرأة بفتحهما، اقتصر عليه في المحكم: بيضة الجراد والضب والسمكة وما أشبهه، وتكسر سينهما في قول أو هي أي الكلمة بالكسر وعليه اقتصر في الصحاح، وصححه الأكثرون، قال علي بن حمزة الأصبهاني: السرأة، بالكسر: بيض الجراد ويقال سروة، وأصلها الهمز، وقيل: لا يقال ذلك حتى تلقياه، وجرادة سروء على فعول، قال الليث: وكذلك سرء السمكة وما أشبهه من البيض، فهي سروء، والواحدة سرأة، قال الأصمعي: الجراد يكون سرأ وهو بيض فإذا خرجت سوداء فهي دبا، وضبة سروء على فعول وضباب سرؤ على فعل وهي التي بيضها في جوفها لم تلقه، وقيل: لا يسمى البيض سرأ حتى تلقيه، وسرأت الضبة: باضت ج سرؤ ككتب قال الأصبهاني: وسرأت الجرادة تسرأ سرأ فهي سروء: باضت، والجمع سرؤ وسرأ كركع نادرة فلا يكسر فعول على فعل بتشديد العين، وسرأت كمنعت الجرادة تسرأ سرأ: باضت وقال أبو عبيد عن الأحمر: أي ألقت بيضها، قال: ويقال: رزت الجرادة، والرز: أن تدخل ذنبها في الأرض فتلقي سرأها، وسرؤها: بيضها، وقال القناني: إذا ألقى الجراد بيضه قيل: قد سرأ البيض يسرأ به، وقال ابن دريد: سرأت المرأة سرأ: كثر أولادها، وفي نسخة: ولدها كسرأت تسرئة، فيهما وهذا عن الفراء وأسرأت أي الجرادة حان أن تبيض، وقال الأحمر: أسرأت: حان أن تلقي بيضها، وأرض مسروأة: كثيرتها أي الجراد، وقال الأصبهاني: أي ذات سروة وأصله الهمز. ومما أغفله المؤلف من هذه المادة: السراء كسحاب: ضرب من شجر القسي، الواحدة سراءة والسروة: السهم لا غير، الأخير عن ابن علي بن حمزة، وأصله الهمز.

##### Türkçe

**السرء** ve **السرأة**—ikisi de fethalı olarak—; **المحكم**’de bununla yetinmiştir: çekirgenin, kelerin, balığın yumurtası ve ona benzeri şey(ler); ve bir görüşte ikisinin **سين**’i kesrelenir; yahut o—yani kelime—kesre iledir; **الصحاح**’ta bununla yetinmiştir; ve çoğunluk onu sahih saymıştır. Ali b. Hamza el-İsfahânî dedi: **السرأة**—kesre ile—: çekirge yumurtasıdır; ve **سروة** denilir; aslı hemzedir; ve “onu, onu (yumurtayı) atmadıkça buna denilmez” denilmiştir. Ve **جرادة سروء** “فعول” vezni üzerinedir. Leys dedi: ve yine balığın **سرء**’ü ve yumurtadan ona benzeri şey(ler); o halde o **سروء**’dür; bir tanesi **سرأة**’dir. Asmaî dedi: çekirge **سرأ** olur—o, yumurtadır—; sonra siyah olarak çıktığında o **دبا**’dır. Ve **ضبة سروء** “فعول” üzerinedir; ve **ضباب سرؤ** “فعل” üzerinedir; o, yumurtası karnının içinde olan, onu (yumurtayı) atmamış olandır. Ve “yumurtaya, onu atmadıkça **سرأ** denilmez” denilmiştir. Ve **سرأت الضبة**: yumurtladı; çoğulu **سرؤ** “ككتب” gibidir. İsfahânî dedi: ve **سرأت الجرادة تسرأ سرأ فهي سروء**: yumurtladı; ve cem‘i **سرؤ** ve **سرأ** “كركع” gibidir; nadirdir; böylece “فعول”, **العين**’in şeddelenmesiyle “فعل” üzerine kırılmaz. Ve **سرأت** “كمنعت” gibi: çekirge **تسرأ سرأ**: yumurtladı. Ebû Ubeyd, el-Ahmer’den: yani yumurtasını attı, dedi. Dedi: ve “**رزت الجرادة**” denilir; ve **الرز**: kuyruğunu toprağa sokmasıdır; böylece **سرأها**’sını atar; ve **سرؤها**: onun yumurtasıdır. Kınânî dedi: çekirge yumurtasını attığında “**قد سرأ البيض يسرأ به**” denilir. İbn Düreyd dedi: **سرأت المرأة سرأ**: çocukları çoğaldı. Bir nüshada: onun çocuğu; **كسرأت تسرئة** gibi; ikisinde de; ve bu Ferrâ’dan (nakildir). Ve **أسرأت**—yani çekirge—: yumurtlamasının vakti geldi. El-Ahmer dedi: **أسرأت**: yumurtasını atmasının vakti geldi. Ve **أرض مسروأة**: onun çokluğu, yani çekirge(ler) (çok olan yer). İsfahânî dedi: yani **سروة** sahibi; ve aslı hemzedir.

Müellifin bu maddeden ihmal ettiği şeylerdendir: **السراء** “كسحاب” gibi: yay ağacı(ları)ndan bir tür; bir tanesi **سراءة**’dır. Ve **السروة**: yalnızca oktur. Sonuncusu, İbn Ali b. Hamza’dandır; ve aslı hemzedir.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A3/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

سَرَأَتْ
1 سَرَأَتْ ذ , (S, K,) aor. سَرَاَ , inf. n. سَرْءٌ; (S, TA;) and ↓ سرّأت, inf. n. تَسْرِئَةٌ; (K;) said of the female locust, (S, K,) and of the female of the [lizard called] ضَبّ, (TA,) [and of a fish, and the like, (see سَرْءٌ,)] She laid eggs: (S, K, TA:) and سَرَتْ, inf. n. سَرْوٌ, is a dial. var. thereof. (TA in art. سرو.) [And accord. to El-Kanلnee, as cited in the TA, it seems that one says also, of locusts (جَرَاد), سَرَأَ البَيْضَ and سَرَأَ بِهِ.] ― -b2- Also, each of these two verbs, (K,) the former mentioned by IDrd, and ↓ the latter by Fr, (TA,) said of a woman, She bore many children. (K.)

2 سَرَّاَ see above, in two places.

اسرأت
4 اسرأت ذ , said of a female locust, [and app. of a female of the lizard called ضَبّ, and a fish, and the like, (see سَرْءٌ,)] She attained the period of laying eggs. (S, K.)

سَرْءٌ
سَرْءٌ ذ and ↓ سَرْأَةٌ (M, K) and ↓ سِرْأَةٌ (K [for ويُكسر in the CK should be وَتُكْسَرُ, referring to the second form,]) and ↓ سِرْءٌ, (TA, [accord. to which وتكسر refers to the س in the first and second, but this I think improbable,]) or سرأة is with kesr [only, i. e. ↓ سِرْأَةٌ], (S, K, [supposing that in the latter the pronoun هِىَ refers to سرأة, but accord. to the TA it means الكَلِمَةُ, so as to refer to سرء also,]) and most hold this to be correct, (TA,) The egg, (S, K,) or eggs, (M,) of the locust, (S, M, K,) and of the [lizard called] ضَبّ, (M, TA,) and of fish (M, K, TA) and the like; (M, TA;) and سِرْوَةٌ signifies the same, but is originally with ء: (S:) accord. to 'Alee Ibn-Hamzeh El-Isbahلnee, ↓ سِرْأَةٌ and سِرْوَةٌ signify the eggs of the locust; but some say, only when laid: accord. to Lth, سرء [app. سَرْءٌ] signifies the eggs of the fish and the like, as also سُرُوْءٌ; [the former as a coll. gen. n., and the latter as its pl., agreeably with analogy;] and one is called سرأة [app. ↓ سَرْأَةٌ as a n. un., agreeably with analogy; or it may be ↓ سِرْأَةٌ]. (TA. [See also سِرْوَةٌ in art. سرو: and see دَبًى.])

سِرْءٌ
سِرْءٌ ذ : see the next preceding paragraph.

سَرْأَةٌ
سَرْأَةٌ ذ : see سَرْءٌ, in two places.

سِرْأَةٌ
سِرْأَةٌ ذ : see سَرْءٌ, in four places.

سِرْوَةٌ
سِرْوَةٌ ذ , originally سِرْأَةٌ [q. v., voce سَرْءٌ]. ― -b2- Also A dust-coloured arrow: in this sense like wise originally with ء: thus expl. by 'Alee Ibn- Hamzeh. (TA.) [See also art. سرو.]

سَرَآءٌ
سَرَآءٌ ذ A species of tree, of which bows are made: n. un. with ة. (TA.) [See art. سرى.]

سَرُوْءٌ
سَرُوْءٌ ذ , applied to a female locust, (El-Isbahلnee, K,) and to the female of the [lizard called] ضَبّ, (Lth, TA,) [and to a fish and the like, (see سَرْءٌ,)] Laying eggs: (El-Isbahلnee, K, * TA:) or having eggs in her belly; not yet laid: (Lth, K, * TA:) pl. سُرُؤٌ (Lth, El-Isbahلnee, K) and سُرَّأْ, which latter is extr. in form as pl. of a sing. of the measure فَعُولٌ, (K,) and سُرُوْءٌ [which is also extr., like هُجُودٌ as pl. accord. to some of هَجُودٌ]. (MF.)

أَرْضٌ مَسْرُؤَةٌ
أَرْضٌ مَسْرُؤَةٌ ذ , (S, K,) or مَسْرُوْءَةٌ, (TA,) A land containing سِرْوَة [meaning locusts' eggs]: (ElIsbahلnee, S:) or abounding with locusts (K, * TA) [or with locusts' eggs: for the explanation in the K is ambiguous].

##### Türkçe

سَرَأَتْ
1 **سَرَأَتْ** ذ , (S, K,) muzâri‘i **سَرَاَ** , mastar ismi **سَرْءٌ**; (S, TA;) ve ↓ **سرّأت**, mastar ismi **تَسْرِئَةٌ**; (K;) dişi çekirge hakkında, (S, K,) ve [**ضَبّ** denilen] kertenkele dişisi hakkında, (TA,) [ve bir balık ve benzeri hakkında, (**سَرْءٌ**’e bak,)] “Yumurta bıraktı” denir: (S, K, TA:) ve **سَرَتْ**, mastar ismi **سَرْوٌ**, bunun bir lehçe varyantıdır. (TA, سرو maddesinde.) [Ve TA’da nakledildiği üzere El-Kanلnee’ye göre, çekirgeler (جَرَاد) hakkında da, **سَرَأَ البَيْضَ** ve **سَرَأَ بِهِ** denildiği anlaşılıyor.] ― -b2- Ayrıca bu iki fiilden her biri, (K,) birincisi IDrd tarafından, ve ↓ ikincisi Fr tarafından zikredilmiş olarak, (TA,) bir kadın hakkında “Çok çocuk doğurdu” denir. (K.)

2 **سَرَّاَ**: yukarıya bak, iki yerde.

اسرأت
4 **اسرأت** ذ , dişi çekirge hakkında, [ve görünüşe göre **ضَبّ** denilen kertenkele dişisi ve bir balık ve benzeri hakkında, (**سَرْءٌ**’e bak,)] “Yumurta bırakma dönemine ulaştı” denir. (S, K.)

سَرْءٌ
**سَرْءٌ** ذ ve ↓ **سَرْأَةٌ** (M, K) ve ↓ **سِرْأَةٌ** (K [CK’deki ويُكسر, ikinci şekle işaret ederek, وَتُكْسَرُ olmalıdır,]) ve ↓ **سِرْءٌ**, (TA, [TA’ya göre وتكسر birinci ve ikincideki س’ye işaret eder; fakat ben bunu uzak görüyorum,]) yahut **سرأة** kesre iledir [yalnızca, yani ↓ **سِرْأَةٌ**], (S, K, [sonuncuda zamir **هِىَ**’nin **سرأة**’ye döndüğü varsayılarak; fakat TA’ya göre bunun manası **الكَلِمَةُ**’dir; böylece **سرء**’e de döner,]) ve çoğu bunu doğru sayar, (TA,) çekirgenin, (S, M, K,) ve [**ضَبّ** denilen] kertenkele’nin, (M, TA,) ve balıkların (M, K, TA) ve benzerinin yumurtası, (S, K,) yahut yumurtalarıdır; (M, TA;) ve **سِرْوَةٌ** da aynı manaya gelir; fakat aslında ء iledir: (S:) 'Alee Ibn-Hamzeh El-Isbahلnee’ye göre, ↓ **سِرْأَةٌ** ve **سِرْوَةٌ** çekirgenin yumurtaları manasınadır; fakat bazıları der ki: yalnızca bırakıldığı zaman: Lth’ye göre, **سرء** [görünüşe göre **سَرْءٌ**] balığın ve benzerinin yumurtaları manasınadır; **سُرُوْءٌ** da böyledir; [birincisi cem‘ cins ismi olarak, ikincisi onun çoğulu olarak, kıyasa uygun şekilde;] ve bir tanesine **سرأة** denir [görünüşe göre kıyasa uygun olarak isim-i vahde olmak üzere ↓ **سَرْأَةٌ**; yahut ↓ **سِرْأَةٌ** olabilir]. (TA. [Ayrıca سرو maddesinde **سِرْوَةٌ**’ye bak: ve **دَبًى**’ye bak.])

سِرْءٌ
**سِرْءٌ** ذ : bir önceki paragrafın sonrasına bak.

سَرْأَةٌ
**سَرْأَةٌ** ذ : **سَرْءٌ**’e bak, iki yerde.

سِرْأَةٌ
**سِرْأَةٌ** ذ : **سَرْءٌ**’e bak, dört yerde.

سِرْوَةٌ
**سِرْوَةٌ** ذ , aslında **سِرْأَةٌ** [bk. o, **سَرْءٌ** lafzında]. ― -b2- Ayrıca toz renkli bir ok: bu manada da yine aslında ء iledir: 'Alee Ibn- Hamzeh tarafından böyle açıklanmıştır. (TA.) [Ayrıca سرو maddesine bak.]

سَرَآءٌ
**سَرَآءٌ** ذ yayların yapıldığı bir ağaç türü: isim-i vahdesi ة iledir. (TA.) [سرى maddesine bak.]

سَرُوْءٌ
**سَرُوْءٌ** ذ , dişi çekirgeye, (El-Isbahلnee, K,) ve [**ضَبّ** denilen] kertenkele dişisine, (Lth, TA,) [ve bir balık ve benzerine, (**سَرْءٌ**’e bak,)] “yumurta bırakan” denir: (El-Isbahلnee, K, * TA:) yahut karnında yumurta bulunan; henüz bırakmamış: (Lth, K, * TA:) çoğulu **سُرُؤٌ** (Lth, El-Isbahلnee, K) ve **سُرَّأْ**’dır; bu sonuncusu, فَعُولٌ vezninde bir tekilin çoğulu olarak şekil bakımından şâzdır, (K,) ve **سُرُوْءٌ** [bu da şâzdır; bazılarına göre هَجُودٌ’ün çoğulu olarak هُجُودٌ gibi]. (MF.)

أَرْضٌ مَسْرُؤَةٌ
**أَرْضٌ مَسْرُؤَةٌ** ذ , (S, K,) yahut **مَسْرُوْءَةٌ**, (TA,) içinde **سِرْوَة** [çekirge yumurtaları manasında] bulunan bir arazi: (ElIsbahلnee, S:) yahut çekirgece bol olan (K, * TA) [yahut çekirge yumurtalarınca: zira K’daki açıklama müphemdir].

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A3/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

#### Madde başı: سرء

سَرَأَ
سَرَأَ A ( n. ac. سَرْء [ 1 ] ,
a.  Laid its eggs ( locust, fish ).

سَرَّأَ
سَرَّأَ II ,
a.  see I .

أَسْرَأَ
أَسْرَأَ IV ,
a.  Reached the period of laying eggs.

سَرْء
سَرْء [ 1 ] ,  سَرْأَة [ 1t ] ,  سِرْء [ 2 ] ,
a.  Eggs, ova; spawn.

سَرُوْء
سَرُوْء [ 26 ] , ( pl. سُرُوْء [ 27 ] ,
a.  sur~aA^= ), Laying eggs; spawning.

سَرُؤ
سَرُؤ
a.  Cypress ( tree ).

##### Türkçe

**سَرَأَ**
**سَرَأَ** A (isim-fiil: **سَرْء** [1]),
a. (çekirge, balık) yumurtalarını bıraktı.

**سَرَّأَ**
**سَرَّأَ** II,
a. I’e bak.

**أَسْرَأَ**
**أَسْرَأَ** IV,
a. yumurta bırakma dönemine ulaştı.

**سَرْء**
**سَرْء** [1], **سَرْأَة** [1t], **سِرْء** [2],
a. Yumurtalar, ova; balık yumurtası.

**سَرُوْء**
**سَرُوْء** [26], (çoğulu: **سُرُوْء** [27],
a. **سَرُوْء**=), Yumurta bırakma; balık yumurtası dökme.

**سَرُؤ**
**سَرُؤ**
a. Servi (ağaç).
