# سرب — Müfredât

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A8/sozluk/mufredat
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B3%D8%B1%D8%A8/entries/mufredat

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [سرب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B3%D8%B1%D8%A8.md)
- Müfredât: Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

## Madde başı: سرب

- السرب: الذهاب في حدور، والسرب: المكان المنحدر، قال تعالى: ﴿فاتخذ سبيله في البحر سربا﴾ [الكهف/61]، يقال: سرب سربا وسروبا (انظر: الأفعال 3/511؛ والبصائر 3/211)، نحو مر مرا ومرورا، وانسرب انسرابا كذلك، لكن سرب يقال على تصور الفعل من فاعله وانسرب على الانفعال منه. وسرب الدمع: سال، وانسربت الحية إلى جحرها، وسرب الماء من السقاء، وماء سرب، وسرب: متقطر من سقائه، والسارب: الذاهب في سربه أي طريق كان، قال تعالى: ﴿ومن هو مستخف بالليل وسارب بالنهار﴾ [الرعد/10]، والسرب: جمع سارب، نحو: ركب وراكب، وتعورف في الإبل حتى قيل: زعرت سربه، أي: إبله. وهو آمن في سربه، أي في نفسه، وقيل: في أهله ونسائه، فجعل السرب كناية، وقيل: اذهبي فلا أنده سربك (قولهم: اذهب فلا أنده سربك، أي: لا أرد إبلك حتى تذهب حيث شاءت، أي: لا حاجة لي فيك، ويقولون للمرأة عند الطلاق: اذهبي فلا أنده سربك. فتطلق بهذه الكلمة، وكان هذا في الجاهلية، وأصل النده: الزجر.
راجع: اللسان (سرب) ؛ وعمدة الحفاظ: سرب) ؛ في الكناية عن الطلاق، ومعناه: لا أرد إبلك الذاهبة في سربها، والسربة: قطعة من الخيل نحو العشرة إلى العشرين. والمسربة: الشعر المتدلي من الصدر، والسراب: اللامع في المفازة كالماء، وذلك لانسرابه في مرأى العين، وكان السراب فيما لا حقيقة له كالشراب فيما له حقيقة، قال تعالى: ﴿كسراب بقيعة يحسبه الظمآن ماء﴾ [النور/39]، وقال تعالى: ﴿وسيرت الجبال فكانت سرابا﴾ [النبأ/20]. ***سربل
- السربال: القميص من أي جنس كان، قال: ﴿سرابيلهم من قطران﴾ [إبراهيم/50]، ﴿سرابيل تقيكم الحر وسرابيل تقيكم بأسكم﴾ [النحل/81]، أي: تقي بعضكم من بأس بعض.

### Türkçe

- **السرب**: inişte gitmek; ve **السرب**: inişli yer. Yüce Allah dedi ki: ﴿فاتخذ سبيله في البحر **سربا**﴾ [الكهف/61]. Denir: **سرب** **سربا** ve **سروبا** (bak: الأفعال 3/511; ve البصائر 3/211), tıpkı: **مر** **مرا** ve **مرورا** gibi. Ve **انسرب** **انسرابا** da böyledir; ancak **سرب**, fiilin failinden tasavvur edilmesi üzerine söylenir; **انسرب** ise ondan infiâl (edilgenlik) üzerine. Ve **سرب الدمع**: aktı. Ve yılan **انسربت** kendi deliğine. Ve su, kırbadan **سرب** etti. Ve **ماء سرب**; ve **سرب**: kırbasından damla damla akan. Ve **السارب**: kendi **سرب**’inde giden, hangi yol olursa olsun. Yüce Allah dedi ki: ﴿ومن هو مستخف بالليل و**سارب** بالنهار﴾ [الرعد/10]. Ve **السرب**: **سارب**’ın çoğuludur; tıpkı: **ركب** ve **راكب** gibi. Ve develerde örfleşti; hatta denildi ki: **زعرت سربه**; yani: develeri. Ve “O, **سرب**’inde emindir”; yani kendi nefsinde. Ve denildi: ehlinde ve kadınlarında; böylece **السرب** kinaye kılındı. Ve denildi: “Git; **سرب**’ini ürkütmem” (onların sözü: “Git; **سرب**’ini ürkütmem”; yani: develerini, dilediği yere gidinceye kadar geri çevirmem; yani: sende bana ihtiyaç yoktur. Ve boşamada kadına derler: “Git; **سرب**’ini ürkütmem.” Böylece bu kelimeyle boşanır. Bu cahiliye devrinde idi. Ve **النده**’nin aslı: azarlama/kovmadır.

Bkz.: اللسان (**سرب**); ve عمدة الحفاظ: **سرب**)؛ boşama hakkında kinayede; ve manası: **سرب**’inde giden develerini geri çevirmem. Ve **السربة**: atlardan bir parça; yaklaşık ondan yirmiye. Ve **المسربة**: göğüsten sarkan saç. Ve **السراب**: çöl düzlüklerinde su gibi parlayan; bu, gözün görüşünde onun sızıp akması sebebiyledir. Ve **السراب**, hakikati olmayan şeyde, hakikati olan şeydeki **الشراب** gibidir. Yüce Allah dedi ki: ﴿ك**سراب** بقيعة يحسبه الظمآن ماء﴾ [النور/39]. Ve Yüce Allah dedi ki: ﴿وسيرت الجبال فكانت **سرابا**﴾ [النبأ/20]. ***سربل

- **السربال**: hangi cinsten olursa olsun gömlek. Dedi ki: ﴿**سرابيلهم** من قطران﴾ [إبراهيم/50]، ﴿**سرابيل** تقيكم الحر و**سرابيل** تقيكم بأسكم﴾ [النحل/81]؛ yani: bazınızı bazınızın şiddetinden korur.
