# سربخ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A8%D8%AE/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%B1%D8%A8%D8%AE/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سربخ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A8%D8%AE.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: سربخ

السَّرْبَخُ: الأَرض الواسعة؛ وقيل: هي الأَرض البعيدة؛ وقيل: هي المَضِلَّة التي لا يُهْتَدَى فيها لطريق؛ وفي حديث جُهَيْشٍ: وكائنْ قَطَعْنا إِليك من دَويَّة سَرْبَخٍ أَي مفازة واسعة بعيدة الأَرجاء؛ قال عمرو بن معديكرب:
وأَرض قد قَطَعْتُ بها القَواهِي
من الجِنَّانِ، سَرْبَخُها مَلِيعُ
(* قوله «قطعت بها القواهي» كذا بالأصل بالقاف، ولعله جمع قاه، وهو الحديد الفؤاد. وقوله من الجنان: بيان له جمع جان كحائط وحيطان، والذي في الصحاح الهواهي، بهاءين).
وقال أَبو دُواد:
أَسْأَدَتْ ليْلةً ويوماً، فلما
دَخَلَتْ في مُسَرْبَخٍ مَرْدُونِ
قال: المَرْدُون المنسوج بالسراب. والرَّدَنُ: الغَزْلُ. والسَّرْبَخَة: الخِفَّة والنَّزَقُ.
وفي النوادر: ظَلِلْتُ اليومَ مُسَرْبَخاً ومُسَنْبَخاً أَي ظَلِلْتُ أَمشي في الظهيرة.

### Türkçe

**السَّرْبَخُ**: geniş arazi; ve denildi ki: o uzak arazidir; ve denildi ki: o, içinde yola hidayet olunmayan şaşkınlık yeridir; ve **جُهَيْشٍ** hadîsinde: “Ve nice (kere) sana doğru **دَويَّة** **سَرْبَخٍ**’tan kestik (geçtik)” yani uçları uzak, geniş, uzak bir çöl; dedi **عمرو بن معديكرب**:

Ve bir arazi ki onda **القَواهِي**’yi kestim (geçtim)
**الجِنَّانِ**’dan; onun **سَرْبَخُ**’u geniştir

(* Onun sözü “onda **القواهي**’yi kestim”: asılda **القاف** ile böyledir; ve belki o, **قاه**’ın cem‘idir; o da katı yürektir. Ve onun sözü **من الجنان**: onun için bir beyandır; **جان**’ın cem‘idir; **حائط** ve **حيطان** gibi. Ve **الصحاح**’ta olan **الهواهي**’dir; iki **هاء** ile).

Ve dedi **أَبو دُواد**:

Bir geceyi ve bir günü bana kararttı; sonra,
**مُسَرْبَخٍ** **مَرْدُونِ**’a girdiği vakit

Dedi: **المَرْدُون** serap ile dokunmuş olandır. Ve **الرَّدَنُ**: iplik eğirme. Ve **السَّرْبَخَة**: hafiflik ve ataklık.

Ve **النوادر**’de: “Bugün **مُسَرْبَخاً** ve **مُسَنْبَخاً** olarak gölgelendim” yani “öğle vaktinde yürür halde kaldım.”
